Search

Chasa wrote that what happened today was, in his opinion, the biggest "slaughter" in the history of Greek football. The post was accompanied by disgusting emojis. #paokfc #PAOKIRA #paofc #olympiacosfc #aekfc #arisfc #ηρακλης #παοκ https://t.co/Fyo4LPq7kK #ποδόσφαιρο #πάοκ #σφαγή (translated)

The anti-establishment Olympiacos wrote that what happened today in Toumba was unprecedented for him and characterized it as a scandal. He requested the intervention of prosecutors and to investigate Fotias, stating that he could not believe there was no malice. At the same time, he described as unimaginable the "slaughter" that, according to him, had been inflicted on Iraklis. #Olympiacosfc #paofc #Aekfc #paokfc #paokfc #σκάνδαλο #είναιαδιανόητο (translated)

Tasos Kapetanakos described the refereeing in Toumba as humiliating and claimed that the result was distorted against Iraklis, referring to it as a "massacre." He wrote that the same thing happened again a few days later in the same stadium and cited the statement of Maki Gaggatsis who said that there had been progress in Greek refereeing over the last two years. #Διαιτησία #Τούμπα #Ποδόσφαιρο (translated)

Den13☘️ argued that the Greek league had experienced the biggest massacre in recent years, describing it as relentless. At the same time, he called it a disgrace to be a fan of PAOK, using a derogatory term. #paofc #paokfc #paokira #paokfc #ποδόσφαιρο #ελληνικόπρωτάθλημα (translated)

JOHN_PAPA claimed that Fotias called an aggressive foul on a header, canceling the 0-2, and that immediately after, the score was 1-1. He described the development as an "unimaginable slaughter" against Iraklis and unleashed insults, comparing the recipient of the message to a cheap version of Berlusconi and saying that a Chechen, whom he described as dying, was mocking him. #OlympiacosFC https://t.co/6t7NKIipOC #Ηρακλής #Ποδόσφαιρο #Σπορ (translated)

The "Repeating Offender" wondered what decision had been given to Dragofski in a similar phase. He wrote that today's matchup was not only against Julia and what he called her "shack", but also against the entire system that he linked with Mitsotakis. He used a homophobic derogatory term for the system and described the situation as a "historical cold-blooded slaughter." #paofc #paofc #ποδόσφαιρο #ΣούπερΛιγκ (translated)

Amalia accused Russia of deliberately launching attacks against civilians in Ukraine, citing strikes on apartment buildings, schools, shopping centers, public transport, playgrounds, and bridges. She argued that most of the victims were Russian-speaking individuals in Eastern Ukraine and criticized those who, as she wrote, showed sensitivity towards Palestine and Iran in Greece, but not towards Ukrainians. Regarding the recent strikes, she mentioned that in Pryluky, Chernihiv Oblast, 22 civilians were killed, including 5 children—three of them one year old—and 54 were injured. For Kramatorsk in Donetsk Oblast, she wrote that two city buses were attacked and 33 people were killed, while the number of injured remained unknown. She added that 9 people were also killed in Kyiv, 2 in Kremenchuk, 2 in Konotop, 2 in Oleksandriia, and 1 in Zaporizhzhia, raising the death toll of civilian casualties over the two days to 71, according to her. Regarding the negotiations with U.S. intervention, Amalia claimed that Zelensky was accepting a ceasefire with the troops in their current positions and was asking for guarantees from the West. She stated that pro-Russian separatist forces controlled 60% of Donetsk Oblast before the Russian invasion of 2022, that since then the Russian army had captured an additional 20%, and that it had not managed to capture the remaining 20%. She asserted that Putin did not want a ceasefire, but a peace agreement that would require Zelensky to go to Moscow, the demilitarization of Ukraine, a constitutional commitment not to seek EU or NATO membership, and the recognition of the territories occupied by Russia since 2014, including Crimea. She added that Russia was also demanding the surrender of the remaining 20% of Donetsk Oblast that it had not captured. Amalia compared the situation to Cyprus, where, as she wrote, since August 1974 a ceasefire had been in effect under UN supervision, without a permanent peace agreement, because Turkey demanded recognition of the loss of territories and the pseudostate. She concluded that Russia sought, in her view, the humiliation of Ukraine and not peace. #Ουκρανία #Ειρήνη #Πόλεμος (translated)

Israel in Greece reported that three years had passed since the massacre of October 7. It wrote that behind every name there was a life, a family, and an irreplaceable loss, and said that it remembered all the dead individually. The account concluded the post with a wish for their memory to be eternal. #UNFORGO7TEN https://t.co/f0uQzAf5oC #Μνήμη #Σφαγή #Αλληλεγγύη (translated)

