Kafir

WHEN TO STEAL, THEN MILLIONS. WHEN TO MOVE, THEN POLISH LAW. WHEN TO COMBINE, THEN IRON LETTER. Romanowski received an iron letter despite the prosecutor's objection. The decision is not final. You, ordinary Pole, be late with a fine, tax, or installment. The state will find you without any problem. Paragraph, interest, bailiff, no philosophy. But when it comes to a politician, big money, immunities, and expensive law firms, suddenly the law becomes as flexible as an old pair of underpants. Romanowski is not convicted in this case, and the court has to decide about guilt. But looking at this circus, it's hard not to ask, does the same law apply to him and an ordinary Pole? Well, fucking no. And just completely on the sidelines, what the hell do we need all this alphabet of services, agencies, commands, and international cooperation for, when a person subject to the European Arrest Warrant can sit abroad for months, and the Polish state can't bring him before a Polish court? And it will turn out that he will run in the elections, enter the Sejm, and we will start another season titled: "AND YOU CAN DO NOTHING TO US." Because in Poland, the little one has a paragraph. And the politician has an interpretation, lawyers, time, and if necessary, even an iron letter. #prawo #Polska #sprawiedliwość (translated)

NIEKTÓRZY SERCE MAJĄ BLISKO DUPY, DLATEGO KREW TAK CZĘSTO MIESZA IM SIĘ Z GÓWNEM Lech Wałęsa od lat dostaje po mordzie za język, ego, politykę, przeszłość i wszystko, co powiedział przez ostatnie czterdzieści lat. Można go nie lubić, można krytykować i wyciągać mu każdą gafę. Tyle że Wałęsa sam się przewodniczącym „Solidarności” nie mianował. Wybrali go ludzie. Robotnicy. Delegaci. Jeśli więc był tak głupi i przypadkowy, jak dziś twierdzą internetowi hetmani, to warto zapytać: gdzie wtedy byli wszyscy mądrzy? Polska ma zresztą szczególną słabość do martwych bohaterów. Martwy nie pyskuje, nie ma ego, nie palnie głupoty i można mu w usta wsadzić wszystko, czego akurat potrzebuje bieżąca polityka. Żywy jest gorszy, bo pamięta, odpowiada i czasem mówi: „odpierdolcie się ode mnie”. Wałęsa ma ego wielkości kontenerowca i sam regularnie dostarcza amunicji swoim przeciwnikom. Ale wielu z tych, którzy najgłośniej szydzą z jego ego, samych ma ego większe niż własny cień przy zachodzie słońca. Różnica polega na tym, że Wałęsa jednak zapisał się w historii, a niejeden jego sędzia głównie w komentarzach na X lub Facebooku. Bawią mnie fachowcy od honoru, patriotyzmu i odwagi. Pełna morda walki, broni, ojczyzny i bohaterów, a największą bitwę dnia stoczyli rano z twardym stolcem. Dzisiaj istnieje WOT, szkolenia, rezerwa, obrona cywilna. Jest gdzie sprawdzić, ile waży własny patriotyzm, gdy trzeba poświęcić czas, wygodę i podporządkować się regułom. Nie twierdzę, że każdy musi iść do wojska. Ale jeśli samemu siedzi się bezpiecznie, warto trochę ciszej pouczać innych o odwadze, poświęceniu i walce do końca. Dlatego kiedy wyskoczy wam kolejny internetowy mesjasz odwagi, zapytajcie krótko: „WOT już? Obrona cywilna już? Jakie szkolenie skończyłeś? Gdzie służysz?” I patrzcie, jak zaczyna się narodowe kombinowanie: zdrowie, kręgosłup, praca, rodzina, ważniejsza misja, oświecanie narodu. Wszystko, kurwa, tylko nie realna służba. Bo patriotyzm nie zaczyna się od darcia mordy o Polsce. Zaczyna się tam, gdzie trzeba dla niej coś oddać. Czas, wygodę, pieniądze, zdrowie, a czasem bezpieczeństwo. Flaga na profilowym nic nie waży, koszulka z orłem nie boli, a słowo „ojczyzna” wpisane sto razy w internecie waży mniej niż gówno pływające na wodzie, jeśli za nim nie stoi żaden czyn. Patriotyzm bez kosztu to nie patriotyzm. To hobby. A bohaterstwo bez ryzyka to zwykłe pierdolenie. #Polska #patriotyzm #Wałęsa

