Search

«Μπροστά στα μάτια μας το Ελ Νίνιο αποκτά εξαιρετικές διαστάσεις. Η επιστήμη είναι κατηγορηματική: ο πλανήτης εισέρχεται σε αχαρτογράφητα νερά και αυτά τα νερά θερμαίνονται. Η θερμοκρασία της επιφάνειας της θάλασσας φτάνει σε επίπεδα ρεκόρ, ο υδράργυρος συνεχίζει να ανεβαίνει και βρισκόμαστε σε μια ζώνη υψηλού κινδύνου στην οποία τα ακραία μετεωρολογικά φαινόμενα γίνονται η νέα κανονικότητα»

Τον Αύγουστο του 1949, ο Eλληνικός Στρατός εξαπολύει, σύμφωνα με το επιτελικό σχέδιο «Πυρσός», την τελική φάση της επίθεσης του στα υψώματα της οροσειράς του Γράμμου – Βίτσι, τερματίζοντας με την νικηφόρα του προέλαση το δράμα του συμμοριτοπολέμου. Το ερώτημα όμως είναι: τι σηματοδοτεί άραγε αυτή η επέτειος; Αποτελεί μήπως μία «γιορτή μίσους» την οποία οφείλουμε να λησμονήσουμε, ή αντιθέτως ένα γεγονός από το οποίο οφείλουμε  να διδαχθούμε και το οποίο θα έπρεπε να αξιολογήσουμε με θετικό πρόσημο; Ο όρος «γιορτή μίσους» δεν είναι τυχαίος. Έτσι αποκαλεί η ηττηθείσα πλευρά κάθε εκδήλωση μνήμης της πλευράς που νίκησε. Αντίθετα, οι δικές τους εκδηλώσεις, που διαιωνίζουν το δικό τους αφήγημα για τον εμφύλιο είναι για αυτούς οι μόνες ενδεδειγμένες. Η προφανέστατα στρεβλή και μονομερής αυτή αντίληψη ήταν δυστυχώς για μεγάλο διάστημα μονοπωλιακά κυρίαρχη στην ελληνική κοινωνία. Είναι άλλωστε κοινός τόπος ότι οι ηττημένοι κατάφεραν να επιβάλουν το δικό τους ιστορικό αφήγημα στην μεταπολιτευτική Ελλάδα. Η νικήτρια αστική πλευρά ενδιαφέρθηκε για τη νομή και διαχείριση της εξουσίας και οι αποκλεισμένοι από αυτήν «εαμογενείς» και νοσταλγοί, προσανατολισμένοι στην διαμόρφωση συνθηκών ιδεολογικής ηγεμονίας καθώς ήταν, επιχείρησαν να οικοδομήσουν την τελευταία πάνω στον πυλώνα της δικής τους εξιστόρησης του συμμοριτοπολέμου: ένα αφήγημα τόσο προπαγανδιστικό όσο και απλοϊκό, που, αδιαφορώντας για την ιστορική πραγματικότητα, αποθεώνει την πλευρά των ηττημένων ενώ ελεεινολογεί την πλευρά των νικητών. Ευτυχώς η απόσταση του χρόνου έχει επιτρέψει στην ιστορική επιστήμη να ξαναδεί τα γεγονότα πέραν από τους μύθους. Έτσι πλέον γνωρίζουμε πχ. ότι η πραγματική επιρροή των ΕΑΜικών δυνάμεων ιδιαίτερα μετά τα Δεκεμβριανά δεν ήταν μεγαλύτερη από το ένα πέμπτο του πληθυσμού (απέναντι στον ΔΣΕ δεν ήταν μόνο η «επάρατος Δεξιά» εξάλλου, αλλά και το διαχρονικά αντικομμουνιστικό Κέντρο), ότι ο ΔΣΕ ήταν ένας καθαρά ξενοκίνητος στρατός (τόσο από άποψη διαμόρφωσης της στρατηγικής του, όσο και από άποψη και εφοδιασμού/εξοπλισμού), ότι ο σπόρος του συμμοριτοπολέμου μπήκε όταν η ηγεσία του ΕΑΜ άρχισε να εκτελεί συνειδητό σχέδιο εξόντωσης των μη κομμουνιστικών αντιστασιακών ομάδων, και των λεγόμενων «αντιδραστικών», ήδη από το 1943. Ξέρουμε όμως και ευρύτερα, βάσει των μετέπειτα εξελίξεων, τι τύχη επεφυλάσσετο στη χώρα μας εάν είχε ακολουθήσει την πορεία των χωρών του ανατολικού μπλοκ, αλλά και την τυραννία, την ανελευθερία, την καταπίεση, τον εφ’ όρου ζωής εκτοπισμό (έως και την βιολογική εξόντωση) τα οποία θα υφίστατο η πλειοψηφία του ελληνικού λαού – όπως ακριβώς τα υπέστησαν και οι λαοί των χωρών που εγκλωβίστηκαν στο «Σιδηρούν Παραπέτασμα», καθώς παντού οι κομμουνιστές ήταν μειοψηφία και η επιβολή τους επί των αντιφρονούντων υπήρξε ιδιαίτερα σκληρή και απάνθρωπη. Η επέτειος λοιπόν αυτή δεν πρέπει να ξεχαστεί, ούτε πρέπει να επιτρέπουμε να λοιδορείται. Κατ αρχάς δεν πρέπει να λησμονηθεί ότι ήταν το τέλος ενός πολέμου που ποτέ δεν έπρεπε να συμβεί. Από τη στιγμή όμως που δυστυχώς συνέβη, αξίζει δόξα και τιμή στην γενιά εκείνη των μαχητών του Ελληνικού Στρατού που έδωσαν τη μάχη η Ελλάδα να παραμείνει ακέραιη, ελεύθερη και δημοκρατική όσο κι αν ο τελευταίος όρος έτυχε σφετερισμού από την πλευρά που αγωνίζονταν -οποία ειρωνεία!- υπέρ του Σταλινικού – Κομουνιστικού ολοκληρωτισμού…). Και ακριβώς επειδή ούτε η εδαφική μας ακεραιότητα, ούτε η εθνική μας ελευθερία, ούτε η δημοκρατία μας είναι δεδομένες, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να τις υπερασπιστούμε. Για αυτό και η φλόγα του αληθούς νοήματος της επετείου πρέπει να παραμένει άσβεστη και η μνήμη δυνατή. Τιμή και δόξα στον εθνικό στρατό μας. #Ιστορία #Ελλάδα #Επανάσταση

