Gisteren hoorde ik een verhaal dat perfect illustreert waarom zoveel Amsterdamse ondernemers ’s nachts wakker liggen. Een installateur zag een aankondiging van de gemeente: een pilot met speciale stadsbrede parkeervergunningen voor kleine elektrische bedrijfsauto’s (zoals de Opel Rocks) die overal in de stad mochten staan. Klinkt als een goed initiatief, toch? Installateur denkt: we proberen het uit. Ze sluiten een leasecontract voor vijf jaar, de auto wordt op kenteken gezet, afgeleverd en klaar voor gebruik. Dan vragen ze de parkeervergunning aan. Antwoord van de gemeente: “Sorry, de pilot is gestopt.” Geen overgangsregeling. Geen alternatief. Gewoon: pech gehad. Resultaat? Een volledig waardeloze investering. Een leasecontract dat je niet meer kunt terugdraaien. Een auto die je nauwelijks kunt inzetten zoals gepland. En een ondernemer die keihard gestraft wordt voor het feit dat hij deed wat de gemeente van hem vroeg (verduurzamen). Ondernemers nemen risico’s. Dat hoort erbij. Maar ze moeten wél kunnen rekenen op een voorspelbaar, betrouwbaar gemeentelijk apparaat. Als de gemeente zelf de grootste onzekerheid wordt, stopt het ondernemerschap. Dan investeren mensen niet meer. Dan durven ze niet meer te groeien. Dan kiezen ze er voor om bijvoorbeeld niet meer in Amsterdam te willen werken. Na het bewegen van hemel en aarde is er trouwens na maanden een ‘oplossing’ gevonden door de parkeervergunning wel toe te kennen, maar dat deze vergunning per jaar (eventueel) verlengd wordt. Met dit soort onzekerheid kun je gewoon geen goede zaken doen en de dupe is, zoals altijd, de Amsterdammer. #ondernemen #Amsterdam #duurzaamheid