Search

Έκλεισαν σχολεία, ΕΛΤΑ, τράπεζες... τώρα το ΑΤΜ του χωριού γίνεται ο καφετζής. Κυβέρνηση & τράπεζες αποσύρουν τα ΑΤΜ στην επαρχία για να γλιτώσουν έξοδα και μετατρέπουν τα μπακάλικα & τα καφενεία σε «ATM» μέσω POS. Ο πολίτης θα χτυπάει την κάρτα του στο POS του μαγαζιού, ο έμπορος θα του δίνει τα μετρητά από το συρτάρι του και το ποσό θα μεταφέρεται ηλεκτρονικά από τον λογαριασμό του πελάτη στο κατάστημα, χωρίς υποχρέωση αγοράς προϊόντος. Οι τράπεζες κρατούν τις προμήθειες, οι έμποροι φορτώνονται την ευθύνη, κι αν το καφενείο δεν έχει ρευστό, δεν έχει σύνταξη. Ψηφιακή μετάβαση 2.0: Από το e-banking, στο «μπαρμπα-Γιώργο δώσε ένα 50άρικο αν σου βρίσκεται». #ΨηφιακήΜετάβαση #Τράπεζες #ΑγροτικήΖωή

Πέρασε μόλις μια εξω απο το μαγαζί την ώρα που βγήκα για τσιγάρο και είπε οτι ειμαστε τεμπέληδες γιατί κλείνουμε στις 12 το βράδυ. Δεν ξέραμε μωρή να κάνουμε ολονυχτία για να έρθεις εσύ να χαζέψεις μαγιό νυχτιάτικα αντί να είσαι σε ενα μαγαζί να διασκεδάζεις, μίζερη. #Καφενείο #ΒραδινήΔιασκέδαση #Ελληνικά

Ανεξαρτήτως πρόκρισης ή όχι. Το ότι έχουν πέσει 27 μυρια (έπονται αλλά 15) και είναι ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ από περσι και τους κάνει πλάκα ένα καφενειο της Ουγγαρίας είναι κάτι που μόνο οι 2 Γιάννηδες μπορούσαν να πετύχουν. Απίθανα τριμπουρδελο Απιθανο. #OlympiacosFC #paofc https://t.co/uzNXOHXf1b #Football #Sports #Greece

