Search

Η σιωπή είναι συνενοχή. Και ναι, ο Ιατρικός Σύλλογος είναι συνένοχος. Όπως συνένοχοι είμαστε, σε έναν βαθμό, και εμείς οι ίδιοι οι γιατροί — και βάζω πρώτα τον εαυτό μου μέσα. Γιατί όλοι λίγο-πολύ γνωρίζουμε τι συμβαίνει εκεί έξω. Γνωρίζουμε τι γίνεται με τα πολλά «ιατρεία», με πρακτικές που κάθε άλλο παρά τιμούν την ιατρική, με ανθρώπους που εκμεταλλεύονται την ανάγκη, την άγνοια ή την ευάλωτη θέση ενός ασθενούς. Τα συζητάμε μεταξύ μας, τα σχολιάζουμε στους διαδρόμους, τα γνωρίζουμε. Αλλά δημόσια; Σιωπή. Γιατί «πού να μπλέκεις τώρα;». Γιατί τα ψάρια είναι μεγάλα. Και όλοι ξέρουμε πως, σε αυτό το σύστημα, στο τέλος το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό. Και κάπως έτσι διαιωνίζεται η σαπίλα. Ζούμε σε μια κοινωνία που συχνά επιβραβεύει το εύκολο χρήμα, τη λαμογιά, το «φαίνεσθαι», τις δημόσιες σχέσεις και την επίδειξη, αντί για την ουσία, την επιστημονική επάρκεια, την εντιμότητα και τον σεβασμό στον άνθρωπο που έχεις απέναντί σου. Και ναι, ντρέπομαι. Ντρέπομαι γιατί γνωρίζω πάνω-κάτω τι συμβαίνει και, κάποια στιγμή, επέλεξα κι εγώ να κοιτάξω τη δουλειά μου. Να κάνω σωστά αυτό που μπορώ. Να είμαι σωστή απέναντι στους ασθενείς μου και να αφήσω τους υπόλοιπους να κάνουν ό,τι κάνουν. Και την ίδια στιγμή ξέρω ότι κάπου αλλού, την ίδια ακριβώς ώρα, κάποιος «συνάδελφος» μπορεί να προσπαθεί να εκμεταλλευτεί έναν ασθενή. Δεν είναι ότι δεν προσπάθησα. Όσες φορές προσπάθησα να αλλάξω έστω και κάτι σε αυτό το σάπιο σύστημα, βρέθηκα αντιμέτωπη με απειλές, χλευασμό, απαξίωση και απομόνωση. Γιατί όταν τολμάς να ακουμπήσεις τα συμφέροντα κάποιων, ξαφνικά δεν είσαι «συνάδελφος». Γίνεσαι ενοχλητική. Και κάπως έτσι μαθαίνεις να σωπαίνεις. Όχι επειδή δεν έχεις κάτι να πεις. Αλλά επειδή έχεις καταλάβει το κόστος του να μιλήσεις. Γι’ αυτό, κάποια στιγμή, επέλεξα να σταματήσω να ασχολούμαι με όλους εκείνους που νομίζουν ότι έχουν εξουσία, που θεωρούν ότι είναι «κάποιοι» και ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν χωρίς συνέπειες. Κοιτάω τη δουλειά μου. Κάνω το καθήκον μου απέναντι στους ανθρώπους που μου εμπιστεύονται την υγεία τους και προσπαθώ τουλάχιστον να μπορώ να κοιτάζω τον εαυτό μου στον καθρέφτη. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν βλέπω. Βλέπω. Ξέρω. Και, ίσως περισσότερο απ’ όλα, ξέρω ότι η σιωπή μας είναι ένα από τα πράγματα που επιτρέπουν σε αυτή την κατάσταση να συνεχίζεται. Γιατί τελικά το πρόβλημα δεν είναι μόνο αυτοί που κάνουν τα στραβά μάτια. Είναι και όλοι εμείς που τα βλέπουμε και λέμε: «Δεν βαριέσαι… πού να μπλέκεις τώρα;»#Μαζωνακης #Υγεία #Γιατροί #Σιωπή

Υπάρχουν άνθρωποι που όταν φεύγουν, δεν αφήνουν απλώς μια άδεια καρέκλα. Αφήνουν σιωπή. Και απόψε η ελληνική νύχτα είναι πιο σιωπηλή. Ο Μαζώ δεν ήταν απλώς τραγουδιστής. Ήταν οι έρωτες, οι καημοί, τα ξενύχτια και οι στιγμές μιας ολόκληρης γενιάς. Καλό ταξίδι, Γιώργο. 🖤 https://t.co/pvxeHxjmAi #ΓιώργοςΜαζωνάκης #ΕλληνικήΜουσική #Αναμνήσεις

