Search

Omdat klimaatalarm wetenschappers en onze media enkel eenzijdig berichten over hitte golven en ijssmelten, zal ik dan maar melden dat er een record ijs toename is gemeten op Groenland via Surface mass balance meting 12 Juli 2026. Iets met evenwichtig en neutraal delen van de feiten. #klimaat #wetenschap #evenwicht

Dag minister, Het "migratiesaldo" is een extreem bedrieglijke indicator, want het zegt NIETS over het aantal buitenlandse nieuwkomers. Het is het aantal buitenlandse nieuwkomers minus het aantal vertrekkende Nederlanders. Met zulk manipulatief cijferwerk ontstaat nooit een "evenwichtig debat en voor goed beleid". Driewerf BAH voor u als CDA-minster. #Migratie #Beleid #CDA

Europa moet zich op de Navo-top in Ankara standvastig opstellen en aansturen op een nieuw evenwicht, omdat slijmen met Trump weinig heeft opgeleverd en de Europese defensie versterkt moet worden om de onzekerheid rondom de Amerikaanse steun te verminderen en de bedreiging vanuit Rusland aan te pakken. #Europa #Navo #Trump

In zijn column betoogt Sjoerd de Jong dat het negeren van extreemrechts niet de oplossing is, aangezien dit de verspreiding van antidemocratische boodschappen kan verergeren, en pleit hij voor een evenwichtige en kritische journalistiek die rekening houdt met de invloed van taal op politieke haat. #extreemrechts #journalistiek #amplificatie

@ministerLVVN @MinPres Dit is geen natuurherstel, maar de vernietiging van gezonde natuur die zelf een nieuw evenwicht vond @ministerLVVN. Het is de opoffering van een ecosysteem en habitat van vele plant- en diersoorten, gedreven door de waan dat natuur maakbaar is. Pure waanzin. #natuur #ecosysteem #duurzaamheid

Dit is geen natuurherstel, maar de vernietiging van gezonde natuur die zelf een nieuw evenwicht vond @ministerLVVN. Het is de opoffering van een ecosysteem en habitat van vele plant- en diersoorten, gedreven door de waan dat natuur maakbaar is. Pure waanzin. #Natuur #Ecosysteem #Duurzaamheid

Maarten van Rossem maakt een karikatuur van het anti-immigratiestandpunt. Het gaat niet per definitie om het weren van immigranten. Nederland is altijd bereid geweest mensen in nood op te vangen en heeft zich historisch gezien gastvrij opgesteld. Voor veel mensen aan de rechterkant van het politieke spectrum ligt het pijnpunt elders: in de verdringing van etnische Nederlanders en de afnemende zichtbaarheid van de Nederlandse taal, cultuur, normen en waarden. De aanwezigheid van immigranten is op zichzelf niet het probleem. Waar het om draait, is de perceptie dat de demografische balans uit evenwicht raakt. In de grote steden vormen blanke Nederlanders inmiddels een minderheid. Velen ervaren dat hun manier van leven steeds meer onder druk komt te staan en vrezen dat deze op termijn zal verwateren of verdwijnen. In veel landen in Azië, het Midden-Oosten en Afrika zou een dergelijke maatschappelijke ontwikkeling een vanzelfsprekend onderdeel zijn van het politieke debat. In Europa ligt dat anders. Door de historische erfenis van kolonialisme en de Tweede Wereldoorlog worden degenen die dit onderwerp aansnijden vaak met argwaan bekeken of door het politieke midden en links weggezet. Dat er op de rechterflank racistische trollen actief zijn op X en dat er bewegingen ontstaan die vanuit een racistische invalshoek naar dit vraagstuk kijken, is volgens sommigen juist een gevolg van het feit dat het onderwerp jarenlang taboe is geweest. Door gematigde stemmen die zorgen uiten over demografische veranderingen te verketteren, te cancelen en uit te sluiten, creëert men ruimte voor extremisten. Wanneer redelijke zorgen niet bespreekbaar zijn, groeit het draagvlak voor radicalere geluiden. Dit is voor velen geen kwestie van angst, maar van een waargenomen maatschappelijke realiteit. Wanneer ik dit onderwerp aansnijd, word ik regelmatig aangesproken op mijn afkomst. Daarbij wordt echter vaak vergeten dat bijvoorbeeld Hindoestanen, maar ook andere migrantengroepen, juist vaker met racisme en discriminatie te maken krijgen naarmate de immigratie toeneemt. Op zogenoemde zwarte scholen worden Hindoestaanse kinderen nu al gepest of buitengesloten vanwege hun religieuze achtergrond. Meer immigratie kan daardoor niet alleen leiden tot spanningen tussen autochtonen en immigranten, maar ook tussen verschillende immigrantengroepen onderling. Als allochtoon ervaar ik daarom twee ontwikkelingen tegelijk: enerzijds toenemende spanningen als gevolg van immigratie, anderzijds de opkomst van extreemrechtse sentimenten. Beide worden versterkt doordat een open en genuanceerd gesprek over de keerzijden en excessen van immigratie vaak onmogelijk blijkt. #immigratie #cultuur #maatschappij

