Search

Le coach de Sunderland, Régis Le Bris, a confirmé qu’Habib Diarra sera absent pour les 6 à 8 prochaines semaines. Le milieu de terrain sénégalais souffre d’une blessure aux ischio-jambiers, contractée lors de la victoire de Sunderland face à Fulham la semaine dernière. https://t.co/ypcEB7z7To #Sunderland #Football #Blessures

Ils nous la font à l'envers, et les bras m'en tombent. « Ils », c'est la famille Le Pen (JMLP, MLP, MMLP...) et sa machine à cash: le RN/FN. C'est largement documenté : il existe des preuves écrites et des déclarations versées au dossier judiciaire. Ces éléments montrent que la direction du parti considérait explicitement le Parlement européen comme un moyen d'alléger les dépenses du parti en France, une "vache à lait" comme l'a titré Libération.. Mail de 2014 de Wallerand de Saint-Just (ex-trésorier du FN) à MLP : « Dans les années à venir et dans tous les cas de figure, nous ne nous en sortirons que si nous faisons des économies importantes grâce au Parlement européen et si nous obtenons des reversements supplémentaires. » Sophie Montel, ancienne députée européenne du FN/RN, a confirmé aux enquêteurs et aux médias la mise en place d'un système vertical : MLP exigeait des eurodéputés qu'ils ne gardent qu'un seul assistant réel et qu'ils cèdent le budget des autres enveloppes à un coordinateur central du parti. Selon l'Office européen de lutte antifraude (OLAF), MLP a reconnu avoir fictivement salarié Thierry Légier. Charles Van Houtte, comptable belge et ancien assistant parlementaire de MLP, a indiqué lors d'une audition en septembre 2017 que M. Légier « était garde du corps de la famille Le Pen et non pas assistant parlementaire ». Je pourrais continuer la liste… Ces faits sont publics. Et d'ailleurs, pendant des années, le FN/RN a cultivé une posture de défi vis-à-vis des institutions européennes, institution illégitime qui « vole » la souveraineté et l'argent des contribuables français. Au-delà du mésusage des fonds européens, il y a plus inquiétant, la mauvaise gestion. Plusieurs pièces écrites par l'ancien trésorier mettent en évidence de graves problèmes financiers dans les années 2010. Il y a ce tableau de « transferts de charges » qui ventile explicitement les salaires des employés du parti sous deux colonnes : « Siège » (à la charge du FN) et « Europe » (à la charge du Parlement européen). Puis l'email cité plus haut. Selon la Commission nationale des comptes de campagne et des financements politiques (CNCCFP), dans les années 2010, le parti était le plus endetté de France. La dette consolidée était comprise entre 12 et près de 24 millions d'euros. En 2018, la situation était si critique que les juges d'instruction avaient ordonné la saisie pénale conservatoire de 2 millions d'euros de subventions publiques dues au parti (source : Marianne). Enfin, conséquence de son inaptitude à se gérer financièrement, le parti s'est trouvé banni des circuits bancaires traditionnels nationaux et européens, dont les acteurs refusaient de lui prêter de l'argent. D'où le prêt russe de 9,4 millions d'euros, contracté en 2014 auprès de la First Czech-Russian Bank, puis repris par la firme Aviazapchast, liée au complexe militaro-industriel russe. D'où, aussi, les appels répétés aux micro-partis et aux prêts des militants (le « grand emprunt national »). Qui voudrait confier la gestion de son pays à une telle bande d'amateurs ? « Je réclame l'inéligibilité à vie pour tous ceux qui ont été condamnés pour des faits commis grâce ou à l'occasion de leur mandat. Parce que j'ai une éthique, une morale, que je m'y tiens, et que moi quand je réclame l'éthique et la morale, je me l'applique à moi-même. » (MLP, 5 avril 2013)

Besef, dat als wij 2 miljard sturen er helemaal geen wapens zijn om te kopen. Dat gaat regelrecht naar verse kindertjes, de Bentley dealer en het neusje in. En een groot gedeelte keert terug via toekomstige contracten en kick backs bij de vrinden uiteraard. #politiek #financien #corruptie

The future of young people in the Netherlands is uncertain due to high rents, insecure contracts, and student debts, which means the government must invest in better social safety nets, such as a minimum requirement of six months of unemployment benefits in case of job loss. (translated)

More than 300 Belgians contracted salmonellosis after consuming contaminated eggs sold by chains like Colruyt and Delhaize, prompting the Afsca to issue a recall for specific batches from the producer Laerco, while blocking the affected poultry operation and alerting other European countries about this contamination. (translated)