Scientists have discovered that the number of microglial cells in the hippocampus significantly decreases from the age of 50, being replaced by cells with more pronounced inflammatory characteristics, which may shed light on the association between aging and neurodegenerative diseases such as dementia. (translated)

The show Infinitely Curious with Katerina Batzaki this Sunday will explore the science, history, and psychology of solar eclipses, a few days after the total eclipse of August 12th, and will highlight the reactions of people from antiquity to the present, as well as the potential for such an experience to change our worldview. (translated)

Panagiotis Vasilakis, known as Takis, a pioneer of contemporary sculpture, passed away on August 9, 2019, leaving behind a significant legacy that combines science, technology, and art through innovative kinetic sculptures and theories about life and the function of art. (translated)

🔴Ο Στάλιν δεν ήταν μόνο δολοφόνος και ληστής. Ήταν και παιδεραστής! 🔴Στις αφηγήσεις των αριστερών, ο Στάλιν περιγράφεται ως ασκητικός ηγέτης, χωρίς πάθη κι έντονη προσωπική ζωή, αφοσιωμένος αποκλειστικά στις κρατικές υποθέσεις. Αυτά μπορεί να ίσχυαν από ένα σημείο και μετά, αλλά υπήρχαν και τα προηγούμενα. Η ζωή του πριν την επικράτηση των μπολσεβίκων, όταν ήταν ένα από τα βασικά τους στελέχη. 🔴Είναι ιστορικά επιβεβαιωμένο, ότι εκείνο τον καιρό, ο Στάλιν ήταν επικεφαλής του παράνομου μηχανισμού των μπολσεβίκων, που εκτός των άλλων έκανε και «απαλλοτριώσεις» (ληστείες), για την ενίσχυση του κομματικού ταμείου. Επίσης, είναι ιστορικά επιβεβαιωμένο, ότι ήταν επικεφαλής της συμμορίας που διέπραξε την μεγάλη ληστεία της Τιφλίδας, με δεκάδες νεκρούς και τραυματίες. Ωστόσο, ο Στάλιν δεν ήταν μόνο δολοφόνος και ληστής, ήταν και παιδεραστής! 🔴Επί τσαρισμού, οι θεωρούμενοι ως πιο επικίνδυνοι εχθροί του κράτους, στέλνονταν εξορία στην Σιβηρία. Βέβαια, η εξορία των πολιτικών κρατουμένων επί τσαρισμού, δεν είχε καμμιά σχέση με την εξορία στα Γκουλάγκ, επί λενινισμού και σταλινισμού. 🔴Ο Στάλιν, εξορίστηκε συνολικά 8 φορές και δραπέτευσε τις 6. Οι δραπετεύσεις ήταν συχνές, καθώς οι εξόριστοι δεν ήταν περιορισμένοι σε στρατόπεδα με φρουρούς, αγκαθωτά σύρματα και ηλεκτροφόρα καλώδια. Έμεναν σε σπίτια και απλά ήταν υπό καθεστώς επιτήρησης. 🔴Πάρτε μια γεύση από τις συνθήκες εξορίας των μπολσεβίκων: «Το υπουργείο Εσωτερικών χορηγούσε άδειες στους καταδίκους να ζουν σε συγκεκριμένα σπίτια, να απασχολούν προσωπικό και να κάνουν ταξιδάκια σε κοντινές πόλεις. Δικαιούνταν 8 ρούβλια το μήνα, πόσο αρκετό για τις στοιχειώδεις ανάγκες τους: το φαγητό, τα ρούχα και την επί ενοικίω διαμονή». 