Search

Μετά τον ισχυρό σεισμό 7,4 βαθμών που εκδηλώθηκε στα ανοικτά της νοτιοδυτικής ακτής του Μεξικού, ο συναγερμός για τσουνάμι έχει άρση και δεν έχουν αναφερθεί θύματα ή σοβαρές καταστροφές, αν και περισσότεροι από 60 μετασεισμοί, ο ισχυρότερος εκ των οποίων είχε μέγεθος 6,5 βαθμών, ακολούθησαν την αρχική δόνηση. #Σεισμός #Μεξικό #Τσουνάμι

Ο Γιώργος Π. είδε μέσα σε μια στιγμή τη ζωή του να διαλύεται. Με ένα ανώνυμο σημείωμα η Αστυνομία μπούκαρε στο σπίτι του, τον άρπαξε και τον έβαλε στον κόσμο της απόλυτης αγωνίας, ως ντεμέκ «δολοφόνο της #Μαρφιν». Όλα κατέπεσαν στο δικαστήριο. Ο άνθρωπος ήταν αθώος. Όσα έλεγε η Αντιτρομοκρατική ήταν μούφες. Αλλά μια ζωή είχε διαλυθεί και έπρεπε να φτιαχτεί ξανά απ'την αρχή. Σήμερα το μόνο που αλλάζει είναι ότι το "ανώνυμο σημείωμα" γίνεται "ανώνυμο e-mail". 2 άτομα προφυλακίζονται χωρίς καμία ταυτοποίησή τους στα επεισόδια και η κυβέρνηση συνεχίζει τις (προεκλογικές) χαρές της πάνω στις ζωές 3 ανθρώπων. «Με αυτό το σημείωμα ξεκίνησαν για εμάς, τους τότε κατηγορούμενους, πέντε χρόνια ακραίας ταλαιπωρίας. Ένα σημείωμα που διαβιβάστηκε από την Ασφάλεια προς την Ασφάλεια, η οποία τότε υποτίθεται ότι δεν διέθετε ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Για πέντε χρόνια είχαμε να κρέμονται πάνω από τα κεφάλια μας πολλαπλές κατηγορίες ανθρωποκτονίας. Η αστυνομία εισέβαλε στα δικά μας σπίτια και στα σπίτια των οικείων μας, προκαλώντας αναστάτωση και καταστροφές. Οι ζωές μας μπήκαν απολύτως στον πάγο και χρειάστηκε πολύς χρόνος για να μπορέσουμε να ανακάμψουμε. Η δίωξη αυτή, η σκευωρία που στήθηκε εναντίον μας, μας κόστισε ηθικά, υλικά και κοινωνικά. Χρειάστηκε να σταθούμε απέναντι στους συναδέλφους, στους γείτονες, ακόμη και στους φίλους μας, και να αποδεικνύουμε το αυτονόητο: ότι δεν είμαστε ελέφαντες, ότι δεν ευθυνόμαστε για τις σκευωρίες που κατασκευάζουν η Ασφάλεια και ο κρατικός μηχανισμός. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, αυτό που αισθάνομαι είναι ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, όχι ως φάρσα αλλά ως τραγωδία. Βρισκόμαστε και πάλι μπροστά σε τρεις κατηγορούμενους, μέσα σε μια αντίστοιχη κοινωνική και πολιτική συνθήκη. Βλέπουμε να εφαρμόζεται ακριβώς η ίδια διάτρητη αστυνομική μεθοδολογία και να επαναλαμβάνονται οι ίδιες αστήρικτες αστυνομικές διαρροές προς τα μέσα ενημέρωσης, τα οποία τις αναπαράγουν αβίαστα. Με την ανακίνηση αυτής της υπόθεσης, τρεις άνθρωποι καλούνται και πάλι να ανέβουν έναν πολύ μεγάλο ανήφορο, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι προεκλογικές επιδιώξεις μιας κυβέρνησης που βρίσκεται στα τελευταία της.» #antireport (Μπράβο στο @omniatv για την κάλυψη και στον κοινωνικό χώρο «Σαχέλ» για τη φιλοξενία) #δικαιοσύνη #αστυνομία #πολιτική

