BETA nonprofit public democratic european moderated

Search

#Ηρακλής

🔵⚪️ 𝐖𝐄𝐋𝐂𝐎𝐌𝐄 𝐘𝐎𝐄𝐋 ⚪️🔵 Η ΠΑΕ ΗΡΑΚΛΗΣ Φούρνοι Βενέτη ανακοινώνει την απόκτηση του διεθνούς Παναμέζου ποδοσφαιριστή Yoel Bárcenas. Ο Edgar Yoel Bárcenas Herrera γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1993 στην Colón του Παναμά, έχει ύψος 1,75 μ. και αγωνίζεται κυρίως ως δεξιός εξτρέμ, έχοντας τη δυνατότητα να καλύψει και την αριστερή πλευρά της επίθεσης. Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στην Árabe Unido της πατρίδας του, με την οποία κατέκτησε εγχώριους τίτλους, ενώ στη συνέχεια αγωνίστηκε στην Ευρώπη με την RNK Split της Κροατίας. Ακολούθησε η παρουσία του στο Μεξικό με την Cafetaleros de Tapachula, πριν μετακομίσει στην Ισπανία. Στο ισπανικό ποδόσφαιρο πραγματοποίησε σημαντική καριέρα, φορώντας για δύο σεζόν τη φανέλα της Real Oviedo, με την οποία κατέγραψε 70 συμμετοχές και 14 γκολ στο πρωτάθλημα. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στην Girona, φτάνοντας μέχρι τα play-offs ανόδου στη La Liga, και ακολούθως στη Leganés. Το 2022 επέστρεψε στο Μεξικό για λογαριασμό της Mazatlán, όπου αγωνίστηκε τα τελευταία χρόνια στη Liga MX. Ξεχωριστό κεφάλαιο στην καριέρα του αποτελεί η Εθνική ομάδα του Παναμά, της οποίας είναι ένα από τα πλέον έμπειρα και σημαντικά στελέχη, έχοντας ξεπεράσει τις 100 διεθνείς συμμετοχές. Ο Bárcenas έχει γράψει ιστορία με την Εθνική του ομάδα, καθώς έχει συμμετάσχει σε δύο Παγκόσμια Κύπελλα. Ήταν μέλος της ιστορικής ομάδας του Παναμά στο Μουντιάλ της Ρωσίας το 2018, την πρώτη συμμετοχή της χώρας σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, αγωνιζόμενος ως βασικός και στα τρία παιχνίδια της διοργάνωσης. Οκτώ χρόνια αργότερα έδωσε το «παρών» και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026, έχοντας πλέον ηγετικό ρόλο στην Εθνική Παναμά και φορώντας το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Με τη συμμετοχή του στη διοργάνωση έγινε παράλληλα ένας από τους ελάχιστους ποδοσφαιριστές της χώρας που έχουν εκπροσωπήσει τον Παναμά σε δύο Μουντιάλ, ενώ μαζί με τον José Luis Rodríguez έγιναν οι μοναδικοί Παναμέζοι που ξεκίνησαν βασικοί και στα έξι παιχνίδια που έχει δώσει η χώρα στην ιστορία της σε Παγκόσμια Κύπελλα. Στη διεθνή του διαδρομή έχει επίσης συμμετοχές σε Copa América και σε τέσσερις διοργανώσεις CONCACAF Gold Cup, φτάνοντας μέχρι τον τελικό του Gold Cup το 2023. Yoel, καλώς ήρθες στην οικογένεια του ΗΡΑΚΛΗ! Σου ευχόμαστε υγεία και πολλές επιτυχίες με τα κυανόλευκα! #IraklisFC #Welcome #YoelBárcenas @Super_League_GR #IraklisFC #Welcome #YoelBárcenas

Με έχετε ζαλίσει δεν απαντώ. Κάνω μια παύση ωστόσο πριν από αυτήν... Απάντησε Αρνητικά✅ Ντόρσεϊ δε φεύγει✅ Ισπανός φεύγει ✅ Κλείνουν παίχτη ΝΒΑ Ολυ✅ James ήθελε Ευρωλίγκα ΜΟΝΟ✅ ΤΟΛΙΟΠΟΥΛΟΣ έστειλε και υπογραφή σε ΠΑΟΚ ✅ Μπαζινας Ηρακλής✅ Εφές φέρνει 2 παίχτες✅ Ο παπατζης #NBA #EuroLeague #Basketball

