Search

Mijn deelneming aan Jetten met het kennelijke verlies van zijn institutionele geheugen. Een premier hoeft niet iedere bladzijde van de geschiedenis uit het hoofd te kennen. Maar wie een ander land de maat neemt over Jeruzalem, grenzen en Joodse bewoning, doet er verstandig aan ten minste de eerste hoofdstukken te hebben gelezen. Jetten noemt Israëls plannen voor woningbouw in E1, tussen Jeruzalem en Ma’ale Adumim, „onaanvaardbaar en destructief”. Het zijn grote woorden. Zij zouden overtuigender klinken wanneer zij niet rustten op zo'n selectief geheugen. Want de geschiedenis van dit conflict is niet begonnen met E1. Zij begon evenmin in 1967, en al helemaal niet gisteren. Groot-Brittannië gebruikte artikel 25 van het Mandaat voor Palestina om Transjordanië uit te zonderen van de bepalingen betreffende het Joodse nationale tehuis. In 1939 volgde het Witboek. Op het uur dat de poorten van Europa zich voor de Joden sloten en de grootste catastrofe uit hun geschiedenis naderde, beperkte Groot-Brittannië ook de toegang tot Palestina drastisch. Toen kwam 1947. De Verenigde Naties stelden verdeling voor. De Joodse leiders aanvaardden haar. De Arabische leiders verwierpen haar. Er kwam geen Palestijnse staat. Er kwam oorlog. Jordanië veroverde Oost-Jeruzalem en de Westelijke Jordaanoever — Judea en Samaria. Joden werden uit de Oude Stad verdreven. Synagogen werden verwoest of ontwijd. De Joodse begraafplaats op de Olijfberg werd geschonden. Negentien jaar lang konden Joden niet bij de Westelijke Muur komen. Het is merkwaardig hoe weinig van die geschiedenis overblijft wanneer tegenwoordig over E1 wordt gesproken. Jetten presenteert Joodse woningbouw tussen Jeruzalem en Ma’ale Adumim alsof daar de erfzonde ligt die de tweestatenoplossing heeft vernietigd. Maar de chronologie weigert daaraan mee te werken. Een verdeling werd al in 1937 verworpen. Zij werd in 1947 opnieuw verworpen. Ook in latere decennia zijn onderhandelingen, voorstellen en mogelijkheden voor een definitieve regeling stukgelopen. Men kan tegen de bouw in E1 zijn. Men kan haar onverstandig vinden. Men kan menen dat zij toekomstige onderhandelingen bemoeilijkt. Dat is een politieke opvatting die verdedigd kan worden. Maar men kan niet doen alsof zonder E1 het paradijs van twee staten reeds voor de deur stond. Daar ligt een groter probleem in het Nederlandse buitenlandse beleid. Nederland spreekt steeds vaker alsof vrede slechts één obstakel kent en slechts één partij tot concessies moet worden gedwongen. Israël moet zich terugtrekken. Israël moet bouwen staken. Israël moet grenzen aanvaarden. Israël moet risico's nemen. Maar vrede wordt niet gebouwd door de geschiedenis aan één kant uit te gummen. Waar blijft de eis dat Palestijnse leiders ondubbelzinnig afstand nemen van jihadistisch terrorisme? Waar blijft de consequentie voor het verheerlijken van moordenaars? Waar blijft de politieke prijs voor het telkens weer afwijzen van een regeling wanneer die binnen bereik komt? Een vredespolitiek die uitsluitend druk uitoefent op degene van wie men concessies verlangt en nauwelijks op degene van wie men aanvaarding verlangt, is geen vredespolitiek. Het is wensdenken met een ministerie eromheen. Nederland zou daarom zijn dreigementen moeten matigen en zijn historische beschuldigingen moeten heroverwegen. Israël zal niet accepteren dat zijn geschiedenis wordt herschreven, dat de veiligheid van Jeruzalem wordt behandeld als een hinderlijk detail en dat anderen zonder acht te slaan op een eeuw van oorlog en afwijzing bepalen welke risico's de Joodse staat maar heeft te nemen. En als Jetten werkelijk de mogelijkheid van vrede wil bewaren, laat hij dan beginnen met een beginsel dat ouder is dan welk vredesplan ook: Vrede vereist twee partijen. Verzoening vereist twee partijen. En verantwoordelijkheid eveneens. Wie vrede verlangt, moet terrorisme bestrijden, ophitsing veroordelen en afwijzingspolitiek niet belonen. En bovenal moet een Nederlandse regering zich hoeden voor de oude Europese verleiding die de geschiedenis al te vaak heeft ontsierd: te menen dat zij kan bepalen waar Joden wel — en vooral waar zij niet — mogen wonen. #Vrede #Israël #Geschiedenis

