Search

Ooit had ik een jaren durende depressie. Mijn echtgenoot en deze poes hebben me er doorheen getrokken. Waar die poes vandaan kwam, geen idee. Ze verscheen elke dag en vertrok 's avonds laat. Na onze verhuizing nam ze haar intrek bij buren en is daar nog steeds. Foto is van heden. Op basis van wat we weten moet ze minstens 23 jaar oud zijn. Fascinerend beest. Zou haar graag vertellen wat ze voor mij betekend heeft. #depressie #huisdier #levensverhaal

Column: Hugo de Jonge en de rest Max von Kreyfelt Meestal maken politici zich enorme zorgen wanneer een groot deel van de bevolking hen niet meer vertrouwt. Hugo de Jonge jubelt het toe. Voor hem is wantrouwen een communicatiefeest: als 95 procent van Nederland hem niet meer moet, heeft die 95 procent de boodschap simpelweg niet begrepen. Ze hebben onvoldoende opgelet. Ik vermoed dat Hugo ’s morgens in de spiegel een man ziet die onder moeilijke omstandigheden steeds verantwoordelijkheid heeft genomen. De rest van Nederland ziet iets anders, maar spiegels tonen nu eenmaal alleen degene die ervoor staat. Tijdens corona werd Hugo het gezicht van een bestuursstijl die zichzelf moreel superieur verklaarde voordat überhaupt het debat begon. Kritische artsen waren ondermijnend, afwijkende wetenschappers verdacht en burgers met vragen hadden moeite met solidariteit. Wie niet meedeed, moest extra worden voorgelicht, aangesproken of desnoods richting de uitgang geduwd. En Hugo? Die deed het allemaal voor ons. Hij kan je de toegang ontzeggen en je tegelijk aankijken alsof hij je jas heeft aangenomen. Alles uit christelijke naastenliefde. Later kwamen de vragen: over proportionaliteit, grondrechten, de avondklok, het coronatoegangsbewijs en de druk op ongevaccineerden. Kritiek werd nooit weerlegd, maar bestuurlijk weggezet. De criticus, genegeerd, gedemoniseerd, of gemarginaliseerd. Jaren later blijkt Hugo geen spijt te hebben. Dat verbaast niet: spijt vereist dat je toelaat dat je zelf verkeerd zat. Precies daar ligt zijn rotonde. Gedachten richting zelfkritiek worden omgeleid naar omstandigheden, voortschrijdend inzicht en moeilijke keuzes, tot je weer uitkomt bij het punt waar Hugo gelijk had. Die 95 procent bestaat natuurlijk niet letterlijk. Misschien is het 80 of 60. Misschien zijn er nog plekken waar mensen bij zijn naam ontroerd raken. Maar het getal is niet het werkelijke punt. Interessanter is dat zo’n absurd percentage bij Hugo geloofwaardig klinkt. Zeg het over een ander en men vraagt naar de bron; zeg het over Hugo en mensen knikken alsof je de buitentemperatuur noemt. Dat is een prestatie. Je moet er jaren voor werken om van minister en vicepremier tot nationaal reflexpunt te worden: een man bij wie de ene helft denkt aan schoenen en de andere aan een QR-code. En toch zit daar iets bewonderenswaardigs in. Waar anderen wakker liggen van kritiek, beweegt Hugo zich erdoorheen met de rust van iemand die vermoedt dat vooral de bevolking zichzelf nog eens moet evalueren. Misschien is dat zijn werkelijke talent: niet besturen, luisteren of twijfelen, maar elke botsing verlaten met een gedeukt land en een onbeschadigd zelfbeeld. Of 95 procent van Nederland tegen hem is, weet ik niet. Maar ik vermoed dat Hugo zich daar uitstekend bij voelt. Er blijft tenslotte altijd nog vijf procent over dat beter geïnformeerd is. De loyalisten. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Politiek #Vertrouwen #Nederland

