Το δισέλιδο με το πορτρέτο του υπερπαίκτη @EvanFourmizz στο βιβλίο μου "Θρύλος... είσαι, Βασιλιάς της Ευρώπης" για την μαγική σεζόν 2025/26. Ένα κάδρο ζωγραφικής όπως αυτά που κανει ο ίδιος στα γήπεδα του basketball 🏀 Κυκλοφορεί στο https://t.co/fvB0fLAqyg https://t.co/l0EOs2vsg3 #Basketball #BookRelease #SportsLegend
Τώρα που διανύω την φάση με τον καρκίνο και δεν δουλεύω λέω να κάνω το όνειρο μου πραγματικότητα και να αρχίζω να ζωγραφίζω. Θα αγοράζατε αν άρχιζα να φτιάχνω πίνακες που να απεικονίζουν την ψυχική μου κατάσταση ώστε να ψυχοθεραπευτώ και να έχω ένα εισόδημα ; #καρκίνος #ζωγραφική #ψυχικήυγεία
Είπα σήμερα να σας χαιρετήσω με αυτό εδώ (αν και αύριο το καλό μήνα θα σας το πω) και να σας αφήσω στην ησυχία σας για λίγες μέρες... Με αφορμή λοιπόν τις επίσημες ανακοινώσεις για την αποκάλυψη του ψηφιδωτού με τη μορφή του Ιππόκαμπου στην αρχαία πόλη των Τραλλέων, είναι αναγκαίο να κατατεθεί μια σοβαρή τεχνοτροπική ένσταση απέναντι στην απλοποιημένη χρονολόγηση της "Ρωμαϊκής Περιόδου 2.000 ετών" που δόθηκε στη δημοσιότητα. Από χθες παρατηρώ την εικόνα και μετά από προσεκτική εξέταση των στοιχείων του ευρήματος (των ορατών φυσικά) διακρίνω μια πολύ παλαιότερη και βαθύτερη ιστορική συνέχεια, η οποία φαίνεται να υποβαθμίζεται στις επίσημες αναφορές για λόγους ίσως σκοπιμότητας (μας έχουν συνηθίσει να αποφεύγουν το όνομα ελληνικό), ίσως πάλι και ακαδημαϊκής "ασφάλειας" (για να είμαι δίκαιη). Η μορφή του Ιππόκαμπου παρουσιάζει εξαιρετικά ομαλές χρωματικές μεταβάσεις με τη χρήση λεπτών ψηφίδων σε διαδοχικούς τόνους. Η τεχνική αυτή αποτελεί το σήμα κατατεθέν της Ύστερης Ελληνιστικής Ζωγραφικής Παράδοσης (2ος - 1ος αιώνας π.Χ. δηλαδή). Αν ανατρέξουμε στις αναφορές των ειδικών του υποκλάδου διαβάζουμε : "Η προσπάθεια απόδοσης ρεαλιστικού βάθους και τρισδιάστατου όγκου"... Κάτι που βλέπουμε εδώ και που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη μεταγενέστερη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορική απλοποίηση, όπου οι σκιές έγιναν σκληρές, γραμμικές και σχηματικές. Το κεφάλι του αλόγου στο ψηφιδωτό διατηρεί μια έντονη ανατομική πιστότητα, ευγένεια στη στάση του λαιμού και εκφραστική δυναμική. Η "εικονογραφία" αυτή παραπέμπει άμεσα στα κλασικά ελληνικά πρότυπα και στις αλεξανδρινές/αιγυπτιακές επιρροές του θαλάσσιου θιάσου του Ποσειδώνα. Δεν φέρει τα τυποποιημένα, "βαριά" και γεωμετρικά χαρακτηριστικά της δυτικής ρωμαϊκής τέχνης, μαρτυρώντας ότι το έργο εκτελέστηκε από τεχνίτες με βαθιά γνώση της παλαιάς ελληνικής σχολής. Βεβαίως δεν γνωρίζουμε αν υπάρχει συνοδευτική γραφής ή επεξηγηματική επιγραφή γύρω από τις μορφές. Δεν αναναφέρουν κάτι. Μακάρι γιατί αυτό αποτελεί τον μοναδικό ασφαλή οδηγό ταυτοποίησης. Οι Τράλλεις υπήρξαν μία από τις σημαντικότερες και πλουσιότερες πόλεις του Βασιλείου της Λυδίας (εποχή Κροίσου) και της Ελληνιστικής περιόδου, πριν την ισοπεδώσει ο σεισμός του 26 π.Χ. Η καλλιτεχνική ταυτότητα του δαπέδου δείχνει ότι το ψηφιδωτό αυτό είτε διασώθηκε αυτούσιο από ένα παλαιότερο ελληνιστικό/λυδικό υπόστρωμα του κτιρίου, είτε κατασκευάστηκε αμέσως μετά την ανοικοδόμηση από τον Αύγουστο, μεταφέροντας αυτούσια την παλαιότερη παράδοση. Με λίγα λόγια : Οι αρχαιολογικές χρονολογίες δεν μπορούν να βγαίνουν "στον αέρα" με βάση μόνο την κύρια ρωμαϊκή φάση ενός συγκροτήματος Λουτρού-Γυμνασίου. Η στυλιστική ανάλυση των ψηφίδων, των σκιών και της εικονογραφίας δείχνει ότι το εύρημα των Τραλλέων είναι καλλιτεχνικά παλαιότερο από αυτό που παρουσιάζεται κατά την άποψή μου. Η επιστημονική αλήθεια οφείλει να αναδεικνύεται ολόκληρη, μακριά από κρατικά φίλτρα και επικοινωνιακές απλουστεύσεις. Την καλημέρα μου σε όλους και τα φιλιά μου γιατί είμαι χαλαρή σήμερα! #Αρχαιολογία #Τέχνη #Ιστορία