Ο Αύγουστος ήταν ο μήνας της ανασφάλειας και της αμφιβολίας, που έφερνε μιζέρια-γκρίνια στους "φίλους" και αδιαφορία-χλευασμό στους "αντιπάλους" της ομάδας. Ο Σεπτέμβρης είναι ο μήνας της συνειδητοποίησης και της συσπείρωσης, που φέρνει σιωπή στους μεν και πανικό στους δε. Ο μηχανισμός αποδόμησης δουλεύει στο φουλ. Τώρα είναι η καλύτερη ώρα να αναλογιστεί καθένας τη στάση του απέναντι στην ομάδα και σε όσα θα ακολουθήσουν. #paofc #ποδόσφαιρο #ομάδα #Σεπτέμβρης

The same Europe that shows determination against Russia remains silent about the Turkish occupation of Cyprus. Cyprus is a member state of the European Union and its borders are European borders. Yet, against the Turkish threat, we do not see the same. (translated)

Σήμερα η Ελλάδα στέκεται σιωπηλή και σκύβει το κεφάλι. Δύο Έλληνες ήρωες πιλότοι μας , ο Ιωάννης Μπλέσιας και ο Δημήτριος Πέτρου, έπεσαν στο καθήκον, υπηρετώντας την Πατρίδα από τους αιθέρες. Άφησαν πίσω τους οικογένειες, παιδιά και μια Ελλάδα που τους χρωστά αιώνια ευγνωμοσύνη. Η μνήμη τους θα μείνει ζωντανή. Αθάνατοι! #Ελλάδα #Ήρωες #Μνήμη

Σήμερα η Ελλάδα έχασε δύο από τα παιδιά της. Δύο Έλληνες χειριστές, δύο Ίκαροι, έφυγαν από τη ζωή κάνοντας αυτό που είχαν ορκιστεί να κάνουν: να πετούν για την Πατρίδα. Δεν γνωρίζω ακόμη τα ονόματά τους. Και ίσως αυτή τη στιγμή αυτό να μην έχει τη μεγαλύτερη σημασία. Γιατί πίσω από τη στολή, τον βαθμό και το αεροσκάφος υπήρχαν δύο άνθρωποι, δύο οικογένειες, δύο ζωές που σήμερα σταμάτησαν απότομα. Η σκέψη μου είναι πρώτα απ' όλα στις οικογένειές τους. Στους ανθρώπους που από σήμερα θα περιμένουν μάταια να ακούσουν τη γνώριμη φωνή τους. Στους συναδέλφους τους που τους γνώριζαν, πέταξαν μαζί τους και σήμερα καλούνται να αποχαιρετήσουν δύο δικούς τους ανθρώπους. Και ύστερα, ως Έλληνας και ως στρατιωτικός, στέκομαι με απόλυτο σεβασμό απέναντί τους. Δεν έφυγαν απλώς δύο πιλότοι. Έπεσαν δύο Ίκαροι εν ώρα υπηρεσίας. Στους δύο χειριστές του F-4 Phantom που σήμερα δεν επέστρεψαν από την αποστολή τους, οφείλουμε σιωπή, σεβασμό και τιμή. Στις οικογένειές τους εκφράζω την βαθύτατη προσωπική μου θλίψη. Και στους δύο συναδέλφους: Καλό Παράδεισο. Καλό ταξίδι, Ίκαροι. Αθάνατοι. Η Πατρίδα δεν ξεχνά αυτούς που έπεσαν υπηρετώντας την. #Αθάνατοι #Σεβασμός #Πάτριδα

