Adam Bielan

Zacznijmy od kwestii fundamentalnej. Jestem jedną z trzech osób, którym firma Piotra M. wytoczyła proces cywilny o ochronę dóbr osobistych, a pan M. do dzisiaj nie może mi darować tego, że nie udało mu się naciągnąć NCBiR na realizację swoich kuriozalnych pomysłów. Jakakolwiek próba łączenia mnie z człowiekiem z zarzutami prokuratorskimi jest kłamliwa i sprzeczna z faktami, które wielokrotnie przedstawiałem i które podtrzymuję. W 2017 roku Piotr M. został przeprowadzony do mnie przez Jacka Żalka. Przedstawił go jako osobistego przyjaciela, który będzie mu pomagał w organizacji oficjalnej wizyty z przedstawicielami największego funduszu inwestycyjnego zarządzanego przez katarski rząd. Jacek Żalek pełnił funkcję przewodniczącego polsko-katarskiej grupy parlamentarnej. Możliwe, że przekazałem im kontakt do jednego z asystentów premiera Mateusza Morawieckiego. Nie pamiętam tego. Ta sprawa nie ma nic wspólnego z projektem Kabel. Ponowny kontakt z Piotrem M. miałem po kilku latach. W 2020 roku wspólnie z Jackiem Żalkiem robili tournée po politykach, opowiadając o wielkiej szansie dla Polski, jaką rzekomo był spadek po nieżyjącym szachu Iranu. Wiele w polityce widziałem, ale to było tak absurdalne i głupie, że ciężko byłoby w tę opowieść uwierzyć. Od razu brzmiało to jak prymitywna próba oszustwa. Dlatego, gdy duet Żalek i M. zaczął krążyć z pomysłem kabla w różnych wariacjach, przestrzegałem każdego, że nie można tego traktować poważnie. Czas zweryfikował moją postawę i sceptycyzm. Okazał się słuszny, bo dziś mamy dwóch panów z zarzutami prokuratorskimi: Piotra M. i Jacka Żalka.