Column: Oostvaardersplassen, proefgebied voor Nederland BV Max von Kreyfelt De Oostvaardersplassen waren ooit bedoeld als natuurgebied. Althans, dat was het officiële verhaal. In werkelijkheid groeide het gebied uit tot iets veel interessanters voor bestuurders, beleidsmakers en gedragswetenschappers: een proefterrein voor de vraag hoe ver je kunt gaan met menselijk beheer voordat de bevolking begint te morren. En eerlijk is eerlijk: Nederland blijkt een uitstekend laboratorium. Neem de logica van de Oostvaardersplassen. Eerst sluit je een gebied af. Daarna haal je de natuurlijke balans weg. Roofdieren? Migratieroutes? Natuurlijk evenwicht? Alles weg. Vervolgens zet je grote aantallen dieren in een kunstmatige omgeving en noem je dat “vrije natuur”. Daarna begint het echte beleidsfeest. Want zodra het systeem zichtbaar ontspoort, uitgehongerde dieren, moddervelden, massale sterfte, verschijnen de experts om uit te leggen dat dit juist de bedoeling is. Dat sterfte onderdeel is van “dynamisch beheer”. Dat de leek het grotere plaatje niet begrijpt. Wie naar Den Haag kijkt, herkent het patroon onmiddellijk. Eerst ontstaat een kunstmatig systeem. Daarna ontstaan voorspelbare problemen. Vervolgens krijgt de bevolking te horen dat die problemen onvermijdelijk zijn. En tenslotte wordt iedere kritiek weggezet als emotioneel, populistisch of slecht geïnformeerd. De Oostvaardersplassen waren daardoor nooit alleen een natuurproject. Ze vormden een bestuurskundige generale repetitie voor modern Nederland. Kijk naar de overeenkomsten. Boeren verdwijnen? “Transitie.” Woningnood? “Complex vraagstuk.” Massamigratie? “Internationale verplichting.” Overvolle zorg? “Capaciteitsuitdaging.” Altijd dezelfde bestuurslogica: eerst beleid, dan ontregeling, vervolgens campagnes om burgers uit te leggen waarom zij verkeerd reageren op de gevolgen van dat beleid. De Oostvaardersplassen bewezen namelijk iets cruciaals voor de moderne bestuursklasse: mensen accepteren bijna alles, zolang je het verpakt in rapporten, experts en morele superioriteit. Zelfs zichtbaar falen. Sterker nog: hoe groter de puinhoop, hoe meer bestuur, overleg en evaluaties erbij komen. En ondertussen staat het publiek achter het hek toe te kijken hoe complete systemen langzaam vastlopen terwijl de beheerders zichzelf prijzen voor hun visie. De Oostvaardersplassen waren dus een waarschuwing. Een miniatuurversie van een land waarin bestuurders niet langer denken vanuit menselijke realiteit, maar vanuit modellen, spreadsheets, abstracte idealen en beheersdrift. Een land waarin burgers vooral worden gezien als variabelen binnen een groter plan. Of, om het eenvoudiger te zeggen: Nederland is één grote Oostvaardersplas geworden. Alleen lopen de grazers op twee benen. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Oostvaardersplassen #Nederland #NatuurlijkBeheer

Het artikel onderzoekt de twee tegenovergestelde perspectieven op de NAVO in de aanloop naar een belangrijke ministeriële bijeenkomst: enerzijds de angst voor verval door Amerikaanse terugtrekkingen en onduidelijkheden, en anderzijds de hoop op een nieuw evenwicht en een eerlijkere taakverdeling tussen de lidstaten, met een nadruk op Europese defensie-inspanningen. #Navo #alliance #evenwicht