Le taux des obligations d’État françaises continue de s’envoler 📈 Ça commence quand même à sentir sacrément mauvais pour la France, La dette d’un État n’a jamais été un problème en soi, à partir du moment où elle est contractée pour investir, créer de la valeur et générer de la croissance future, Le problème, c’est que ça fait des années que le pays fait précisément tout l’inverse, en profitant de taux historiquement faibles pour s’endetter toujours davantage, tout en utilisant cet argent essentiellement pour financer ses dépenses courantes, Et… quand on additionne à ça un déficit à plus de 5%, une croissance quasiment à l’arrêt, une instabilité politique totale et des centaines de milliards de dettes à refinancer dans les mois et années à venir, à des taux désormais bien plus élevés… La fin du buffet à volonté approche, Et il ne faudra pas que nos chers élus se mettent à jouer les étonnés lorsqu’il faudra payer l’addition de décennies de mauvaise gestion. Si je ne devais donner qu’un seul conseil à ceux qui souhaitent se prémunir des conséquences qui finiront tôt ou tard par arriver : Faites en sorte de ne pas être dépendants de l’État. Ni aujourd’hui, ni pour vos vieux jours. Et… si possible… faites également en sorte de ne pas avoir 100% de votre patrimoine en France, 100% de vos actifs libellés en € et l’intégralité de votre patrimoine détenue au sein de structures exclusivement françaises. #Économie #Dette #France

🔴 Isack Hadjar pourrait manquer le Grand Prix des Pays-Bas après une blessure au poignet contractée à l'entrainement cette semaine 🤕 Liam Lawson devrait remplacer le pilote Français chez Red Bull pour ce week-end s'il est confirmé qu'il ne puisse pas participer au Grand Prix 🔄 Le remplaçant de Liam Lawson chez Racing Bulls (s'il devait remplacer Isack Hadjar) n'est pas encore connu et Red Bull ne souhaite pas confirmer cette information pour le moment. (🗞️ @telegraaf / #F1 / #DutchGP) #F1 #DutchGP #IsackHadjar

