De perfect storm die het onderwijs omver blaast ⬇️. Ik zie het allemaal bij mijn eigen drie kinderen. Op de middelbare school van de twee pubers is de lesuitval enorm. Er vallen wekelijks uren uit, vorig jaar had mijn dochter gewoon een half jaar lang geen Engels, zonder dat iemand wist waarom (de ouders kwamen er pas achter toen de hele klas met onvoldoendes thuiskwam en de aap uit de mouw kwam). Er wordt nauwelijks meer gewerkt met lesboeken, want alles gaat/staat online. Voor het huiswerk is een laptop nodig, dus ze zitten de halve dag voor een scherm. Leraren van de 'oude stempel' zijn zeldzaam: van die mensen die de eerste dag van het nieuwe schooljaar meteen duidelijk maken: met mij moet je niet sollen, maar die vervolgens altijd uitgroeien tot iedereens favoriete docent waar iedereen de beste cijfers bij haalt (goh, hoe zou dat nou komen...?). Er wordt van alles georganiseerd aan vage workshops, excursies, thema-dagen (maar niemand wil onder de paarse ballonnenhaag door lopen op Paarse Vrijdag, waarop er vervolgens drie mentorlessen worden besteed aan inclusie) waarvan je je afvraagt wat dat allemaal wel niet kost (en de ouderbijdrage stijgt ieder jaar). De lesmethodes zijn raar, je kunt je kind als ouder nauwelijks meer helpen met het huiswerk omdat de methodes volstrekt onlogisch zijn. Tegelijkertijd wordt er als ouder wel van je verwacht dat je je kind uitgebreid begeleidt met het curriculum onder het mom van 'participatie'. Toen ik vorig jaar in een oudergesprek de opmerking maakte dat ik vond dat er wel heel erg veel van ouders werd verwacht, kreeg ik van de 'trajectbegeleider' (parttime uiteraard) toegebeten dat zij 'ook veel met haar dochter bezig was'. En dan de basisschool. Raddraaiers zetten de toon in de klas (5x je naam op het bord en dan krijg je misschien een standje), waardoor de stille, brave kinderen ondersneeuwen en tekort komen omdat de juf te druk is met het gezellig houden. Ondertussen is het ieder jaar weer een halszaak om genoeg leerkrachten te vinden om voor de klas te krijgen, maar wordt er wel een 'brugfunctionaris' aangesteld die o.a. gaat 'meedenken bij de opvoeding' en 'meekijken bij het invullen van formulieren en begrijpen van brieven van school of de gemeente' (iets met symptoombestrijding...). School wordt steeds meer weinig anders dan dagbesteding die moet worden uitgezeten. Over een paar jaar zijn de mensen die onze samenleving moeten dragen niet eens meer in staat om de instructies op de aanmeldzuil bij het UWV, waar zij onvermijdelijk terechtkomen, te begrijpen. Maar in Den Haag gaat het nog steeds alleen maar over 'kansenongelijkheid'. Gelukkig hoeft die discussie binnenkort niet meer gevoerd te worden. Dan zijn alle kinderen even dom en incapabel. Probleem opgelost. #Onderwijs #Kansenongelijkheid #Onderwijscrisis