FLORENTIA Jun 28

Μου κάνατε μια ερώτηση για την ασπίδα του Ηρακλή που ανέφερα στην προχθεσινή μου ανάρτηση. Μια ασπίδα που ήταν η "αντίθετη" όψη της ασπίδας του Αχιλλέα. Εχουμε συνηθίσει να βλέπουμε το "γοργόνιο" (να θυμίσω το κεφάλι της Μέδουσας με τα φίδια), το οποίο ήταν πράγματι το πιο δημοφιλές και κλασικό σύμβολο στις ασπίδες των αρχαίων οπλιτών, καθώς λειτουργούσε ως αποτρεπτικό σύμβολο. Είχε, δηλαδή, σκοπό να "παγώσει" τον εχθρό από τον τρόμο... Να όμως, που και η χάραξη μορφών όπως ο "Πόνος" (που αναφέραμε προχθές) ή άλλων σκοτεινών δαιμόνων στις ασπίδες εξυπηρετούσε έναν ελαφρώς διαφορετικό σκοπό, ο οποίος συνδυάζει την ψυχολογία του πολέμου με την επική ποίηση. Περίεργο; Και όμως... Η αναφορά στον "Πόνο" πάνω στην ασπίδα προέρχεται κυρίως από το έπος "Η Ασπίδα του Ηρακλή" (που αποδίδεται στον Ησίοδο). Στην επική ποίηση, οι ασπίδες των μεγάλων ηρώων (όπως του Αχιλλέα ή του Ηρακλή) δεν ήταν απλά αμυντικά όπλα, αλλά μικρόκοσμοι.Οι ποιητές "σκάλιζαν" πάνω τους ολόκληρη την ανθρώπινη εμπειρία. Δίπλα στον Πόνο, στην ίδια ασπίδα, υπήρχαν η Έριδα, ο Φόβος, ο Δείμος (ο τρόμος) και η Κήρα (ο δαίμονας του βίαιου θανάτου). Στην αρχαία μάχη, ο πόλεμος δεν κρινόταν μόνο από τη σωματική δύναμη, αλλά από το ποιος θα λυγίσει πρώτος ψυχολογικά. Έτσι, το Γοργόνιο προκαλούσε θρησκευτικό δέος και παράλυση. Ο Πόνος και οι άλλοι δαίμονες προκαλούσαν υπαρξιακό τρόμο. Βλέποντας ο εχθρός τον Πόνο σκαλισμένο στην ασπίδα του αντιπάλου, του θύμιζε τι τον περιμένει αν συγκρουστούν. Ο εξαντλητικός κάματος της μάχης, η σωματική εξαθλίωση, η ταλαιπωρία και οι πληγές. Ήταν μια οπτική υπενθύμιση της φρίκης του πολέμου. Βέβαια αυτά ισχύουν στην επική ποίηση. Γιατί στον πραγματικό κόσμο, οι αρχαίοι Έλληνες (ιδιαίτερα μετά τον 6ο αιώνα π.Χ.) χρησιμοποιούσαν στις ασπίδες τους τα λεγόμενα "επισήματα". Αυτά μπορούσαν να είναι: - Αποτρεπτικά όπως το Γοργόνιο, ο Κένταυρος ή ο Πήγασος. - Ζώα με πολεμικές ιδιότητες όπως λιοντάρια, ταύροι ή σκορπιοί. - Το ελληνικό γράμμα Λ για τους Λακεδαιμόνιους ή το Α για τους Αθηναίους, όταν μιλάμε για πόλεις-κράτη. Επομένως, ενώ ο απλός στρατιώτης προτιμούσε το Γοργόνιο για άμεση προστασία και προκατάληψη, οι μυθικοί ήρωες στα έπη κουβαλούσαν ασπίδες-έργα τέχνης, όπου ο Πόνος υπενθύμιζε ότι ο πόλεμος είναι, πάνω από όλα, ένας αιματηρός και εξαντλητικός μόχθος. Όσον αφορά τον Ηρακλή τώρα, τον έχουμε συνηθίσει, στη συντριπτική πλειονότητα των μύθων, να ταυτίζεται απόλυτα με τη λεοντή (το τομάρι του Λέοντα της Νεμέας) και το ξύλινο ρόπαλο. Αυτά ήταν τα μόνιμα, "σήματα κατατεθέντα" του ήρωα, που συμβόλιζαν την πρωτόγονη, ωμή σωματική του δύναμη! Όμως, η "Ασπίδα του Ηρακλή" είναι ένα ιδιαίτερο, ξεχωριστό επικό ποίημα 480 στίχων, το οποίο διασώθηκε με το όνομα του Ησιόδου.