De vuile keerzijde van de PvdA-medaille Frans Timmermans: oud-Eurocommissaris voor de Green Deal, voormalig lijsttrekker van GroenLinks-PvdA en sinds juli 2026 zelfs minister van Staat. Alsof de partij er nog een lintje bij wilde plakken. Onder zijn verantwoordelijkheid in Brussel stroomden miljoenen Europees belastinggeld rechtstreeks naar ideologisch bevriende milieu-ngo’s. Niet zomaar subsidies, nee: met de expliciete opdracht om keihard te lobbyen voor Timmermans’ eigen groene agenda. Geheime contracten, meetbare lobbytargets en een netwerk van politieke en activistische handlangers zorgden ervoor dat publiek geld, morele superioriteit en politieke invloed naadloos in elkaar overvloeiden. Een perfect gesloten circuit. En alsof dat nieuw is. Precies hetzelfde mechanisme – publieke middelen, partijvriendjes, ideologische dekmantel, geheime geldstromen en systematisch afwezige controle – speelde zich dertig jaar eerder al af rond de PvdA’er Jan Nico Scholten en zijn stichtingen. Toen heette het anti-apartheid en Refugiado (vluchtelingen), nu asielproblematiek en klimaat. Het morele schild was anders, de graaicultuur bleef identiek. Jan Nico Scholten, PvdA-senator en zelfbenoemde anti-apartheidsheilige, bouwde vanaf 1984 een persoonlijk imperium van stichtingen op dat tientallen miljoenen aan publiek geld opslokte. AWEPA en AEI presenteerden zich als morele baken in de strijd tegen onrecht. In werkelijkheid functioneerden zij als een gesloten circuit van politieke vriendjespolitiek, mediapropaganda, belangenverstrengeling en structureel ontbrekende controle. De documenten die ik boven water haalde, leggen bloot hoe één man met behulp van PvdA, GroenLinks, de VARA en Brusselse ambtenaren een netwerk creëerde waarin publieke middelen, salarissen en ideologie naadloos in zijn eigen handen vloeiden. Ideologische dekmantel Scholten en zijn bondgenoten kozen bewust en selectief voor het ANC, Frelimo, SWAPO en MPLA. Die keuze was geen humanitaire noodzaak, maar een ideologisch wapen. Alles wat deze bewegingen diende, was “goed”; alles wat ertegen inging, verdacht. Dat morele schild maakte kritiek op financiële rommel of belangenverstrengeling jarenlang taboe. Wie durfde te vragen waar de miljoenen precies bleven, stond meteen aan de verkeerde kant van de geschiedenis. Partijen en omroep als leveranciers De PvdA stelde Scholten hun fractie kantoor in de Tweede Kamer ter beschikking. Pas in 1991, toen openbaarheid dreigde, werd AWEPA de deur gewezen. PvdA-fractiemedewerker Peter Sluiter werd gedetacheerd; AWEPA betaalde zijn salaris (60.000 gulden, later 75.000 gulden per jaar) rechtstreeks aan de PvdA-fractie. GroenLinks deed met hun fractiemedewerker Tamme Hansma precies hetzelfde (zie bijlage). In augustus 1992 eiste de fractie dat AWEPA bij vooruitbetaling 30.000 gulden overmaakte voor salaris en pensioen van Tamme Hansma. En de VARA? Karel Roskam, hun stercommentator, werkte intensief voor Scholten als spindokter, eindredacteur van publicaties, subsidieaanvragen en onderzoeksverslagen – terwijl hij gewoon door de publieke omroep werd betaald (zie bijlage). Zelfs na 1988 bleef de VARA zijn financiële positie regelen. In 1989 lanceerde Scholten en Roskam een campagne voor een 250 kW-zender van ANC Radio Freedom, met een beoogd bedrag van 5 miljoen gulden. Roskam en Maartje van Weegen (NOS) trokken de kar. De grens tussen journalistiek, activisme en betaalde propaganda was volledig vervaagd. Drie petten, één kas Scholten was tegelijk voorzitter van AWEPA, president van AEI én tot oktober 1998 voorzitter van Vluchtelingenwerk. In 1993 richtte hij met diezelfde petten samen met Simon Jelsma (Postcodeloterij) Refugiado op. Vijf jaar later vroeg Refugiado spoedeisend ruim 200.000 gulden aan Vluchtelingenwerk. Het bestuur onder Scholtens leiding paste de eigen regels aan en keurde de aanvraag goed. Eén man zat aan beide kanten van de tafel, wijzigde de voorwaarden en liet publiek geld van de ene door hem bestuurde organisatie naar de andere stromen. Hij noemde het “uiterste zorgvuldigheid”. Brussel als pinautomaat Via zeer informele contacten tussen Scholten en DG VIII-ambtenaren Jaap Houtman en Giovanni Livi stroomden de Europese miljoenen binnen. In 1988 bevestigde Livi telefonisch en schriftelijk dat 300.000 ECU (ongeveer 700.000 gulden) beschikbaar was voor een AEI-initiatief en vroeg met spoed om bankgegevens (zie bijlage). Tussen 1988 en 1996 steunde de Commissie 21 projecten met ruim 7 miljoen Ecu. Totaal voor AWEPA/AEI 1985-1996: bijna 30 miljoen gulden. Nederlandse subsidies via Scholtens politieke kameraad Jan Pronk: circa 1,6 tot 2 miljoen gulden, ondanks eerdere waarschuwingen van financiële manipulaties. Controle? Welke controle? Pas in 1997 schreef de Europese Commissie een vernietigende brief: dubieuze jaarrekeningen, verborgen reserves, inadequate interne controle, onacceptabele overhead. Scholten ontving intussen jaarlijks 150.000 gulden uit zijn stichtingen. De Noordse donoren noemden de cultuur “autocratisch, geheimzinnig en defensief”. Na cosmetische correcties en de terugbetaling van 60.000 Ecu ging de geldkraan gewoon weer open. Het systematische zwijgen Ik zorgde ervoor dat documenten de toenmalige Europarlementariërs Jim Janssen van Raay en Maxime Verhagen bereikten. Parlementaire vragen volgden. Maar de volledige samenhang – politieke partijen die personeel leverden, een omroepjournalist die voor Scholten werkte terwijl hij door de VARA werd betaald, driedubbele petten, Refugiado als perfecte belangenverstrengeling, informele Brusselse lijnen en de ideologische dekmantel van ANC, Frelimo, SWAPO en MPLA – is destijds nooit als één onontkoombaar verhaal openbaar gemaakt. Het morele argument van de “goede strijd” functioneerde als perfecte immuniteit. Daarachter draaide een netwerk waarin publiek geld, publieke salarissen en politieke loyaliteit systematisch werden ingezet voor één man en zijn organisaties. Effectieve controle bestond niet. Een van zijn grootst financiers -Jan Pronk- zei ooit “Controle vind ik koloniaal gedrag”. Controle was overbodig verklaard zolang het juiste morele etiket erop plakte. 1/2 Peter Siebelt Zozzaro 18 augustus 2026 #politiek #transparantie #belangenverstrengeling

