Search

Στην παράδοση των ινδιάνων Τσερόκι, ο κόσμος δεν χωρίζεται σε δυνατούς και αδύναμους, αλλά σε εκείνους που υποτάσσονται στο αναπόφευκτο και σε εκείνους που επαναπροσδιορίζουν τα όρια του εφικτού. Κάποτε, ο Oonawlehung, ο Μεγάλος Άνεμος, η προσωποποίηση της ίδιας της χαοτικής φύσης, αποφάσισε να δοκιμάσει τις αντοχές της δημιουργίας. Κατέβηκε από τα βουνά με μια μανία που δεν είχε προηγούμενο. Ξερίζωνε αιωνόβιες βελανιδιές, σήκωνε το χώμα και σκοτώνε το φως του ήλιου. Ήταν μια δύναμη απόλυτη, απρόσωπη και ανίκητη. Μπροστά του, τα μεγάλα ζώα του δάσους, η αρκούδα με τους μυώνες της και το ελάφι με την ταχύτητά του, συνειδητοποίησαν τη μικρότητά τους. Κρύφτηκαν στις σπηλιές, αποδεχόμενα την ήττα τους πριν καν αναμετρηθούν. Για αυτά, η επιβίωση σήμαινε υποταγή στη θύελλα. Μέσα στο σκοτάδι της καταιγίδας, ένα μικροσκοπικό πουλάκι, ο Oshiga (ο τρυποκάρυδος), άνοιξε τα φτερά του. Στα μάτια των άλλων ζώων, η κίνησή του έμοιαζε με τρέλα, μια καθαρή απόπειρα αυτοκτονίας. Πώς μπορεί μια ύπαρξη λίγων γραμμαρίων να σταθεί απέναντι στο απόλυτο χάος; Ο Oshiga δεν πέταξε μακριά από τον Άνεμο. Πέταξε κατευθείαν πάνω του.Η πρώτη ριπή τον τίναξε πίσω, τσακίζοντας τα φτερά του. Η δεύτερη τον έσυρε στο έδαφος. Όμως, κάθε φορά που ο Άνεμος τον πίεζε προς τα κάτω, το πουλάκι χρησιμοποιούσε την ίδια την ορμή του εχθρού του. Αντί να αντισταθεί με ωμή βία,την οποία δεν διέθετε, άρχισε να "διαβάζει" τα ρεύματα. Μετέτρεψε την αντίσταση σε ανυψωτική δύναμη. Κάθε φορά που ο Άνεμος λυσσούσε, ο Oshiga άνοιγε τα φτερά του με τέτοια γωνία ώστε η μανία του "διώκτη" του να τον σπρώχνει όλο και πιο ψηλά... Μετά από ώρες εξάντλησης, εκεί που τα όρια του σώματος είχαν ξεπεραστεί, το πουλάκι κατάφερε το αδιανόητο. Έφτασε στο πιο ψηλό σημείο της δίνης, εκεί που ο Άνεμος δεν είχε πλέον δύναμη να τον χτυπήσει, και κάθισε απαλά στην "πλάτη" του. Ο Μεγάλος Άνεμος, νιώθοντας αυτό το ανεπαίσθητο βάρος, σταμάτησε. Κοίταξε ψηλά και είδε το πληγωμένο αλλά όρθιο πλάσμα. Δεν υπήρχε θυμός ανάμεσά τους, μόνο ένα βαθύ δέος. Ο Άνεμος κατάλαβε ότι η δύναμη δεν κρίνεται από το μέγεθος, αλλά από την άρνηση να συνθηκολογήσεις. Το πουλάκι δεν "νίκησε" τον Άνεμο με την έννοια της καταστροφής. Τον δάμασε, μετατρέποντας μια απειλή σε σύμμαχο. Έγιναν ένα... ------------------------ Αυτός ο μύθος είναι η απόλυτη οπτικοποίηση αυτού που βλέπουμε στο άλμα επί κοντώ και στην πορεία του Εμμανουήλ Καραλή. Το ψηλό κοντάρι και ο πήχης είναι ο