Ik heb een mediabedrijf. Daar leef ik van. Dat is geen misdaad volgens mij. Het AD beweert dat mijn live uitzending van gisteravond (“kaartjes kosten 35 euro”) mijn manier is om een verdienmodel van corona te maken. Dat is het niet. Die avond is niet eens break-even. Ik leg daar geld op toe. Maar vond het belangrijk om het te organiseren. Kranten moeten feiten brengen in plaats van verdachtmakingen #media #journalistiek #feiten

Na Box 3 wordt middenklasse ook tot zijn dood belast. Er was een tijd dat Nederlanders belegden voor hun kinderen. Niet voor prestige. Niet voor een villa aan het Comomeer. Niet om zichzelf “vermogend” te voelen. Gewoon voor later. Voor een studie. Voor een eerste huis. Voor een buffer als het leven tegenzit. Voor de stille gedachte dat je kinderen het misschien iets makkelijker zouden krijgen dan jij. Dat was ooit de belofte van verantwoordelijkheid. Je werkte, betaalde belasting, spaarde wat overbleef, belegde voorzichtig, liet de tijd zijn werk doen en hoopte dat er aan het einde van je leven iets overbleef om door te geven. Maar ergens is dat morele contract verschove Wat vroeger zorg voor je gezin was, wordt steeds vaker gezien als een fiscale kans voor de staat. Tijdens je leven betaal je belasting over je inkomen. Daarna over je consumptie. Over je woning. Over je spaargeld. Over je beleggingen. Vanaf 2028 mogelijk zelfs over papieren rendement dat je nog niet hebt verkocht. En als er na al die jaren discipline nog iets overblijft voor je kinderen, dan staat de overheid opnieuw aan het bed van de overledene. Niet met verdriet. Niet met dankbaarheid. Maar met een aanslag De discussie wordt nu verkocht als een debat over ongelijkheid. En ja, die ongelijkheid bestaat. Wie ouders met een koophuis heeft, begint straks vaak met een enorme voorsprong. Volgens cijfers die NOS aanhaalt, erven kinderen van 75-plussers met een huurwoning gemiddeld veel minder dan kinderen van ouders met een koopwoning; in sommige vergelijkingen loopt dat verschil op tot twintig keer zoveel. Dat is een reëel probleem. Maar de oplossing kan niet zijn dat de middenklasse opnieuw de makkelijkste prooi wordt. Want de echte elite vindt routes. Die heeft BV’s, estate planners, stichtingen, adviseurs en internationale structuren. De onderkant heeft meestal weinig te erven en betaalt vaak geen erfbelasting. Daartussen zit het gezin dat precies genoeg heeft opgebouwd om zichtbaar te worden, maar niet genoeg om zich te verdedigen De leraar met een afbetaald huis. De ondernemer met een kleine zaak. De kapster en de taxichauffeur die samen een ton hebben belegd. De ouders die elke maand iets opzijzetten voor hun kinderen. Zij worden in dit debat te snel vermomd als “vermogend”. Maar dit is geen abstract vermogen. Dit is uitgestelde consumptie. Dit zijn vakanties die niet zijn genomen. Auto’s die langer zijn doorgereden. Avonden overwerken. Jaren discipline. Het is liefde in financiële vorm. En precies dat lijkt Nederland steeds minder te begrijpen. Een gezin dat iets wil nalaten, is geen fiscale maas. Een vader die belegt voor zijn kind, is geen ongelijkheidsmachine. Een moeder die spaart voor later, is geen probleem voor de schatkist. Toch verschuift de taal. Eerst was vermogen opbouwen verstandig. Nu klinkt het verdacht. Eerst was nalaten aan je kinderen een teken van zorg. Nu wordt het gepresenteerd als iets waar de samenleving “recht” op heeft. Dat is de echte culturele draai Nederlanders beleggen niet meer alleen voor hun kinderen. Ze beleggen steeds vaker met het gevoel dat de overheid alvast meerekent. Een deel voor box 3. Een deel voor inflatie. Een deel voor toekomstige regels. En aan het einde: nog een deel bij overlijden. Dan moet je niet verbaasd zijn dat mensen hun vermogen anders gaan structureren, eerder gaan schenken, minder vertrouwen hebben of zich afvragen waarom ze überhaupt nog zo braaf zouden opbouwen. Een land dat gezinnen vertelt dat ze zelfstandig moeten zijn, maar hun zelfstandigheid telkens opnieuw belast, zaagt aan zijn eigen fundament. Want vermogen doorgeven is niet alleen economie. Het is continuïteit. Het is familie. Het is de gedachte dat jouw arbeid niet ophoudt bij jouw dood, maar nog iets mag betekenen voor wie na jou komt. Als de staat zelfs dat moment steeds meer naar zich toetrekt, verandert de burger langzaam van vader, moeder, kind en erfgenaam in iets kleiners. #belastingklimaat #middenklasse #vermogensopbouw