𝐶𝑜𝑚𝑚𝑢𝑛𝑖𝑞𝑢𝑒́ 𝑑𝑢 𝐶𝑙𝑢𝑏 📣 Le FC Girondins de Bordeaux a pris connaissance hier soir de la proposition rendue par la Conférence des Conciliateurs du Comité National Olympique et Sportif Français (CNOSF). À ce stade, il ne s'agit pas d'une décision, mais d'une recommandation : celle de maintenir la mesure d'exclusion des compétitions nationales prononcée à l'encontre du Club, et donc sa rétrogradation en Régional 1 ou à un niveau inférieur. La décision revient désormais au Comité Exécutif de la Fédération Française de Football, seul habilité à statuer. Le Club s'étonne de cette orientation alors que des garanties financières particulièrement importantes ont été apportées par les nouveaux investisseurs pour sécuriser le financement de la saison à venir comme des suivantes, avec notamment le placement sous séquestre, à la Caisse des Dépôts et Consignations, de 10,6 millions d'euros. Au-delà de cette garantie demandée par la DNCG, les nouveaux investisseurs ont présenté un montant additionnel de 10 millions de dollars, logés sur un compte dédié à la banque JP Morgan, et se sont engagés à exécuter le Plan de Continuation 2025-2035 arrêté par le Tribunal de Commerce, en réglant les 20 millions d'euros de dettes contractées auprès de nombreux clubs français et de créanciers régionaux, tout en garantissant les emplois existants. Le FC Girondins de Bordeaux regrette qu'un tel niveau de sécurisation financière et la rigueur budgétaire dont il a fait preuve — maîtrise parfaite de la masse salariale et du budget en 2025/2026 — n'aient pas été jugés suffisants pour suspendre les effets de la rétrogradation prononcée à son encontre. Si la Fédération Française de Football devait suivre cette recommandation, elle mettrait un terme à l'histoire d'un club majeur du football français, porté par toute une ville et son territoire, qui réunissait encore 26 000 supporters en mai dernier au Stade Atlantique, record historique pour une rencontre de N1 et N2 en France, signe de l'attachement unique qu'inspire ce club légendaire, sextuple champion de France. Privé de compétition, le Club se dirigerait alors vers la liquidation judiciaire, en dépit des garanties apportées pour assurer sa continuité. Le FC Girondins de Bordeaux et sa nouvelle Direction se tiennent à la disposition de la Fédération Française de Football et entendent défendre leurs intérêts jusqu'au bout, en exerçant l'ensemble des voies de recours à leur disposition dans les délais prévus par la loi. Nous remercions nos équipes, nos joueurs, nos salariés, nos partenaires et nos supporters qui, malgré cette épreuve, demeurent mobilisés comme jamais à nos côtés. Nous souhaitons un bon match, ce samedi, à notre équipe première, qui malgré l'incertitude poursuit sa préparation avec honneur et professionnalisme. Votre « Esprit Girondin » nous oblige. Allez Bordeaux. 💙🤍 #FCGirondins #Football #Soutien

Extensive climate-induced range shifts in butterflies worldwide — 80% experienced range expansions, and 79% of range shifts were associated with climate change and extreme weather events. 27% contracted their ranges, 22% shifted along elevational gradients https://t.co/5laFYyMggz #ClimateChange #ButterflyConservation #Biodiversity #Nospecificcountrycodesarementionedinthetweet.