ΗΡΩ(ερμηνεύτρια):"Είναι πάντως πολύ"αιχμηρό"και ντροπιαστικό το γεγονός ότι παγκόσμια ο καλλιτεχνικός κόσμος και οι άνθρωποι των γραμμάτων επαναστατούν και φωνάζουν ενάντια στην γενοκτονία ενός λαού,σε πολέμους αναίτιους και την ίδια στιγμή κάνουμε συμμαχίες δισεκατομμυρίων με τους ίδιους τους δολοφόνους.Γιατί όταν πεθαίνουν μικρά παιδιά είναι καθαρή δολοφονία από όποια σκοπιά κι αν το δεις.Και παρατηρώ μια σιωπή από όλους και οι φωνές όσων από εμάς μιλούνε θα τις σωπάσουν και δεν θα ακούμε τίποτα.Κοντοζυγώνει αυτή η σιωπή...νομίζω πως ποτέ μέχρι τώρα μεταπολιτευτικά δεν υπήρξε τέτοια συντονισμένη προσπάθεια φίμωσης με κάθε τρόπο.Και το πιο ύπουλο και το πιο πρόστυχο είναι ότι αποκαλούνται Κομμουνιστές όσοι αντιτίθενται.Πρώτον γιατί τσουβαλιάζει τους ελεύθερους ανθρώπους και τους στοχοποιεί λες και είμαστε στο 1934 προκαλώντας μνήμες φόβου και δεύτερον γιατί μοιάζει με προσβολή να είσαι Κομμουνιστής.Με σοκάρει ότι όλα αυτά συμβαίνουν το 2026.Αλλά το 2026 επίσης το δελτίο ειδήσεων ασχολείται με το βιβλίο της Β Δημοτικού που αναφέρει τα είδη της οικογένειας και τολμάει να"παραστρατήσει"αναφέροντας μεταξύ άλλων τα ομόφυλα ζευγάρια με παιδιά.Και κάπως έτσι ο μεσαίωνας ήρθε και φώλιασε στις ψυχές και στις συνειδήσεις των απλοϊκών ανθρώπων και ο φόβος έγινε οδηγός.Και δεν υπάρχει πιο γόνιμο έδαφος από αυτό για την βία.Μην αναρωτιέστε λοιπόν πώς φτάσαμε ως εδώ...εύκολα...Βασικά δεν ξέρω και αν ποτέ μετακινηθήκαμε ή απλώς περάσαμε την"μόδα της εξέλιξης"!! 👇👇 #Τέχνη #Γεννοκτονία #Ελευθερία