Bonnie Tyler, de Welshe zangeres bekend van de iconic powerballade ‘Total Eclipse of the Heart’, is op 75-jarige leeftijd overleden in Faro, Portugal, waarbij haar mega-hit, die in 1983 uitkwam en miljoenen keren is verkocht en gestreamd, nog steeds een cultstatus heeft, vooral tijdens zonsverduisteringen en op karaoke-avonden. #BonnieTyler #TotalEclipseOfTheHeart #Overlijden

Wat een onwijs mooie avond. Dank @MonaKeijzer @RenskeLeijten @mauricedehond @ArmandGirbes @martijntjesmits @JonaWalk Dank lieve Dwarskijkers. Fijn dat jullie er live en online bij waren. En dank @deheij voor de foto's. Terugkijken kan hier: https://t.co/leeCzF5zRs Ik zal morgen even aparte uitzendingen maken van de blokken. #mooi #avond #dank

Column: Amsterdam legaliseert straatslapen. Amsterdam. De stad die jarenlang miljoenen uitgaf aan inclusiebeleid, klimaattafels, diversiteitscoördinatoren, participatieprojecten en morele campagnes over “menselijke waardigheid”, heeft nu een nieuwe bestuurlijke doorbraak bereikt: daklozen mogen buiten slapen. Dat is geen satire. Dat is officieel beleid. Onder leiding van burgemeester Femke Halsema is de hoofdstad langzaam veranderd in een bestuurlijk experiment waarin iedere maatschappelijke mislukking eerst jarenlang wordt ontkend, vervolgens wordt genormaliseerd en uiteindelijk wordt verkocht als compassie. Want begrijp het goed: dit heet natuurlijk niet dat de stad de controle kwijt is over wonen, opvang, zorg en openbare orde. Nee. Dit heet: “ruimte bieden aan kwetsbare mensen.” Amsterdam blijft daarmee trouw aan haar bestuurlijke filosofie: als je een probleem niet kunt oplossen, verander je gewoon de definitie van het probleem. Huizen onbetaalbaar? Dan noemen we wonen voortaan een privilege. Middenklasse vertrekt? Dan heet dat “urban transitie”. Overlast? “Beleving.” En dakloosheid? Dat heet nu blijkbaar: “buiten slapen.” De ironie is adembenemend. Dezelfde bestuurlijke elite die tijdens corona complete bevolkingen opsloot “voor de volksgezondheid”, avondklokken invoerde, burgers van bankjes joeg en handhavers liet optreden tegen mensen die te dicht bij elkaar stonden in een park, verklaart nu feitelijk dat slapen op straat een acceptabel onderdeel van het stadsbeeld is geworden. Dus een ondernemer zonder QR-code was ooit een gevaar voor de samenleving, maar honderden mensen die noodgedwongen tussen karton, vuilniszakken en winkelpuien slapen vormen ineens een teken van humane vooruitgang. Dat is Amsterdam anno nu: een stad waarin bestuurders permanent praten over medemenselijkheid terwijl de basisvoorwaarden van beschaving verdwenen. Want een beschaving herken je niet aan regenboogvlaggen op gemeentehuizen of morele speeches in debatcentra. Een beschaving herken je eraan dat mensen niet op straat hoeven te slapen. Maar juist dat fundamentele onderscheid lijkt verdwenen in een bestuurscultuur die liever symbolen organiseert dan werkelijkheid oplost. En ondertussen blijft de stad zichzelf feliciteren. Met conferenties. Met panelgesprekken. Met wethouders die ernstig kijken. Met beleidsstukken vol woorden als “verbinding”, “inclusiviteit” en “mensgericht handelen”. Terwijl buiten iemand onder een natte deken ligt naast een overvolle fietsenstalling. Misschien is dat wel de meest pijnlijke samenvatting van modern bestuur: hoe harder men over menselijkheid praat, hoe zichtbaarder de ontmenselijking wordt. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? max1909.backme.o #Amsterdam #Dakloosheid #Inclusiviteit