Amalia wrote that Major Panagiotis Stoupas, originally from Lefki Messinia, had participated in the Asia Minor Campaign and in the Greco-Italian War. According to her post, during the Occupation, he created a resistance group in mountainous Trifylia and later joined the national resistance organization "Greek Army" (ES). Amalia mentioned that, following attacks by ELAS and with the intervention of British Major Harrington, the leaders of the ES signed on August 29, 1943, the Dyrrachium Pact, which stipulated the dissolution of the organization and the integration of its members into ELAS. She argued that those who had joined national resistance organizations were at risk, if captured by ELAS, of being forced to join them or be killed. According to her, Stoupas disagreed with the agreement and returned to Lefki. On October 10, 1943, strong ELAS forces surrounded the village, burned his house, and believed he had died, but he had escaped. Amalia wrote that later Stoupas joined the Security Battalions, as, in her estimation, thousands of other Greeks did. The post stated that Colonel Dionysios Papadogkonas, Stoupas's former commander, appointed him commander of the Security Battalion of Meligalas in March 1944. Amalia noted that after the ELAS attack on Meligalas, Stoupas moved to Gargalianoi with 100 men and was not in the city during the days of the massacre. After the collapse of the defense in Gargalianoi, he and his men retreated to Pylos. According to Amalia, when ELAS surrounded Pylos on September 24, local authorities sought a surrender agreement, while ELAS promised that there would be no massacres. She wrote that Stoupas accepted the agreement and committed suicide with his pistol at the castle gate, after saying goodbye to his men. She also cited the post-war testimony of Chris Woodhouse, who, she reported, conveyed words from British journalist Richard Capell in favor of choosing the Security Battalions instead of ELAS. #ιστορία #Ελλάδα #πατριωτισμός (translated)

Jimmy Green wrote that there was a foul in the play, which was not called. He added that if the player had not made the difficult shot, there would have been talk of yet another refereeing "slaughter" in favor of the one he referred to as "appointed." #paobc https://t.co/sXK7Dg7lFA #ποδόσφαιρο #σπορ #οι_bετοφάτοι (translated)

Δεν έφταναν οι 6-28 βολές για την σφαγή της Ζαλγκίρις ήρθαν και τα 2 καθοριστικά λάθη στο τέλος να κρίνουν οριστικά το ματς. Στη μία φάση λάθος κατοχή που οδηγεί σε 2 βολές & στο άλλο πεντακάθαρο καλάθι και φάουλ που δεν δίνεται. Μιλάμε για ξεκοίλιασμα όχι απλά σφαγή. ΡΙΣΠΕΚΤ😢 https://t.co/JR7HeNTpFD #Μπάσκετ #Ζαλγκίρις #Διαιτησία

Οι ηγέτες της Χαμάς στο εξωτερικό βρίσκονται επίσης στο στόχαστρό μας. Κανείς από αυτούς τους ποταπούς δολοφόνους, που έπαιξαν κεντρικό ρόλο στη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου, δεν θα έπρεπε να πεθάνει γαλήνια στο κρεβάτι του«Οι ηγέτες της Χαμάς στο εξωτερικό βρίσκονται επίσης στο στόχαστρό μας. Κανείς από αυτούς τους ποταπούς δολοφόνους, που έπαιξαν κεντρικό ρόλο στη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου, δεν θα έπρεπε να πεθάνει γαλήνια στο κρεβάτι του» είπε ο Ισραέλ Κατς σε μήνυμά του, αναφερόμενος στην επίθεση της Χαμάς στο ισραηλινό έδαφος, στις 7 Οκτωβρίου 2023. #Ισραήλ #Χαμάς #ΔιεθνήΕιδήσεις

Η πληροφορία που κυκλοφόρησε στον ισραηλινό Τύπο, ότι ο Μπενιαμίν Νετανιάχου σκοπεύει να στείλει τον Ταγίπ Ερντογάν στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης, προκειμένου να λογοδοτήσει για τη σφαγή των Κούρδων και την υποστήριξη προς τη Χαμάς, προκάλεσε εντύπωση για αρκετούς λόγους και γέννησε πολλά ερωτήματα. #Νετανιάχου #Ερντογάν #ΔιεθνέςΠοινικόΔικαστήριο

22-21 ΤΑ ΦΑΟΥΛ ΣΗΜΕΡΑ 29-22 ΣΦΑΓΗ ΧΘΕΣ ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ΑΛΛΟΣ ΕΝΑΣ ΤΙΤΛΟΣ ΣΤΟΝ ΘΡΥΛΟ 💪💪💪❤️❤️❤️ #olympiacosbc #paobc #basketball #Olympiacos #μπάσκετ