🔴Δείτε και τις συνθήκες ζωής του Λένιν στην εξορία: «Δέχθηκε με ευχαρίστηση το δώρο του αδελφού του Ντμίτρι, μια δίκαννη καραμπίνα. Το κυνήγι λαγών, κουνελιών, αλεπούδων του είχε γίνει πάθος. Επίσης, πήγαινε στις όχθες του ποταμού και ψάρευε. Έκανε μπάνιο σε μια αγκάλη που σχημάτιζε ο ποταμός Γενισέι, περίπου ένα μίλι από την κατοικία του. Σύντομα έγραψε τη μητέρα του: Όλοι με βρίσκουν πιο παχύ μετά το καλοκαίρι, μαυρισμένο, μοιάζω πλέον εντελώς με Σιβηριανό. Αυτή είναι ζωή στην εξοχή για σένα». 🔴Επιστρέφω, όμως, στις εξορίες του Στάλιν. Η τελευταία -και μακράς διάρκειας, ως το 1917- άρχισε την άνοιξη του 1913, στον οικισμό Κουρέικα, πάνω από τον Αρκτικό Κύκλο. Ήταν 35 χρονών. Εκεί, γνώρισε το 1914, μια νεαρή ορφανή από μάνα και πατέρα, γεννηθείσα το 1900, την Λύντια Περεπρίγκινα. Ένα παιδί 14 χρονών, το οποίο αποπλάνησε! Η Λύντια έμεινε δύο φορές έγκυος από τον «ασκητικό» Στάλιν. Το πρώτο παιδί πέθανε, αλλά το δεύτερο παιδί επέζησε και ονομάστηκε Αλεξάντρ (Αλέξανδρος). 🔴Ο παιδεραστής, δέχθηκε πιέσεις από τους αδελφούς της νεαρής και υποσχέθηκε να την παντρευτεί, αλλά εν τω μεταξύ, τον Φεβρουάριο του 1917 ανατράπηκε ο Τσάρος, κι όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι αφέθηκαν ελεύθεροι. Έτσι, μια μέρα ξαφνικά ο Στάλιν έγινε άφαντος, κι άφησε την Λύντια μ’ ένα παιδί στην αγκαλιά! Ευτυχώς γι’ αυτήν, βρέθηκε ένας χριστιανός, ο Γιάκοβ Νταβίντωφ, που την παντρεύτηκε και υιοθέτησε το παιδί. 🔴Ο Στάλιν, είχε ήδη έναν γιο, από τον πρώτο του γάμο, που έγινε το 1906. Η γυναίκα του, Αικατερίνα Σβανίντζε, πέθανε το 1907, από τύφο και το παιδί του, ο Γιάκοβ, εγκαταλειμμένος από τον πατέρα του, μεγάλωσε με την θεία του. Την ίδια εγκατάλειψη, ένιωσε και ο νόθος γιός, ο οποίος δεν γνώρισε ποτέ τον αληθινό του πατέρα. 🔴Η υπόθεση της αποπλάνησης και της εγκατάλειψης της ανήλικης Λύντιας, ήρθε στο φως το 1956, μετά την αποσταλινοποίηση. Η υπόθεση ερευνήθηκε κατόπιν εντολής του Χρουστσώφ, από τον στενό συνεργάτη του, Ιβάν Σέρωφ. Μετά από επισταμένη έρευνα, ο Σέρωφ έστειλε το πόρισμα στον Χρουστσώφ, στις 18 Ιουλίου 1956: όντως ο Στάλιν ήταν ο πατέρας του παιδιού. 🔴Το γεγονός της αποπλάνησης της ανήλικης, επιβεβαίωσε αργότερα και η κόρη του Στάλιν, Σβετλάνα, που έγραψε σχετικά: «Οι θείες μου, μου είπαν ότι κατά τη διάρκεια μιας από τις περιόδους εξορίας του στη Σιβηρία ο πατέρας ζούσε μαζί με μια ντόπια αγρότισσα και ότι ο γιος τους ζει τώρα κάπου εκεί, με κακή μόρφωση και μέσα στην ανωνυμία». 🔴Τέλος, η αποπλάνηση της ανήλικης επιβεβαιώθηκε και από την επιστήμη. Το 2016, ο γιός του νόθου γιου του Στάλιν, Γιούρι Ντάβιντωφ, έκανε τεστ DNA, που έδειξε με απόλυτη ακρίβεια, ότι ο Στάλιν ήταν ο παππούς του. Γενετικό υλικό για το τεστ, έδωσε ο Αλεξάντρ Μπουρντόνσκι, εγγονός του Στάλιν, από τον γιό του, Βασίλι Στάλιν. 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #Στάλιν #Ιστορία #Πολιτική

