Search

Jimmy Green noted that he had not seen some particularly active critics of the D.G. commenting on the homophobic banner in Karaiskakis. He assumed they were busy, as when Dimitriadis was lifting the cup, and he criticized them sharply. #ομοφοβία #Καραϊσκάκης #ποδόσφαιρο (translated)

Iraklis wrote that the homophobic and sexist banners and slogans do not make those who display them more masculine, but rather he described them in an insulting way. He called for a change to finally begin in what one sees and hears in stadiums. #Ομοφοβία #Σεξισμός #Αλλαγή (translated)

The Leader wrote that Anjas left in a harsh manner, betrayed, as he described, by love, friends, and his health. He accused people who, he said, pretended to be men and exploited a moment of confusion of Anjas to promote homophobic messages. He described society as sad and depicted it in a dehumanizing manner. #paofc #olympiacosfc https://t.co/013Xd4IxiN #κοινωνία #ομοφοβία #τραγωδία (translated)

Mikrokabouro wrote that no "major objective site" reported on a homophobic banner that, as he said, was visible for two hours and appeared in every frame. He clarified that it was not something tucked away that became known from photos on social networks and added ironically that they should not "break their hearts." (translated)

Το ελληνικό πανηγύρι παρουσιάζεται συνήθως ως αυτονόητα θετικό κατάλοιπο μιας «αυθεντικής» συλλογικότητας: παράδοση, μουσική, κοινή χαρά. Πίσω όμως από αυτή τη νοσταλγική εικόνα μπορεί κανείς να διακρίνει την τελετουργική αποθέωση ενός προνεωτερικού ξεπερασμένου θρησκευτικού κοινοτισμού, στον οποίο το άτομο δεν υπάρχει απλώς μαζί με τους άλλους, αλλά διαρκώς ενώπιόν τους. Η καταγωγή του πανηγυριού δεν είναι πολιτιστικά ουδέτερη. Οργανώνεται γύρω από τη θρησκευτική εορτή ενός αγίου ή μιας Παναγίας και μετατρέπει μια συγκεκριμένη θρησκευτική παράδοση σε υποτιθέμενη ταυτότητα ολόκληρου του τόπου. «Το χωριό γιορτάζει». Μέσα σε αυτό το συλλογικό «εμείς» στοχοποιουνται άθεοι, αλλόθρησκοι, αδιάφοροι ή απλώς όσοι δεν επιθυμούν να συμμετέχουν. Ταυτόχρονα, το πανηγύρι αποτελεί ιδανικό πεδίο αμοιβαίας κοινωνικής επιτήρησης. Ποιος ήρθε, ποιος δεν ήρθε, με ποιον κάθισε, ποιος χόρεψε, ποιος έφυγε νωρίς, ποιος εμφανίστηκε με ποιον. Δεν χρειάζεται κεντρική αρχή: όλοι παρατηρούν όλους και η δημόσια παρουσία μετατρέπεται σε έλεγχο των ατομικών επιλογών και των ταυτοτήτων. Μαζί με αυτή την επιτήρηση επιβιώνει συχνά ολόκληρο το αξιακό φορτίο της παραδοσιακής κλειστής κοινότητας: πατριαρχία, ματσίλα, ομοφοβία και σωματικός ρατσισμός. Ο άνδρας καλείται να επιδεικνύει έναν συγκεκριμένο τύπο αρρενωπότητας, η γυναίκα εξακολουθεί να αξιολογείται μέσα από την εμφάνιση και τη σεξουαλικότητά της καθώς και τις δυνατότητες τεκνοποίησης , το σώμα σχολιάζεται χωρίς αναστολές και όποιος αποκλίνει από τις αναμενόμενες έμφυλες ή σεξουαλικές νόρμες μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε αντικείμενο κουτσομπολιού ή χλευασμού. Η «παράδοση» δεν είναι πάντοτε ένα αθώο τραγούδι, καθώς μεταφέρει και τις νοσηρές ιεραρχίες της κοινωνίας που τη δημιούργησε. Υπάρχει, τέλος, η μονοφωνία της διασκέδασης. Ένας συγκεκριμένος τύπος μουσικής και ψυχαγωγίας θεωρείται ότι δικαιούται, επειδή βαφτίστηκε «παράδοση», να καταλαμβάνει τον δημόσιο χώρο επί ώρες και να επιβάλλεται ακόμη και σε εκείνους που δεν τον επέλεξαν. Όμως η ελευθερία της ψυχαγωγίας περιλαμβάνει και την ελευθερία από την ψυχαγωγία των άλλων: το δικαίωμα να μη χορεύεις, να μην ακούς, να μη συμμετέχεις και να μη θεωρείς κάτι αισθητικά ανώτερο μόνο επειδή είναι παλιό. Οι παραδοσιακές κοινότητες υπήρξαν ασφαλώς χώροι αλληλεγγύης. Υπήρξαν όμως και χώροι ασφυκτικού κοινωνικού ελέγχου. Η κοινότητα που γνώριζε ποιος χρειαζόταν βοήθεια γνώριζε επίσης ποιος δεν πήγε στην εκκλησία, ποιος ήταν γκέι, ποια γυναίκα «προκαλούσε», ποιος ήταν χοντρός, ποιος ήταν «διαφορετικός». #παράδοση #κοινωνία #πολιτισμός

