Search

Bart Nijman wrote that Dutch media in 2015 portrayed participants in the Ukrainian referendum, including GeenPeil, as antidemocratic and pro-Putin. Nevertheless, he called the referendum a great success. In 2017, according to him, newspapers and parts of the NPO tried to boycott GeenStijl but were unsuccessful. He also accused the media of labeling critics of Greta Thunberg as climate deniers in 2019 and of presenting support for Black Lives Matter as a civic duty in 2020, while according to him, Zwarte Piet was pressured with unfounded accusations of racism. During the coronavirus pandemic, according to Nijman, the media shielded criticism of the measures and labeled those who deviated as irrational. He argued that this permanently damaged the credibility of the press and trust in its fairness and objectivity. From 2021, he stated that media opposed the farmers' movement with reporting on nitrogen that journalists did not understand sufficiently, and starting in 2022, labeled critics of Ukrainian accession to the EU or NATO's contribution to the escalation as pro-Putin. Nijman wrote that after October 7, 2023, many media condemned Israel and Jews in general and based reporting on genocide and starvation on lies. According to him, the media concealed the reasons for Hamas' attack and subordinated facts to information from NGOs, including Oxfam. He also claimed that journalists who disagreed were not offering enough public dissent, partly because they had to save for a mandatory heat pump in 2028. Furthermore, Nijman accused the media of shifting their own problems onto disinformation and Elon Musk and of leaving X for their own, small online environment. According to him, DPG, RTL, and the NPO imposed standards that many Dutch people did not conform to. He wrote that readers should hate the mainstream media even more and asserted that the free press had again chosen the wrong side on October 7. #Media #Nederland #VrijePers (translated)

Sietske Bergsma wrote that Germany, in her opinion, might tackle the European debt issue at its source in a few years if the AfD achieved a significant electoral victory. She stated that the party would then restore order, make peace with Russia, and save Europe at the last moment. However, she said she wouldn't bet a bottle of wine on it. #Duitsland #Europawetenschap #AfD (translated)

Bart Schut praised Israeli wine from the Jerusalem Hills, which he claimed came from the hills of Judea in the West Bank. He wrote that Sjoerdsma, Paternotte, people in The Hague whom he accused of antisemitism, and their so-called 'liberal' followers would not dictate which wine he bought or drank. https://t.co/Ku6x0EpHbg #Israël #Wijn #Jeruzalem (translated)

Pepijn van Houwelingen wrote that the cabinet, according to him, had confirmed the existence of a "prescribed reality" and had refused to answer parliamentary questions. As a result, the cabinet, according to him, spread propaganda itself. He described an article by Mayke Wijnen that appeared that week in De Andere Krant as beautiful and important. https://t.co/Q1SvfDbbHf #Nederland #Politiek #Media (translated)

116/450 rozegranych minut (25% możliwych). Narzekamy na zero futbolu w naszym środku pola, ale co jeżeli przy tym ataku inaczej się po prostu nie da? Modrić - mimo upływu lat wciąż będący piłkarsko w innej galaktyce niż reszta pomocników - był w 24/25 u Ancelottiego rezerwowym. Potem na KMŚ u Alonso też był rezerwowym i zresztą sam Xabi raczej niezbyt się zabijał o jego pozostanie w zespole. Poszedł do Milanu i chyba okazuje się, że dalej coś potrafi. Teraz Bernardo - jeszcze przed chwilą człowiek niezbędny dla Guardioli - też grzeje ławkę. Jak oni nie są w stanie wygryźć Tchouameniego i Valverde, to czy na pewno w naszym środku pola priorytetem jest piłka? Bo może trenerzy zdają sobie sprawę, że przy najmniej biegającym napastniku w Europie i Viniciusie obok wychodzenie choćby jednym wątłym i kruchym pomocnikiem, przy tym ile terenu muszą oni pokrywać i jak w kółko biegają tam i z powrotem, może być samobójstwem. Zresztą z tego co kojarzę, to przez długi czas w PSG wyglądało to podobnie i póki były niebiegające gwiazdy, to w środku pola stawiali raczej na Herrerów, Danilów, Wijnaldumów, Gueyów, nawet Marquinhos na szóstce się pojawiał. Mieli hajsu jak lodu, chyba dobrze zdawali sobie sprawę, że nie sprowadzają arcymistrzów środka pola, a i tak szli w tym kierunku. Może jednak nie da się zjeść ciastka i mieć ciastka, więc skoro masz leni w ataku, to musisz mieć wyrobników gdzie indziej? Głośno myślę. Jeżeli tak, to wracamy do punktu wyjścia: dlaczego w roku pańskim 2026 jesteśmy jedynym czołowym klubem, w którym nie wszyscy zawodnicy muszą biegać i czy w ten sposób da się wygrywać puchary? #futbol #piłkaNożna #sport