το καλοκαίρι του '82 κάτσαμε με τον Γιάννη να δούμε Μουντιάλ στο καφενείο του Μένιου στα Τρίκαλα. είδαμε όλους τους αγώνες, όλους ανεξαιρέτως, κλάψαμε, πονέσαμε, σπαράξαμε με τη μεγάλη Βραζιλία του Τέλε Σαντάνα που έχασε το κύπελλο από τις πονηράτζες τους Ιταλούς. και στην Ίο δεν πήγαμε. πήγαμε στην Αβινιόν οδικώς να δούμε κάτι Γαλλίδες που τις είχαμε πετύχει το προηγούμενο καλοκαίρι στο Λένινγκραντ. θα σας τα πω άλλη φορά. τον άλλο χρόνο, μου λέει ο Γιάννης "άμα δεν πάμε ούτε φέτος στην Ίο, θα πέσω να πεθάνω". του λέω, "φύγαμε". μπαίνουμε στο καράβι, φτάνουμε στο νησί, με βλέπουν με το σορτσάκι (εδώ στη φωτό) οι άλλοι της παρέας που ήταν ήδη εκεί, μου λένε "ρε βλάχο, σύρε πάρε ένα σαλβάρι". πάω κι εγώ, ράιτ θρου. εκατό δραχμές τα πούλαγε τότε ο έμπορος, ενενήντα άμα πήγαινες συστημένος. όλοι συστημένοι πηγαίναμε. πήρα λοιπόν ένα γαλάζιο, που το έλιωσα κυριολεκτικά. νομίζω στο τέλος έγινε ποτηρόπανο. ο πολύς ο κόσμος προσπαθούσε να απλώσει σλίπινγκ μπαγκ σε ένα τειχάκι στο Μυλοπότα, αλλά έστελνε τη μπατσία η Σούλη που είχε το κάμπιγκ τέρμα στην παραλία και τους μαζεύανε και σου έλεγε η μπατσία "έχεις ένα κατοστάρικο στην τσέπη;" κι άμα δεν είχες σε στέλνανε κρατητήριο και έφευγες με το επόμενο πλοίο. είχα πάντοτε ένα κατοστάρικο στην τσέπη μου. οπότε μέναμε στη Σούλης. όπου σε βάραγε ο ήλιος κατακούτελα, εκτός από το απογευματάκι που είχε λίγο σκιά στο κτίριο της τουαλέτας/μπάνιου και πηγαίναμε και κοιμόμασταν καμιά ώρα εκεί. αλλιώς έπιανε φωτιά η σκηνή κάθε πρωί κατά τις επτά και ήθελες δεν ήθελες, ξύπναγες. δεν ήθελες δηλαδή, αλλά τί να κάνεις; κι ας είχες κοιμηθεί στις πέντε... και ναι, κοιμόμασταν στις πέντε, γιατί γυρνάγαμε όλη νύχτα από μπαρ σε μπαρ. ντίσκο ποτέ κι ας ήταν κομενοπαγίδες το Φανάρι και ο Σκορπιός. ήμασταν χάρντκορ ροκάδες και πάντα καταλήγαμε στο Friends, το πιο γαμάτο ροκόμπαρο της Μεσογείου όλης. ακόμη θυμάμαι που χορεύαμε αγκαλιά καμιά τριανταριά αγόρια και κορίτσια το "Gimme Shelter" των Rolling Stones, τέτοια στιγμή ούτε έζησα ούτε θα ξαναζήσω ποτέ. με αυτές τις συνθήκες διαβίωσης βεβαίως (και όλα τα λεφτά να πηγαίνουν στο πιοτι!), δεν είναι διόλου τυχαίο που η κατάσταση θύμιζε sixties: αν μπορούσες να θυμηθείς πως πέρασες, τότε δεν ήσουν εκεί. ήμασταν όλοι σε ένα διαρκές purple haze, τότε ακριβώς κατάλαβα τι εννοούσε ο Hendrix όταν το έγραψε. αλλά ήταν τόσο απαραίτητο για να τινάξουμε από πάνω μας και τα τελευταία σκοτάδια της καταραμένης εφηβείας στην επαρχία. εδώ λοιπόν, φωτογραφημένος από το Γιάννη στην Ίο. από τη Zenith που είχα ψωνίσει στο Λένινγκραντ κι ακόμη απορώ πως δεν την τσούρνεψε κανένας στη Σούλη. ίσως τους φαινόμουν πολύ ξωτικό για να τα βάλουν μαζί μου... το φανελάκι, παρεμπιπτόντως, με τον γιαπωνέζικο ήλιο, το έχω ακόμη. δεν νομίζω ότι μου χωράει, αλλά έχει επιβιώσει πολλές δεκαετίες και μετακομίσεις τώρα . αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά ότι η μοναδική περιουσία των αιωνίων εφήβων δεν είναι τίποτε άλλο από τα μπλουζάκια τους! (τον Γιάννη τον χάσαμε πριν από 18 χρόνια in loving memory) #Μουντιάλ #Καλοκαίρι #Νεολαία

Ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας μπορεί να μην είχε υποχρέωση να γνωρίζει ο ίδιος τους κανόνες ασφαλείας του διαδικτύου, αλλά ώφειλε να διαθέτει εξειδικευμένη σε cyber security γραμματεία και συνεργάτες που να τον προστατεύουν από υβριδικές επιθέσεις. "Επιτελικό κράτος" -καφενείο. #CyberSecurity #NationalSecurity #HybridThreats