Ακούστε παιδιά, η Καρυστιανού ήταν μια απολιτικ μεσοαστή ολίγον ψέκα, ολίγον επιστήμη, ολίγον πνευματικοί, ολίγον κυριλαρία. Της φούσκωσαν τα μυαλά οι αρβανίτηδες συν το γνήσιο ενδιαφέρον αρκετών αριστερων αλλα οι έμποροι της μετα θάνατον ζωής έχουν πάντα αβανταζ σε χαροκαμένους. #πολιτική #κοινωνία #φιλοσοφία

Η Κατερίνα Χαρβάτη, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Τίμπιγκεν, τιμήθηκε με το Παγκόσμιο Βραβείο Επιστήμης Albert Einstein για την πρωτοποριακή της έρευνα στην παλαιονθρωπολογία, η οποία έχει ρίξει νέο φως στην προέλευση και εξέλιξη του ανθρώπινου είδους. #ΚατερίναΧαρβάτη #ΠαγκόσμιοΒραβείοΕπιστήμης #Παλαιοανθρωπολογία

Κόλαφος ο καθηγητής Ιωαννίδης που ο Μητσοτάκης τον αποκαλούσε ψεκασμένο για τις απόψεις του σχετικά με τα εμβόλια Έπειτα όταν το όνομα του αναφέρθηκε μέσα στη λίστα των κορυφαίων επιστημόνων όλα τα γαλάζια ΜΜΕ τον πρόβαλαν γράφοντας ύμνους προς το πρόσωπό του Από εκεί κάποιος καταλαβαίνει την απάτη της πανδημίας και των σκευασμάτων mRNA που είναι υπεύθυνα για δεκάδες παρενέργειες #εμβόλια #πανδημία #επιστήμη

