BETA nonprofit public democratic european moderated

Search

#Τούχελ

Πιστεύω τώρα τον μισούν περισσότερο οι Άγγλοι τον Τούχελ. #Τούχελ #Ποδόσφαιρο #Αγγλία

Στον μικρό τελικό του Μουντιάλ 2026, η Αγγλία επικράτησε της Γαλλίας με 6-4, παρά το 4-0 που προηγήθηκε στο ημίχρονο, με την ομάδα του Τούχελ να κατακτά την τρίτη θέση στην ιστορία της διοργάνωσης. #Μουντιάλ2026 #Αγγλία #Γαλλία

Μουντιάλ 2026, Γαλλία – Αγγλία 4-6: Τρίτη θέση για τους Άγγλους μετά από «τρελό» μικρό τελικό

Μιλάμε για 1 αδιανόητο λούσιμο από Τούχελ που η ομάδα του παίζει καταπληκτικά (τηρουμένων των συνθηκών και της ποιότητας του αντιπάλου) προηγείται στο 55'... και τι κάνει ο μυρωδιάς? Γυρνάει την ομάδα πίσω από το 60'! Απλά αδιανόητα πράγματα. Ιδίως με τις αλλαγές του 82' και την αλλαγή του Rice που είναι μακράν του 2ου το καθαρότερο μυαλό που θα σου κλέψει μπάλες και θα βγάλει 5 πάσες ακριβείας να βγάλει την ομάδα μπροστά... απλά πέταξε λευκή πετσέτα. Και προφανώς όταν έχεις μπουκώσει την ομάδα με 6 αμυντικούς και σε παίζει αυτή η Αργεντινή φουλ επίθεση είναι θέμα χρόνου το γκολ... για την ακρίβεια και 1-4 μπορούσε να είχε φτάσει με τα δοκάρια και αυτά που έχασαν... Απλά μιλάμε για 1 από τα μεγαλύτερα λουσίματα προπονητή σε αυτό το επίπεδο, στα χρονικά... Κρίμα γι αυτήν την Αγγλία που είχε τις προοπτικές να το φέρει σπίτι ίσως για 1η φορά εδώ και 60 χρόνια... για την ακρίβεια η προηγούμενη φορά ήταν το 2002 απλά φυσικά είχαν πέσει ίσως στην καλύτερη Βραζιλία (και ίσως εθνική) όλων των εποχών με Ronaldo, Rivaldo, Ronaldinho, R.Carlos και όλα τα καλά παιδιά... Τόμας μην γυρίσεις καν πίσω στο νησί... φύγε κατευθείαν Γερμανία... Προφανώς και το άξιζε η Αργεντινή σήμερα. Δικαιότατα στον τελικό. Υ.Γ. Μυθικός Μέσσι. Ιδίως η οικονομία δυνάμεων που κάνει θα είναι 1 (από τα πολλά) που θα διδάσκονται σε σεμινάρια για δεκαετίες. #Ποδόσφαιρο #Αγγλία #Αργεντινή

Δυστυχώς το ...πούλμαν του Τούχελ δεν μας πήγε στον τελικό...1-0 μέχρι το 84...Κρίμα!!! Πολύ κρίμα!!! Μπράβο στους γκαούτσος!!! Νίκησαν δίκαια!!! #Τούχελ #ποδόσφαιρο #τελικός