Η Πάολα Ρεβενιώτη δεν ήταν απλά ακτιβίστρια, περήφανη σεξεργάτρια, κινηματογραφίστρια, εκδότρια του θρυλικού περιοδικού «Κράξιμο», χρονογράφος της κοινωνικής υποκρισίας αλλά και της άγριας ομορφιάς που συναντούσε στους δρόμους της Αθήνας. Ήταν κι ο άνθρωπος που ήξερε να χαίρεται τη ζωή. Ήταν ο άνθρωπος που μας νουθετούσε ότι επανάσταση δεν γίνεται από μίζερους ανθρώπους – ότι μέσα στους αγώνες πρέπει να περνάμε και καλά – ότι η ευτυχία, η κάβλα όπως έλεγες Πάολα, είναι επαναστατική. Ήταν και καρδιακή φίλη, μέλος της Κεντρικής μας Επιτροπής ως το τέλος, στυλοβάτης μας σε δύσκολες στιγμές – ο άνθρωπός μας. Όταν μάλιστα κόσμησε τα ψηφοδέλτιά μας το 2019, το 2023, το 2024, κάτι που θα έκανε και στις επόμενες εκλογές, μας δάνεισε λίγη από την αίγλη της με αντάλλαγμα την γνωστή δαιμονοποίηση, την περιφρόνηση που οι άνθρωποι του ΜέΡΑ25 παύουν να βιώνουν μόνο όταν αποστατούν – κάτι που η Πάολα δεν έκανε και δεν θα έκανε. Σε μια εποχή που, τουλάχιστον στην Αμερική και τη Βόρεια Ευρώπη, η Αριστερά σπαράζεται από εμφύλιο μεταξύ εκείνων που προκρίνουν την ταυτότητα και των άλλων που προκρίνουν τον ταξικό πόλεμο – σ’ αυτή την δύσμοιρη εποχή, η Πάολα μας γείωσε - μας προσγείωσε - ξεκαθαρίζοντας ότι ο αγώνας ενάντια στην τρανσφοβία, στην ομοφοβία, στην πατριαρχία και στην κυριαρχία του κεφαλαίου – ήταν ένας ενιαίος ταξικός αγώνας. Και το έκανε με ζωντάνια, με στυλ, με χιούμορ και, πάνω απ’ όλα, με μια απλή, αν και ποτέ απλοϊκή, γλώσσα. Όπως είχε πει σχολιάζοντας πικρά την δολοφονία του Ζακ, «Οι Έλληνες δεν μισούν τις αδελφές, τους gay, τους πούστηδες όπως τους αποκαλούν. Ούτε μισούν τους κλέφτες και αυτούς που πίνουν ναρκωτικά. Μισούν τους φτωχούς gay και τους φτωχούς κλέφτες, τους φτωχούς εξαρτημένους». Ίσως ποτέ στην Ελλάδα δεν παντρεύτηκαν πιο αρμονικά η σοφία του δρόμου και η θεωρία της επανάστασης απ’ ότι στη σκέψη και την στάση της Πάολας. Το κενό που αφήνεις στην ψυχή μας είναι τεράστιο και παντοτινό. Καλό δρόμο Πάολα. #Πάολα #Ακτιβισμός #Αριστερά

Ο δήμαρχος Βόλου, Αχιλλέας Μπέος, προχώρησε σε έναν ομόφοβο παραληρηματισμό μέσω βίντεο, επιτιθέμενος κατά του Ακύλα και του Καπουτζίδη, θεωρώντας ότι δεν είναι πρότυπα για την κοινωνία και τα νέα παιδιά, ενώ τόνισε ότι σέβεται την προσωπική ζωή των ανθρώπων παρά τις ρατσιστικές του δηλώσεις. #ΛΟΑΤΚΙ+ #ομοφοβία #ΑχιλλέαςΜπέος