Υπάρχει δε, ένας πολύ συγκεκριμένος λόγος που ο Ηρακλής εμφανίζεται εκεί με ασπίδα, και η ιστορία πίσω από αυτό είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα... Το ποίημα περιγράφει μια πολύ συγκεκριμένη μάχη: τη μονομαχία του Ηρακλή με τον Κύκνο, τον γιο του θεού Άρη. Ο Κύκνος ήταν ένας αιμοσταγής ληστής που σκότωνε τους προσκυνητές που πήγαιναν στους Δελφούς.Επειδή ο Ηρακλής δεν είχε να αντιμετωπίσει ένα απλό θηρίο (όπως τη Λερναία Ύδρα για παράδειγμα), αλλά τον γιο του θεού του πολέμου (τον οποίο μάλιστα βοηθούσε ο ίδιος ο Άρης στη μάχη), ο ήρωας έπρεπε να "ντυθεί" ως κανονικός, βαριά οπλισμένος οπλίτης. Έτσι, ο θεός Ήφαιστος του κατασκεύασε μια θεϊκή, περίτεχνη ασπίδα για να τον προστατεύσει. Τώρα, αν θέλουμε να τα λέμε με το όνομά τους όλα, στην πραγματικότητα, το ποίημα αυτό γράφτηκε (πιθανότατα τον 6ο αιώνα π.Χ.) για να ανταγωνιστεί τον Όμηρο. Αθάνατη ζήλια. Στην Ιλιάδα, ο Όμηρος είχε γράψει μια συγκλονιστική και διάσημη περιγραφή για την Ασπίδα του Αχιλλέα.Οι μεταγενέστεροι ποιητές της ησιόδειας παράδοσης θέλησαν να φτιάξουν κάτι αντίστοιχο για τον δικό τους μεγάλο ήρωα, τον Ηρακλή. Έτσι, αφιέρωσαν το μεγαλύτερο μέρος του ποιήματος (περίπου 170 στίχους) μόνο και μόνο για να περιγράψουν με κάθε λεπτομέρεια τα τρομακτικά σχέδια που είχε πάνω της αυτή η ασπίδα, γιατί απλά έπρεπε να διαφέρει! Ενώ η ασπίδα του Αχιλλέα στον Όμηρο έδειχνε την ειρηνική ζωή, τις γιορτές, τα αστέρια και την καθημερινότητα των ανθρώπων, η ασπίδα του Ηρακλή ήταν γεμάτη τρόμο και θάνατο. Πάνω της ο Ήφαιστος είχε σκαλίσει: Το Γοργόνιο (τη Μέδουσα) στο κέντρο, να πετάγεται απειλητικά.Τον Πόνο, την Έριδα, τον Φόβο και τον Δείμο.Την Αχλύ (την προσωποποίηση της θλίψης και του θανάτου), η οποία περιγράφεται ως μια σκελετωμένη, βρώμικη μορφή με δάκρυα και αίμα στα μάγουλα.Δράκους, λιοντάρια και σκηνές από άγριες μάχες Με αυτόν τον τρόπο ο μοναχικός ημίθεος που περιφέρεται με ένα ρόπαλο, μετατρέπεται σε έναν επικό πολεμιστή της ηρωικής εποχής, που φοράει χρυσές περικνημίδες, θώρακα και κρατά μια ασπίδα-σύμβολο των δεινών της ανθρωπότητας... ----------------------- Τον μύθο με τη μάχη αυτή, αλλά και τη "λογική" του να αφήνει ένας Ολύμπιος θεός τον γιό του να σκοτώνει τους επισκέπτες στους Δελφούς...θα τα δούμε αύριο! Καλημέρα σε όλους! #Ηρακλής #Ασπίδα #ΑρχαίαΕλλάδα