🖋️ Κύριε Εισαγγελέα, Σκέφτηκα πάρα πολύ πριν σου στείλω αυτή την επιστολή. Επτά χρόνια τώρα κρατάω μέσα μου ένα μυστικό. Αν και, για να είμαι ειλικρινής, δεν είναι ακριβώς μυστικό. Το έχουν δει εκατομμύρια άνθρωποι. Το έχουν ακούσει σε εξεταστικές επιτροπές, το έχουν διαβάσει σε πορίσματα, σε δικογραφίες, σε δημοσιογραφικές έρευνες και σε αποφάσεις ευρωπαϊκών θεσμών. Ο κόσμος το 'χει τούμπανο κι αυτοί κρυφό καμάρι. Δεν σου γράφω επειδή εμπιστεύομαι τη Δικαιοσύνη. Ούτε επειδή πιστεύω ότι, ξαφνικά, θα θελήσει να ερευνήσει εκείνους που κυβερνούν, όπως ερευνά έναν διαδηλωτή, έναν φοιτητή ή έναν αναρχικό που κατονομάστηκε μέσα σε ένα ανώνυμο e-mail. Σου γράφω γιατί δεν πιστεύω στη Δικαιοσύνη μετά θάνατον. Και γιατί τα επτά αυτά χρόνια μαζεύτηκαν πολλοί νεκροί, πολλά δισεκατομμύρια, πολλά απόρρητα έγγραφα, πολλές συμπτώσεις και πάρα πολλές παραιτήσεις ανθρώπων που, κατά τα άλλα, δεν είχαν κάνει τίποτα. Στην αρχή ήταν τα χρήματα στα μέσα ενημέρωσης. Εκατομμύρια μοιράστηκαν σε κανάλια, εφημερίδες, ιστοσελίδες, ιστολόγια και μέσα που έπρεπε να ενημερώσουν τον κόσμο. Άλλα πληρώθηκαν γενναιόδωρα. Άλλα αποκλείστηκαν. Κάποια δεν πληρούσαν ούτε τις βασικές προϋποθέσεις. Το ονόμασαν ενημερωτική εκστρατεία. Εμείς το ξέραμε ως εξαγορά της σιωπής. Μετά άρχισαν οι παρακολουθήσεις. Πολιτικοί, υπουργοί, στρατιωτικοί, επιχειρηματίες και δημοσιογράφοι βρέθηκαν να παρακολουθούνται από την ΕΥΠ ή να γίνονται στόχοι του Predator. Η ΕΥΠ είχε ήδη περάσει απευθείας στον έλεγχο του πρωθυπουργικού γραφείου. Όταν αποκαλύφθηκε η υπόθεση, παραιτήθηκαν ο διοικητής της και ο γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού. Μας είπαν ότι όλα ήταν νόμιμα. Ύστερα μας είπαν ότι ήταν πολιτικά λανθασμένα. Μετά μας είπαν ότι κανείς δεν γνώριζε τίποτα. Όμως όλοι όσοι έπρεπε να μη γνωρίζουν, βρίσκονταν στο ίδιο κτίριο. Δεν ξέρω ποιος πάτησε τα κουμπιά. Ξέρω μόνο ότι οι στόχοι δεν ήταν τυχαίοι και ότι, κάθε φορά που η έρευνα πλησίαζε κάπου, εμφανιζόταν μπροστά της ένα απόρρητο, μια επίκληση της εθνικής ασφάλειας ή ένας νόμος που μόλις είχε αλλάξει. Μετά ήρθαν τα Τέμπη. Δεν χρειάζεται να σου πω τι έγινε. Το γνωρίζει ολόκληρη η χώρα. Το έμαθε όλη η υφήλιος. Ένα σιδηροδρομικό δίκτυο χωρίς ολοκληρωμένη τηλεδιοίκηση και σηματοδότηση. Μια σύμβαση που έπρεπε να έχει τελειώσει χρόνια πριν. Ρουσφέτια, παρατάσεις, τροποποιήσεις, πληρωμές και έργα που παρέμεναν ημιτελή. Προειδοποιήσεις εργαζομένων που είχαν προηγηθεί και αγνοήθηκαν. Και έπειτα, πενήντα επτά άνθρωποι δεν γύρισαν ποτέ στα σπίτια τους. Αμέσως μετά άρχισε το μπάζωμα. Χώματα μετακινήθηκαν. Συντρίμμια απομακρύνθηκαν. Ο τόπος άλλαξε πριν προλάβει να απαντήσει σε όλα τα ερωτήματα. Οι οικογένειες ζητούσαν στοιχεία και άκουγαν ότι διακινούν θεωρίες συνωμοσίας. Κάθε φορά που εμφανιζόταν μια νέα αποκάλυψη, η κυβέρνηση έβρισκε μια νέα λέξη για να