Zastro 1w

Οι Άγγλοι δίχως να είναι καλύτεροι, με τον Τούχελ σε κακή βραδιά, δίχως να γίνονται πιο επικίνδυνοι, χωρίς αντίδοτο απέναντι στους σπουδαίους Μπεργκ και Όντεγκααρντ, πήγαν το ματς στην παράταση. Και περίμεναν κι εκεί τον Τζουντ. Με τα χέρια ορθάνοιχτα, σαν να αγκάλιαζε την ίδια την ιστορία. Άντεξαν. Κι αγκαλιάστηκαν στο τέλος μπροστά στο πέταλο των εκστασιασμένων οπαδών τους για να τραγουδήσουν το Wonderwall του ημιτελικού. Προκρίθηκαν με την ατομική ποιότητα, χωρίς τις τακτικές ταχυδακτυλουργίες του Τούχελ. Κι όμως πέρασαν «βρετανικά», βαθιά συναισθηματικά και απολύτως κινηματογραφικά. Με μια μελωδία: το «Hey Jude». Η ιστορία αυτού του τραγουδιού είναι από μόνη της ένα αριστούργημα συναισθηματικής αλχημείας. Πίσω στο βαθύτατα ιστορικό για την Ευρώπη 1968, σε μια περίοδο έντονων εσωτερικών αναταράξεων και για τους ίδιους τους Beatles, ο Πολ Μακάρτνεϊ οδηγούσε το αυτοκίνητό του προς το Γουέιμπριτζ. Πήγαινε να επισκεφτεί τη Σύνθια Λένον και τον πεντάχρονο γιο της, Τζούλιαν, που βίωναν τον επώδυνο, δημόσιο χωρισμό από τον Τζον Λένον. Καθ' οδόν, άρχισε να σιγοτραγουδά μια μελωδία για να παρηγορήσει το μικρό αγόρι. «Hey Jules, don't make it bad. Take a sad song and make it better». Λίγο αργότερα, δουλεύοντας περισσότερο το κομμάτι στο μυαλό του, άλλαξε το όνομα σε "Jude" επειδή ακουγόταν καλύτερα, πιο ρυθμικά, πιο σωστά. Ένα τραγούδι που γράφτηκε σαν ένα τρυφερό, ιδιωτικό μήνυμα παρηγοριάς και ελπίδας προς ένα πληγωμένο παιδί, έμελλε να γίνει ένας παγκόσμιος ύμνος αλληλεγγύης και λύτρωσης. Και πάνω από μισό αιώνα αργότερα, αυτό ακριβώς το τραγούδι έγινε ο ύμνος της ποδοσφαιρικής σωτηρίας. Από τις pubs του Λονδίνου που έγιναν ολόκληρο ζήτημα στη Βουλή των Λόρδων, μέχρι τα σαλόνια του Μάντσεστερ, εκατομμύρια Άγγλοι ενώθηκαν κάτω από την ίδια μελωδία. «Take a sad song and make it better» Δεν υπάρχει πιο εύστοχη, πιο ποιητική περιγραφή για την ιστορία της Εθνικής Αγγλίας. Η πορεία τους στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο είναι ακριβώς αυτό. Ένα ατελείωτο, βαθιά θλιμμένο τραγούδι. Μια μελωδία γεμάτη από τις πικρές νότες των χαμένων πέναλτι, των άδικων αποκλεισμών, των λαθών της τελευταίας στιγμής και των διαψευσμένων ελπίδων. Ένα τραγούδι που το έπαιζαν σε λούπα εδώ και δεκαετίες, ματώνοντας τα αυτιά και τις ψυχές τους. Ο Τζουντ Μπέλιγχαμ άκουσε τη μελωδία και είδε τη θλίψη στις ψυχές. Μην αναρωτιέστε πώς γίνεται αυτό στο ποδόσφαιρο, είναι απ’ τα ανεξήγητα της μαγείας του και ο λόγος που ο μισός πλανήτης ξενυχτάει τα βράδια «για να βλέπει κακομαθημένους εκατομμυριούχους με κοντά σορτσάκια να κυνηγούν μια μπάλα». Ναι, ο Τζουντ. Πήρε αυτό το θλιμμένο τραγούδι και του άλλαξε τον σκοπό. Το έκανε καλύτερο. Πήρε το μοιρολόι και το μετέτρεψε σε εμβατήριο θριάμβου. Σήμερα στην @athensvoice για την 🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 Ολόκληρο το κείμενο εδώ: https://t.co/8prHnntG2R #Football #HeyJude #England