Η άλωση της Τριπολιτσάς το 1821 από τις ελληνικές δυνάμεις προκάλεσε μια από τις πιο αιματηρές σφαγές της Ελληνικής Επανάστασης, με το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών και τα μέσα ενημέρωσης να την χαρακτηρίζουν ως «σφαγή» και «γενοκτονία». #Τριπολιτσά #ΕλληνικήΕπανάσταση #γενοκτονία

"Πολλοί από τους εγχώριους Μουσουλμάνους του Μοριά, που δεν γνώριζαν άλλη γλώσσα εκτός από την Ελληνική, έβγαιναν τη νύχτα από τα τείχη ικετεύοντας για τη ζωή τους. Φώναζαν στους Έλληνες στρατιώτες στη μητρική τους γλώσσα, θυμίζοντάς τους παλιές φιλίες, εμπορικές σχέσεις και κοινή καταγωγή. Κρατούσαν μάλιστα αυτοσχέδιους σταυρούς και ζητούσαν να βαπτιστούν αμέσως. Όμως, η οργή των επαναστατών ήταν τέτοια που θεώρησε αυτές τις εκδηλώσεις ως ύστερη υποκρισία για τη σωτηρία της ζωής τους, καθώς οι ίδιοι άνθρωποι λίγους μήνες πριν πρωτοστατούσαν στις λεηλασίες των χριστιανικών χωριών..." Αυτά μας λέει, μεταξύ άλλων, ο Maxime Raybaud, Γάλλος στρατιωτικός και αυτόπτης μάρτυρας στην πολιορκία της Τριπολιτσάς. Στα απομνημονεύματά του (Mémoires sur la Grèce), περιγράφει συγκλονιστικά πώς η κοινή ελληνική γλώσσα χρησιμοποιήθηκε ως σανίδα σωτηρίας, αλλά και γιατί απέτυχε. "Δηλαδή", με ρώτησε κάποια στιγμή κάποιος, "σφάξαμε το ίδιο μας το αίμα;" Αν θέλω να λέω ότι υπηρετώ την αλήθεια, η απάντηση είναι "ναι"! Κάθε όμως ενέργεια της Επανάστασης του 1821, κρύβει μέσα της συγκλονιστικά και "αποσιωπημένα" κεφάλαια, τόσο από την ιστοριογραφία όσο, φυσικά, και από τη συστηματική προπαγάνδα των γειτόνων. Θα ξεκινήσουμε από το παραμύθι της πληθυσμιακής κατανονής και των 30 και 40 χιλιάδων νεκρών που διαβάζουμε. Να προσθέσω και το "Τούρκων" νεκρών που φυσικά αποτελεί ακόμη ένα φανταστικό κατασκεύασμα. Όταν λέμε Μουσουλμάνοι στην Τριπολιτσά του 1821, πρέπει να γνωρίζουμε ότιδεν επρόκειτο για ένα ομοιογενές εθνοτικό σύνολο από την Ανατολία. Ο πληθυσμός της, τις ημέρες της άλωσης (23 Σεπτεμβρίου 1821), είχε υπερδιπλασιαστεί τεχνητά. Η πόλη υπό κανονικές συνθήκες είχε περίπου 15.000–20.000 κατοίκους, αλλά λόγω της προέλασης των επαναστατών, είχαν καταφύγει εκεί Μουσουλμάνοι και Εβραίοι από ολόκληρο τον Μοριά (από τα Καλάβρυτα, την Καρύταινα, το Λεοντάρι κ.λπ.). Την ημέρα της άλωσης, ο πληθυσμός εντός των τειχών υπολογίζεται τεκμηριωμένα μεταξύ 30.000 και 35.000 ανθρώπων. Από αυτούς, οι ένοπλοι (δηλαδή ας το αποκαλέσουμε ο στρατός) ήταν περίπου 10.000 με 12.000. Το μεγαλύτερο ποσοστό των Μουσουλμάνων της πόλης (αλλά και του Μοριά), ~55% - 60%, ήταν ντόπιοι, εξισλαμισμένοι πληθυσμοί ελληνικής καταγωγής (Μοραίτες Μουσουλμάνοι). Οι άνθρωποι αυτοί μιλούσαν ελληνικά ως μητρική γλώσσα (πολλοί δεν ήξεραν καν τουρκικά!).