την εξαφανίσει. Ανικανότητα. Ανθρώπινο λάθος. Παρανόηση. Εργασίες αποκατάστασης. Ποτέ συγκάλυψη. Το περίεργο είναι ότι, όταν υπάρχουν τόσοι νεκροί, όλοι θυμούνται τις ευθύνες του τελευταίου υπαλλήλου. Κανείς δεν θυμάται ποιος διοικούσε, ποιος υπέγραφε, ποιος παρέλαβε έργα, ποιος γνώριζε τις ελλείψεις και ποιος διαβεβαίωνε ότι όλα λειτουργούσαν άψογα. Μετά ήρθε το ναυάγιο στην Πύλο. Ένα αλιευτικό που μετέφερε έως και επτακόσιους πενήντα ανθρώπους βυθίστηκε μέσα στην ελληνική ζώνη έρευνας και διάσωσης. Οι Αρχές γνώριζαν την ύπαρξή του επί δεκαπέντε ώρες πριν χαθεί στη θάλασσα. Μόνο εκατόν τέσσερις άνθρωποι σώθηκαν. Ογδόντα δύο σοροί ανασύρθηκαν. Περισσότεροι από πεντακόσιοι άνθρωποι εξαφανίστηκαν στον βυθό. Ανάμεσά τους γυναίκες και παιδιά που βρίσκονταν κλεισμένα στα αμπάρια. Οι επιζώντες είπαν ότι το σκάφος του Λιμενικού έδεσε το αλιευτικό με σχοινί και προσπάθησε να το ρυμουλκήσει. Είπαν ότι τότε το πλοίο άρχισε να ταλαντεύεται, ανατράπηκε και βυθίστηκε. Το Λιμενικό αρνήθηκε ότι συνέβη κάτι τέτοιο. Αλλά το κράτος δεν περίμενε να μάθει τι πραγματικά έγινε. Συνέλαβε εννέα επιζώντες. Τους ονόμασε διακινητές. Τους φόρτωσε τους θανάτους των ανθρώπων που είχαν μόλις δει να πνίγονται δίπλα τους και τους κράτησε προφυλακισμένους επί έντεκα μήνες, μέχρι που το δικαστήριο απέρριψε την υπόθεση. Αργότερα, ο Συνήγορος του Πολίτη κατέγραψε σοβαρές και επίμεμπτες παραλείψεις ανώτερων αξιωματικών του Λιμενικού και ενδείξεις ακόμη και για θανατηφόρα έκθεση. Όμως μέχρι τότε οι νεκροί είχαν ήδη ονομαστεί «μεταναστευτικές ροές». Οι επιζώντες είχαν ήδη μετατραπεί σε κατηγορουμένους. Ύστερα αποκαλύφθηκαν τα βοσκοτόπια. Άνθρωποι δήλωναν εκτάσεις που δεν είχαν. Ζώα που δεν υπήρχαν. Βοσκοτόπια εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο κατοικίας τους. Δημόσιες εκτάσεις παρουσιάζονταν σαν ιδιωτικές και ευρωπαϊκές ενισχύσεις κατέληγαν σε ανθρώπους που εμφανίζονταν ξαφνικά ως νέοι αγρότες. Κανείς δεν είδε τίποτα. Ούτε οι διοικήσεις. Ούτε οι υπουργοί. Ούτε οι βουλευτές που τηλεφωνούσαν για να εξυπηρετήσουν κόσμο. Ούτε όσοι διόριζαν, αντικαθιστούσαν και απομάκρυναν τους προέδρους του ΟΠΕΚΕΠΕ. Χρειάστηκε να μπουν Ευρωπαίοι εισαγγελείς στα γραφεία για να αρχίσουν όλοι να θυμούνται ότι κάτι ίσως δεν πήγαινε καλά. Και όταν η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ζήτησε να ερευνήσει βουλευτές και πρώην υπουργούς, βρέθηκε πάλι μπροστά στο γνώριμο ελληνικό θαύμα: την ασυλία, την ειδική διαδικασία και το Κοινοβούλιο που αναλαμβάνει να ερευνήσει τον εαυτό του. Σου γράφω επίσης για τις απευθείας αναθέσεις, τους κλειστούς διαγωνισμούς, τους μετακλητούς, τους συγγενείς, τους φίλους, τους συμβούλους και τις εταιρείες που εμφανίζονταν πάντα την κατάλληλη στιγμή και πάντα με το αζημίωτο. Δεν γνωρίζω όλους τους ιδιοκτήτες. Γνωρίζω όμως τη μέθοδο. Έκτακτη ανάγκη. Επείγουσα