Tööandjate ettepanekud — rangelt piiritletud riigivõlg, omavalitsuste massiline ühendamine, hariduse ja tervishoiu tulemustepõhine rahastamine ning riigiosade erastamine — ähvardavad avalikke teenuseid nõrgendada ja ebavõrdsust süvendada; meil on vaja vastupidist: progressiivset maksupoliitikat ja julgeid avalikke investeeringuid haridusse, perearstisüsteemi ja rohelisse üleminekusse, mis tugevdavad ühiskonda, mitte ainult kasumit :)

ROSJA MA ATOM, ARMIĘ I IMPERIUM W GŁOWIE. UKRAINA WALCZY O PRZEŻYCIE. A CZĘŚĆ POLSKI DALEJ MA PAŁĘ Z MATEMATYKI I GEOGRAFII Porównajmy potencjały tak na zimno. Bez serduszek, bez chorągiewek i bez tej intelektualnej kawy z mlekiem sojowym, którą karmią ludzi zawodowi patrioci z internetu. Ukraina to około 37 milionów ludzi. Rosja to około 130 milionów, a według części zestawień nawet więcej. Już sam stosunek ludności daje Moskwie przewagę około trzy i pół do jednego. To nie jest drobna różnica. To jest worek mięsa, rezerw, poborowych, robotników, kierowców, mechaników, matek płaczących nad trumnami i dalej działającego państwowego młyna do mielenia ludzi. W żołnierzach czynnych różnica jest mniejsza, bo Ukraina jest już państwem zmobilizowanym wojną. Szacunki mówią o około 900 tysiącach żołnierzy po stronie Ukrainy i około 1,3 miliona po stronie Rosji. Ale w potencjale ludzkim Rosja dalej ma głębszy dół. Ludzi zdolnych do służby ma kilka razy więcej. Ukraina walczy a w zasadzie już pluje krwią z płuc. Rosja walczy brudnym magazynem, łagrem, poborem, demografią i pogardą dla własnych trupów. W sprzęcie bajki dla dzieci też nie ma. Czołgi: około 1120 Ukraina, około 5630 Rosja. Pojazdy opancerzone, czyli transportery, BWP, wozy wsparcia i całe to żelastwo do wożenia piechoty pod ogień: około 45 tysięcy Ukraina, ponad 126 tysięcy Rosja. Artyleria samobieżna: Ukraina około 680 kontra Rosja ponad 3600. Artyleria holowana: Ukraina około 625 kontra Rosja prawie 6000. Wyrzutnie rakietowe: około Ukriana 288 kontra Rosja prawie 2500. W powietrzu przepaść jest jeszcze bardziej brutalna. Ukraina ma około 350 statków powietrznych. Rosja ponad 4200. Myśliwce: około 88 kontra ponad 860. Śmigłowce: około 140 kontra ponad 1600. Śmigłowce szturmowe: około 39 kontra ponad 550. Dlatego Ukraina nadrabia dronami, rozpoznaniem, pomysłowością, zachodnią pomocą, krwią i tempem uczenia się, które zawstydza rosyjski beton. Bo w klasycznej tabelce Rosja wygląda jak walec. Zardzewiały, pijany, prowadzony przez idiotów, ale nadal walec. Do tego dochodzą pieniądze. W 2026 roku Moskwa dalej pompuje w wojsko potężne środki. Planowane rosyjskie wydatki wojskowe czyli około 190–193 miliardy dolarów przy. To nie jest sąsiad z problemami. To jest państwo ustawione na wojnę. Nie chwilowo. Nie przypadkiem. Nie dlatego, że Putin miał gorszy poranek i źle mu się śniła mapa. Cały system został przestawiony na produkcję przemocy. Fabryki, budżet, propaganda, szkoła, telewizja, służby, armia, więzienia i cmentarze pracują w jednym kierunku. A nad tym wszystkim leży jeszcze atom. Ukraina głowic jądrowych nie ma. Zero. Rosja ma około 4400 głowic w wojskowym zasobie jądrowym, plus część wycofanych czekających na demontaż. I dlatego Rosja może kompromitować się operacyjnie, palić ludzi tysiącami, grzęznąć w błocie, a potem i tak szantażować pół świata czerwonym guzikiem jak pijany bandyta z granatem w windzie. Więc nie, Ukraina nie zatrzymała Rosji dlatego, że była silniejsza na papierze. Zatrzymała ją dlatego, że miała wolę walki, zachodnie wsparcie, adaptację, drony, rozpoznanie, dowódców uczących się szybciej niż rosyjski beton i naród, który nie chciał iść pod moskiewski but. Rosja nie jest groźna dlatego, że jest mądra. Rosja jest groźna dlatego, że jest wielka, brutalna, tania w ludzkim życiu, głęboka magazynowo, ustawiona budżetowo na wojnę i