In Nederland is het vanaf dinsdag verboden om producten zoals dadels en wijn uit illegale Israëlische nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever te verkopen, met mogelijke gevangenisstraffen voor overtreders, hoewel handelaren al sluiproutes hebben ontdekt om deze goederen toch te verkopen. #Israël #Palestina #bezetting

Bizar. Als je een fles wijn🍷 koopt die afkomstig is uit Judea, Samaria, Oost-Jeruzalem of de Golan, dan staat daar GEVANGENISSTRAF op. 1 jaar als je het per ongeluk doet, ZES jaar als je het bewust doet. Op mishandeling staat 3 jaar.😳 Toelichting: https://t.co/D0cc8XtjJ4 #Israël #Rechtvaardigheid #Wijn

Gidi heeft gelijk. Je zou denken dat een minister van Buitenlandse Zaken op dit moment wel iets beters te doen heeft dan zich druk te maken over een belangrijke westerse bondgenoot als Israël. Er woedt oorlog tussen Iran en zijn tegenstanders, met alle gevolgen van dien voor energieprijzen en de wereldeconomie. Rusland voert een verwoestende oorlog tegen Oekraïne en doet aan hybride oorlogsvoering op EU- en NAVO-grondgebied. Onze bondgenootschappen staan onder druk en ondertussen maakt vleugellam Europa zich economisch steeds afhankelijker van China. Maar waar richt de Nederlandse regering de bestuurlijke energie op? Op dadels, wijn en andere producten uit Israëlische dorpen en steden in Judea en Samaria. Daarvoor moeten invoer-, aankoop- en verkoopverboden komen, met draconische strafrechtelijke consequenties voor overtreders. Alsof de grote geopolitieke bedreiging van onze tijd bestaat uit een Nederlander die een zio-druif koopt. Het wordt nog grotesker wanneer je die dadendrang vergelijkt met de manier waarop Nederland met andere landen omgaat. Marokko controleert de Westelijke Sahara, maar daarover hoeft niet voortdurend met economische sancties te worden gedreigd. China kan Oeigoeren op enorme schaal onderdrukken terwijl Chinese producten onze winkels overspoelen. Turkije bezet delen van Cyprus en Syrië, exporteert bakken islamitische invloed en blijft tegelijkertijd een gesprekspartner die Nederland en Europa met alle egards behandelen. Maar zodra het om Israël gaat, verandert ineens álles. Dan blijken territoriale geschillen niet langer ingewikkelde kwesties waar geschiedenis, verdragen, onderhandelingen en geopolitieke belangen een rol spelen. Dan is iedere nuance overbodig, wordt economische bestraffing opeens een morele plicht en vindt Den Haag zélfs tijd om zich bezig te houden met de herkomst van een potje tahin. Dat is precies waarom de vraag van Gidi Markuszower terecht is: waar komt die verbeten selectiviteit toch vandaan? Waarom wordt juist de Joodse staat langs een morele meetlat gelegd die Nederland bij vrijwel ieder ander land onmiddellijk begraaft? Wie beweert dat dit uitsluitend om internationaal recht of mensenrechten gaat, moet vervolgens wel uitleggen waarom hetzelfde fanatisme ontbreekt wanneer Marokko, China of Turkije ter sprake komen. Selectieve moraal is geen moraal. Wanneer regels, verontwaardiging en sanctiedrift vrijwel exclusief worden geactiveerd zodra Israël in beeld verschijnt, moet je uiteindelijk ook durven benoemen wat de overduidelijke oorzaak daarvan is. Het antwoord op de terechte vertwijfeling van Gidi Markuszower met betrekking tot de selectiviteit en hypocrisie van onze regering is eenvoudig samen te vatten: we leven in een diep antisemitisch land. Dat is helaas nooit anders geweest. Punt. #Israël #antisemitisme #geopolitiek

Het is voor de SGP onbestaanbaar dat de aanschaf van een souvenir uit de Oude Stad of een fles wijn uit Hebron aangemerkt kan worden als economisch delict. Daarom verzoek ik de regering om het sanctiebesluit tegen Israëlische nederzettingen in te trekken. https://t.co/5wYkFnJUDI #Israël #economischdelict #politiek