https://t.co/gpu9tkuNXC "Voor een hoge vaccinatiegraad moest het netjes gaan - topambtenaar VWS verhoord" Voor een zo hoog mogelijke vaccinatiegraad was alles geoorloofd: lockdowns, avondklok, verkettering en discriminatie van 'ongevaccineerden' en zelfs de vervolging van huisartsen door minister van Volksgezondheid Hugo de Jonge. Bijna alles werd daaraan ondergeschikt gemaakt. Informed Consent – de plicht van elke arts en één van de pijlers van de artseneed – werd terzijde geschoven. Een simpele ‘gezondheidsverklaring’, ingevuld door de persoon die zijn prik kwam halen zelf, was voldoende in de onpersoonlijke GGD-prikstraten. Huisartsen die hun patiënten wel informeerden over mogelijke bijwerkingen, Informed Consent dus, werden door de Inspectie voor de Volksgezondheid vervolgd. Zulke artsen werden immers gezien als obstakel voor de vaccinatiecampagne en de vaccinatiegraad. ‘Veilig en effectief’ en ‘je doet het voor een ander’ waren de slogans. 'Ongevaccineerden' werden afgeschilderd als egoïstische freeriders die de IC’s overbelastten. Alsof er niet jarenlang is bezuinigd op de zorg en alsof er sinds Corona ook maar één extra IC-bed bij is gekomen. De media deden volop mee: dezelfde outlets die campagne voerden met ‘Ik stroop mijn mouw op’ zetten 'ongevaccineerden' weg als gevaar voor de samenleving. Hoeveel van de zoekgeraakte 5,1 miljard euro bij het ministerie van VWS ging eigenlijk naar die campagnes en naar de GGD-test- en prikstraten? Want de IC is met niet één bed opgeschaald. Ook wetenschappelijk onderzoek naar de veiligheid van de vaccins werd ondergeschikt gemaakt aan de vaccinatiegraad. Het regende al vroeg meldingen van (ernstige) bijwerkingen bij Lareb en RIVM (zoals bleek uit WOB-documenten), maar de bevolking mocht dat niet weten. Dat zou de vaccinatiegraad maar kunnen schaden. Eerlijk gezegd kijk ik nauwelijks naar de verhoren van de parlementaire enquête Corona. Ik verdraag de gezichten van Rutte, Grapperhaus en De Jonge niet. Het voelt als één grote witwasoperatie waarin de daders zelf hun krokodillentranen mogen huilen en in de slachtofferrol kruipen. Terwijl de echte slachtoffers worden genegeerd: mensen met prikschade, ondernemers die failliet gingen door de lockdowns, en mensen die familie en vrienden kwijtraakten omdat ze zich niet wilden laten testen of prikken. Er is ongelooflijk veel schade aangericht, vooral bij jonge mensen. Het was al bekend dat het coronavirus voor kinderen en jongeren nauwelijks gevaarlijk was en dat zij de prik niet nodig hadden. Toch werd de hele bevolking vanaf 12 jaar gevaccineerd met een nieuw mRNA-product waarvan de lange-termijngevolgen onbekend waren. Inmiddels zijn veel meer bijwerkingen bekend – juist doordat zo veel mensen zijn geprikt. Alleen maar voor een zo hoog mogelijke vaccinatiegraad. Het is gekmakend dat dit kon gebeuren. We hebben niet voor niets Informed Consent als plicht in de artseneed. Maar ja, directeuren van VWS en RIVM en ministers hebben doorgaans geen medische kennis. En dan krijg je dit, dat de vaccinatiegraad een soort van heilig wordt verklaard en dat alles, welzijn en gezondheid en de eed, ervoor moet wijken. Waardeert u wat ik schrijf, dan kunt u me backen via https://t.co/5EmgfuiUho #Vaccinatiegraad #InformedConsent #Volksgezondheid

