Search

Στον δεύτερο όροφο του κτιρίου στην Πλάκα στρέφονται οι έρευνες για την άγνωστη αιτία της φονικής έκρηξης που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο έξι ανθρώπων, μεταξύ των οποίων ένα νιόπαντρο ζευγάρι και μία έγκυος, χωρίς να έχουν αναφερθεί καταγγελίες για μυρωδιά αερίου πριν το γεγονός. #έκρηξη #Πλάκα #ασφάλεια

Την Παρασκευή (11/9, 20.30) επιτέθηκαν στη μητέρα μου και σ’ εμένα πέντε άτομα επί των οδών Ελλοπίας και Αλκιβιάδου, κάτω από την πλατεία Βικτωρίας. Ο ένας έσπρωξε εμένα που ενστικτωδώς μπήκα μπροστά της, ο άλλος γρονθοκόπησε στο πρόσωπο τη μητέρα μου, την άρπαξε από το πουκάμισο πιστεύοντας ότι μπορεί να της βγάλει την τσάντα που είχε περασμένη χιαστί και τελικά την έσυρε από μία μικρή αλυσίδα που είχε στο λαιμό, μέχρι που της την έσπασε, πετώντας την με το πρόσωπο στην άσφαλτο. Οι υπόλοιποι έκαναν μπούγιο γύρω μας, μέχρι να τελειώσουν. Όλα έγιναν πολύ γρήγορα και ούρλιαζα από την πρώτη στιγμή μέχρι που μαζεύτηκε κόσμος. Το μόνο που θυμάμαι –εκτός από τα πρόσωπα των δύο από αυτούς- ήταν το αίμα της μάνας μου παντού, στην άσφαλτο, πάνω μου, στο φόρεμά της, αίμα παντού και μυρωδιά αίματος. Το ΕΚΑΒ δεν κατάφερε να φτάσει ποτέ. Έφτασαν δύο αστυνομικοί που έκαναν ό,τι μπορούσαν (!) για να σταματήσουν την αιμορραγία. Κατέβηκαν και γείτονες από την περιοχή για τις πρώτες ασθμαίνουσες βοήθειες σε μια γυναίκα που δεν μπορούσε να σταθεί ούτε σε καρέκλα. Βρεθήκαμε με ιδιωτικό αυτοκίνητο στον Ευαγγελισμό. Της έσπασαν τη μύτη, έχει μώλωπες και πληγές σε όλο της το σώμα. Στον Ευαγγελισμό λίγη ώρα μετά ήρθαν δύο αστυνομικοί με πολιτικά για καταθέσεις. Τους είχαν συλλάβει λίγο πριν μπουν στο σπίτι τους, κάπου εκεί κοντά στη γειτονιά μας. Επέμειναν πολύ ώστε να είναι σίγουροι ότι έχουμε αναγνωρίσει τα σωστά άτομα. Φέρθηκαν σχολαστικά, με φροντίδα στη μάνα μου που σχεδόν δεν είχε πρόσωπο από τα χτυπήματα. Προσωπικά, είμαι ακόμα σε σοκ και με ενοχές. Γιατί εγώ έφυγα από αυτό με ένα ελαφρύ τράβηγμα στον αυχένα, αλλά δεν ξέρω πώς αλλιώς θα μπορούσα να έχω προστατεύσει μια μικροσκοπική γυναίκα στα 80 που δεν ακούμπησε ποτέ ούτε μηρμύγκι. Που κάθε της κίνηση, φτιάχνει κάτι όμορφο. Που ξέρει μόνο να βοηθάει. Νιώθω ενοχές γιατί πάντα τσακωνόμασταν όταν έβλεπε μπούγιο από άντρες και μου έλεγε «κατέβα από το πεζοδρόμιο», για να της απαντήσω «να κατέβουν αυτοί, ο δρόμος ανήκει σε όλους μας». Εδώ και δύο μέρες, κάθε φορά που προσπαθώ να κλείσω τα μάτια βέπω το αίμα της να απλώνεται παντού, το μυρίζω πάνω μου, όσο και να πλυθώ, πετιέμαι στον παραμικρό θόρυβο. Κάθε γκριμάτσα πόνου της με διαλύει, δεν ξέρω τι να κάνω, πώς να βοηθήσω. Δεν μισώ κανέναν. Όμως, κάποιος πρέπει να απαντήσει. Αν όχι σε εμένα, σε εκείνην. Στα 80 της χρόνια, στη δουλειά και στους κόπους της, στους φόρους που έχει πληρώσει για να ζει με τον φόβο ότι η ζωή της θα τελειώσει στη μέση του δρόμου, χωρίς καμία τιμωρία για τους δράστες. Δεν θέλω αυτό το ποστ να γίνει αφορμή για μικροπολιτικές και σιχαμένα ξεσπάσματα. Θέλω όμως να ρωτήσω τον κύριο Haris Doukas πώς νιώθει ως Δήμαρχος Αθηναίων για τη μοίρα που διαχρονικά επιφύλαξαν σε αυτό το σημείο της Αθήνας ο ίδιος και οι προκάτοχοι του με το ίδιο με το δικό του ενδιαφέρον; Πώς νιώθει που βλέπει τη Βικτώρια, τον Άγιο Παντελεήμονα, την Κυψέλη, το Μεταξουργείο να μετατρέπονται σε αποθήκες ψυχών, όπου απυθόνονται καθημερινά άνθρωποι χωρίς φροντίδα, χωρίς εφόδια, με μωρά που κοιμούνται στο χώμα; Τι αισθάνεται ως παράγοντας της πόλης που απ’ άκρη σ’ άκρη της μυρίζει αποχωρητήριο; Επίσης, πώς περνάει ο κ. Michalis Chrisochoidis αυτόν τον καιρό; Είναι καλά; Γνωρίζοντας ότι η Πλατεία Βικτώριας είναι ένα τεράστιο σούπερ μάρκετ διακίνησης ναρκωτικών από κάθε περιθωριακή –ημεδαπή ή αλλοδαπή – ομάδα; Γνωρίζοντας ότι η πλατεία καθαρίζεται μόνο για να πατήσουν ως επισκέπτες του τετάρτου της ώρας βουλευτές όλων των παρατάξεων που δεν ντρέπονται να μας κοιτάζουν στα μάτια; Το αστυνομικό τμήμα της περιοχής το έχει επισκεφθεί ποτέ; Κι αν ναι πώς του φάνηκε ο χώρος που εργάζονται οι υφιστάμενοί του; Στις 15 Αυγούστου, στο προαύλιο του Αγίου Παντελεήμονα, ο ιερέας σχεδόν κλαίγοντας ζήτησε τη βοήθεια όλων των παραπάνω, μέσα σ’ έναν ναό σπασμένο, φόβο και τρόμο της περιοχής. Τον άκουσαν και του έκαναν πατ-πατ στην πλάτη. Και μετά; #Βία #Ασφάλεια #Αθήνα