Ο καθηγητής Γιάννης Ιωαννίδης. Που πριν λίγες μέρες ανακοινώθηκε ως ένας απ' τους πιο επιδραστικούς επιστήμονες στον κόσμο..!! Λέει πως κυβερνούν άχρηστοι. Αχρηστοκρατία ονομάζει το σύστημα. "Ψεκασμένο" τον έλεγαν τα τρολ της συμμορίας των "συνταγματαρχών της νεας 7ετίας". https://t.co/AvFrx7VYsy #επιστήμη #πολιτική #επιρροή

«Γνωρίζεις ότι αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα, η αισθητική του είναι του τύπου φέρτο, δώσε, πάρτο, πάρε - δώστο, βούλωστο, συγκάλυψε το, γλείψτο, γλείψε την παντόφλα του εξουσιαστή, αν θέλεις και εσύ να γίνεις παρά-εξουσιαστής ή ημιεξουσιαστής.» Μια συγκλονιστική, θλιβερή, σοκαριστική και απόλυτα αληθινή τοποθέτηση του καθηγητή Γιάννη Ιωαννίδη στην εκπομπή του Γιώργου Σαχίνη "Αντιθέσεις", στο ΚΡΗΤΗ TV: «Αυτοί που ξέρουν κάτι περισσότερο, όσοι γνωρίζουν ακόμα περισσότερο, τόσο η εικόνα που έχουν είναι η εικόνα μιας καταβύθισης. Μια εικόνα μιας χώρας στο περιθώριο της Ευρώπης, η οποία πλέον δεν είναι ευρωπαϊκή, η οποία στις περισσότερες κατατάξεις είναι πιο κοντά ή και πιο κάτω από αφρικανικές χώρες. Μια χώρα στην οποία η δημοκρατία καταβυθίζεται, μια χώρα όπου υπάρχει διαφθορά, η οποία όχι απλώς δεν καταστέλλεται, αλλά ευοδώνεται και πριμοδοτείται και ίσως είναι κρατική πλέον- είναι πλέον ίσως η θεσμική της υπόσταση, η διαφθορά. Μια χώρα η οποία έχει ένα από τα χειρότερα, ίσως το χειρότερο brain drain στον κόσμο. Με μεγάλο σεβασμό προς χιλιάδες Έλληνες επιστήμονες που μεγαλουργούν και άλλους Έλληνες που έχουν εξοριστεί από μόνοι τους ή από τις καταστάσεις στο εξωτερικό, αλλά με τρομερή αμφισβήτηση πάνω στο ερώτημα "γιατί η χώρα σας δεν έχει κάτι να δείξει παραπέρα;" Έχουμε γνωρίσει τόσο σημαντικούς, αξιόλογους Έλληνες, γιατί η χώρα σας είναι σ' αυτή τη μιζέρια, γιατί; Kαι εκεί σε πιάνει ένας φοβερός πόνος, ένα άλγος, μια αίσθηση... γιατί να συμβαίνει αυτό; Και αναζητείς μια ανάσα να πεις ότι η Ελλάδα όχι μόνο σαν μονάδες αλλά σαν σύνολο, έχει κάτι να προσφέρει στον σύγχρονο κόσμο. Η Ελλάδα όχι μόνο σαν παρελθόν, σαν το ένδοξο κλασικό αρχαίο ακόμα και βυζαντινό παρελθόν, αλλά σαν παρόν έχει να προσφέρει κάτι στον σύγχρονο κόσμο. Και αντί αυτού έρχονται στο μυαλό σου αισθητικές μονωδίες απαξίωσης. Γνωρίζεις ότι αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα, η αισθητική του είναι του τύπου φέρτο, δώσε, πάρτο, πάρε δώστο, βούλωστο, συγκάλυψε το, γλείψτο, γλείψε την παντόφλα του εξουσιαστή, αν θέλεις και εσύ να γίνεις παρά-εξουσιαστής ή ημιεξουσιαστής. Και δεν συμβαδίζουν αυτά τα δύο, δεν συμβιβάζονται. Δεν συμβιβάζονται η εικόνα της Ελλάδας, που είναι μία από τις ισχυρές δυνάμεις στην παγκόσμια ιστορία, ο Ελληνισμός ένας φάρος για την ανθρωπότητα, με την εικόνα μιας μίζερης ματαιόδοξης, περιθωριοποιημένης διεφθαρμένης Ελλάδας.» 📍Ο Γιάννης Ιωαννίδης, είναι καθηγητής Παθολογίας, Επιδημιολογίας, Πληθυσμιακής Υγείας και Επιστήμης Δεδομένων, διευθυντής του Κέντρου Καινοτομίας Μετα-έρευνας (METRICS) και κάτοχος της έδρας George E. and Lucy Becker στο πανεπιστήμιο Στάνφορντ. #Ελλάδα #διαφθορά #δημοκρατία

