Σχεδόν κάθε πολιτισμός έχει εκσυγχρονισμένες εκδόσεις παλαιότερων συγγραφέων, μαζί με συζητήσεις για την ορθογραφία, το λεξιλόγιο, τις εκδοτικές σημειώσεις και την προσαρμογή στον σύγχρονο αναγνώστη. Ένας παλαιοπώλης μού είπε κάποτε ότι «η πατίνα του χρόνου προσθέτει αξία» και μπορεί να κάνει τη διαφορά ανάμεσα σε ένα πρωτότυπο και ένα φτηνό αντίγραφο. Ανοίγω τα «Κυριακάτικα Δοκίμια» του Constantin Noica, φτάνω στον πρόλογο του εκδότη στην έκδοση της Humanitas του 1992 και διαβάζω ότι «η ορθογραφία έχει εκσυγχρονιστεί». Το να διαβάζεις Noica θα μπορούσε να είναι ένας περίπατος στις δεκαετίες του 1930 και του 1940. Αντί γι’ αυτό, κάνουμε τη βόλτα φορώντας σύγχρονα γυαλιά, καθισμένοι άνετα σε ένα Uber, χωρίς τον φόβο ότι θα χαθούμε — δηλαδή ότι δεν θα καταλάβουμε τις λέξεις της εποχής, οι οποίες θα μπορούσαν απλώς να είχαν «μεταφραστεί» σε υποσημειώσεις. Κι αν παίρναμε και τις εφημερίδες της εποχής και τις «εκσυγχρονίζαμε»; Και ίσως να κάναμε και rebranding στις διαφημίσεις εκείνης της εποχής, για να μην κουράζουμε υπερβολικά τους νευρώνες μας, σαν να βρισκόμασταν σε escape room. Γιατί να σταματήσουμε εκεί; Θα μπορούσαμε να εκσυγχρονίσουμε και τα σχολικά βιβλία Ιστορίας και να γράψουμε ότι ο Αρχιμήδης των Συρακουσών σκοτώθηκε από έναν Ρωμαίο στρατιώτη ενώ έκανε μαθηματικά στο tablet του. Η βασική ιδέα μένει ίδια, έτσι δεν είναι; Απλώς εξαφανίζεται η εποχή. Και κάτι ακόμη: γιατί οι μαθηματικοί δεν «εκσυγχρονίζουν» τον Πυθαγόρα; Μπορούν να αλλάξουν τη σημειογραφία. Μπορούν να εξηγήσουν διαφορετικά την απόδειξη. Μπορούν ακόμη και να κατασκευάσουν το σχήμα online, μέσω μιας κινούμενης απεικόνισης που εξελίσσεται μπροστά στα μάτια των μαθητών. Αλλά το Πυθαγόρειο θεώρημα παραμένει το Πυθαγόρειο θεώρημα. Όταν λοιπόν διαβάζουμε έναν παλαιότερο συγγραφέα, γιατί να μη διατηρούμε και τη γλώσσα της εποχής του — και να βάζουμε τις σύγχρονες εξηγήσεις στις σημειώσεις; Και μια τελευταία ερώτηση προς τη Humanitas και προς όσους εργάζονται στις φιλολογικές σχολές: αν, σε μερικές δεκαετίες, οι σημερινοί μαθητές σας «εκσυγχρονίσουν» με # και emoji, θα σας άρεσε; #Humanitas #ConstantinNoica #Noica #ΚυριακάτικαΔοκίμια #Αρχιμήδης #Πυθαγόρας #Hashtag #Emoji #MrStorywise #ΕκσυγχρονισμένηΟρθογραφία #ΙστορίαΤηςΓλώσσας #20260920_1926 #Ελληνικά #Λογοτεχνία #Ιστορία
Ο Νικολάι Πολυκαρπόφ κατονομάζεται στο περίφημο email των αποκαλύψεων, ως φυσικός δράστης της επίθεσης στην Marfin. Στο μεταξύ, ο ίδιος βρισκόταν από το 2008 έως και το 2013 στον Κορυδαλλό. Μέσα στον Κορυδαλλό, όχι έξω. Τόση αξιοπιστία έχει αυτό το γελοίο φτιαχτό email. Γράφει ο ίδιος: «Κι ενώ αυτήν την ώρα περνάνε ανακριτή οι δυο σύντροφοι, όπως έμαθα από το ρεπορτάζ της Danai Kiskira Bartsoka στην εφσύν (από τις ελάχιστες δημοσιογράφους που κάνουν ρεπορτάζ και τιμούν τον επαγγελματικό τους ρόλο χωρίς να αναπαράγουν σαν παπαγαλάκια τα νον πέιπερς και τις διαρροές των διωκτικών αρχών), στο επίμαχο "ανώνυμο μέιλ" κατονομάζομαι κι εγώ ως φυσικός δράστης της επίθεσης στην Μαρφίν. Για καλή μου τύχη, από τον Αύγουστο του 2008 έως τον Σεπτέμβριο του 2013 βρισκόμουν στη φυλακή, άρα αυτονόητα ήταν αδύνατο να βρίσκομαι στη διαδήλωση της 5ης Μάη του 2010 έξω από τη Μαρφίν. Συγκεκριμένα, την επίμαχη ημέρα εργαζόμουν στην καντίνα των φυλακών Κορυδαλλού. Κι όπως έγραψα και χθες, δεν είμαι ο Πυθαγόρας για να βρίσκομαι σε δυο σημεία ταυτόχρονα... Για τέτοια δικογραφία - κουρελόχαρτο μιλάμε. Από αύριο θα υπάρξει εκτενέστερη τοποθέτηση με κείμενο και φυσικά θα ακολουθήσουν και νομικές κινήσεις. «Αλλ’ ουδέν έρπει ψεύδος εις γήρας χρόνου»... #Δικαιοσύνη #ΕλληνικήΔημοσιογραφία #Αληθεία