Είχαν κοινά πολιτισμικά στοιχεία, ακόμη και κοινά επώνυμα ή συγγενικούς δεσμούς με τους Χριστιανούς της υπαίθρου. Ήταν κυρίως αγρότες, γαιοκτήμονες, αστοί και διοικητικοί υπάλληλοι που είχαν αλλάξει πίστη τους προηγούμενους αιώνες για λόγους φορολογικών και κοινωνικών προνομίων. Ενα άλλο πληθυσμιακό κομμάτι αποτελούσαν οι λεγόμενοι Τουρκαλβανοί, ~10%. Ήταν, θα λέγαμε, η στρατιωτική "σπονδυλική στήλη" της άμυνας της πόλης. Είχαν έρθει ως ενισχύσεις (περίπου 2.500-3.500 άνδρες) υπό την αρχηγία του Ελμάς μπέη, σταλμένοι από τον Χουρσίτ πασά. Ήταν έμπειροι πολεμιστές, Μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα. Και είχαμε και τους Οθωμανούς Αξιωματούχους, ~15% - 20%, δηλαδή την άρχουσα τάξη της πόλης (διοικητές, δικαστές/καδήδες, στρατιωτικοί ανώτεροι αξιωματικοί). Αυτοί προέρχονταν από την Κωνσταντινούπολη ή την Ανατολία. Ήταν η μειοψηφία του πληθυσμού, αλλά κατείχαν όλη την πολιτική εξουσία και τον πλούτο της πόλης. Μαζί τους βρίσκονταν και οι οικογένειές τους (χαρέμια, υπηρέτες). Σε αυτούς τώρα πρέπει να προσθέσουμε περίπου 1000-2000 Εβραίους που ήταν κυρίως έμποροι Σεφαραδίτες και κάποιους Χριστιανούς, ~5%, ελάχιστοι (οι περισσότεροι εκδιώχθηκαν λόγω λιμού) που μιλούσαν ελληνικά. Το 1821 δεν ξεκίνησε ως ένας τυπικός πόλεμος μεταξύ δύο σύγχρονων κρατών με διεθνείς κανόνες. Όπως έχουμε πει πάρα πολλές φορές, στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ίσχυε το σύστημα των μιλλέτ. Δεν υπήρχε διαχωρισμός με βάση το DNA ή τη γλώσσα, αλλά με βάση την πίστη. Ο Μουσουλμάνος ήταν "Τούρκος" (έτσι τον αποκαλούσαν οι επαναστάτες) και ο Χριστιανός ήταν "Ρωμιός/Έλληνας". Όταν ξέσπασε η Επανάσταση την άνοιξη του 1821, οι Μουσουλμάνοι της υπαίθρου κατέφυγαν στα κάστρα. Κατά την υποχώρησή τους, αλλά και μέσω των εξόδων που έκαναν από την Τριπολιτσά (όπως στην πρώτη μάχη της Τριπολιτσάς), έκαψαν χριστιανικά χωριά, λεηλάτησαν περιουσίες και προχώρησαν σε σφαγές αμάχων για να τρομοκρατήσουν τους επαναστάτες. Αν και η βάση, επαναλαμβάνω, ήταν ελληνοφωνούντες αγρότες, η ηγεσία τους (οι αγάδες δηλαδή και οι μπέηδες του Μοριά) ήταν αυτοί που διέταζαν και συμμετείχαν ενεργά στην καταπίεση και στις εκτελέσεις Χριστιανών. Στα μάτια των εξεγερμένων, η διάκριση μεταξύ "απλού πιστού" και "καταπιεστή" είχε χαθεί μέσα στο αίμα των πρώτων μηνών. Και εδώ εύλογα θα με ρωτήσετε...