Search

Knettergestoord: ons tiktokkabinet verbiedt vanaf 22 september de handel in goederen uit Israëlische gemeenschappen in Judea en Samaria, Oost-Jeruzalem en de Golanhoogvlakte. Dat die maatregel inhoudelijk volstrekt absurd is, laat ik hier even buiten beschouwing. Interessanter is wat het kabinet Jetten er zélf mee zegt te willen bereiken. Het gaat hier namelijk niet alleen om die fles wijn, een zak dadels of souvenirs die straks niet meer mogen worden verkocht. De regering wil met deze koekwauserij nadrukkelijk óók een politiek signaal afgeven. De juridische werking mag dus nauwkeurig geografisch zijn afgebakend, de politieke betekenis reikt véél verder dan de verboden goederen zelf. Over deze kwestie gaat het essay van politicoloog Eliyahu Sapir. Politieke statements hebben namelijk de neiging zich uit te (laten) smeren. Eerst richt kritiek zich bijvoorbeeld op een regering of een politicus, vervolgens gaat het over de vertegenwoordigers van een staat, daarna over mensen en instellingen die ermee verbonden zijn. Uiteindelijk kan de oorspronkelijke verantwoordelijkheid geheel uit het zicht verdwijnen, terwijl het negatieve oordeel zélf intact blijft. Wat dus begon met wat iemand deed, eindigt dan bij wie of wat iemand anders is. In Nederland is dit gevaarlijke verschijnsel allang geen theoretisch risico meer, zo weten we inmiddels. Bij de herdenking van Loods 24 begon de controverse bij de Israëlische ambassadeur, maar deze verschoof al snel naar de Joodse organisatoren, en uiteindelijk naar de herdenking zélf. Een hoveniersbedrijf weigerde voor een Joodse gemeente te werken vanwege Gaza. Lenny Kuhr werd aangesproken op haar kinderen en kleinkinderen in Israël. Stolpersteine van in de Holocaust afgeslachte Joden werden met Gaza en Palestina verbonden. Op het standbeeld van Anne Frank werd “Gaza” geklad. Anne Frank heeft nooit een Israëlische regering gekozen en geen Israëlisch beleid verdedigd, want Israël bestond tijdens haar leven niet, althans niet in de vorm van de huidige staat. Op dit punt is letterlijk iedere politieke verantwoordelijkheid verdwenen. Alleen het Joods-zijn resteert nog als verbinding waarlangs het oordeel aan de wandel gaat. Ook Frans Timmermans liet onlangs zien hoe gemakkelijk zo’n perverse verschuiving plaatsvindt. Hij begon bij ‘rechts’ in Israël, maar kwam via ‘wij Joden’ terecht bij de grootouders en overgrootouders die in de Holocaust werden vermoord. Een oordeel over contemporaine politieke actoren werd daarmee verbonden aan Joods-zijn. Het is werkelijk gênant: dit kabinet weet dit natuurlijk allemaal. Minister Van Oosten erkende dat Joodse Nederlanders en Joodse instellingen op de oorlog in Gaza worden aangesproken, óók wanneer zij duidelijk andere opvattingen hebben. De antisemitisme-taskforce van het kabinet stelde expliciet dat Joden nóóit individueel of collectief verantwoordelijk mogen worden gehouden voor het handelen van de staat Israël. Yeşilgöz constateerde dat vrijwel ieder aspect van Joods-zijn inmiddels aanleiding kan worden voor bedreiging, agressie of geweld. De overheid heeft de grens tussen kritiek op Israël en het collectief verantwoordelijk maken van Joden dus zelf geïdentificeerd. Desondanks kiest dit kabinet er bewust voor om niet alleen een juridische maatregel te nemen, maar om daar zo veel mogelijk signaalwerking aan te verbinden. Dáár zit de ultieme hypocrisie. Je kunt niet aan de ene kant een taskforce optuigen omdat woede over Israël steeds opnieuw bij Nederlandse Joden terechtkomt, en aan de andere kant een maatregel nemen die beoogt een statement te zijn dat verder gaat dan de reikwijdte van de maatregel zelf. Om dan vervolgens, zodra dat statement opnieuw via Israël, Zionisme, Joodse instellingen en Joodse verbondenheid richting individuele Joden afreist, te doen alsof de overheid daar niets mee te maken heeft. Het masker is gevallen en gebroken. De scherven zijn vlijmscherp en meedogenloos. Lees en leer. Link in onderstaande tweet. #Israël #antisemitisme #politiek