"Τόσο κοντά, όσο κοντά είναι η σαΐτα στο στήθος μιας υφάντρας όταν πλέκει..." Στην πυρακτωμένη αμμουδιά της Τροίας, εκεί όπου τα πλοία των Αχαιών σχηματίζουν ένα πρόχειρο, θορυβώδες αμφιθέατρο, η ιστορία του αθλητισμού γράφεται από την αρχή. Η μυρωδιά της αλμύρας ανακατεύεται με τη μυρωδιά του λαδιού και του ιδρώτα. Ο Αχιλλέας κάθεται στον θρόνο του και οι θεοί κατεβαίνουν από τον Όλυμπο για να δουν τους θνητούς να αγγίζουν τα όρια του μύθου. Στο κέντρο της αρένας, ο Μανόλο και ο Μόντο κοιτάζουν τον ουρανό. Δεν τρέχουν στο χώμα. Πατούν τη γη μόνο για να εκτοξευτούν πάνω από αυτήν. Κρατούν στα χέρια τα μακριά κοντάρια τους σαν δόρατα που θα τρυπήσουν τα σύννεφα. Ο πήχης ανεβαίνει σε ύψη μυθικά, εκεί που ο αέρας αραιώνει και η λογική σταματά. Κάθε φορά που ο Μανόλο παίρνει φόρα, η ψυχή του κοινού ανεβαίνει μαζί του. Το αουτσάιντερ με την τεράστια καρδιά αρνείται να λυγίσει, πιέζοντας τον Μόντο, τον κυρίαρχο των αιθέρων, να ξεπεράσει τον ίδιο του τον εαυτό. Το πλήθος ουρλιάζει σε κάθε πέρασμα, καθώς οι δύο άνδρες χαρίζουν στους θεούς μια μάχη που δεν έχει ξαναδεί η ανθρωπότητα.... Λίγα μέτρα πιο πέρα, το χώμα έχει σκαφτεί βαθιά για το άλμα εις μήκος. Οι ξένοι αθλητές ιδρώνουν, σφίγγουν τις γροθιές τους, γεμάτοι αγωνία για τα εκατοστά. Και μετά, εμφανίζεται εκείνος. Ο Μίλτος! Με ένα βλέμμα τόσο χαλαρό που μοιάζει σχεδόν παράταιρο με την αγριότητα του πολέμου. Δεν κοιτάζει το κοινό, δεν ζητάει χειροκρότημα. Κρατάει στα χέρια του τους βατήρες σαν να κρατάει τα καθημερινά του σύνεργα. "Προσέξτε τον", ψιθυρίζει ένας γέροντας από τις κερκίδες. "Αυτός δεν μάχεται με το χώμα. Μάχεται με τον αέρα". Παίρνει τη θέση του. Η απόλυτη ηρεμία πριν την καταιγίδα. Ξεκινάει το τρέξιμό του με μια ρυθμική, σχεδόν υπνωτιστική γεωμετρία. Και τότε, έρχεται η απογείωση. Το σώμα του αρνείται να υπακούσει στη βαρύτητα. Κλειδώνει στον αέρα, παγώνει τον χρόνο, λες και οι θεοί τον κρατούν από τους ώμους για να θαυμάσουν τη σιλουέτα του στον πορφυρό ορίζοντα. Όταν προσγειώνεται, τινάζει τη σκόνη από τους ώμους του με μια αδιάφορη κίνηση και ένα σαρδόνιο χαμόγελο, ξέροντας ότι η κορυφή του ανήκει δικαιωματικά. -------------------- Ζούμε πράγματι επικές στιγμές με αυτούς τους τεράστιους αθλητές μας. Εκεί που η λογική λέει "σταμάτα", εκείνοι ανεβάζουν τον ρυθμό. Με υπεράνθρωπες αντεπιθέσεις πλησιάζουν τον πρωτοπόρο.Τώρα πια δεν υπάρχει κενό ανάμεσά τους. Η απόσταση έχει εκμηδενιστεί. Όπως η καυτή, κομμένη ανάσα του Οδυσσέα χτυπάει σαν λίβας τον σβέρκο του Αίαντα, ενώ τα πόδια του πατούν ακριβώς εκεί που η σκόνη του άλλου δεν έχει προλάβει ακόμα να καθίσει στο χώμα, έτσι και τα παιδιά μας δίνουν την ψυχή τους για το "απίστευτο". Επομένως ναι! Είναι μια καταδίωξη συγκλονιστική, μια στιγμή που ο χρόνος παγώνει, "τόσο κοντά, όσο κοντά είναι η σαΐτα στο στήθος μιας υφάντρας όταν πλέκει"... #Καραλής #Τεντόγλου #Αθλητισμός #Ελλάδα #Ιστορία