γιατί δόθηκε "μπέσα" στη φρουρά του Ελμάς Μπέη (τους Τουρκαλβανούς δηλαδή) και δεν δόθηκε η ευκαιρία επιστροφής στο "αίμα μας"; Η συμφωνία του Κολοκοτρώνη με τους ένοπλους Τουρκαλβανους δεν έγινε από ανθρωπισμό, αλλά από καθαρή στρατιωτική στρατηγική. Ήθελε να διάσπασει την άμυνα. Αυτή η "ομάδα" ήταν η πιο σκληροτράχηλη και καλά εκπαιδευμένη στρατιωτική δύναμη μέσα στο κάστρο. Ο Κολοκοτρώνης γνώριζε ότι αν αυτοί πολεμούσαν "μέχρι θανάτου", οι απώλειες των Ελλήνων θα ήταν τεράστιες και η άλωση θα καθυστερούσε. Αφαιρώντας τους, λοιπόν, από την εξίσωση, η άμυνα της πόλης κατέρρευσε εκ των έσω. Επιπλέον, οι άνδρες αυτοί δεν είχαν συναισθηματικό ή ιδιοκτησιακό δεσμό με τον Μοριά. Ήταν μισθοφόροι και το μόνο που ήθελαν ήταν να επιστρέψουν ζωντανοί στον τόπο τους με τα όπλα τους. Τώρα το γιατί δεν ζητήσαμε από το αίμα μας να αλλάξουν πίστη, πρέπει να το αναζητήσουμε στην ψυχολογία του ίδιου του 1821. Οι Έλληνες θυμούνταν καλά ότι μισό αιώνα πριν, κατά τα Ορλοφικά, πολλοί ντόπιοι Μουσουλμάνοι είχαν πρωτοστατήσει στις άγριες σφαγές των Χριστιανών. Η καχυποψία ήταν απόλυτη. Η άλωση της Τριπολιτσάς δεν ήταν μια οργανωμένη παράδοση κράτους, αλλά μια άτακτη εισβολή χιλιάδων οργισμένων και πεινασμένων επαναστατών που ζητούσαν εκδίκηση για 400 χρόνια σκλαβιάς. Όταν έσπασε η πύλη, δεν υπήρχε καμία κεντρική εξουσία ιογενής να κάνει "διαλογή" ή να προσφέρει θρησκευτική μεταστροφή. Με άλλα λόγια, για τον επαναστάτη του 1821, το "αίμα" (αν το θέλετε η βιολογική καταγωγή) δεν σήμαινε τίποτα αν ο άλλος φορούσε σαρίκι και προσκυνούσε τον Αλλάχ. Η ταυτότητα ήταν θρησκευτική: "Για του Χριστού την Πίστη την Αγία". Ο ελληνόοφωνος Μουσουλμάνος θεωρούνταν "Τούρκος" και, ως εκ τούτου, εχθρός! Η αλήθεια όμως είναι ότι πριν από την τελική έφοδο, εκατοντάδες άμαχοι Μουσουλμάνοι έβγαιναν κρυφά τη νύχτα από τα τείχη και πήγαιναν στα ελληνικά ταμπούρια. Αναζητούσαν συγκεκριμένους Έλληνες οπλαρχηγούς ή προεστούς με τους οποίους είχαν εμπορικές σχέσεις ή κουμπαριές πριν από τον πόλεμο. Σε άπταιστα ελληνικά (τη μόνη γλώσσα που ήξεραν) φώναζαν στους επαναστάτες: "Είμαστε αδέλφια σας, είμαστε Μοραΐτες, δεν είμαστε Τούρκοι από την Ανατολή". Σε κάποιες πρώιμες φάσεις, ορισμένοι οπλαρχηγοί (όπως ο Γιατράκος ή ο Πετρόμπεης) τους δέχονταν και τους κρατούσαν ως αιχμαλώτους για λύτρα. Όμως, τις τελευταίες ημέρες, ο όγκος των πεινασμένων που έβγαινε ήταν τόσο μεγάλος, που οι Έλληνες στρατιώτες, φοβούμενοι ότι θα ξεμείνουν οι ίδιοι από τρόφιμα, άρχισαν να τους εκτελούν έξω από τα τείχη. Ο Γάλλος φιλέλληνας Maxime Raybaud (που σας έδωσα απόσπασμα στην αρχή) και ο ιστορικός Ιωάννης Φιλήμων αναφέρουν ότι ολόκληρες μουσουλμανικές οικογένειες έπεφταν στα γόνατα μπροστά στους Έλληνες, κρατώντας αυτοσχέδιους ξύλινους σταυρούς, και ικέτευαν να βαπτιστούν Χριστιανοί εκείνη τη στιγμή. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, μέσα στο αμόκ της μάχης, οι επαναστάτες θεώρησαν αυτές τις μεταστροφές "υποκριτικές", προκειμένου να σώσουν τη ζωή τους και δεν τις δέχτηκαν. Υπήρξαν όμως εξαιρέσεις για γυναίκες και παιδιά. Πολλές Μουσουλμάνες που μιλούσαν ελληνικά ενσωματώθηκαν τελικά σε ελληνικές οικογένειες, βαπτίστηκαν και παντρεύτηκαν Έλληνες αγωνιστές μετά το τέλος του πολέμου. Να σημειωθεί όμως ότι αν και βιολογικά γηγενείς, οι Μοραΐτες Μουσουλμάνοι είχαν υιοθετήσει την ψυχολογία της άρχουσας τάξης. Όταν το 1770 ή το 1821 χρειάστηκε να υπερασπιστούν τα προνόμιά τους, συμπεριφέρθηκαν με την ίδια σκληρότητα όπως οι Οθωμανοί της Κωνσταντινούπολης. Ο υπασπιστής του Κολοκοτρώνη αναφέρει ότι οι ντόπιοι αγάδες της Τριπολιτσάς ήταν οι πιο σκληροί διώκτες των Χριστιανών της Αρκαδίας. Οι Έλληνες θυμούνταν ποιος τους είχε κλέψει τη γη, ποιος είχε φυλακίσει τα παιδιά τους και ποιος είχε κάψει τα χωριά τους λίγους μήνες πριν... Όταν λοιπόν οι Μουσουλμάνοι θυμήθηκαν την "ελληνικότητά" τους λόγω της επικείμενης σφαγής, για τους επαναστάτες ήταν πλέον πολύ αργά. Το θρησκευτικό μίσος και η δίψα για εκδίκηση είχαν τυφλώσει κάθε λογική κοινής καταγωγής! "Οι πλείστοι των εν Τριπόλει οικούντων Οθωμανών ήσαν αυτόχθονες Πελοποννήσιοι, ων οι πρόγονοι είχον εξισλαμισθεί. Ούτοι ελάλουν την ελληνικήν γλώσσαν ως μητρικήν και ελάχιστα εγίγνωσκον την τουρκικήν. Εντούτοις, η συμμετοχή των εις τας καταπιέσεις και τα πρόσφατα έκτροπα κατά των Χριστιανών, καθιστούσε την ελληνικότητά των ανίσχυρον προ του θρησκευτικού μίσους" (Ιωάννης Φιλήμων, στο έργο του Δοκίμιον Ιστορικόν περί της Ελληνικής Επαναστάσεως). ------------------------ Οι σύγχρονες ιστορικές μελέτες υπολογίζουν ότι οι νεκροί κατά την άλωση της Τριπολιτσάς κυμαίνονται μεταξύ 10.000 και 15.000 ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που έχασαν τη ζωή τους από τον λιμό και τις ασθένειες κατά τους τελευταίους μήνες της πολιορκίας.Ο αριθμός των 30.000 ή 32.000 νεκρών που αναφέρεται σε ορισμένες πηγές της εποχής (όπως στα απομνημονεύματα του Κολοκοτρώνη) θεωρείται από τους σύγχρονους ιστορικούς στατιστικά διογκωμένος. Η διόγκωση αυτή εξυπηρετούσε την ψυχολογία του πολέμου. Οι επαναστάτες ήθελαν να υπερτονίσουν το μέγεθος της επιτυχίας τους απέναντι στο ισχυρότερο οχυρό του Μοριά, ενώ η οθωμανική πλευρά ήθελε να μεγεθύνει το μέγεθος της δικής της καταστροφής! Καλημέρα σε όλους! Υ.Γ. Θα το ανεβάσω και σε αγγλικά. Μόλις βρω λίγο χρόνο! #Επανάσταση1821 #ΕλληνικήΙστορία #Μοριάς