Israel prefers that the conflict with Iran does not flare up again - Middle Eastern media reports. A senior Israeli security source told Al-Monitor that Jerusalem is satisfied with the current situation: ongoing American naval and economic pressure on Tehran, but without a return to extensive... (translated)

Dit land is zo verschrikkelijk stuk: het kabinet wil vanaf 22 september producten uit Joodse gemeenschappen in Judea, Samaria, Oost-Jeruzalem en de Golan verbieden. Wie een fles wijn, pot techina of souvenir uit de Oude Stad meeneemt, kan in theorie tot zes jaar cel krijgen. De regering sloeg de gewone internetconsultatie over, kreeg waarschuwingen dat handhaving nauwelijks uitvoerbaar is en onderzocht niet eens wat de boycot doet met palestijnse werknemers die van deze bedrijven afhankelijk zijn. Maar dát is kennelijk bijzaak: het kabinet noemt vooral het “stevige politieke signaal”. Symboolpolitiek, juridisch gerommel en Joden die de rekening krijgen. Nederland 2026. Het is om te janken. https://t.co/pw20VA5mBB #Israel #Boycot #Politiek

Morgen debatteert de Kamer over het voornemen van het kabinet om producten uit de Golan, de Westbank én Oost-Jeruzalem (inclusief de Oude Stad) te gaan boycotten. Lees dit artikel over de rammelende wetgeving en wees gewaarschuwd, het kan zo maar dat u met uw souvenir uit de Oude stad strafbaar bent (met een max. gevangenisstraf van 6 jaar). Gekkenwerk. https://t.co/kwNQC34zjc #Israël #boycot #wetgeving

The Czech Ambassador to Israel, Veronika Kuchyňová Šmigolová, emphasized in her interview that Israel considers the conflict with Iranian influence over terrorists as unfinished, and discussed the upcoming elections and the possible relocation of the Czech embassy to Jerusalem. (translated)

Donald Trump přijede do Izraele na pracovní cestu. Při prohlídce Jeruzaléma ho ale stihne náhlý infarkt a na místě zemře. ​Místní pohřební služba po chvíli vysvětluje doprovázejícím americkým diplomatům možnosti: „Můžete ho nechat převézt zpátky do Států za 50 000 dolarů, nebo ho můžeme pohřbít přímo tady, ve Svaté zemi, jen za 1000 dolarů.“ ​Diplomaté se na pár minut stáhnou do kouta a živě diskutují. Nakonec se vrátí a řeknou, že chtějí Trumpa poslat domů. ​Pohřebák jen kroutí hlavou a ptá se: „Proč chcete vyhodit 50 000 dolarů za převoz, když ho můžete pohřbít na tak úžasném místě a stáloby vás to jen tisícovku?“ ​Diplomaté odpoví: „Víte... už tu jednou jeden muž zemřel, pohřbili ho tu a on po třech dnech vstal z mrtvých. A tohle riziko prostě nemůžeme vzít na sebe.“ #Trump #Izrael #humor

Israeli forces have begun the evacuation of the United Nations Relief and Works Agency for Palestine Refugees in the Near East (UNRWA) educational center in East Jerusalem, which Palestinian authorities accuse of serious violations of international law, while Israel accuses Prime Minister Benjamin Netanyahu's government of the agency collaborating with Hamas. (translated)