διαδικασία. Εθνικός λόγος. Εμπιστευτική σύμβαση. Εμπορικό απόρρητο. Και στο τέλος ένας λογαριασμός που τον πληρώνει κάποιος ο οποίος δεν προσκλήθηκε ποτέ στο τραπέζι. Σου γράφω για τους δημοσιογράφους που παρακολουθήθηκαν, απειλήθηκαν ή σύρθηκαν στα δικαστήρια. Για όσους έκαναν έρευνες και αντιμετωπίστηκαν σαν εχθροί του κράτους. Για τα μέσα που έμαθαν να μη ρωτούν και για τους παρουσιαστές που έμαθαν να απαντούν πριν ακόμη μιλήσει ο υπουργός. Σου γράφω για την αστυνομική βία, για τους ανθρώπους που χτυπήθηκαν σε πλατείες, δρόμους, πανεπιστήμια και αστυνομικά τμήματα. Για τους νεκρούς από αστυνομικά πυρά. Για τα βίντεο που έδειχναν άλλα από όσα έγραφαν οι πρώτες ανακοινώσεις. Για τις έρευνες που καθυστερούσαν μέχρι να ξεχαστούν τα ονόματα. Σου γράφω για τις πυρκαγιές, τις πλημμύρες και τις καταστροφές όπου το επιτελικό κράτος εμφανιζόταν πριν από την τραγωδία σε παρουσιάσεις και εξαφανιζόταν όταν οι άνθρωποι ανέβαιναν στις στέγες για να σωθούν. Μετά επέστρεφε για να μοιράσει ευθύνες. Στον άνεμο. Στη βροχή. Στην κλιματική κρίση. Στους πολίτες που δεν απομακρύνθηκαν αρκετά γρήγορα. Σου γράφω για το ίδιο αυτό παρεάκι. Όχι για μια παρέα σε κάποια κατάληψη των Εξαρχείων. Αλλά για το Μέγαρο Μαξίμου. Για μια παρέα σε υπουργικά γραφεία, διοικητικά συμβούλια, εργολαβίες, τηλεοπτικά στούντιο και κομματικές εκδηλώσεις. Κάποιοι ήταν μαζί από παλιά. Κάποιοι μπήκαν αργότερα. Άλλοι άλλαζαν υπουργείο κάθε φορά που κάτι αποκαλυπτόταν. Μετά από κάθε σκάνδαλο εξαφανιζόταν ένας γενικός γραμματέας, ένας διοικητής, ένας υφυπουργός ή ένας συνεργάτης. Οι υπόλοιποι συνέχιζαν κανονικά. Έδιναν συνεντεύξεις. Μιλούσαν για σταθερότητα. Μιλούσαν για αριστεία. Μιλούσαν για κράτος δικαίου. Και κυρίως μιλούσαν για τοξικότητα κάθε φορά που κάποιος ανέφερε τα ονόματα των νεκρών. Δεν έχω φωτογραφίες από κάποιον εμπρησμό. Έχω πρωτοσέλιδα, πορίσματα, συμβάσεις, κοινοβουλευτικά πρακτικά, παραιτήσεις, δικογραφίες, αποφάσεις ευρωπαϊκών οργάνων και δηλώσεις υπουργών που διαψεύδουν τις προηγούμενες δηλώσεις τους. Δεν ζητάω κάποιο αντάλλαγμα. Ούτε προστασία. Απλώς ήθελα να βγάλω αυτό το βάρος από μέσα μου. Επτά χρόνια περίμενα μήπως μιλήσει κάποιος θεσμός. Μήπως κάποιος εισαγγελέας διαβάσει όσα διαβάζουν οι πολίτες. Μήπως κάποιος αστυνομικός αναζητήσει στοιχεία χωρίς να περιμένει πρώτα ένα ανώνυμο e-mail. Μήπως κάποια εξεταστική επιτροπή εξετάσει πραγματικά. Μήπως κάποια Δικαιοσύνη θυμηθεί ότι η εξουσία δεν αποτελεί τεκμήριο αθωότητας για πάντα. Τώρα, λοιπόν, που αποκτήσαμε και «Ελληνικό FBI», είναι μια καλή ευκαιρία να δούμε τι μπορεί να κάνει. Αν θα συνεχίσει να εξιχνιάζει μόνο όσα είναι εύκολα και πολιτικά κατασκευασμένα. Ή αν θα χτυπήσει κάποτε την πόρτα εκείνων που κυβερνούν. Όλα τα στοιχεία είναι μπροστά σας. Αρκεί να θέλετε να τα δείτε._ Ένας ανώνυμος πολίτης #Δικαιοσύνη #Διαφάνεια #Ευθύνες