Με ανάρτηση που έκανε στα κοινωνικά δίκτυα ο Νίκος Πλακιάς στην ουσία πανηγυρίζει επειδή η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αρχειοθέτησε το αίτημα για έρευνα τυχόν ποινικών αδικημάτων που είχαν καταθέσει πριν κάποιο χρονικό διάστημα οι συγγενείς των θυμάτων στα Τέμπη για την ύπαρξη παράνομου φορτίου στην εμπορική αμαξοστοιχία το οποίο προκάλεσε την πυρόσφαιρα. Με δεδομένο ότι τα έλαια σιλικόνης στα οποία έριξε την ευθύνη η κυβέρνηση Μητσοτάκη δε μπορούν να προκαλέσουν τέτοιο φαινόμενο σύμφωνα με την κατασκευάστρια εταιρεία των μετασχηματιστών που είναι η Siemens. Μία ανάρτηση με μπόλικο ψέμα και ανακρίβειες την οποία συντεταγμένα την αναπαρήγαγαν άμεσα τρολ της Νέας Δημοκρατίας που πληρώνονται από τον Βαρβιτσιώτη και την Blue Skies. Δε μιλάμε για απλούς υποστηρικτές του κόμματος που έκαναν ανάρτηση το post του κυρίου Πλακιά αλλά για λογαριασμούς οι οποία αποδεδειγμένα αποτελούν πληρωμένα «πιστόλια» τα οποία βγήκαν άμεσα σε λίγα λεπτά μετά τη συγκεκριμένη δημοσίευση. Φυσικά η αλήθεια απέχει έτη φωτός από την προπαγάνδα που προσπαθεί να προωθήσει ο κύριος Πλακιάς, ο οποίος μάλιστα έχει το θράσος να απαιτεί να του ζητήσουν συγνώμη, κάτι σαν τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τους κατηγορούμενους Νεοδημοκράτες, όσοι υποστήριξαν δήθεν ψευδώς ότι κουβαλούσε κάτι μη νόμιμο η εμπορική αμαξοστοιχία. Το σκεπτικό της απόφασης κατά το οποίο ενήργησε η Ευρωπαϊκής Εισαγγελία αναλύει εμπεριστατωμένα ο τεχνικός σύμβουλος των οικογενειών θυμάτων στα Τέμπη Βασίλης Κοκοτσάκης: «Όχι, δεν θα ζητήσουμε συγγνώμη,(όπως απαιτήθηκε με δημόσια ανάρτηση διαδικου.) Μέχρι σήμερα επέλεξα συνειδητά τη σιωπή απέναντι στις προσωπικές και άδικες επιθέσεις που κατά καιρούς εκδηλώνονται εναντίον μου χωρις να αντιδράσει ποτέ. Ωστόσο, η απόπειρα διαστρέβλωσης της αλήθειας και η προσπάθειά να παρουσιαστεί μια τυπική απόφαση αρμοδιότητας της Ευρωπαικης Εισαγγελιας ως δήθεν «δικαίωση», ξεπερνά κάθε όριο. Ως επικεφαλής της τεχνικής ομάδας των εμπειρογνωμόνων, οφείλω να αποκαταστήσω την πραγματικότητα ενώπιον της ελληνικής κοινωνίας. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν αποφάνθηκε ότι δεν υπήρχε παράνομο φορτίο ή γενικά φορτίο ή παρουσια ευφλεκτου υλικού κατά την σύγκρουση των Τρενων στα Τέμπη.. Αποφάνθηκε ότι δεν έχει τη θεσμική αρμοδιότητα να το εξετάσει, καθώς το αντικείμενό της περιορίζεται αυστηρά στη διαχείριση των κοινοτικών κονδυλίων (Σύμβαση 717). Το αν υπήρχαν εύφλεκτες χημικές ουσίες είναι αντικείμενο της ελληνικής Δικαιοσύνης όπως αναφέρει. Η επιστημονική αλήθεια δεν σβήνει με νομικούς ελιγμούς. Τα ευρήματα, οι χημικές αναλύσεις και οι τεχνικές εκθέσεις κλπ, για την ύπαρξη ή οχι πτητικών εύφλεκτων χημικών ουσιών (κατηγορίας G7–G12) και για την πυρκαγιά/έκρηξη που στοίχισε 28 ζωές, βρίσκονται στη δικογραφία. Η επιστήμη δεν ασκεί πολιτική, ούτε παραποιεί δεδομένα καθ ότι δεν είναι εποχιακό προϊόν. Η τεχνική μας ομάδα εργάστηκε με αυταπάρνηση, επιστημονική πληρότητα και αφοσίωση στην αποκάλυψη της αλήθειας για όλες τις οικογένειες. Διαπιστευτήρια οφείλουμε μόνο στη συνείδησή μας, στη μνήμη των θυμάτων και στη Δικαιοσύνη ,όχι σε όσους σπεύδουν να πανηγυρίσουν πάνω σε θεσμικές αρμοδιότητες. Όχι, λοιπόν… Δεν θα σας ζητήσουμε συγγνώμη επειδή κάνουμε στο ακέραιο το επιστημονικό μας καθήκον,αφιλοκερδώς και ασφαλώς δεν χτισμένη καμία καριέρα γιατί όλοι μας είχαμε..και έχουμε. Φτάνει πια με την παραπλάνηση της κοινής γνώμης. Βασίλης Κοκοτσάκης Ειδικός Δικαστικός Πραγματογνώμων Επικεφαλής της Τεχνικής Ομάδας Συμβούλων #Τέμπη #ΕυρωπαϊκήΕισαγγελία #Δικαιοσύνη

Αυτή η είδηση βγήκε χθες. Το αφήγημα του παράνομου φορτίου πήγε και επίσημα στο καλάθι των αχρήστων από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Σε αυτό το σκέλος της υπόθεσης δεν θα πω την λέξη αισθάνομαι δικαιωμένος απλώς διακρίναμε από την αρχή και εγώ και ο νομικός μου και όσους ειδικούς τοποθετήσαμε στην υπόθεση ότι κάτι δεν έστεκε καλά με το παράνομο φορτίο . Δεχτήκαμε ύβρεις και χλεύη. Δεν με πείραζε όμως . Είχα χάσει τα παιδιά μου. Τίποτα πια δεν με άγγιζε. Όμως μια συγνώμη από αρκετούς δημοσιογράφους, τεχνικούς συμβούλους, δικηγόρους , πολιτικούς και άλλους που προσπάθησαν να στρέψουν αλλού την ουσία της δίκης που είναι σε εξέλιξη την περιμένω . Αντ αυτού έχει πέσει σιωπή. Πάνω στα δικά μας σπίτια που έκλεισαν, άλλοι έχτισαν καριέρες. Δεν θα τους ξεχάσω ποτέ. #Δικαιοσύνη #Ειδήσεις #Ελλάδα