Mijn deelneming aan Jetten met het kennelijke verlies van zijn institutionele geheugen. Een premier hoeft niet iedere bladzijde van de geschiedenis uit het hoofd te kennen. Maar wie een ander land de maat neemt over Jeruzalem, grenzen en Joodse bewoning, doet er verstandig aan ten minste de eerste hoofdstukken te hebben gelezen. Jetten noemt Israëls plannen voor woningbouw in E1, tussen Jeruzalem en Ma’ale Adumim, „onaanvaardbaar en destructief”. Het zijn grote woorden. Zij zouden overtuigender klinken wanneer zij niet rustten op zo'n selectief geheugen. Want de geschiedenis van dit conflict is niet begonnen met E1. Zij begon evenmin in 1967, en al helemaal niet gisteren. Groot-Brittannië gebruikte artikel 25 van het Mandaat voor Palestina om Transjordanië uit te zonderen van de bepalingen betreffende het Joodse nationale tehuis. In 1939 volgde het Witboek. Op het uur dat de poorten van Europa zich voor de Joden sloten en de grootste catastrofe uit hun geschiedenis naderde, beperkte Groot-Brittannië ook de toegang tot Palestina drastisch. Toen kwam 1947. De Verenigde Naties stelden verdeling voor. De Joodse leiders aanvaardden haar. De Arabische leiders verwierpen haar. Er kwam geen Palestijnse staat. Er kwam oorlog. Jordanië veroverde Oost-Jeruzalem en de Westelijke Jordaanoever — Judea en Samaria. Joden werden uit de Oude Stad verdreven. Synagogen werden verwoest of ontwijd. De Joodse begraafplaats op de Olijfberg werd geschonden. Negentien jaar lang konden Joden niet bij de Westelijke Muur komen. Het is merkwaardig hoe weinig van die geschiedenis overblijft wanneer tegenwoordig over E1 wordt gesproken. Jetten presenteert Joodse woningbouw tussen Jeruzalem en Ma’ale Adumim alsof daar de erfzonde ligt die de tweestatenoplossing heeft vernietigd. Maar de chronologie weigert daaraan mee te werken. Een verdeling werd al in 1937 verworpen. Zij werd in 1947 opnieuw verworpen. Ook in latere decennia zijn onderhandelingen, voorstellen en mogelijkheden voor een definitieve regeling stukgelopen. Men kan tegen de bouw in E1 zijn. Men kan haar onverstandig vinden. Men kan menen dat zij toekomstige onderhandelingen bemoeilijkt. Dat is een politieke opvatting die verdedigd kan worden. Maar men kan niet doen alsof zonder E1 het paradijs van twee staten reeds voor de deur stond. Daar ligt een groter probleem in het Nederlandse buitenlandse beleid. Nederland spreekt steeds vaker alsof vrede slechts één obstakel kent en slechts één partij tot concessies moet worden gedwongen. Israël moet zich terugtrekken. Israël moet bouwen staken. Israël moet grenzen aanvaarden. Israël moet risico's nemen. Maar vrede wordt niet gebouwd door de geschiedenis aan één kant uit te gummen. Waar blijft de eis dat Palestijnse leiders ondubbelzinnig afstand nemen van jihadistisch terrorisme? Waar blijft de consequentie voor het verheerlijken van moordenaars? Waar blijft de politieke prijs voor het telkens weer afwijzen van een regeling wanneer die binnen bereik komt? Een vredespolitiek die uitsluitend druk uitoefent op degene van wie men concessies verlangt en nauwelijks op degene van wie men aanvaarding verlangt, is geen vredespolitiek. Het is wensdenken met een ministerie eromheen. Nederland zou daarom zijn dreigementen moeten matigen en zijn historische beschuldigingen moeten heroverwegen. Israël zal niet accepteren dat zijn geschiedenis wordt herschreven, dat de veiligheid van Jeruzalem wordt behandeld als een hinderlijk detail en dat anderen zonder acht te slaan op een eeuw van oorlog en afwijzing bepalen welke risico's de Joodse staat maar heeft te nemen. En als Jetten werkelijk de mogelijkheid van vrede wil bewaren, laat hij dan beginnen met een beginsel dat ouder is dan welk vredesplan ook: Vrede vereist twee partijen. Verzoening vereist twee partijen. En verantwoordelijkheid eveneens. Wie vrede verlangt, moet terrorisme bestrijden, ophitsing veroordelen en afwijzingspolitiek niet belonen. En bovenal moet een Nederlandse regering zich hoeden voor de oude Europese verleiding die de geschiedenis al te vaak heeft ontsierd: te menen dat zij kan bepalen waar Joden wel — en vooral waar zij niet — mogen wonen. #Vrede #Israël #Geschiedenis