Ξεκινάει η euroleague αυτή την εβδομάδα. Ας ελπίσουμε φέτος τον τελικό να τον κερδίσει αυτός που τον αξιζε. Όλη η κατακραυγή για την σφαγή σε ένα 6 λεπτο βίντεο που θα μπορούσε άνετα να είναι 12 λεπτο. #paobc https://t.co/x2PNBRX6wi #Euroleague #Basketball #Sport

"Οι σκλάβοι έγιναν δικαστές και δήμιοι των βασανιστών τους". Φρανσουά Πουκεβίλ, Γάλλος ιστορικός και διπλωμάτης που έζησε τα γεγονότα της εποχής. Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 συχνά προσεγγίζεται ως ένα αιφνίδιο, απομονωμένο ιστορικό ορόσημο, όμως στην πραγματικότητα αποτελεί την κορύφωση μιας μακράς και αιματηρής ιστορικής διεργασίας. Η έκρηξη του Αγώνα δεν γεννήθηκε στο κενό, ούτε το μένος των εξεγερμένων ήταν μια αναίτια εκδήλωση βαρβαρότητας. Ήταν το συσσωρευμένο αποτέλεσμα τετρακοσίων χρόνων θεσμοθετημένης καταπίεσης, βίαιων εξανδραποδισμών, παιδομαζώματος και αλλεπάλληλων αιματηρών καταστολών. Σήμερα, αυτό το συγκεκριμένο ιστορικό ορόσημο τυγχάνει συστηματικής εκμετάλλευσης από τη γειτονική χώρα, η οποία απομονώνει σκόπιμα τη βία του 1821 για να χτίσει ένα βολικό αφήγημα μιας δήθεν "εθνοκάθαρσης". Παρουσιάζουν τα γεγονότα σαν να μην υπήρξε ποτέ το πριν, σαν όλα να ξεκίνησαν ένα πρωινό του 1821 από το πουθενά, σβήνοντας από τον χάρτη της μνήμης τέσσερις αιώνες σκλαβιάς. Έτσι όμως, αδικείται η ιστορία, διότι παρουσιάζεται η έκρηξη των υποδουλωμένων ως μια ασύνδετη, πρωτόγονη πράξη βίας, εξισώνοντάς την με τη δομική και καθημερινή βία ενός κρατικού μηχανισμού που διήρκεσε 400 χρόνια. Κάθε πολεμικό γεγονός του 1821, ακόμα και οι πιο σκοτεινές και βίαιες στιγμές του, κουβαλάει μέσα του το βαθύ συλλογικό τραύμα περισσότερων από εκατό προηγούμενων αποτυχημένων εξεγέρσεων, όπως τα νωπά ακόμη στην μνήμη Ορλοφικά. Για να κατανοήσει κανείς τη δυναμική της Επανάστασης, οφείλει να στρέψει το βλέμμα του στο σκοτάδι της υποδούλωσης που προηγήθηκε, εκεί όπου η εκδίκηση και η επιθυμία για ελευθερία σιγοέκαιγαν για γενιές, μετατρέποντας τους άλλοτε ανίσχυρους σκλάβους στους αδυσώπητους κριτές των δυναστών τους. Το βασικό εργαλείο των Οθωμανών για να καταφέρουν να επαναφέρουν την "τάξη", ήταν πάντα η μαζική σφαγή αμάχων. Να ξαναφέρουμε στη μνήμη μας : - Την καταστροφή της Θεσσαλονίκης (1430), όπου κατά την άλωση της πόλης από τον Μουράτ Β΄, χιλιάδες κάτοικοι σφαγιάστηκαν, ενώ πάνω από 7.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά πουλήθηκαν ως σκλάβοι στα σκλαβοπάζαρα. - Την σφαγή της Λευκάδας και της Κεφαλονιάς (1479). Όταν ο Γενικός Ναύαρχος Γεντίκ Αχμέτ Πασάς κατέλαβε τα νησιά, σφάζοντας το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού και στέλνοντας τους επιζώντες στην Κωνσταντινούπολη ως σκλάβους. -Το τι ακολούθησε μετά την Ναυμαχία της Ναυπάκτου (1571). Μετά την ήττα του οθωμανικού στόλου, ξέσπασαν αυθόρμητες εξεγέρσεις σε όλη την Ελλάδα. Η οθωμανική απάντηση ήταν το "εργαλείο": σφαγές αμάχων σε Αχαΐα, Μάνη, Θεσσαλία και Μακεδονία. Στην Κύπρο, ο Μουσταφά Πασάς διέταξε τη σφαγή χιλιάδων κατοίκων της Λευκωσίας και έγδαρε ζωντανό τον Ενετό διοικητή Μαρκαντώνιο Βραγαδίνο. - Το Κίνημα του Διονυσίου του Φιλοσόφου (1611). Μετά την αποτυχία της εξέγερσης στα Γιάννενα, ο Διονύσιος γδάρθηκε ζωντανός. Το δέρμα του γεμίστηκε με άχυρο και στάλθηκε στον Σουλτάνο, ενώ ακολούθησε μαζική σφαγή των Χριστιανών της περιοχής και κατάργηση των προνομίων τους (οι άπιστοι και αχάριστοι ραγιάδες!) Αλλά για μένα, η πιο ξεκάθαρη απάντηση στο γιατί η Πελοπόννησος αντέδρασε έτσι το 1821 βρίσκεται στα Ορλοφικά, μόλις 50 χρόνια πριν τη μεγάλη Επανάσταση. Μετά την αποτυχία της (υποκινούμενης από τη Ρωσία) εξέγερσης, οι Οθωμανοί εξαπέλυσαν στην Πελοπόννησο χιλιάδες άτακτους Τουρκαλβανούς για να τιμωρήσουν τους Έλληνες.