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του κοινοβουλίου Χόρχε Ροδρίγκες, ο αριθμός των θυμάτων από τους ισχυρούς σεισμούς της 24ης Ιουνίου στη Βενεζουέλα έχει φτάσει στους 4.734 νεκρούς, με 16.740 τραυματίες και 17.907 άστεγους, ενώ οι αρχές αποφεύγουν να αναφέρουν τον αριθμό των αγνοουμένων, ο οποίος εκτιμάται από τον ΟΗΕ σε 50.000. #Βενεζουέλα #σεισμοί #καταστροφές

Σοβαρές πλημμύρες έπληξαν το βόρειο τμήμα της Κίνας, ιδιαίτερα την επαρχία Χεμπέι και τη Λιαονίνγκ, προκαλώντας εγκλωβισμό κατοίκων, καταστροφές υποδομών και διακοπή σιδηροδρομικών δρομολογίων, με τις αρχές να προειδοποιούν για περαιτέρω καταιγίδες και αυξημένο κίνδυνο πλημμυρών. #Πλημμύρες #Κίνα #Μπάβι

Ο σεισμός που έπληξε τη Βενεζουέλα προκάλεσε σοβαρές καταστροφές στην παράκτια πόλη Λα Γκουάιρα, με τον αριθμό των θανάτων να ξεπερνά τους 4.000 και τις οικονομικές συνέπειες να εντείνονται, ενώ η αποκατάσταση θα εξαρτηθεί από την ικανότητα του κράτους να διαχειριστεί την ανοικοδόμηση. #Βενεζουέλα #σεισμός #οικονομικήαβεβαιότητα

Στις 9 Ιουλίου 1956, ένας ισχυρός σεισμός 7,5 ρίχτερ χτύπησε τη Σαντορίνη, προκαλώντας 53 θανάτους, πάνω από 100 τραυματίες και τεράστιο παλιρροϊκό κύμα, με τον Πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή να επισκέπτεται το νησί για να επιθεωρήσει τις καταστροφές. #Σαντορίνη #σεισμός1956 #Καραμανλής

Στην περιοχή του Ωραιοκάστρου Θεσσαλονίκης, η φωτιά, αν και βρίσκεται σε τροχιά ύφεσης, έχει προκαλέσει μεγάλες καταστροφές σε επιχειρήσεις, με έναν 76χρονο να ομολογεί ότι την προκάλεσε λόγω σπινθήρων από το όχημά του εν μέσω μέθης, ενώ κατοικίες δεν κάηκαν, εντούτοις υπήρξαν τραυματισμοί πυροσβεστών κατά τη διάρκεια της κατάσβεσης. #Φωτιά #Ωραιόκαστρο #Πυρκαγιά

Καταστροφικές πλημμύρες στην Άκρα της Γκάνας, που προκλήθηκαν από καταρρακτώδεις βροχές, έχουν οδηγήσει τουλάχιστον τρεις θανάτους και σημαντική καταστροφή περιουσιών, με ομάδες διάσωσης να χρησιμοποιούν βάρκες για την απομάκρυνση των πληγέντων, ενώ οι αρχές εκφράζουν ανησυχία λόγω της ραγδαίας αστικοποίησης και της ανεπαρκούς υποδομής αποχέτευσης. #Γκάνα #πλημμύρες #Καταστροφές

Το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ ανακοίνωσε παροχή βοήθειας ύψους 300 εκατομμυρίων δολαρίων στη Βενεζουέλα, διπλάσια από την αρχική πρόβλεψη, για την στήριξη της χώρας μετά τους φονικούς σεισμούς της περασμένης εβδομάδας που προκάλεσαν τουλάχιστον 1.450 θανάτους και εκτεταμένες καταστροφές. #Βοήθεια #Βενεζουέλα #Σεισμοί

Στη Βενεζουέλα, οι κάτοικοι προσπαθούν να εντοπίσουν τους αγνοούμενους μετά από διπλό σεισμό, ο οποίος έχει προκαλέσει τουλάχιστον 1.450 θανάτους και εκτεταμένες καταστροφές, καθώς ανθρωπιστική βοήθεια έρχεται από διεθνείς φορείς, ενώ οι πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα εντείνονται προμετωπίδοντας προεκλογικές ανανεώσεις στα κόμματα. #Βενεζουέλα #ΗΠΑ #Ιράν

Η Ιαπωνία προετοιμάζεται για την έλευση δύο τροπικών καταιγίδων, με τις αρχές να προειδοποιούν περισσότερους από 1 εκατομμύριο κατοίκους για πιθανές εκκενώσεις και κίνδυνο πλημμυρών, την ώρα που η τροπική καταιγίδα Mekkhala προκαλεί σοβαρές καταστροφές και στην Ταϊβάν, με τουλάχιστον δύο θανάτους. #Καταιγίδα #Ταϊβάν #Ιαπωνία