Στο επεισόδιο του podcast Η επιστήμη πίσω από τις κρίσεις, ο καθηγητής Δημήτρης Δρικάκης συζητά πώς η υπολογιστική επιστήμη και η τεχνητή νοημοσύνη συμβάλλουν στην κατανόηση και αντιμετώπιση πολύπλοκων θεμάτων όπως η υγεία, η κλιματική αλλαγή και οι φυσικές καταστροφές, ενώ εξετάζει και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η επιστημονική κοινότητα. #επιστήμη #τεχνητήνοημοσύνη #κλιματικήαλλαγή

Για πρώτη φορά στην ιστορία, αστροναύτες πραγματοποίησαν επιτυχώς ακτινογραφίες στο διάστημα, χρησιμοποιώντας ένα φορητό σύστημα ακτίνων Χ κατά τη διάρκεια της αποστολής Fram2 της SpaceX, αποδεικνύοντας τη δυνατότητα ιατρικής απεικόνισης σε τροχιά και ανοίγοντας το δρόμο για τη διάγνωση και έλεγχο σημαντικών εξαρτημάτων σε μελλοντικές αποστολές στη Σελήνη και τον Άρη. #Διάστημα #Ακτινογραφίες #Επιστήμη

Στα σκοτεινά νερά του Σαρωνικού, εκεί που το αλμυρό κύμα του Ποσειδώνα γλείφει τους βράχους του Πειραιά, βρισκόταν μια αθηναϊκή τριήρης, δεμένη στον ναύσταθμο της Ζέας. Ήταν η εποχή του Χρυσού Αιώνα... Στην πλώρη του πλοίου καθόταν ο Κλέων, ένας έμπειρος καραβοκύρης με πρόσωπο αυλακωμένο από την αρμύρα. Στο χέρι του κρατούσε ένα μικρό κομμάτι ξύλο ελιάς, φυλακτό από την ιερή ελιά της Αθηνάς στην Ακρόπολη. Δίπλα του, ο νεαρός γιος του, ο Φίλιππος, κοιτούσε το φεγγάρι που καθρεφτιζόταν στο νερό. "Πατέρα", ρώτησε ο νεαρός, "πώς καταφέραμε εμείς, οι άνθρωποι της γης και της ελιάς, να γίνουμε οι αφέντες αυτού του άγριου πελάγους; Δεν φοβόμαστε την οργή του Ποσειδώνα που κάποτε απορρίψαμε;" Ο Κλέων χαμογέλασε, χαϊδεύοντας το ξύλο της ελιάς. "Δεν τον απορρίψαμε, παιδί μου. Τον βάλαμε σε τάξη. Κοίταξε αυτό το πλοίο. Είναι φτιαγμένο με τη σοφία της Αθηνάς, με γεωμετρία, με σχέδιο, με τον ορθό λόγο που μας έμαθαν οι νόμοι και οι φιλόσοφοι. Όταν εκατόν εβδομήντα άνδρες κωπηλατούν στον ίδιο ρυθμό, το χάος της θάλασσας υποτάσσεται. Μετατρέψαμε το αλμυρό, άγονο νερό σε μια λεωφόρο που φέρνει πλούτο, δόξα και δημοκρατία στην Αθήνα. Ο Όμηρος και ο Ησίοδος μας έμαθαν ότι οι θεοί του Ολύμπου έβαλαν τάξη στο σύμπαν. Κι εμείς, ακολουθώντας τους, βάλαμε τάξη στη φύση". Τα χρόνια πέρασαν σαν το γρήγορο νερό του ποταμού. Ο Φίλιππος μεγάλωσε, έγινε κι αυτός κωπηλάτης, περήφανος πολίτης της μεγάλης ναυτικής αυτοκρατορίας. Όμως, η μοίρα των πόλεων, όπως και των ανθρώπων, είναι ευμετάβλητη. Ο Μεγάλος Πόλεμος με τη Σπάρτη ξέσπασε και μαζί του ήρθε το σκοτάδι. Το καλοκαίρι του 430 π.