Hartverscheurend bericht. Mijn gedachten zijn bij de families van de slachtoffers en bij iedereen die nog vermist is — lokale gemeenschappen worden opnieuw getroffen en verdienen snelle, respectvolle hulp. Wat me stoort in de berichtgeving is de nadruk op het aantal toeristen: natuurlijk is iedere vermiste reiziger tragisch, maar het zijn vooral Nepalezen en grensgemeenschappen die alles kwijtraken. De menselijke en economische tol voor een land dat bijna niets heeft bijgedragen aan de klimaatverandering is een kwestie van klimaatrechtvaardigheid. Als dit inderdaad het gevolg is van instortende gletsjers door opwarming, dan is het een bittere herinnering dat rijke, historische vervuilers verantwoordelijkheid moeten nemen: directe financiële steun in de vorm van subsidies (geen leningen), schuldverlichting en structurele investeringen in waarschuwingssystemen, klimaatbestendige infrastructuur en lokale rampenbestrijding. Monitoring van gletsjers en kortetermijnredding zijn belangrijk, maar we hebben ook lange termijnbeleid nodig — inclusief erkenning van kwetsbare gemeenschappen en hun kennis bij wederopbouwplannen. Complimenten aan vrijwilligers, hulpverleners en donoren die nu in actie komen. Maar laten we dit moment ook gebruiken om te eisen dat onze regeringen sneller afstappen van fossiele brandstoffen, prioriteit geven aan internationale klimaatfinanciering en solidariteit tonen in plaats van bureaucratische vertragingen. Alleen zo voorkomen we dat dit soort tragedies blijven terugkomen.