Εχθές στο μαγαζί που έκατσα για μπάνιο στο Λουρο (Νεοχώρι Μεσολογγίου) διαπίστωσα ότι και οι 4 εργαζόμενοι που έβγαιναν έξω στον κόσμο ήταν 17 ετών. Η μία κοπέλα μόλις τελείωσε τις πανελλαδικές εξετάσεις και θέλει να σπουδάσει Βιολογία. Ήταν από τα γύρω χωριά της περιοχής του Μεσολογγίου. Έβλεπες στο πρόσωπο τους ευγένεια, καθαρότητα, και αξιοπρέπεια που εύχομαι να δω και στα δικά μου παιδιά όταν έρθει η ώρα. Δεν θέλω να δω τίποτε άλλο. Αυτά. Και να είναι υγιή. Και αν έχεις αυτά - και λίγη τύχη - μάλλον θα καταφέρεις να ζήσεις με ικανοποίηση για τη ζωή σου αλλά και να είσαι χρήσιμος στους άλλους. Την ίδια εικόνα για τους πιτσιρικάδες βλέπω και στο δικό μου χωριό, το Παναιτωλιο. Δουλεύουν από μικροί. Με αξιοπρέπεια. Αλλοι τοπικά. Άλλοι φεύγουν για σεζόν. Όταν ακούω διάφορα αρνητικά για τη νεότερη γενιά, ειλικρινά εγώ δεν τα βλέπω. Μου θυμίζουν τα παπατζιλικια των μεγαλύτερων «εμείς τότε … εσείς τώρα», που η ζωή τους στο μεταξύ ήταν 3-4 ώρες στο καφενείο κάθε μέρα. Εγώ βλέπω μια νεότερη γενιά που μεγάλωσε με μεγαλύτερες δυσκολίες από τη δική μου (χρεοκοπία, σχολείο σε πανδημία κλπ) και είναι ανθεκτική. Αντίθετα, στη δική μου γενιά και τους κάπως μεγαλύτερους από εμένα βλέπω κάτι καλοζωισμένα και νταντεμενα παλικάρια που δεν παίρνουν πρωτοβουλία για τίποτε. *Αυτό το μοσχαράκι και πολλά άλλα τα συναντάς στον δρόμο της επιστροφής από την παραλία. Σε ένα μοναδικό τοπίο που εχουν δημιουργήσει οι εκβολές του Αχελωου ποταμού. #νέαγενιά #αξιοπρέπεια #καθημερινήζωή