Για εννέα ολόκληρα χρόνια, η Πελοπόννησος βίωσε μια από τις μεγαλύτερες ανθρωπιστικές καταστροφές της ιστορίας της. Ολόκληρα χωριά πυρπολήθηκαν, χιλιάδες άμαχοι σφαγιάστηκαν, και χιλιάδες γυναίκες και παιδιά πουλήθηκαν στα σκλαβοπάζαρα της Βόρειας Αφρικής. Σκεφτείτε ότι η δημογραφική και οικονομική καταστροφή της Πελοποννήσου ήταν τόσο βαθιά, που ο ίδιος ο Σουλτάνος αναγκάστηκε τελικά να στείλει τακτικό στρατό για να εξολοθρεύσει τους Τουρκαλβανούς, καθώς η περιοχή είχε ερημώσει και δεν απέδιδε πλέον φόρους! Με άλλα λόγια...οφείλουμε όλοι να ξεκαθαρίζουμε εξαρχής ότι η βία δεν έχει τον ίδιο χαρακτήρα όταν προέρχεται από διαφορετικές αφετηρίες. Η βία του δυνάστη (στην προκειμένη περίπτωση οι Οθωμανοί), ήταν θεσμοθετημένη, καθημερινή και διαρκής επί 4 αιώνες (παιδομάζωμα, έλλειψη βασικών δικαιωμάτων, αποκεφαλισμοί για παραδειγματισμό, ισοπέδωση περιοχών μετά από εξεγέρσεις κλπ). Η βία του επαναστάτη (εδώ οι Έλληνες), ήταν η βίαιη αποτίναξη αυτού του ζυγού. Γι΄αυτό όταν επισημαίνουμε το ότι η Τριπολιτσά ήταν η έδρα του Μόρα Βαλεσί (του Οθωμανού διοικητή της Πελοποννήσου), ότι ήταν το διοικητικό, στρατιωτικό και οικονομικό κέντρο ολόκληρης της νότιας Ελλάδας (γι' αυτό και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης επέμεινε εμμονικά στην πολιορκία της. Γνώριζε ότι αν έπεφτε η Τρίπολη, θα κατέρρεε ολόκληρη η οθωμανική κυριαρχία στον Μοριά), το "δέντρο της σκλαβιάς" στην κεντρική πλατεία της Τριπολιτσάς (ένας μεγάλος πλάτανο) στα κλαδιά του οποίου οι οθωμανικές αρχές κρεμούσαν επί δεκαετίες τους Έλληνες (κλέφτες, αρματολούς αλλά και αμάχους) προς παραδειγματισμό και θέαμα των ντόπιων, τη φυλακή των προκρίτων που τους κρατούσαν ως ομήρους για να αποτρέψουν την εξέγερση, που κλείστηκαν σε άθλια, σκοτεινά υπόγεια κάτω από φρικτές συνθήκες (μέχρι την ημέρα της άλωσης, οι περισσότεροι από αυτούς -πάνω από τους μισούς- πέθαναν από την πείνα, τις κακουχίες και τα βασανιστήρια μέσα στη φυλακή. Όσοι επέζησαν ήταν σε κατάσταση σκελετών), αλλά και το γεγονός ότι οι τάφοι ανοίχτηκαν για τα κρυμμένα τιμαλθή και όχι από κάποιο "τελετουργικό μίσος" όπως διατυμπανίζουν οι γείτονες (ήταν κοινό μυστικό ότι οι πλούσιοι Οθωμανοί αξιωματούχοι, βλέποντας τον κλοιό της πολιορκίας να σφίγγει, έθαβαν τα τιμαλθή, τα χρυσά νομίσματα και τα κοσμήματά τους στα νεκροταφεία ή μέσα σε τάφους συγγενών τους για να μην πέσουν στα χέρια των Ελλήνων. Οι πολιορκητές, μόλις μπήκαν στην πόλη, άνοιγαν τους τάφους ψάχνοντας για κρυμμένους θησαυρούς, με λίγα λόγια λάφυρα), δίνουμε την πραγματική έκταση και όχι μια αίσθηση "συμμετρίας" ή αν το θέλετε και "ίδιου μένους". Η Ιστορία δεν είναι ένα άθροισμα απομονωμένων στιγμών, ούτε ένα πεδίο για επιλεκτικές αναγνώσεις. Όποιος αποκόπτει το 1821 από τους τέσσερις αιώνες που το γέννησαν, δεν αναζητά την αλήθεια, αλλά κατασκευάζει προπαγάνδα. Η δικαιοσύνη της ιστορικής μνήμης απαιτεί να κοιτάμε το παρελθόν στο σύνολό του: με τις θυσίες, τα τραύματα αλλά και τις αναπόφευκτες εκρήξεις του. Γιατί η ελευθερία ενός λαού δεν κρίνεται από την ημέρα που επαναστάτησε, αλλά από το βάθος της νύχτας που άντεξε πριν δει το φως! Υ.Γ. Στην Τριπολιτσά ναι "ξεφύγαμε" τελείως. Είναι και το σημείο αναφοράς της Δύσης (ιδιαίτερα των ρομαντικών της εποχής) η οποία σοκαρίστηκε από τη βία της, επειδή περίμενε να δει τους "απογόνους του Πλάτωνα" να πολεμούν σαν φιλόσοφοι, αγνοώντας ότι 400 χρόνια σκλαβιάς είχαν αλλάξει πλήρως την κοινωνική πραγματικότητα...Ενα ωραίο θέμα που θα ήθελα κάποια στιγμή να το αναλύσουμε. Καλημέρα σε όλους! #Ιστορία #ΕλληνικήΕπανάσταση #2021