Wat begon als een protest tegen de bouw van Ivanka Trumps luxeresort in Albanië, is uitgegroeid tot het grootste demonstratie sinds 1991, waarbij duizenden mensen elke avond in Tirana opkomen voor de bescherming van de natuur en tegen corruptie binnen de regering. #Flamingorevolutie #Albanië #corruptie

Lieve mensen. Het was een lange avond in de #Schilderswijk. Ik loop nog rond, maar de rust lijkt terug. Waterkanon is ook ingezet, zag ik bij @DresPhotography. Mocht u mijn werk willen waarderen kan dat. Fijne zaterdag vanuit #DenHaag. https://t.co/QmU4mnXAyk #DenHaag #Schilderswijk #rust

Open brief aan de Parlementaire Corona-commissie Geachte voorzitter en leden van de Parlementaire Corona-commissie, De opdracht van een parlementaire enquête is helder: het reconstrueren van de feiten en het bieden van een zo volledig mogelijk beeld van een van de meest ingrijpende periodes uit de recente Nederlandse geschiedenis. Juist daarom roept de huidige opzet van de openbare verhoren bij ons een fundamentele vraag op: Kan een commissie werkelijk een volledig en geloofwaardig beeld schetsen van de coronaperiode wanneer een aantal van de meest prominente critici van het gevoerde beleid niet wordt gehoord? Een parlementaire evaluatie verliest aan geloofwaardigheid wanneer zij zich beperkt tot een selectie van stemmen en cruciale betrokkenen buiten beschouwing laat. Juist degenen die jarenlang tegenover de overheid stonden in rechtszaken, demonstraties en het publieke debat, zouden de gelegenheid moeten krijgen om hun ervaringen, afwegingen en feiten onder ede toe te lichten. Tijdens de openbare verhoren wordt uitvoerig gesproken over de coronademonstraties, de maatschappelijke weerstand, de rechtszaken en de coronakritische beweging. Daarbij is ook meerdere malen verwezen naar Willem Engel en zijn rol gedurende de coronaperiode. Opmerkelijk genoeg wordt er wel over hem gesproken, maar wordt hem niet de gelegenheid geboden daar zelf op te reageren. Dat is des te opmerkelijker omdat wij gedurende de coronaperiode een centrale rol hebben gespeeld binnen het maatschappelijke en juridische debat. Wij voerden tientallen juridische procedures tegen de Staat en andere overheidsinstanties. De procedure over de avondklok behoort tot de bekendste rechtszaken uit de coronaperiode en leidde tot een historische uitspraak, waarna met spoed nieuwe wetgeving werd ingevoerd. Daarnaast organiseerden wij landelijke demonstraties, voerden wij procedures tegen diverse maatregelen en stonden wij jarenlang in direct contact met gemeenten, burgemeesters, politie, het Openbaar Ministerie en andere overheidsinstanties. Ook de wijze waarop met onze stichting en de daarbij betrokken personen is omgegaan, behoort wat ons betreft tot de onderwerpen die deze commissie niet kan negeren. Binnen onze stichting zijn meerdere mensen onderwerp geweest van strafrechtelijke procedures. Overheidsdiensten hebben zich gedurende lange tijd intensief met onze organisatie beziggehouden. De vraag hoe deze besluitvorming tot stand is gekomen, welke afwegingen daarbij zijn gemaakt en hoe proportionaliteit, grondrechten en rechtsbescherming zijn gewaarborgd, verdient eveneens een kritische beoordeling. Daarnaast lopen verschillende procedures jaren later nog altijd door. De maatschappelijke, persoonlijke en financiële gevolgen daarvan zijn groot. Ook dat is onderdeel van de geschiedenis die deze commissie zegt te willen reconstrueren. Wanneer de commissie wil begrijpen hoe de verhouding tussen overheid en burgers tijdens de coronaperiode is veranderd, dan kan zij niet voorbijgaan aan de ervaringen van degenen die jarenlang onderwerp zijn geweest van intensieve handhaving, juridische procedures en maatschappelijke uitsluiting. Juist daarom stellen wij ons hierbij publiekelijk beschikbaar om in een openbare hoorzitting iedere vraag van de commissie te beantwoorden. Niet alleen over de demonstraties. Niet alleen over de rechtszaken. Maar ook over de vervolgingen, de handhaving, de samenwerking tussen verschillende overheidsdiensten, de gevolgen voor burgers en de wijze waarop gedurende deze periode met fundamentele rechten is omgegaan. Met vriendelijke groet, Jeroen Pols Willem Engel #Corona #Parlement #Rechtspraak