Een ochtendcolumn Gisteren ging het hier over ambtenaren die zich bij Extinction Rebellion hebben aangesloten en zich op hun ambtseed beroepen. Een ambtenaar dient het algemeen belang. De vraag bleef liggen wie bepaalt wat dat algemeen belang eigenlijk is. Extinction Rebellion heeft daarop een helder antwoord. In de Verklaring van de Rebellie stelt de beweging dat de overheid niet langer in het algemeen belang handelt en daarmee het sociaal contract heeft geschonden. Daaruit volgt volgens XR het recht en de plicht tot verzet. Wetten overtreden en het dagelijks leven ontregelen horen daarbij. Daar gebeurt iets merkwaardigs. XR bepaalt zelf wat het algemeen belang is, stelt vervolgens vast dat de overheid daarin tekortschiet en ontleent aan die eigen vaststelling een rechtvaardiging voor burgerlijke ongehoorzaamheid. Het probleem zit in die constructie. Een actiegroep verklaart de eigen opvatting tot algemeen belang en gebruikt datzelfde algemeen belang vervolgens als legitimatie voor het eigen handelen. Degene die de claim doet, beoordeelt daarmee ook de claim. Het algemeen belang werkt in een democratie anders. Geen enkele maatschappelijke groepering beschikt daarover. Het ontstaat uit de afweging van uiteenlopende belangen en opvattingen binnen de democratische rechtsorde. Een actiegroep mag proberen die afweging te beïnvloeden, zoals iedere burger, ondernemer, vakbond of belangenorganisatie dat mag. De eigen opvatting tot algemeen belang verklaren geeft die opvatting geen bijzondere status. Toch duikt precies die claim op in de vergelijking met boerenprotesten. XR zou voor het algemeen belang strijden, boeren voor het eigen bedrijf en inkomen. Daarmee wordt een onderscheid gemaakt dat alleen bestaat wanneer de claim van XR op het algemeen belang vooraf wordt aanvaard. Een boer mag voor de eigen boterham demonstreren. Een werknemer mag staken voor meer loon. Een ondernemer mag voor het eigen bedrijf opkomen. Geen van hen hoeft aan te tonen dat het eigen belang samenvalt met het algemeen belang. Het recht om voor een belang op te komen hoort bij een democratie. Het algemeen belang geeft geen extra demonstratierecht en geen extra ruimte om regels te overtreden. Een snelwegblokkade krijgt geen andere juridische betekenis doordat een activist het doel van de actie tot algemeen belang verklaart. Dezelfde regels gelden voor iedereen. Iedere actiegroep kan immers dezelfde redenering gebruiken. Een boerenorganisatie kan voedselzekerheid tot algemeen belang verklaren. Een beweging tegen immigratie kan woningnood en sociale samenhang aanwijzen. Een actiegroep tegen abortus kan de bescherming van ongeboren leven algemeen belang noemen. Vervolgens kan iedere beweging vaststellen dat de overheid daarin tekortschiet en daaruit een recht op burgerlijke ongehoorzaamheid afleiden. De overtuiging verandert, de redenering blijft intact. Iedereen mag beweren voor het algemeen belang op te komen. Niemand kan aan die eigen bewering bijzondere rechten ontlenen. De rechtsstaat bestaat om precies dat te voorkomen. #ExtinctionRebellion #AlgemeenBelang #Democratie

Sylvana Simons over haar balletdocent: ‘Ik kreeg tikken op m’n zwarte billen, want die staken te veel uit.’ 🤡 Waarom voelt dit wandelende gratenpakhuis continu de behoefte om dingen uit haar uitgemergelde duim te zuigen? https://t.co/c9DXqbt5HZ #SylvanaSimons #Ballet #Opmerkingen