uzbrojona w atom. To jest nieokrzesany sąsiad z łomem, kałachem, magazynem trupów, przemysłem przestawionym na zabijanie i bombą jądrową w piwnicy. Ukraina jest państwem wyniszczonym wojną, zależnym od Zachodu, broniącym własnego terytorium i walczącym o przetrwanie. Ma armię doświadczoną, twardą i groźną, ale nie ma potencjału, żeby zagrozić Polsce w takim sensie, w jakim zagraża Rosja. Ukraina może być trudna, niewdzięczna, politycznie irytująca, historycznie ciężka i czasem dyplomatycznie nieokrzesana. Można się z nią kłócić. Trzeba jej stawiać warunki. Trzeba pilnować polskiego interesu. Trzeba mówić o Wołyniu, ekshumacjach, pamięci, gospodarce, rolnictwie, transporcie, konkurencji i przyszłych kontraktach. Przyjaźń narodów bez prawdy kończy się zwykle mordą w błocie. Ale to nadal nie jest wróg strategiczny Polski. Wróg strategiczny siedzi w Moskwie. Rosja ma interes w tym, żeby Polska była słaba, skłócona, samotna, odklejona od Unii, podejrzliwa wobec Ukrainy, obrażona na Niemcy, nieufna wobec NATO i zajęta własnym szczekaniem do lustra. Rosja nie musi od razu wjeżdżać czołgami pod Białystok. Rosja robi to, co umie najlepiej. Podpala głowy. Karmi kompleksy. Rozgrywa pamięć historyczną. Wpuszcza smród w internet. Szuka pożytecznych idiotów, którzy za darmo robią robotę, za którą kiedyś trzeba było płacić agenturze. Ukraina może nam robić problemy. Rosja chce nam złamać kręgosłup. I tu jest różnica, której wielu nie ogarnia, bo im się mapa pomyliła z emocjonalną sraczką po komentarzach na Facebooku. Z Ukrainą trzeba rozmawiać twardo. Bez klękania. Bez amnezji. Bez głaskania po głowie. Ale to rozmowa z sąsiadem, który bywa nieokrzesany, czasem bezczelny, czasem głupi politycznie, lecz dziś zatrzymuje rosyjskie mięso armatnie daleko od naszych granic. Z Rosją nie rozmawia się jak z sąsiadem. Z Rosją rozmawia się przez siłę, kontrwywiad, wojsko, przemysł, amunicję, sojusze, odporność państwa i zimną świadomość, że dla Kremla Polska nie jest partnerem. Polska jest przeszkodą. Korkiem w gardle imperium. Krajem, który ma siedzieć cicho albo zostać złamany. Na froncie Rosja dalej próbuje przesuwać linię walk, nawet jeśli płaci za to potworną cenę. Małe postępy, infiltracje, mielone oddziały, kolejne szturmy, kolejne trupy, kolejne metry błota. To nie jest państwo, które odpuściło. To jest państwo, które nauczyło się przegrywać po kawałku i dalej iść po trupach. Ukraina z kolei uderza w rosyjską infrastrukturę energetyczną i wojskową, bo nie ma luksusu eleganckiej wojny w białych rękawiczkach. Kijów próbuje przenieść koszt wojny głębiej w rosyjskie zaplecze, bo inaczej Rosja będzie spokojnie mielić ludzi, miasta i czas. Więc odpowiedź jest prosta. Kto Polsce bardziej zagraża? Rosja. Dlaczego? Bo ma potencjał, intencję, historię, doktrynę, aparat państwa, służby, atom i imperialny interes, żeby Polskę osłabić albo podporządkować. Kim jest Ukraina? Nie świętą krową. Nie aniołem. Nie bratem z obrazka. Tylko trudnym sąsiadem w wojnie, z którym trzeba robić interesy twardo, bez klękania i bez amnezji. Ale sąsiad, nawet nieokrzesany, to nie to samo co wróg. A w Polsce jakimś dziwnym trafem zaczyna się przewijać przekaz, że ludzie powinni bać się Ukrainy. No kurwa, ubawiłem się serdecznie. Potomkowie husarii trzęsą portkami przed Ukrainą, jakby ktoś celowo odwracał im uwagę. I pewnie nie wiecie kto. No bo skąd. Rosja właśnie na to gra. Żeby Polak zamiast patrzeć na Kreml, warczał na Ukraińca. Żeby zamiast rozróżniać interes od emocji, dostał do łba łopatą ruską propagandę i jeszcze myślał, że to zdrowy rozsądek. Rosja to wróg. Ukraina to trudny sąsiad. Kto tego nie rozróżnia, ten nie analizuje. Ten tylko klepie propagandą, nawet jeśli robi przy tym minę wielkiego stratega z komentarzy pod postem. #Ukraina #Rosja #Wojna