https://t.co/gmq4CEWuyD Zie hier @ferdgrapperhaus, die ook besmet is met het virus dat door @SecGenNATO naar Den Haag is gebracht en sindsdien endemisch is in die regio. Namelijk, het 'selectieve-amnesie' virus. Het is een sterk neurotroop virus dat zich nestelt in de hippocampus en die deze structuur - als er politieke verantwoording afgelegd moet worden - gewoon lamlegt. Dan doet het niets meer. Het virus activeert daarentegen heel selectief de amygdala. Dat deel gaat over de emoties en moet dus geactiveerd worden als er krokodillentranen geproduceerd moeten worden. De amygdala maakt dan ook niet voor niets deel uit van het 'reptielenbrein'. Hoe toepasselijk. Aan dat virus kan geen #mondkapje, geen #anderhalvemeterregel en geen #avondklok iets doen. Misschien komt er ooit een vaccin tegen. Wat we dan gaan toedienen aan bijna alle politici. Van zetel naar zetel, van arm naar arm. Misschien komt het dan nog eens goed met ons land. #Politiek #Virus #Hersenwetenschap

Ze werd vandaag verhoord in de Tweede Kamer en is straks bij ons te gast in Dwars door de Coronacrisis: moedige @RomyQuint. Bij het ministerie van Binnenlandse Zaken werd het coronavirus in de eerste fase gezien als “een beetje de nieuwe pest”. Vanuit die angst kreeg het recht op leven zoveel gewicht dat vrijwel alle andere grondrechten ervoor moesten wijken: bewegingsvrijheid, familieleven, onderwijs, ondernemerschap en lichamelijke integriteit. Zodra de overheid zich beriep op de volksgezondheid en de bescherming van leven, konden vergaande beperkingen juridisch worden verdedigd. Maar het recht op leven is geen garantie op het eeuwige leven. De overheid kan onze sterfelijkheid niet afschaffen. Het verhoor van Hanneke Schipper-Spanninga, destijds directeur Constitutionele Zaken en Wetgeving bij het ministerie van Binnenlandse Zaken, maakte pijnlijk duidelijk hoe de overheid een tunnel inliep en er niet meer uitkwam. Zij onthulde dat de avondklok aanvankelijk op tafel kwam vanwege problemen met de handhaving in studentenhuizen. Binnenlandse Zaken vond toen nog dat je een probleem bij een beperkte groep niet mocht oplossen door alle Nederlanders ’s avonds binnen te sluiten. Maar toen het OMT later met een rammelende onderbouwing kwam, werd de medische noodzaak ineens voldoende onderbouwd geacht. Kijk en praat je zo weer mee? https://t.co/1vpT2tPWqy #Coronacrisis #Grondrechten #Volksgezondheid

Článek zkoumá vznik a zavedení večerního zákazu vycházení v Nizozemsku během pandemie COVID-19, přičemž se zaměřuje na etické a právní dilemata spojená s omezováním základních práv občanů a na vnitřní diskuze mezi politiky a odborníky, kteří nakonec dospěli k rozhodnutí zavést tuto kontroverzní opatření kvůli zhoršující se pandemické situaci. #Avondklok #Grondrechten #Corona maatregelen

