BETA nonprofit public democratic european moderated

Franky & Coen

3 posts
Profile compiled from news and social media. Claim profile

Franky & Coen

Franky & Coen Jul 22

Door de ogen van Franky ''Een slagaderlijke bloeding is dodelijk. Tenzij...'' Vorig jaar stond ik in een noodhospitaal, een paar kilometer van het front. Terwijl wij medicijnen uitlaadden, werd een zwaargewonde militair binnengebracht. Hij overleed. Aan een slagaderlijke bloeding. Ik begreep er niets van. "Hoe kan dat nou?" vroeg ik. "Iedere militair heeft toch vier tourniquets?" De arts keek me aan. "Waarschijnlijk was er geen tourniquet in de buurt." Wanneer we richting het front reizen, wordt ons door medici, maar vooral ook door militairen, steeds opnieuw hetzelfde op het hart gedrukt. Zorg dat je medische uitrusting op orde is. En zorg vooral dat je tourniquets bij je hebt. Liefst vier. Minimaal drie. Sinds de raketinslag waarbij wij aanwezig waren, heb ik mezelf meer dan eens afgevraagd: zouden wij met meer ervaring of met de juiste hulpmiddelen misschien voor iemand het verschil hebben kunnen maken? Ik weet het niet. Misschien niet. Misschien wel. Maar die gedachte laat me niet los. Minimaal drie? In het begin vond ik dat eerlijk gezegd wat overdreven. Vier stuks? Waarom zoveel? Later begreep ik dat advies beter. Bij ongeveer drie op de tien zwaargewonden zijn twee of meer tourniquets nodig. Regelmatig vroegen we aan Oekraïense militairen hoeveel tourniquets zij zelf bij zich hadden. Tot mijn verbazing hadden sommigen er maar één. Anderen zelfs helemaal geen. En burgers? In de dorpen en steden dicht bij het front hebben de meeste burgers er niet eens één. Veel mensen weten simpelweg niet hoe belangrijk een tourniquet is. Voor anderen is de aanschaf gewoon te duur. Misschien vraagt u zich af wat een tourniquet eigenlijk is. Stel dat iemand door een explosie een arm of been verliest of een grote slagader wordt geraakt. Dan kan iemand binnen enkele minuten doodbloeden. Een tourniquet knijpt de bloedtoevoer tijdelijk af, zodat iemand de kans krijgt om levend een arts of ziekenhuis te bereiken. Het kan letterlijk het verschil zijn tussen leven en dood. Vanaf dat moment liet die opmerking van de arts me niet meer los. Waarom was er zo vaak geen tourniquet beschikbaar? Toen we ons erin verdiepten, ontdekten we het probleem. De originele tourniquets zijn ontzettend duur. Ze kosten zo’n €30 per stuk. Goedkope varianten lijken op het origineel, maar bleken in de praktijk vaak tekort te schieten. Zó vaak zelfs, dat we in Oekraïne het advies kregen: koop alleen een origineel. Voor een potentieel levensreddend product wil je geen enkel risico nemen. We spraken met militairen, medici en fabrikanten en onderzochten waarom veel goedkope tourniquets tekortschieten. Uiteindelijk vonden we een fabriek die een F&C-tourniquet kon produceren die aan alle kwaliteitseisen voldoet, voor ongeveer 20% van de prijs die de bekende A-merken kosten. Voordat we de F&C-tourniquets wilden uitdelen, wilden we eerst zeker weten dat ze aan onze kwaliteitseisen voldeden. Daarom werd hij uitgebreid getest, zowel door een onafhankelijke organisatie en daarna nog in Oekraïne zelf. We hebben het product zelfs verder verbeterd. Zo werden onder andere de kunststof draaistaaf en vergrendeling vervangen door aluminium. Pas daarna lieten we 500 exemplaren produceren. Nog zonder onze naam erop. We wilden eerst zeker weten dat hij aan onze eisen voldeed. Ze werden door de 3rd Assault Brigade onder de zwaarste omstandigheden getest. Ook die praktijkproef werd met succes doorstaan. Toen pas besloten we de definitieve F&C-tourniquets te laten produceren. Met onze naam erop, belangrijke informatie die direct op de tourniquet is aangebracht én een Engelstalige en Oekraïenstalige gebruiksaanwijzing. Wij gaan deze F&C-tourniquets natuurlijk niet verkopen. We gaan ze uitdelen aan Oekraïense militairen, medici, maar vooral ook aan burgers aan het front. Aan de mensen die ze misschien morgen al nodig hebben. Toen de eerste duizend binnenkwamen waren we trots. Maar tegelijkertijd realiseerden we ons dat deze tourniquets echt gebruikt gaan worden. Dat betekent dat ergens iemand zwaargewond raakt. Iemand die vecht voor zijn leven. De gedachte dat er iemand overlijdt omdat er géén goede tourniquet beschikbaar is, vinden wij onverteerbaar. Wij willen ervoor zorgen dat een levensreddend hulpmiddel niet ontbreekt, omdat het simpelweg te duur is. Wij willen zoveel mogelijk betrouwbare en herkenbare F&C-tourniquets uitdelen aan de mensen die ze het hardst nodig hebben. Want een slagaderlijke bloeding is dodelijk. Tenzij er op tijd een betrouwbare tourniquet wordt aangebracht. #standwithukraine #steun #help #oekraine #support #ukraine #StandWithUkraine #MedicalSupply #Tourniquet