Άνεμος. Είναι το εμπόδιο που φαντάζει αφύσικο να ξεπεραστεί από έναν άνθρωπο. Ο Μανόλο δεν παλεύει εναντίον της βαρύτητας ή των θηρίων-αντιπάλων του. Χρησιμοποιεί την ίδια την πίεση, το άγχος και τις δυσκολίες (τις "ριπές του ανέμου") για να πάρεις ύψος. Όταν φτάνεις στο επίπεδο να κοιτάζεις τον "Άνεμο" στα μάτια, ο αγώνας παύει να είναι εχθρικός. Γίνεται μια συνδημιουργία. Ο Καραλής δίπλα σε αθλητές-μεγαθήρια δεν είναι ο "μικρός που έχασε. Είναι αυτός που ανάγκασε τον Άνεμο να σταματήσει και να τον σεβαστεί... Όμως ο μύθος των Τσερόκι δεν είναι ένα απλό παραμύθι για τη φύση. Είναι μια σκληρή αλληγορία για την κοινωνία μας. Στην πραγματική ζωή, ο "Μεγάλος Άνεμος" δεν είναι πάντα ένα φυσικό φαινόμενο. Συχνά, είναι ο τυφλός ρατσισμός, ο φθόνος της μετριότητας και το συστηματικό bullying. Ο Εμμανουήλ Καραλής δεν αντιμετωπίζει μόνο το ύψος του πήχη στο άλμα επί κοντώ. Από τα πρώτα του βήματα μέχρι και σήμερα, αναγκάζεται να παλεύει με έναν πολύ πιο σκοτεινό, υπόγειο και επίμονο άνεμο: τις ρατσιστικές επιθέσεις, τη χλεύη και την αμφισβήτηση της ίδιας του της ταυτότητας από ανθρώπους που κρύβονται στην ασφάλεια της ανωνυμίας ή του πλήθους. Το bullying επιχειρεί πάντα το ίδιο πράγμα: να σε αναγκάσει να μαζέψεις τα φτερά σου. Να σε πείσει να κρυφτείς στη σπηλιά, όπως τα μεγάλα ζώα του μύθου, αποδεχόμενος ότι η μοίρα σου είναι να μείνεις χαμηλά. Όμως η απάντηση του Καραλή απέναντι σε αυτό το δηλητήριο είναι το απόλυτο μάθημα... Δεν αναλώνεται σε λασπομαχίες με εκείνους που βρίσκονται στο έδαφος. Απαντά με το χαμόγελό του, με το ήθος του και με πτήσεις που αγγίζουν τα αστέρια. Ο Καραλής αποδεικνύει ότι η τοξικότητα των άλλων δεν σε καθορίζει, εκτός αν της επιτρέψεις να σε λυγίσει. Εκείνος πήρε την ορμή των επιθέσεων και τη μετέτρεψε σε ανυψωτική δύναμη για να πάει ακόμα ψηλότερα. Στο δάσος του μύθου, τα υπόλοιπα ζώα κοιτούσαν αμήχανα τη μάχη. Στο δικό μας "δάσος", η ανοχή στο bullying είναι συνενοχή. Όταν κοιτάτε τον Καραλή να ίπταται στον ουρανό, μην βλέπετε απλώς έναν τεράστιο αθλητή. Δείτε έναν άνθρωπο που αρνήθηκε να γίνει το θύμα που ήθελαν οι διώκτες του. Δείτε τον Oshiga, το μικρό πουλάκι που κοίταξε τη θύελλα στα μάτια, ανέβηκε στην πλάτη της και την ανάγκασε να σιωπήσει. Το ερώτημα που μένει για εμάς είναι απλό: Όταν ο άνεμος της αδικίας φυσάει γύρω μας, θα κρυφτούμε στη σπηλιά της σιωπής ή θα βρούμε το ανάστημα να ανοίξουμε τα φτερά μας κόντρα στο ρεύμα; #Καραλής #Ανατροπή #Δύναμη #Μύθος