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου βγαίνει στα κάγκελα για κάθε φωτιά, φωνάζει για «εμπρηστές», «συγκάλυψη» και «κυβέρνηση που καίει τη χώρα». Όταν όμως υποψήφια της Πλεύσης Ελευθερίας στην Κορινθία πιάνεται στα κάμερα να σκύβει και να βάζει φωτιά σε ξερόχορτα τον Ιούνιο, η πρόεδρος δεν έβγαλε άχνα. Αν ήταν στέλεχος της ΝΔ θα είχε κάνει 40 αναρτήσεις, live και μήνυση στον Μητσοτάκη. Για τα δικά της στελέχη; Σιωπή. Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στην καταγγελία και στην υποκρισία. https://t.co/5gAZ4Eikof #ΖωήΚωνσταντοπούλου #πολιτική #υποκρισία

Τόσο καιρό ψάχναμε διαρροές και μαθαίναμε… τίποτα. Και τελικά μάθαμε το σημαντικότερο: ότι ο Στέφανος Κοτσόλης δουλεύει για τον Παναθηναϊκό και όχι για τα πρωτοσέλιδα. Μεθοδικότητα. Σιωπή. Σωστό timing. Ποιότητα.... Αυτό λέγεται επαγγελματισμός...☘️💚 #paofc #paobc https://t.co/Bn8XOVtrw8 #Παναθηναϊκός #ποδόσφαιρο #αθλητισμός