En dan nu de feiten, niksnut: E1 verbindt Jeruzalem met Ma’ale Adumim (40.000+ inwoners, al decennia in het Israëlische consensus). Het voorkomt dat de hoofdstad volledig omsingeld raakt. Dit gebied werd in 1967 veroverd in een defensieve oorlog, nadat Jordanië (dat het illegaal bezette) Israël aanviel. Er heeft nooit een soevereine Palestijnse staat bestaan op de Westelijke Jordaanoever. Joden leven hier al drieduizend jaar. Dit is het hartland van Judea en Samaria, geen “bezet Palestijns gebied”. Palestijnse leiders wezen herhaaldelijk staat aan: Camp David 2000 (Arafat) en Olmert 2008 (Abbas 95%+ van de Westelijke Jordaanoever + Oost-Jeruzalem als hoofdstad). Geen tegenvoorstel, alleen meer terreur. Kolonistengeweld is verkeerd. Maar het structurele geweld, de afwijzing van vrede en de oproepen tot vernietiging van Israël komen van de andere kant. Stop met morele lectures over “illegaal”. Israël bouwt om te overleven. Nederland zou beter zijn eigen veiligheid en grenzen regelen! We worden een derde wereldland, de puinhopen nemen met de dag toe, hou je daar mee bezig, sneu mannetje. #Israël #Palestina #Vrede

The Dutch cabinet has condemned Israel's announcement to continue the construction of a new district in the occupied areas of Jerusalem, with Prime Minister Rob Jetten stating that this further deteriorates the situation in the region and undermines the prospect of a two-state solution. (translated)

Israel's government continues with the construction of a controversial settlement project in the E1 area between East Jerusalem and the settlement of Ma'ale Adumim, which could effectively divide the West Bank and complicate the possibility of a peaceful resolution to the conflict with the Palestinians, despite strong international criticism and warnings against violations of international law. (translated)

In Jerusalem, a conflict is taking place in front of the Basimta café between ultra-Orthodox Jews protesting its opening on Saturday and secular Israelis who gather there, illustrating a deeper divide in Israeli society regarding the extent of religious influence on public life. (translated)

Colombia recognized Israeli sovereignty over the Golan Heights, citing their strategic importance for Israeli security, and announced its intention to move its embassy to Jerusalem, thereby strengthening relations between the two countries after a period of cooling under the previous government. (translated)

Jordan is calling an emergency meeting of Arab and Islamic ministers in response to concerns about escalating tensions around the Al-Aqsa Mosque and a possible religious conflict triggered by Israeli extremist actions and violations of agreements regarding prayers at this holy site. (translated)

The U.S. Embassy in Jerusalem warned citizens of a possible escalation of the conflict with Iran and recommended they prepare for disruptions in air travel and consider leaving the region, as the United States plans a large-scale strike on Iran that could take place as early as the weekend, possibly involving Israel. (translated)

Izraelski ministar nacionalne sigurnosti Itamar Ben-Gvir predvodio je tisuće židovskih ekstremista u ulazak na kompleks džamije Al-Aqsa, što je izazvalo osude zbog kršenja statusa quo i potencijalnog poticanja vjerskog rata, dok su se u Jeruzalemu odvijali nasilni sukobi između izraelskih i palestinskih skupina. #Al-Aqsa #ItamarBenGvir #statusquo