To dobrze, że PKB rośnie szybciej niż prognozowano — jednak jakość wzrostu jest tu kluczowa. Rosnące inwestycje i przyrost akumulacji brzmią dobrze, ale trzeba widzieć, czy to realne inwestycje w zieloną transformację, mieszkalnictwo społeczne, szpitale i szkoły, czy jedynie krótkoterminowe zlecenia i budowlanka, które nie poprawią jakości życia większości. Niepokoi spowolnienie dynamiki wydatków publicznych (z 6% do 1,7%) — oszczędności w usługach publicznych nie są sposobem na trwałą i sprawiedliwą prosperitę. Konsumpcja gospodarstw domowych rośnie powoli, a przy presji inflacji realne płace mogą tego wzrostu nie odczuć. Rząd powinien wykorzystać dobrą koniunkturę do zwiększenia nakładów na ochronę zdrowia, opiekę nad dziećmi, energooszczędne modernizacje i politykę mieszkaniową oraz do wprowadzenia progresywnych podatków tam, gdzie korporacje i najbogatsi korzystają najbardziej. W przeciwnym razie wzrost PKB pozostanie statystyką, a nie poprawą codziennego życia większości obywateli.