🔴Η μυθολογία της αριστεράς, η κατασκευή «ηρώων» και η περίπτωση της Ζόγιας Κοσμοντεμιάνσκαγια. 🔴Μια «πατεντα» της αριστεράς, είναι η κατασκευή ηρώων, με σκοπό τη διατήρηση του περιβόητου «ηθικού πλεονεκτήματος». Οι παλαιότεροι «ήρωες» της αριστεράς, ήταν ο Βελουχιώτης, ο Γλέζος και ο Λαμπράκης. Οι νεότεροι, είναι η «Ηλένια», ο Γρηγορόπουλος, ο Φύσσας και ο «Ζακ». Πρόκειται για μια ακόμα σοβιετική πατέντα. 🔴Σήμερα, θα αναφερθώ στο σοβιετικό πρότυπο κατασκευής μιας «ηρωίδας», για να δείτε τις ομοιότητες με ανάλογες περιπτώσεις στην Ελλάδα. Η «ηρωίδα» ήταν η Ζόγια Κοσμοντεμιάνσκαγια, η περίπτωση της οποίας παρουσιάζει σημαντικές ομοιότητες με αυτήν της «Ηλένιας», με την μόνη διαφορά ότι η «Ηλένια» ήταν ανύπαρκτο πρόσωπο, ενώ η Κοσμοντεμιάνσκαγια υπαρκτό. 🔴Η Ζόγια Κ., ήταν μόλις 18 ετών το 1941, όταν εντάχθηκε σε μια ανταρτική ομάδα του Κόκκινου Στρατού. Στις 27 Νοεμβρίου 1941, ήταν μέλος ομάδας που εισήλθε σε εδάφη που κατείχαν οι Γερμανοί, με την αποστολή να κάψουν τα σπίτια του χωριού Πετρίστσεβο, στα πλαίσια της υπ’ αριθμόν 0428 Διαταγής του Στάλιν, για καταστροφή κάθε οικισμού, της σοδειάς και των αποθηκών τροφίμων, στα κατεχόμενα εδάφη, προκειμένου να μην βρίσκουν οι Γερμανοί στέγη και τροφή. Βέβαια, έτσι στερούνταν στέγης και τροφής και οι σοβιετικοί άμαχοι που κατοικούσαν στις περιοχές αυτές, αλλά αυτό δεν ενδιέφερε καθόλου τον «πατερούλη». 🔴Σύμφωνα με το αφήγημα, η Ζόγια Κ. έβαλε φωτιά σε τρία σπίτια, στα οποία υποτίθεται πως έμεναν Γερμανοί. Όμως, οι Γερμανοί συνέλαβαν έναν από τους αντάρτες, ο οποίος «κάρφωσε» το σημείο συνάντησης των παρτιζάνων, κι έτσι οι Γερμανοί συνέλαβαν την Ζόγια. Την βασάνισαν με απάνθρωπο τρόπο, αλλά αυτή έμεινε σιωπηλή μέχρι τέλους. Μετά, την οδήγησαν στην κρεμάλα, παρουσία όλων των κατοίκων του χωριού. Την ώρα που της περνούσαν την θηλιά στον λαιμό, αυτή άρχισε να εμψυχώνει τους συμπατριώτες της να αντισταθούν, ενώ ταυτόχρονα απειλούσε τους Γερμανούς. 🔴Εδώ, το αφήγημα έχει δύο όψεις. Την εποχή του Στάλιν, υποτίθεται πως η Ζόγια Κ. φώναξε τα εξής: «Αντίο, σύντροφοι! Πολεμήστε, μη φοβάστε! Ο Στάλιν θα έρθει». Μετά την αποσταλινοποίηση, τα τελευταία λόγια της «ηρωίδας» άλλαξαν: «Κρεμάστε με! Είμαστε 200 εκατομμύρια. Δεν μπορείτε να μας κρεμάσετε όλους». 🔴Το αφήγημα έγινε γνωστό, μετά από ένα αγιογραφικό για την Ζόγια άρθρο του δημοσιογράφου της Pravda, Πιότρ Λίντωφ, στις 27 Ιανουαρίου 1942. Μετά το άρθρο, της απονεμήθηκε ο τίτλος της «Ηρωίδας της Σοβιετικής Ένωσης», κι από κει και πέρα, δρόμοι, πλατείες, σχολεία κ.α. πήραν τ’ όνομα του «γενναίου» κοριτσιού, αγάλματά της στήθηκαν (ακόμα και στο μετρό της Μόσχας), συγγραφείς, καλλιτέχνες, γλύπτες και ποιητές της αφιέρωσαν έργα τους, ενώ το 1944, γυρίστηκε και μια ταινία για την ζωή και το «ηρωικό» της τέλος. 🔴Όμως, τον καιρό της περεστρόικα, απελευθερώθηκε η ιστορική έρευνα, κι έτσι κατέρρευσε η μυθολογία. Σύμφωνα, λοιπόν, με ιστορικούς ερευνητές, στο Πετρίστσεβο δεν στάθμευαν γερμανικά στρατεύματα. Και δεν συνέλαβαν Γερμανοί την Ζόγια Κ., αλλά οι εξοργισμένοι χωρικοί που τους έκαψε τα σπίτια. Και την λιντσάρισαν! Επίσης, είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν επεζησε του λιντσαρίσματος και εν συνεχεία παραδόθηκε στους Γερμανούς, που την κρέμασαν. Και βέβαια, οι ηρωικές της παραινέσεις προς τους συμπατριώτες της και οι απειλές προς τους Γερμανούς την ώρα που της περνούσαν την θηλιά στον λαιμό, δεν ειπώθηκαν ποτέ. 🔴Την εποχή Πούτιν, η Ρωσσία επέστρεψε στις «εργοστασιακές ρυθμίσεις». Έτσι, αφού πρώτα φιμώθηκε η ιστορική έρευνα, με την ποινικοποίηση της «υποτίμησης των κατορθωμάτων του σοβιετικού λαού κατά τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο», ζωντάνεψε ξανά ο μύθος της Ζόγιας. Έτσι, το 2020, γυρίστηκε κι άλλη ταινία, για τα «κατορθώματά» της, με χρηματοδότηση του ρωσσικού κράτους και κατασκευάστηκε ένα μουσείο στον (υποτιθέμενο) τόπο του μαρτυρίου της, στο οποίο οργανώνονται υποχρεωτικά σχολικές εκδρομές. Πηγές: 📍Nina Tumarkin, «The Living and the Dead: The Rise and Fall of the Cult of World War II in Russia». 📍Andrew Nagorski, «The Greatest Battle». #Ιστορία #Αριστερά #Ηρωίδες

Προς όλες τις νεοβαζέλες που έχετε αλλεργία στο ποδόσφαιρο και τον παίζετε με τρεχαλατζήδες τσουρουκάδες υπερπροσπαθάκηδες τύπου Σιώπη. Όταν έχεις την ευκαιρία να πάρεις έναν Ουναΐ, τον παίρνεις.- Ακόμα κι αν έχεις αλλά 100 8-10αρια στο ρόστερ. ΣΤΑΡΧΙΔΙΑ ΜΑΣ Γκέγκε; #paofc https://t.co/ivRSUnJwb4 #ποδόσφαιρο #ΠΑΟ #αθλητισμός