Χ., ο Φίλιππος βρέθηκε κλεισμένος μέσα στα Μακρά Τείχη της Αθήνας. Ένας τρομερός λοιμός, μια άγνωστη φονική ασθένεια, χτύπησε την πόλη. Το νερό, που κάποτε καθάριζε τα σώματα και τις ψυχές στις τελετουργίες, τώρα γινόταν μάρτυρας της απόλυτης εξαθλίωσης. Οι άνθρωποι, τρελαμένοι από τη δίψα και τον πυρετό, έπεφταν μέσα στα δημόσια συντριβάνια και στις δεξαμενές, πεθαίνοντας μέσα στο ίδιο το νερό που προσπαθούσαν να πιουν. Ο ιστορικός Θουκυδίδης, περπατώντας στους δρόμους της Αθήνας, κατέγραφε με κρύο, χειρουργικό, θα έλεγα, ρόλο την καταστροφή. Είδε τον πολιτισμό, τους νόμους, τη σοφία της Αθηνάς και την ελπίδα του Ποσειδώνα να λιώνουν. Οι άνθρωποι σταμάτησαν να σέβονται τους θεούς και τους νόμους, καθώς έβλεπαν τους ευσεβείς και τους ασεβείς να πεθαίνουν το ίδιο γρήγορα. Η ευγένεια της δημοκρατίας σαρώθηκε από το αρχέγονο ένστικτο της επιβίωσης. Το λεπτό στρώμα πάγου του πολιτισμού είχε σπάσει... Ο Φίλιππος, αδύναμος, καθισμένος στις πέτρες της Ακρόπολης, κοιτούσε τη θάλασσα. Το φυλακτό από ξύλο ελιάς είχε χαθεί προ πολλού. Κατάλαβε τότε την αλήθεια που ο πατέρας του είχε παραλείψει να του πει. Η νέα τάξη του Δωδεκαθέου, οι τριήρεις, τα αρδευτικά κανάλια και τα μεγαλεπήβολα δημόσια έργα ήταν απλώς μια ανθρώπινη ψευδαίσθηση κυριαρχίας. Κάτω από το χρυσό προσωπείο των Ολύμπιων θεών, κάτω από την επιστήμη και τη λογική, κρυβόταν πάντα η Μοίρα και η Ανάγκη, αυτές οι αρχέγονες, τυφλές δυνάμεις που κυβερνούν το σύμπαν. Η Ανάγκη της φύσης (ο λοιμός, ο πόλεμος, η φθορά) δεν υπακούει σε νόμους πόλεων ούτε σε προσευχές. Είναι το ίδιο το νερό στην πιο αρχέγονη μορφή του... μπορεί να ποτίσει μια ελιά, μπορεί να ταξιδέψει μια τριήρη, αλλά μπορεί και να πνίξει μια ολόκληρη αυτοκρατορία αν η Μοίρα το ορίσει. Οι θεοί και οι άνθρωποι χτίζουν πάνω στην άμμο. Η Ανάγκη είναι το κύμα που, αργά ή γρήγορα, θα έρθει να σβήσει τα πάντα, θυμίζοντάς μας ότι είμαστε απλώς φιλοξενούμενοι σε έναν κόσμο που δεν μας ανήκει... ----------------------- Ένα περιστατικό στη γειτονιά έγινε αφορμή γι΄αυτή τη μικρή αναδρομή... Μια διαφορετική καλημέρα! #Αθήνα #Ιστορία #Δημοκρατία