Met Wilders, Faber en Schoof stonden de linksen allemaal te schreeuwen als speenvarkens in de Kamer. De ambtenaren hadden allemaal hun hakken in het zand gezet, en de D66-justitie keurde alles af. Maar nu gaat het veel beter! De boeren hebben zich tot de tanden toe gemotiveerd om alles plat te staken, de FNV gaat staken, en 90% vindt die spreidingswet en de dictatoriale verplichtingen vreselijk. Wat is er nog over van het gezellige Nederland? #Nederland #politiek #protest

The British oil and gas company BP has announced that it will cease its activities in the North Sea, raising concerns in the UK, especially given Prime Minister Andy Burnham's recent consideration to grant new drilling licenses, while the company focuses on restructuring its portfolio and investing in the US. (translated)

Openbaar vervoer : gaat staken. Huisartsen : gaan staken. Boeren : gaan staken. Vrachtwagenchauffeurs : gaan staken. Maar van ons kabinet hoor je niets. #staking #vertrouwen #maatschappij

On Thursday, thousands of migrants, mostly Moroccans, illegally crossed the border at the Spanish exclave Ceuta, resulting in a crisis with nine dead and an overcrowded reception area, while the Spanish government decided to send military support to manage the situation. (translated)

Zorgwekkend hoeveel mensen zich gewoon totaal niet hebben verdiept in dit onderwerp. Het enige wat ze zien is 'Oh staken? Die vakbonden willen alleen maar geld van de overheid.' Nee, het is andersom: de vakbonden vragen helemaal geen geld, de overheid vraagt, nee, de overheid 'neemt' geld. Verzekeringsgeld. De vakbonden willen juist voorkomen dat de overheid verzekeringsgeld van werknemers gaat jatten. Daar gaat die staking over en daarom wordt er niet onderhandeld. Als jij wordt overvallen door dieven, ga je toch ook niet onderhandelen over hoeveel van jouw bezittingen ze mogen meenemen? Afblijven van andermans zelfopgebouwde voorzieningen ! #AfbraakSocialeZekerheid #KabinetJetten #SocialeZekerheid #Vakbonden #Staking

In Oost-Congo staken zorgmedewerkers uit protest tegen onvoldoende betaling voor overuren te midden van een verergerende ebola-uitbraak, waarbij het aantal sterfgevallen in twee weken tijd verdubbelde tot 754 en de Wereldgezondheidsorganisatie waarschuwt dat de werkelijke omvang van de uitbraak mogelijk veel groter is. #Ebola #OostCongo #Gezondheidszorg

In Oost-Congo staken medewerkers van ebolabehandelcentra uit onvrede over niet-uitbetaalde salarissen en slechte werkomstandigheden, terwijl het ebolavirus zich in recordtempo verspreidt, met bijna tweeduizend bevestigde besmettingen en steeds meer sterfgevallen. #Ebola #Congo #gezondheidszorg

De onveilige situatie voor asielzoekers bij het aanmeldcentrum in Ter Apel wordt verergerd door gewelddadige jongemannen die buiten de poort wachten, terwijl beveiligers geen actie kunnen ondernemen, waardoor de sfeer grimmig blijft en hulpverleners zich gedwongen voelden hun werkzaamheden te staken. #Asielzoekers #TerApel #Asielprocedure

Als ik mijn ervaringen als betaalde oud-azc medewerker vertel hier op X krijg ik vaak reacties van mensen die als vrijwilliger op een azc gewerkt hebben en zich totaal niet herkennen in het beeld wat ik schets over de centra. Nu net Rode Kruis en VWN hun biezen pakten ivm geweldsincidenten kun je dus precies het verschil zien in ervaring. Een betaalde kracht kan niet weglopen voor geweld en gevaar. Een vrijwilliger wel. Een betaalde kracht staat er middenin en vangt, soms letterlijk, de klappen op. Want als er een ruzie, steekpartij oid plaatsvindt moeten zij de eerste aanzet doen om het rustig te krijgen, de politie alarmeren en totdat de politie er is proberen om de boel beheersbaar te houden. Zonder enig hulpmiddel. Azc medewerkers dragen geen wapens, geen pepperspray, geen taser oid. Het enige wat ze dragen zijn sleutels van de kamers en een portofoon. Je loopt dus zelf als betaalde kracht veel gevaar en kunt je enkel verdedigen dmv je lijf en woorden! Vrijwilligers die nu wegrennen omdat hun geliefde asielzoekers agressief blijken te zijn leren nu een hele harde les. Een les die de betaalde medewerkers dagelijks meemaken maar als ze zich hierover uitspreken als "racist" "nazi" of "extreem rechts" worden bestempeld. Echter vergeet men dat als deze betaalde krachten er niet waren er nog veel meer ellende de straten en wijken in zou komen. En de overheid zal dan ook niet ingrijpen. Ik hoop dat de betaalde medewerkers op Ter Apel zich massaal ziek gaan melden of gaan staken. Gooi de boel maar plat! #AZC #veiligheid #ervaring