Breaking News 🚨 Οι White Mambas ενώνουν τις δυνάμεις τους με τον αγαπημένο και καλύτερο του είδους @ManoloAthan77 για την ανάλυση των μεταγραφικών κινήσεων, παιχτών που ξέρετε και 100% αυτών που δεν ξέρετε. Ομολογώ ότι ένας απ τους βασικούς στόχους που ασχοληθήκαμε με το Μπάσκετ στα σοσιαλ ήταν να γνωριστούμε και να συνεργαστούμε με άτομα που γουστάρουν και βλέπουν το μπάσκετ όπως εμείς. Το Μεταγραφικό Καφενείο -Scouting Edition θα είναι live απογεύματα στις 8 όταν το απαιτεί η επικαιρότητα, ξεκινώντας από σήμερα. #olympiacosbc #paobc #basketball #transfers #scouting

Απίστευτη η παπαριά "μάθατε και παίρνετε καφέ απ έξω και γκρινιάζετε που δεν έχετε λεφτά". Εντωμεταξύ από παλιά ο έλληνας ακόμα κι ο φτωχός έπινε ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ τον καφέ του στο καφενείο ή αν δούλευε σε γραφείο του τον έφερνε ο καφετζής. Αν δεν τα έχετε ζήσει δείτε τις ταινίες #Καφές #Ελλάδα #Κοινωνία

Εχθές στο μαγαζί που έκατσα για μπάνιο στο Λουρο (Νεοχώρι Μεσολογγίου) διαπίστωσα ότι και οι 4 εργαζόμενοι που έβγαιναν έξω στον κόσμο ήταν 17 ετών. Η μία κοπέλα μόλις τελείωσε τις πανελλαδικές εξετάσεις και θέλει να σπουδάσει Βιολογία. Ήταν από τα γύρω χωριά της περιοχής του Μεσολογγίου. Έβλεπες στο πρόσωπο τους ευγένεια, καθαρότητα, και αξιοπρέπεια που εύχομαι να δω και στα δικά μου παιδιά όταν έρθει η ώρα. Δεν θέλω να δω τίποτε άλλο. Αυτά. Και να είναι υγιή. Και αν έχεις αυτά - και λίγη τύχη - μάλλον θα καταφέρεις να ζήσεις με ικανοποίηση για τη ζωή σου αλλά και να είσαι χρήσιμος στους άλλους. Την ίδια εικόνα για τους πιτσιρικάδες βλέπω και στο δικό μου χωριό, το Παναιτωλιο. Δουλεύουν από μικροί. Με αξιοπρέπεια. Αλλοι τοπικά. Άλλοι φεύγουν για σεζόν. Όταν ακούω διάφορα αρνητικά για τη νεότερη γενιά, ειλικρινά εγώ δεν τα βλέπω. Μου θυμίζουν τα παπατζιλικια των μεγαλύτερων «εμείς τότε … εσείς τώρα», που η ζωή τους στο μεταξύ ήταν 3-4 ώρες στο καφενείο κάθε μέρα. Εγώ βλέπω μια νεότερη γενιά που μεγάλωσε με μεγαλύτερες δυσκολίες από τη δική μου (χρεοκοπία, σχολείο σε πανδημία κλπ) και είναι ανθεκτική. Αντίθετα, στη δική μου γενιά και τους κάπως μεγαλύτερους από εμένα βλέπω κάτι καλοζωισμένα και νταντεμενα παλικάρια που δεν παίρνουν πρωτοβουλία για τίποτε. *Αυτό το μοσχαράκι και πολλά άλλα τα συναντάς στον δρόμο της επιστροφής από την παραλία. Σε ένα μοναδικό τοπίο που εχουν δημιουργήσει οι εκβολές του Αχελωου ποταμού. #νέαγενιά #αξιοπρέπεια #καθημερινήζωή