Τελικά είναι η Ακρόπολη για τους "λίγους" και τα μνημεία "φέουδα"; Καθώς δεν υπάρχει επίσημη ανακοίνωση ακόμη (τουλάχιστον εγώ δεν την γνωρίζω) θα ήθελα να πω δυο πράγματα πάνω σε αυτό. Η πρόσφατη νύχτα της Αυγουστιάτικης Πανσελήνου στην Ακρόπολη δεν ήταν μια μεμονωμένη διοικητική αστοχία. Ήταν ένα ακόμη σύμπτωμα μιας βαθιάς, δομικής παθογένειας που χαρακτηρίζει το ΥΠΠΟ μας : την προκλητική επιλεκτικότητα, την αδιαφάνεια και την εργαλειοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς. Ενώ ο Ιερός Βράχος παρέμενε επίσημα κλειστός (υπήρχαν ανοιχτοί χώροι φυσικά με ανακοίνωση) για το ευρύ κοινό για λόγους "ασφαλείας", οι πύλες άνοιξαν εκτάκτως και προνομιακά για μια κλειστή ομάδα εκλεκτών προσκεκλημένων, αφήνοντας τους πολίτες στο σκοτάδι των εξωτερικών τειχών. Αυτό το περιστατικό αναδεικνύει το χάσμα που χωρίζει την Ελλάδα από τη διεθνή πραγματικότητα της πολιτιστικής διαχείρισης. Στο εξωτερικό, η διαχείριση μνημείων παγκόσμιας εμβέλειας βασίζεται στην αρχή ότι η πολιτιστική κληρονομιά αποτελεί αναπαλλοτρίωτο δημόσιο αγαθό, όχι ιδιοκτησία της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας. Σε χώρες όπως η Ιταλία, η ActionAid Italy και η Διεθνής Διαφάνεια εφαρμόζουν "Σύμφωνα Ακεραιότητας". Αυτά επιτρέπουν σε απλούς πολίτες να ελέγχουν κάθε διοικητική απόφαση, εκμηδενίζοντας τις υπόγειες συνεννοήσεις. Σε κορυφαία μνημεία όπως το Λούβρο ή το Κολοσσαίο, οι ειδικές νυχτερινές περιηγήσεις είναι θεσμοθετημένες, δημόσια αναρτημένες και προσβάσιμες σε όποιον καταβάλει το επίσημο αντίτιμο. Δεν υφίσταται η έννοια του "κρυφού προσκεκλημένου" ούτε οι χαριστικές παραχωρήσεις κάτω από το τραπέζι. Μέσα από τους αυστηρούς νόμους για την Ελευθερία της Πληροφορίας, οποιαδήποτε παράκαμψη των επίσημων πρωτοκόλλων ασφαλείας οδηγεί σε άμεση δημοσιοποίηση των εγγράφων και σε κυρώσεις. Από την άλλη έχουμε και την UNESCO η οποία προσεγγίζει τα μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς με γνώμονα τη βιωσιμότητα και τη συμπεριληπτικότητα. Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της: - Το Άρθρο 27 της Σύμβασης της UNESCO ενθαρρύνει τα κράτη-μέλη να εντάσσουν την τοπική κοινωνία στη διαχείριση των χώρων. - Η χρήση εμβληματικών χώρων ως "σκηνικών" για την ψυχαγωγία μιας κλειστής ελίτ αντιβαίνει ευθέως στην αρχή της ισότιμης πρόσβασης των πολιτών. Όταν το Υπουργείο επικαλείται τη φέρουσα ικανότητα και την επικινδυνότητα για να αποκλείσει το κοινό, η επιλεκτική άρση αυτών των περιορισμών για λίγους εκθέτει τη χώρα διεθνώς, αποδεικνύοντας ότι τα μέτρα ασφαλείας εργαλειοποιούνται κατά το δοκούν. Και το τραγελαφικό σε αυτή την ιστορία είναι το ότι στην Ελλάδα, το νομικό πλαίσιο είναι θεωρητικά αυστηρό. Ο Αρχαιολογικός Νόμος 4858/2021 ορίζει ρητά στο Άρθρο 10 ότι οποιαδήποτε παραχώρηση χώρου απαιτεί επίσημη διοικητική άδεια και την υποχρεωτική γνωμοδότηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου. Παράλληλα, οι κατά τόπους Εφορείες Αρχαιοτήτων έχουν τη νόμιμη φυσική δικαιοδοσία και ευθύνη φύλαξης των μνημείων. Ωστόσο, η πραγματικότητα κινείται στη γκρίζα ζώνη της άτυπης εξουσίας. Η