Shell steekt winst uit verkoop gesubsidieerde wind- en zonneparken in eigen zak Ja, u leest het goed. Shell trekt de stekker uit zijn Europese wind- en zonneparken. Het concern verkoopt zijn volledige onshoreportefeuille aan TotalEnergies, dat vervolgens een belang van 50 procent in een deel van de projecten doorverkoopt aan de Amerikaanse private-equityreus KKR. In Nederland gaat het om ongeveer 254 MW aan vermogen: de parken in Emmen (Pottendijk), Terneuzen (Koegorspolder en Sas van Gent), Moerdijk en Heerenveen. Projecten die jarenlang met forse SDE-subsidies tot stand zijn gekomen. Die subsidies deden precies waarvoor ze bedoeld waren: het investeringsrisico voor Shell grotendeels wegnemen. De overheid vulde het verschil aan tussen de kostprijs van duurzame elektriciteit en de marktprijs. Daardoor kon Shell deze projecten met een zeer beperkt financieel risico ontwikkelen en bouwen. Nu de windturbines en zonnepanelen eenmaal draaien, stapt het bedrijf uit de markt, incasseert de verkoopwinst en belandt de fysieke infrastructuur in buitenlandse handen. De Nederlandse overheid blijft ondertussen de afgesproken subsidies gewoon uitkeren, alleen voortaan aan TotalEnergies en KKR. De contracten bevatten geen clausule die daar iets tegenover stelt. De Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hanteert geen clawback-clausule, geen verplichte winstdeling en geen beperkingen voor een nieuwe buitenlandse eigenaar. Ja, u leest het goed: infrastructuur die met publiek geld is gebouwd, kan met winst worden verkocht zonder dat de belastingbetaler daar ook maar iets van terugziet. Publiek geld fungeert zo als gratis geldboom. De belastingbetaler draagt het risico, het bedrijfsleven incasseert de meerwaarde en de infrastructuur verdwijnt over de grens. Lokale gemeenschappen blijven achter met de windmolens en zonneweides als permanente horizonvervuiling, terwijl de financiële opbrengsten naar buitenlandse investeerders vloeien. De overheid, die de royale subsidies verstrekte, staat met lege handen. Het contrast met Shells fiscale positie in Nederland maakt dit nog wranger. Dankzij fiscale constructies en afschrijvingen betaalt het concern hier al jarenlang relatief weinig vennootschapsbelasting. Tegelijkertijd werden investeringen ondersteund met staatssteun, waardoor de risico's grotendeels door de overheid werden afgedekt. De verhouding is daarmee opvallend eenzijdig: de staat neemt het risico, Shell maximaliseert het rendement en de uiteindelijke verkoopwinst verdwijnt via internationale bedrijfsstructuren uit Nederland. Waarom dit systeem zo is ingericht, en met medeweten van welke ambtenaren en ministeries, is mij volstrekt onduidelijk. Hier ligt een uitgelezen kans voor de minister van Financiën. Het begrotingstekort is structureel, de energietransitie kost miljarden en Den Haag zoekt voortdurend naar extra inkomsten. Is het dan niet logisch om bij toekomstige SDE-beschikkingen, en waar juridisch mogelijk ook bij bestaande regelingen, een terugbetalingsverplichting op te nemen bij verkoop? Wie een met publiek geld gesubsidieerd energieproject met winst verkoopt, betaalt een deel van de ontvangen subsidie terug. Niet als straf, maar als logische voorwaarde: wie het risico niet droeg, kan ook niet de volledige verkoopwinst opeisen tenslotte. Begrijp mij goed: dit is geen anti-ondernemersmaatregel. Dit is simpelweg gezond rentmeesterschap. Publiek geld is bedoeld om de energietransitie te versnellen, niet om een risicoloze springplank te vormen voor internationale investeerders die bij verkoop de volledige winst incasseren. Shell is immers geen nutsbedrijf met een publieke taak, maar een beursgenoteerde onderneming die investeert waar het rendement het hoogst is. Kennelijk leveren olie, gas en de handel daarin momenteel meer op dan het exploiteren van wind- en zonneparken. De Nederlandse politiek heeft Shell jarenlang behandeld als een onmisbare partner in de energietransitie. Die illusie is inmiddels definitief doorgeprikt. Zodra de projecten volwassen zijn en de verkoopwinst lonkt, vertrekt Shell en blijft de overheid met lege handen achter. Als de politiek werkelijk de overheidsfinanciën op orde wil brengen, is het niet meer dan redelijk dat de staat niet alleen de risico's deelt, maar ook meedeelt in de successen die met belastinggeld mogelijk zijn gemaakt. Anders blijft de Nederlandse belastingbetaler keer op keer de rekening betalen, terwijl de winst in het buitenland belandt. De vraag is dan ook niet of dit systeem scheef is, maar of @Minister_FIN bereid is het eindelijk recht te trekken? #Energietransitie #Duurzaam #Shell

A criminal network made up of a police officer, hospital employees, and lawyers has been dismantled by prosecutors, who are accused of illegally accessing the personal and medical data of car accident victims to contact them and conclude legal assistance contracts, thereby obtaining significant commissions and facilitating tax evasion. (translated)