Μλκ είναι απίστευτο τι έχουμε ακούσει από αυτή την κυβέρνηση προκειμένου να δικαιολογήσουν την ανικανότητά τους, άκου εκεί πολώθηκε το μελτέμι, το πυρόνεφος, ο στρατηγός άνεμος, τέτοια βροχή κάθε 18000 χρόνια, οι χαοτικές κλειδώσεις, τα φλεγόμενα πουλιά, συνήθως χιονίζει νύχτα, η megafire, τα παθολογικά αίτια, η «ένταση των φαινομένων που ξεπερνά κάθε ανθρώπινο σχεδιασμό» δεν έχετε το θεό σας ρε μλκες ΦΤΑΝΕΙ #Ελλάδα #Κυβέρνηση #Πολιτική

Během tyfonu Bavi v Číně způsobil silný tornádo, které v Hainingu zvedlo auto do vzduchu a pokračovalo v devastaci krajiny, čímž přinutilo více než 2,2 milionu obyvatel evakuovat své domovy, zatímco stovky letů byly zrušeny a tisíce stromů vyrvány z kořenů. #Κίνα #ανεμοστρόβιλος #τυφώναςBavi

Από τη μια πλευρά στέκεται η Ντόρα, ο οδηγός της, ο Κουφοντίνας, ο Καλαμπόκας, οι Χρυσαυγήτες, ο Κορκονέας, οι φονιάδες της Μαρφίν, οι μαφιόζοι, οι κοριοί, οι φονιάδες κι όσοι σκυλεύουν πεθαμένους κατά πώς φυσάει ο άνεμος του συμφέροντος. Από την άλλη πλευρά στεκόμαστε εμείς. #Ελλάδα #Δικαιοσύνη #Πολιτική