Het hele land meerdere keren in lockdown zetten, met faillissementen tot gevolg. Verzorgings- en verpleeghuizen sluiten, scholen sluiten, avondklok, CoronaToegangsBewijs. Boetes voor het niet houden aan de 1,5 meterregel, aan moeten zien dat Grapperhaus zijn bruiloft in 2020 wel vierde, met knuffelpartijen en al. En dan zes jaar later een parlementaire enquête, waarbij de daders, ministers onder anderen, van deze misdrijven de gelegenheid krijgen krokodillentranen te plengen en hun handen in onschuld te wassen. Natuurlijk mag bedreigen nooit. Maar het is juist dat er geen recht wordt gesproken wat zoveel woede opwekt. Deze politici zullen het niet inzien, ze zien woede aan voor bedreiging. Ze zien niet in dat dit voortdurende meten met twee maten zo kwaad maakt. Alleen rechtvaardigheid en het spreken van recht kan de woede afwenden en kanaliseren. #corona #lockdown #rechtvaardigheid

Bedreigen mag inderdaad niet. Maar hoe noemt de minister van VWS de mails die eerder naar de @IGJnl werden gestuurd door minister van VWS Hugo de Jonge? Zie bijlage. Het was buitengewoon bedreigend om 'full force' vervolgd te worden door de IGJ, kan ik u vertellen. En dan nog wel in opdracht van een minister. De Jonge vond huisartsen zoals wij een 'bedreiging voor de vaccinatiegraad'. U ziet kennelijk niet dat juist het meten met twee maten boosheid opwekt. Mensen als Grapperhaus, Aalbersberg, Rutte en De Jonge wekken woede op. Ze hebben het begrip democratie misbruikt en de bevolking destijds geknecht met lockdowns en avondklok. De enige manier is rechtvaardigheid, om volkswoede in goede banen te leiden. Niet vergoeilijken en onder het tapijt houden. #democratie #vaccinatie #rechtvaardigheid

Hanneke Schipper, voormalig directeur Constitutionele Zaken en Wetgeving, verklaarde tijdens haar verhoor bij de Coronacommissie dat de avondklok in Nederland werd ingevoerd omdat studenten zich niet aan de coronamaatregelen hielden, hoewel zij dit niet voldoende reden vond voor een landelijk verbod, en dat de maatregel uiteindelijk vijf keer werd verlengd ondanks aanvankelijke verwachtingen dat deze als eerste zou worden opgeheven. #coronapandemie #grondrechten #avondklok

Ik wil graag dit NRC-artikel met je delen: "De avondklok kwam er omdat studenten in studentenhuizen de maatregelen niet goed naleefden, zegt oud-topambtenaar Hanneke Schipper" https://t.co/AaABtd74eX Dan is er tóch nog hoop voor onze studenten. Je moet maar durven. Nu achteraf een maatregel goedpraten, terwijl die geen enkel effect had. Het is precies dit slag mensen, dit soort volstrekt incompetente nitwits zonder enige kennis en kunde, zonder ook maar een greintje wijsheid, die Nederland over de rand van het ravijn duwt. Totaal ongeschikt. Dergelijke wandelende rampen zou nooit meer een publieke functie mogen vervullen. Een klein uitkerinkje, drie hoog achter, drie keer per dag luchten onder strenge bewaking en voor de rest isoleren van de maatschappij. Zodat ze nooit meer de kans krijgen om zoveel schade aan te richten. #parlementaire_enquête #Nederland #onderwijs #beleid

Tijdens de coronaverhoren verscheen wetgevingsjurist Hanneke Schipper-Spanninga om te getuigen over de afweging tussen grondrechten bij de invoering van de avondklok, waarbij zij benadrukte dat de noodzaak voor deze maatregel aanvankelijk ontbrak, en dat deze pas gerechtvaardigd werd toen het OMT stelde dat het de besmettingsgraad zou verlagen. #coronaverhoor #grondrechten #VrouwenVoorVrijheid