Franky & Coen Jul 20

Een vakantie om nooit te vergeten voor oorlogskinderen Wat is deze bijzondere vakantieweek snel voorbijgegaan. Een week waarin de kinderen uit Kherson, Zaporizja en Dnipro even konden ontsnappen aan de dagelijkse werkelijkheid van luchtalarmen, drones en raketten. Iedere dag stond vol leuke activiteiten. De kinderen zwommen, speelden, dansten en genoten samen. De kinderdisco was bijna iedere avond opnieuw een groot feest. Dankzij het fantastische team van Anastacia en Bogdan deed werkelijk iedereen mee. Niemand bleef aan de kant staan en aan het einde van de avond was iedereen uitgeput. Een van de hoogtepunten was de grote showavond. De kinderen hadden in groepjes dansjes, zangoptredens en zelfs acrobatische acts voorbereid. Er was serieus geoefend en het enthousiasme spatte ervan af. Wij genoten minstens zo veel als de kinderen zelf. Ook kregen alle kinderen uit onze handen een officieel certificaat en een speciaal herinnerings-T-shirt. Tijdens de uitreiking werd duidelijk hoeveel deze week voor hen had betekend. Er werden dan ook heel wat tranen weggepinkt. De kinderen maakten tijdens de vakantie bovendien persoonlijke tekeningen voor de donateurs die hun verblijf mogelijk hebben gemaakt. Deze tekeningen worden komende week als bijzondere herinnering verstuurd. Vlak voor vertrek mochten de kinderen zoveel zakjes snoep uitzoeken als ze konden dragen. Niet alleen voor zichzelf, maar vooral om thuis te delen met hun broertjes, zusjes en ouders. Op de laatste dag reden we naar Ivano-Frankivsk. Daar gingen de kinderen nog naar de bioscoop en als verrassing naar @McDonalds Voor veel kinderen was dat extra bijzonder, omdat de restaurants in hun woonplaatsen al lange tijd gesloten zijn. Daarna volgde het afscheid op het station. Dat viel zwaar. Een week lang hadden we gezien hoe deze kinderen weer even onbezorgd konden lachen, spelen en genieten. Nu moesten ze terug naar een leven waarin oorlog opnieuw onderdeel is van de dagelijkse werkelijkheid. Juist daarom zijn deze vakanties zo ontzettend belangrijk. #help #support #ukraine #steun #oekraine #standwithukraine #help #support #standwithukraine

Door de ogen van Franky ''Sascha van 12 is niet bang'' Sascha is twaalf en woont in Kherson. Hij woont bij zijn oma en dat vindt hij leuk. Zijn vader leeft niet meer. Ik heb hem niet gevraagd wat er met zijn vader is gebeurd, maar ik denk het antwoord wel te weten. Zijn moeder vecht vrijwillig aan het front. Vorige week heb ik Sascha leren kennen tijdens de kindervakantie die wij voor oorlogskinderen organiseerden. We hebben uitgebreid met elkaar gesproken. Niet alleen over voetbal, gamen en de vakantie, maar ook over zijn leven thuis. Op vakantie mag Sascha buiten spelen. In Kherson mag dat niet. Maar hij doet het stiekem toch. Want een jongen van twaalf blijft niet altijd binnen. En Sascha is niet bang. Sascha vertelde dat hij ook niet bang is voor raketten of KAB's, de zware vliegtuigbommen. Sterker nog, hij vertelde dat hij samen met zijn vriendjes, die vaak ook niet buiten mogen spelen, wel eens op zoek gaat naar drones die ergens op straat zijn neergekomen. Levensgevaarlijk. Maar Sascha is twaalf. Hij kan de gevaren nog niet helemaal overzien. In Kherson zijn al kinderen omgekomen door droneaanvallen. Maar Sascha is niet bang. Dat zegt hij, maar als het echt heel hard wordt, verstopt Sascha zich in de badkamer. En heel soms in een kast. Tijdens de vakantie zagen we hem veranderen. Volgens de begeleiders was hij de eerste dag stil en teruggetrokken. Een paar dagen later rende hij lachend over het terrein, speelde met andere kinderen en genoot zichtbaar van alles wat hij mocht doen. Op vakantie mag Sascha buiten spelen. En hoeft hij even echt niet bang te zijn. Maar aan iedere vakantie komt helaas een einde. En hoe moeilijk dat ook is, de kinderen moeten dan weer terug naar huis. Dinsdag ging Sascha weer terug naar Kherson. Terug naar zijn oma. Terug naar een stad waar hij eigenlijk niet buiten mag spelen. Maar ik weet bijna zeker dat hij het toch weer gaat doen. Want Sascha is twaalf. En Sascha is niet bang. Voordat hij vertrok, beloofde ik hem dat hij volgend jaar weer mee mag op kindervakantie. Hij glimlachte. Ik glimlachte terug. Maar diep van binnen dacht ik aan iets heel anders. Als Sascha volgend jaar tenminste nog leeft. Want Sascha is niet bang. En Sascha woont in Kherson. Vandaag schrijf ik over Sascha. Maar deze column had net zo goed over Vadim kunnen gaan. Of Natacha, Igor, Irina. Of een van de andere meer dan vijftig kinderen die we dinsdag hebben uitgezwaaid, want ze wonen in Kherson, Zaporizja of elders aan het front. #standwithukraine #help #steun #oekraine #standwithukraine #ondersteuning #kinderen