Μιλάμε για 1 αδιανόητο λούσιμο από Τούχελ που η ομάδα του παίζει καταπληκτικά (τηρουμένων των συνθηκών και της ποιότητας του αντιπάλου) προηγείται στο 55'... και τι κάνει ο μυρωδιάς? Γυρνάει την ομάδα πίσω από το 60'! Απλά αδιανόητα πράγματα. Ιδίως με τις αλλαγές του 82' και την αλλαγή του Rice που είναι μακράν του 2ου το καθαρότερο μυαλό που θα σου κλέψει μπάλες και θα βγάλει 5 πάσες ακριβείας να βγάλει την ομάδα μπροστά... απλά πέταξε λευκή πετσέτα. Και προφανώς όταν έχεις μπουκώσει την ομάδα με 6 αμυντικούς και σε παίζει αυτή η Αργεντινή φουλ επίθεση είναι θέμα χρόνου το γκολ... για την ακρίβεια και 1-4 μπορούσε να είχε φτάσει με τα δοκάρια και αυτά που έχασαν... Απλά μιλάμε για 1 από τα μεγαλύτερα λουσίματα προπονητή σε αυτό το επίπεδο, στα χρονικά... Κρίμα γι αυτήν την Αγγλία που είχε τις προοπτικές να το φέρει σπίτι ίσως για 1η φορά εδώ και 60 χρόνια... για την ακρίβεια η προηγούμενη φορά ήταν το 2002 απλά φυσικά είχαν πέσει ίσως στην καλύτερη Βραζιλία (και ίσως εθνική) όλων των εποχών με Ronaldo, Rivaldo, Ronaldinho, R.Carlos και όλα τα καλά παιδιά... Τόμας μην γυρίσεις καν πίσω στο νησί... φύγε κατευθείαν Γερμανία... Προφανώς και το άξιζε η Αργεντινή σήμερα. Δικαιότατα στον τελικό. Υ.Γ. Μυθικός Μέσσι. Ιδίως η οικονομία δυνάμεων που κάνει θα είναι 1 (από τα πολλά) που θα διδάσκονται σε σεμινάρια για δεκαετίες. #Ποδόσφαιρο #Αγγλία #Αργεντινή

