Search

Gisteren heb ik iets heel beangstigends meegemaakt. Ik was de hele dag op pad voor een reportage. Vroeg opgestaan, uren in de hitte gestaan en daarna terug naar huis, eerst een stuk lopen met apparatuur, daarna wachten op een pendelbus naar mijn auto en toen nog grotendeels in de file. Ik merkte halverwege dat ik slaperig werd en ben daarom gestopt bij een benzinepomp. Even een Colaatje Zero en wat uitrusten. Maar in de laatste twintig minuten van de rit werd ik opnieuw slaperig. Ik dacht: het is nog maar twintig minuutjes, dat red ik wel. Ik had ook niet echt meer het idee dat ik nog ergens kon stoppen. Het volgende moment schrok ik wakker van een enorm KGGGG geluid. Ik was van de weg geraakt en zat tegen de vangrail precies op de afrit naar mijn woonplaats, letterlijk nog 5 minuten van mijn huis. Ik weet niet eens wanneer ik ben weggevallen. Ik werd simpelweg wakker van de klap. Het had dus heel anders kunnen aflopen. Laat dit alsjeblieft een waarschuwing zijn. Ben je vermoeid achter het stuur, stop dan. Desnoods op de vluchtstrook als er echt geen andere mogelijkheid is. Zet je alarmlichten aan en zorg dat je veilig staat. Denk niet: het is nog maar twintig minuten. Of een kwartier. Of vijf minuten. Vermoeidheid achter het stuur geeft je geen garantie dat je die laatste kilometers haalt. Ik dacht ook dat ik het nog wel zou redden. #VeiligheidEerst #Vermoeidheid #RijdenOnderInvloed