🚨🔵 João Pedro will sign new long term contract at Chelsea in the upcoming days, verbal agreement done. All set for longer deal until June 2033 and salary increase after calls from 3 top clubs turned down by #CFC. Untouchable, as always said. Follows @GuillermoRai_ @cahemota. https://t.co/yyMha1Si08 #ChelseaFC #JoãoPedro #ContractExtension #GB

STAREA DE… INGINERIE SOCIALĂ PERMANENTĂ Stările de „urgență”/„alertă” sunt necesare pentru a crea cadrul excepțional prin care măsuri imposibil de justificat în condiții normale pot fi adoptate mult mai ușor. Asta se întâmplă și acum, cu declararea stării de urgență energetică. Sper că ați învățat lecția din pandemie. Instrumentul „stării de alertă energetică” va justifica cheltuieli aberante, decizii lipsite de transparență, contracte negociate direct la prețuri nejustificate (vezi achizițiile din Ucraina), abuzuri administrative și, în general, măsuri excepționale pe care autoritățile nu le-ar putea adopta într-un context obișnuit. Ah, desigur. Și să nu uităm bomboana de pe colivă: îndemnul de a reduce consumul de energie. Sunt fix recomandările de tipul „purtați mască”, „stați în casă” din așa-zisa pandemie. Mecanismul este același: măsura este prezentată inițial ca voluntară, o formă de solidaritate bazată pe responsabilitate civică. Vedeți cum a dat deja Mîndruță startul la semnalizarea virtuții: „Am închis aerul condiționat, facem fiecare ce putem.” El poate doar propagandă penibilă, dar asta e altă discuție. În final, nu contează efectul real al gestului. Contează doar mesajul: „Așa se comportă oamenii responsabili”, încercând să se impună ca un reper moral. Veți vedea în perioada următoare și alți propagandiști urmându-i exemplul. În pandemie, tot Mîndruță se fotografia cu două-trei măști în mașină. Nu era nici obligatoriu, nici necesar. Dar, prin acest mecanism, se pot schimba normele sociale: gesturi simbolice, foarte vizibile, repetate obsesiv până când devin standardul de comportament. Nimic altceva decât inginerie socială! Nu urmărește să soluționeze o problemă sau să îi găsească cauza, ci să creeze presiunea socială prin care comportamentul ajunge să fie perceput ca fiind singurul acceptabil. Și nu uitați: dacă acum sunteți rugați să reduceți consumul, data viitoare rugămintea se va transforma în obligativitate! Asta pentru că nu sunteți în stare să respectați o recomandare, pentru că sunteți necivilizați, conspiraționiști, teroriști, cum spunea Cîțu în pandemie, iar situația excepțională o impune. Dar toate, pas cu pas. #ingineriesocială #staredeurgență #energie

George Simion votează contra publicării averilor politicienilor. În toată viața lui, Simion nu a putut justifica din ce trăiește. Până în 2020 a avut cartea de muncă la firma de Arhitectură a prietenului său Marius Lulea. Simion era plătit la mișto cu sume între 500 de lei și 3.000 lei pe lună, din care plătea chirie, mânca și protesta prin țară și pe stadioane. Ca picanterie, salariul lui Simion venea și din bani publici pentru că firmele lui Lulea au derulat zeci de contracte cu statul. În 2020 a intrat în Parlament, dar a zis că 90% din salariu îl donează. Urma să trăiască cu 1.200 lei/lună. Altă picanterie - când s-a căsătorit a semnat un fel de contract prenupțial. Simion a vrut să nu poată fi obligat să pună bani la ratele soției care luase o garsonieră prin credit. A strâns 400.000 de euro dar de nuntă cu care „a fugit”. A zis că va face un spital cu banii, dar nu a făcut. A fost în SUA la Congresul conservatorilor republicani unde un bilet bătea spre 30.000$. L-am întrebat de unde are bani (nu a decontat de la Parlament, asta e bine), mi-a zis că nu vorbește cu mincinoșii. În martie 2025 i-au apărut în conturi 50.000 de euro pe care nu a putut să îi justifice. Și azi, George Simion trăiește din cei 1.200 de lei rămași din salariul de parlamentar, plătind chirie în București și întreținând o familie și un copil mic. Fiind un om modest, George Simion nu vrea să știe lumea cum reușește să trăiască atât de cumpătat. Și atunci votează contra publicării declarațiilor de avere ale politicienilor. Dovezile sunt în comentarii. (Petre Bădica / FB) #politică #transparență #corupție