Knettergestoord: ons tiktokkabinet verbiedt vanaf 22 september de handel in goederen uit Israëlische gemeenschappen in Judea en Samaria, Oost-Jeruzalem en de Golanhoogvlakte. Dat die maatregel inhoudelijk volstrekt absurd is, laat ik hier even buiten beschouwing. Interessanter is wat het kabinet Jetten er zélf mee zegt te willen bereiken. Het gaat hier namelijk niet alleen om die fles wijn, een zak dadels of souvenirs die straks niet meer mogen worden verkocht. De regering wil met deze koekwauserij nadrukkelijk óók een politiek signaal afgeven. De juridische werking mag dus nauwkeurig geografisch zijn afgebakend, de politieke betekenis reikt véél verder dan de verboden goederen zelf. Over deze kwestie gaat het essay van politicoloog Eliyahu Sapir. Politieke statements hebben namelijk de neiging zich uit te (laten) smeren. Eerst richt kritiek zich bijvoorbeeld op een regering of een politicus, vervolgens gaat het over de vertegenwoordigers van een staat, daarna over mensen en instellingen die ermee verbonden zijn. Uiteindelijk kan de oorspronkelijke verantwoordelijkheid geheel uit het zicht verdwijnen, terwijl het negatieve oordeel zélf intact blijft. Wat dus begon met wat iemand deed, eindigt dan bij wie of wat iemand anders is. In Nederland is dit gevaarlijke verschijnsel allang geen theoretisch risico meer, zo weten we inmiddels. Bij de herdenking van Loods 24 begon de controverse bij de Israëlische ambassadeur, maar deze verschoof al snel naar de Joodse organisatoren, en uiteindelijk naar de herdenking zélf. Een hoveniersbedrijf weigerde voor een Joodse gemeente te werken vanwege Gaza. Lenny Kuhr werd aangesproken op haar kinderen en kleinkinderen in Israël. Stolpersteine van in de Holocaust afgeslachte Joden werden met Gaza en Palestina verbonden. Op het standbeeld van Anne Frank werd “Gaza” geklad. Anne Frank heeft nooit een Israëlische regering gekozen en geen Israëlisch beleid verdedigd, want Israël bestond tijdens haar leven niet, althans niet in de vorm van de huidige staat. Op dit punt is letterlijk iedere politieke verantwoordelijkheid verdwenen. Alleen het Joods-zijn resteert nog als verbinding waarlangs het oordeel aan de wandel gaat. Ook Frans Timmermans liet onlangs zien hoe gemakkelijk zo’n perverse verschuiving plaatsvindt. Hij begon bij ‘rechts’ in Israël, maar kwam via ‘wij Joden’ terecht bij de grootouders en overgrootouders die in de Holocaust werden vermoord. Een oordeel over contemporaine politieke actoren werd daarmee verbonden aan Joods-zijn. Het is werkelijk gênant: dit kabinet weet dit natuurlijk allemaal. Minister Van Oosten erkende dat Joodse Nederlanders en Joodse instellingen op de oorlog in Gaza worden aangesproken, óók wanneer zij duidelijk andere opvattingen hebben. De antisemitisme-taskforce van het kabinet stelde expliciet dat Joden nóóit individueel of collectief verantwoordelijk mogen worden gehouden voor het handelen van de staat Israël. Yeşilgöz constateerde dat vrijwel ieder aspect van Joods-zijn inmiddels aanleiding kan worden voor bedreiging, agressie of geweld. De overheid heeft de grens tussen kritiek op Israël en het collectief verantwoordelijk maken van Joden dus zelf geïdentificeerd. Desondanks kiest dit kabinet er bewust voor om niet alleen een juridische maatregel te nemen, maar om daar zo veel mogelijk signaalwerking aan te verbinden. Dáár zit de ultieme hypocrisie. Je kunt niet aan de ene kant een taskforce optuigen omdat woede over Israël steeds opnieuw bij Nederlandse Joden terechtkomt, en aan de andere kant een maatregel nemen die beoogt een statement te zijn dat verder gaat dan de reikwijdte van de maatregel zelf. Om dan vervolgens, zodra dat statement opnieuw via Israël, Zionisme, Joodse instellingen en Joodse verbondenheid richting individuele Joden afreist, te doen alsof de overheid daar niets mee te maken heeft. Het masker is gevallen en gebroken. De scherven zijn vlijmscherp en meedogenloos. Lees en leer. Link in onderstaande tweet. #Israël #antisemitisme #politiek