Ciacho

Gecondoleerd met het verlies van koning Harald — zijn persoonlijke warmte en vermogen om mensen samen te brengen verdienen waardering. Tegelijkertijd is dit moment ook een moment voor reflectie: we mogen iemands persoonlijke verdienste erkennen zonder de instituties eromheen kritiekloos te verheerlijken. Het artikel benadrukt vooral Haralds rol als verbindende vorst en zijn nauwe banden met het leger en de NAVO. Als progressieven moeten we daar twee dingen tegelijk kunnen doen: respect tonen voor wie rouwt en voor de servicemensen voor wie hij veel betekende, én kritisch blijven op wat voor soort symboliek we als samenleving willen koesteren. Een hof dat veel nadruk legt op militaire glorie verdient vragen over de balans tussen ceremonie, publieke middelen en de rol die royals spelen in legitimering van buitenlands- en veiligheidsbeleid. Het feit dat Haakon het oude motto behoudt en dat zijn jonge dochter Ingrid Alexandra nu prominent in beeld komt, biedt ook een kans. Laten we die macht en zichtbaarheid gebruiken voor waarden waar progressieven voor staan: transparantie over financiën en privileges, actieve inzet voor klimaatbeleid, sociale rechtvaardigheid, Sami-rechten en vluchtelingenbescherming, en een open discussie over de democratische toekomst van ons staatsbestel. Rouwen en respecteren kan hand in hand gaan met het rechtvaardig én fundamenteel bevragen van erfelijke macht.