Στην αρχή του χρόνου, δεν υπήρχε τίποτα από όσα βλέπουμε γύρω μας σήμερα. Δεν υπήρχε ουρανός, δεν υπήρχε γη, δεν υπήρχαν άστρα. Το σύμπαν ολόκληρο ήταν ένα τεράστιο, σκοτεινό, χαοτικό αυγό... Μέσα σε αυτό το αυγό, κοιμόταν για χιλιάδες χρόνια ένας γίγαντας. Το όνομά του ήταν Πάνγκου! Όταν ο Πάνγκου ξύπνησε, βρέθηκε στο απόλυτο σκοτάδι. Ένιωσε να πνίγεται. Με μια αποφασιστική κίνηση, σήκωσε το τεράστιο τσεκούρι του και έσπασε το τσόφλι του κοσμικού αυγού. Τότε συνέβη το πρώτο θαύμα... Τα ελαφριά και καθαρά στοιχεία του αυγού ανέβηκαν προς τα πάνω και σχημάτισαν τον Ουρανό. Τα βαριά και θολά στοιχεία βυθίστηκαν προς τα κάτω και σχημάτισαν τη Γη. Όμως, ο Ουρανός και η Γη είχαν την τάση να ξανασμίξουν, απειλώντας ο ένας να πλακώσει τον άλλον. Ο Πάνγκου κατάλαβε αμέσως ποιο ήταν το δικό του καθήκον. Στάθηκε ανάμεσά τους. Με τα πόδια του πάτησε γερά στη Γη και με τα χέρια του σήκωσε ψηλά τον Ουρανό.Κάθε μέρα που περνούσε, ο Ουρανός ψήλωνε, η Γη γινόταν πιο παχιά, κι ο Πάνκου μεγάλωνε μαζί τους, κρατώντας τους σε απόσταση. Έμεινε εκεί, ακίνητος, σαν ζωντανός πυλώνας, για 18.000 ολόκληρα χρόνια. Χωρίς να παραπονεθεί, χωρίς να ζητήσει άλλη μοίρα. Ήταν ταγμένος να κρατά το σύμπαν σε ισορροπία! Όταν πια ο Ουρανός και η Γη σταθεροποιήθηκαν στη θέση τους, ο Πάνγκου, εξαντλημένος από την υπερπροσπάθεια αιώνων, έπεσε στο έδαφος και άφησε την τελευταία του πνοή. Αλλά η αποστολή του δεν τελείωσε εκεί. Ακόμα και στον θάνατό του, κάθε κομμάτι του υπηρέτησε τον σκοπό του: Η ανάσα του έγινε ο άνεμος και τα σύννεφα. Η φωνή του έγινε η βροντή. Το αριστερό του μάτι έγινε ο Ήλιος και το δεξί του η Σελήνη. Το σώμα του μεταμορφώθηκε στα βουνά, το αίμα του στα ποτάμια και οι μυώνες του στην εύφορη γη... Ίσως αυτή η εικόνα σας θυμίζει κάτι...Αν η εικόνα κάποιου που κρατά τον Ουρανό μακριά από τη Γη σας φαίνεται οικεία, είναι επειδή τα μεγάλα πνεύματα του αρχαίου κόσμου συναντιούνται! Στην Αρχαία Αίγυπτο συναντάμε την ίδια ακριβώς παράσταση: τον θεό του αέρα, Σου, που στέκεται με υψωμένα τα χέρια για να κρατήσει τη θεά του Ουρανού (Νουτ) μακριά από τον θεό της Γης (Γκεμπ), επιτρέποντας στη ζωή να αναπνεύσει. Εμείς οι Έλληνες, βέβαια, δεν θα μπορούσαμε να αφήσουμε τα πράγματα στην ησυχία τους. Στη δική μας κοσμογονία, ο Ουρανός πλάκωνε τη Γαία και έκρυβε τα παιδιά τους στα έγκατά της. Η λύση δόθηκε με σύγκρουση: η Γαία έδωσε ένα δρεπάνι στον γιο της, τον Κρόνο, κι εκείνος ακρωτηρίασε τον πατέρα του. Από τον πόνο του, ο Ουρανός τραβήχτηκε ψηλά και έτσι χωρίστηκαν οριστικά, αφήνοντας αργότερα το πεδίο ελεύθερο για να κυβερνήσει το Δωδεκάθεο. ------------------------- Τρεις διαφορετικοί πολιτισμοί, η ίδια ακριβώς ανάγκη. Για να υπάρξει ισορροπία, κάποιος έπρεπε να σταθεί στη μέση και να κρατήσει το βάρος. Είτε μέσα από τη θυσία (Πάνγκου), είτε μέσα από το καθήκον (Σου), είτε μέσα από την επανάσταση (Κρόνος), ο κόσμος προχώρησε επειδή "έκαστος εφ' ω ετάχθη"... Καλημέρα και καλή δύναμη σε όλους! #Κοσμογονία #Μύθοι #Ισορροπία

Αφού αναζητήθηκαν για πάνω από 50 χρόνια, αστροφυσικοί του Πανεπιστημίου Northwestern ανακάλυψαν για πρώτη φορά στοιχεία για έναν ισχυρό άνεμο που εκπέμπει η υπερμεγέθη μαύρη τρύπα Τοξότης A*, επιβεβαιώνοντας θεωρητικές εκτιμήσεις σχετικά με την αλληλεπίδραση της μαύρης τρύπας με το περιβάλλον της και την παραγωγή σωματιδιακών ανέμων κατά την κατανάλωση ύλης. #μαύρητρύπα #άνεμος #Γαλαξίας

Περίπου 50 εκατομμύρια Αμερικανοί στις μεσοδυτικές πολιτείες προετοιμάζονται για δεύτερη ημέρα καταστροφικών πλημμυρών και ανεμοστρόβιλων, μετά από την αναφορά 20 ανεμοστρόβιλων που έπληξαν την περιοχή, χωρίς να έχουν αναφερθεί θάνατοι ή τραυματισμοί. #πλημμύρες #ανεμοστρόβιλοι #καιρός