παράκαμψη των αρμόδιων υπηρεσιών και η λήψη αποφάσεων μέσω προφορικών, "άνωθεν" εντολών αποτελεί κοινό μυστικό. Η κατάσταση επιτείνεται από την πρόσφατη ψήφιση του νομοσχεδίου για την ίδρυση της κρατικής ανώνυμης εταιρείας διαχείρισης της πολιτιστικής κληρονομιάς, μια κίνηση που αποδυναμώνει τον δημόσιο έλεγχο και ανοίγει τον δρόμο για την πλήρη εμπορευματοποίηση και την "πριβεδοποίηση" (μια ζωή γλωσσοπλάστες😊) των μνημείων. Αυτό το "πλάνο" εμπορευματοποίησης και επιλεκτικής διαχείρισης, το βλέπαμε να προδιαγράφεται εδώ και ενάμισι χρόνο. Ήταν ξεκάθαρο για όποιον γνωρίζει να διαβάζει τις θεσμικές μεταβολές. Ξέρω, όμως, καλά πως στο σύστημα που έχει οικοδομηθεί, η επιστημονική τεκμηρίωση και η αυτονόητη διαμαρτυρία υπονομεύονται άμεσα. Επειδή κρούω τον κώδωνα του κινδύνου τόσο καιρό (έτσι το θεωρώ εγώ) πολλοί θα σπεύσουν να μου κολλήσουν την ταμπέλα της "μόνιμα αντιδραστικής" ή να με κατατάξουν σε μια πολιτική μερίδα που απλώς ψάχνει αφορμή για να καταγγείλει το σύστημα. Ειδικά μάλιστα όταν οι επίσημες φωνές της συνδικαλιστικής ηγεσίας (όπως της κυρίας Κουτσούμπα, για την οποία δεν κρύβω ότι δεν τρέφω καμία εκτίμηση) θολώνουν το τοπίο με προσωπικές ή μικροπολιτικές σκοπιμότητες. Αλλά η αλήθεια δεν έχει κομματικό χρώμα, ούτε ιδιοκτήτη. Το γεγονός ότι η κριτική εκφέρεται (και) από ανθρώπους με "προβληματικά" κίνητρα, δεν αναιρεί την ουσία της αυθαιρεσίας που συντελέστηκε στην Ακρόπολη. Τα μνημεία μας πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ζητήματα εθνικής κυριαρχίας, επιστημονικού κύρους και βαριάς πολιτιστικής διπλωματίας. Δεν πρέπει να μετατρέπονται σε αναλώσιμα "σκηνικά" για την εφήμερη ψυχαγωγία μιας κλειστής ελίτ... Το να αρνούμαστε να σιωπήσουμε μπροστά στην υποβάθμιση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς δεν μας κάνει "επαγγελματίες διαμαρτυρόμενους". Μας κάνει υπεύθυνους επιστήμονες. Και όσο η εγχώρια εξουσία θα βολεύεται πίσω από τη λάσπη των πολιτικών ταμπελών για να αποφεύγει τη λογοδοσία, τόσο η προκλητική επιλεκτικότητα θα παραμένει το μόνιμο, θλιβερό σήμα κατατεθέν μιας χώρας που αρνείται να σεβαστεί ακόμα και την ίδια της την ιστορία. Προσωπικά περιμένω την επίσημη ανακοίνωση, αν φυσικά υπάρξει, γιατί χωρίς επίσημη απάντηση από το Υπουργείο Πολιτισμού και χωρίς περαιτέρω στοιχεία, η συζήτηση σταδιακά ατονεί. Το γεγονός ότι το περιστατικό συνέβη Παρασκευή βράδυ βοήθησε στο να "απορροφηθεί" η αρχική ένταση μέσα στο Σαββατοκύριακο. Η ιστορία δείχνει ότι στην Ελλάδα τέτοια "σουαρέ" ξεχνιούνται γρήγορα από την κοινή γνώμη, καθώς η επικαιρότητα τρέχει με γρήγορους ρυθμούς και η έλλειψη λογοδοσίας θεωρείται πλέον, δυστυχώς, κανονικότητα... #ΠολιτιστικήΚληρονομιά #Ακρόπολη #Διαφάνεια

Αφήστε τους άλλους να ψάχνουν τις βάσεις μας μέσο Google Earth και να νομίζουν πως έχουν το πάνω χέρι. Εμείς παρακολουθούμε σιωπηλά όλη την επικράτεια τους με τους δορυφόρους μας και ξέρουμε μέχρι και τι ώρα βγαίνει ο Αχμετ για τουαλέτα απο το κέντρο ελέγχου του TB2 📸 Εικόνες απο τους νέους Ελληνικούς δορυφόρους ICEYE που εκτοξεύτηκαν πρόσφατα #Δορυφόροι #Τεχνολογία #Ελλάδα