Παρακολουθούμε στενά τις προσπάθειες της ισραηλινής διοίκησης να δυναμιτίσει τη συμφωνία (σ.σ. ΗΠΑ - Ιράν)... Δεν πρέπει να επιτραπεί στη σημερινή ισραηλινή κυβέρνηση, που είναι εθισμένη στον πόλεμο, να πνίξει ξανά τη γεωγραφική μας περιοχή στη μυρωδιά της πυρίτιδας και του αίματος

Δεν θα μείνω σε απόψεις, αλλά σε δεδομένα -συγκεκριμένα, τι λέει ο νόμος, αυτός που δεν τηρήσατε @kmitsotakis @PrimeministerGR. Τι μπορεί να αποδειχτεί χωρίς αποδεικτικά στοιχεία; Και αφού «τραυματιστήκατε» όταν φτάσατε στο σημείο από την «μυρωδιά που ποτέ δεν θα ξεχάσετε», να σας θυμίσω ότι ούτε και εμείς ξεχνάμε. Πέσαμε θύματα λοιπόν..εμείς του κράτους εσείς των επικοινωνιολόγων σας. #Τέμπη #ΔενΞεχνώ #ΚυριάκοςΜητσοτάκης #ΝΔ #ΚράτοσΔικαίου #ΔενΞεχνώ #ΚράτοσΔικαίου #ΚυριάκοςΜητσοτάκης

Η επιστημονική ομάδα AtmoHUB του Αστεροσκοπείου Αθηνών ανέλυσε τις αναφορές σχετικά με έντονη οσμή αερίου στην Αττική και κατέληξε ότι η πηγή της προήλθε από πλοίο μεταφοράς υγραερίου στον Σαρωνικό, όπου απελευθερώθηκαν προπάνιο ή βουτάνιο, προσθέτοντας ότι οι χημικές ενώσεις που χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση διαρροών προκαλούν τη χαρακτηριστική μυρωδιά. #Αττική #οσμή #Αστεροσκοπείο

Στην Αττική, παραμένει άλυτο το μυστήριο της περίεργης οσμής που εντοπίστηκε στις νότιες προαστιακές περιοχές, καθώς αν και το δίκτυο φυσικού αερίου έχει επιβεβαιωθεί ασφαλές και οι έρευνες συνεχίζονται, δεν έχει προσδιοριστεί η ακριβής προέλευση του φαινομένου, με πιθανά αίτια να περιλαμβάνουν εργασίες σε ναυπηγεία και καθαρισμούς δεξαμενόπλοιων. #οσμή #μυρωδιά #μυστήριο

Σε περίπτωση που αντιληφθείτε μυρωδιά αερίου, είναι κρίσιμο να μην ανάψετε φωτιά, να μην χρησιμοποιήσετε ηλεκτρικές συσκευές ή να κλείσετε διακόπτες, αλλά αντίθετα να κλείσετε την παροχή αερίου, να αερίσετε το χώρο και να ειδοποιήσετε τις αρχές για να αποφευχθούν ατυχήματα. #αέριο #ασφάλεια #φυσικόΑέριο