Column: de aftocht van Thom de Graaf Max von Kreyfelt Dinsdag verzamelen gedupeerde ouders zich bij de Raad van State. Om te vragen of ze misschien eindelijk hun eigen dossier mogen inzien. Dat is het niveau waarop Nederland inmiddels functioneert. Een burger die wil weten wat de overheid hem heeft aangedaan, wordt behandeld alsof hij probeert de lanceercodes van kernwapens te stelen. Aanleiding is het afscheid van Thom de Graaf. Zo’n Haags ritueel waarbij bestuurders elkaar toespreken met woorden als: “verbindend,” “integer,” “dienstbaar.” Een soort politieke wierookceremonie voor mensen die nooit zelf in de rij van de voedselbank belandden door een administratieve fout. Ondertussen staan buiten ouders die al jaren wachten op iets exotisch als: waarheid. Want het toeslagenschandaal bleek nog niet vernederend genoeg. Nederland besloot namelijk tot een indrukwekkend vervolg: Het Herstelschandaal™. Een bureaucratische horrorserie zonder einde, waarin iedere aflevering bestaat uit: verdwenen documenten, onbereikbare instanties, nieuwe formulieren, en ambtenaren die uitleggen dat “het proces zorgvuldig verloopt.” Dat laatste betekent: wij hopen dat u afhaakt vóór de afronding. Het fascinerende blijft de asymmetrie. De overheid weet alles van u. Uw inkomen. Uw aankopen. Uw bankrekening. Uw parkeerboetes. Waarschijnlijk zelfs hoe vaak u een frikandelbroodje koopt bij het tankstation. Maar zodra burgers vragen: “Mag ik mijn eigen dossier zien?” verandert Den Haag ineens in een combinatie van de CIA, de Stasi en een slecht functionerend callcenter. “Nee mevrouw, die informatie kunnen wij nog niet vrijgeven.” Voor wie is die informatie eigenlijk gevaarlijk? Voor de ouders? Of voor de mensen die het gedaan hebben? Want dát is natuurlijk de echte datakluis: niet documenten, maar aansprakelijkheid. En dus staan die ouders dinsdag niet alleen voor zichzelf. Ze staan daar voor iets dat ooit normaal was in een rechtsstaat: het idee dat de overheid óók aan regels gebonden hoort te zijn. Tegenwoordig klinkt dat als radicalisering. Nederland is immers een land geworden waar burgers binnen twee weken een boete krijgen bij een verkeerd ingevuld formulier, maar waar dezelfde overheid rustig tien jaar nodig heeft om toe te geven dat zij duizenden gezinnen financieel en psychologisch heeft gesloopt. En zelfs daarna volgt geen echte openheid, maar een “hersteltraject.” Alsof dezelfde mensen die uw huis in brand staken nu langskomen met een plantenspuit en een folder over vertrouwen. “Leuker kunnen wij het niet maken, wel eerlijker.” Prachtige slogan. Alleen blijkt eerlijkheid inmiddels begraven onder vijf bestuurslagen, twaalf overlegtafels en honderden zwartgelakte Woo-pagina’s. Dat is uiteindelijk de wrangste conclusie. Het toeslagenschandaal was geen fout in het systeem. Het wás het systeem. En het herstelschandaal bewijst vooral: de machine draait nog steeds. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #toeslagenschandaal #transparantie #overheid

Het Openbaar Ministerie heeft de rechtbank in Rotterdam verzocht om cryptoplatform Knaken failliet te verklaren, waardoor ongeveer dertigduizend klanten ongerust zijn over hun tegoeden, nadat het platform zijn activiteiten moest staken wegens het ontbreken van een vergunning onder de nieuwe Europese cryptowet. #Knaken #cryptovaluta #faillissement