Search

These are... some of the "crimes" of Mitsotakis that the media hide! While the paid pens praise the government, the reality for the Greek is disastrous: • 68 taxes: Greece first in indirect taxes in Europe. • Labor Middle Ages: First in overtime. (translated)

Ξεμείνατε και εσείς το καλοκαίρι στην πόλη ανοιγοκλείνοντας το Air Condition, μη τυχόν πληρώσετε ένα νεφράκι στους λογαριασμούς; 💣Είναι 15 Αυγούστου και όσοι κυκλοφορήσαμε αυτές τις μέρες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχει ξεμείνει τόσος κόσμος. ✍Και επίσης μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχουν ξεπηδήσει στους δρόμους τόσες κατσαρίδες, αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα, που συνδιάζει την αφραγκία των πολιτών, των Δήμων και την κλιματική κρίση, οπότε θα το συζητήσουμε μια άλλη στιγμή. 🧨Στο θέμα μας: «Οι μισοί Έλληνες φέτος το καλοκαίρι δεν θα κάνουν διακοπές, με βάση έρευνα ΙΕΛΚΑ. Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί μετά από 7 χρόνια της Νέας Δημοκρατίας στην εξουσία;» ρωτήσαμε την κυβέρνηση Πώς προσπάθησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα; 👉Μα φυσικά εφάρμοσε τις κλασικές συνταγές: Διότι πίσω από κάθε εξουσία υπάρχουν καλοπληρωμένοι επικοινωνιολόγοι που κάνουν τα δικά τους. Πάμε να δούμε τις τακτικές μία-μία 1. Προκαταβολική αναγνώριση για να μη φανεί αναλγησία. Ξεκινά με το: «Προφανώς και δεν μπορεί κανείς να πανηγυρίζει ή να δηλώνει ικανοποιημένος…» Αυτό είναι το κλασικό concession: αναγνωρίζει το πρόβλημα στην αρχή, ώστε να μην κατηγορηθεί ότι το αγνοεί. Όμως η αναγνώριση δεν οδηγεί σε ανάληψη ευθύνης. Λειτουργεί ως ασπίδα πριν αρχίσει η μετατόπιση. 2. Αλλαγή κλίμακας του προβλήματος Η ερώτηση είναι πολύ συγκεκριμένη: οι μισοί Έλληνες δεν θα κάνουν διακοπές. Η απάντηση το μεταφέρει σε ευρύτερο πεδίο: «παρατεταμένη περίοδος ακρίβειας», «κόστος ζωής», «στεγαστική κρίση». Έτσι, το συγκεκριμένο κοινωνικό σύμπτωμα — ότι άνθρωποι σε χώρα με τεράστια ακτογραμμή δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — χάνεται μέσα σε ένα γενικότερο πλαίσιο ακρίβειας. 3. Ιεράρχηση που υποβαθμίζει το θέμα Λέει: «δεν υποτιμώ τις διακοπές σε καμία περίπτωση, αλλά… το κόστος διαβίωσης, η στεγαστική κρίση είναι ακόμα πιο σημαντικές παράμετροι». Το «δεν υποτιμώ, αλλά» κάνει ακριβώς αυτό: σχετική υποτίμηση. Δεν λέει ότι οι διακοπές είναι αδιάφορες, αλλά τις μεταφέρει χαμηλότερα στην κλίμακα των προβλημάτων. Άρα η πίεση της ερώτησης μειώνεται. 4. Μετατόπιση ευθύνης στο παρελθόν / στον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να τον κατονομάζει Το κεντρικό σημείο είναι: «μια κυβέρνηση επίσης συγκρίνεται με το τι παρέλαβε». Αυτό απαντά στην ερώτηση για τα 7 χρόνια ΝΔ όχι ως απολογισμό της ΝΔ, αλλά ως σύγκριση με την προηγούμενη κατάσταση. Επικοινωνιακά λέει: ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά κοιτάξτε από πού ξεκινήσαμε. 5. Από το αποτέλεσμα στην προσπάθεια Η ερώτηση ζητά κρίση για το αποτέλεσμα: μετά από 7 χρόνια, οι μισοί δεν κάνουν διακοπές. Η απάντηση μετακινείται στην πρόθεση και στην προσπάθεια: «τι προσπαθεί να κάνει», «προσπαθώντας συνεχώς», «χρειάζεται σκληρή δουλειά», «χρειάζεται πολλή προσπάθεια». Έτσι η κυβέρνηση δεν κρίνεται από το κοινωνικό αποτέλεσμα, αλλά από την εικόνα ότι εργάζεται για τη βελτίωση. 6. Χρήση σχετικών δεικτών αντί για το συγκεκριμένο πρόβλημα Αντί να απαντήσει στο «50% δεν θα κάνει διακοπές», μιλά για: «απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο», «ρυθμούς αύξησης του κατά κεφαλήν διαθέσιμου εισοδήματος». Αυτά μπορεί να είναι πολιτικά χρήσιμα ως δείκτες, αλλά δεν απαντούν άμεσα στο ερώτημα: τι κάνετε για όσους δεν μπορούν να πάνε ούτε λίγες ημέρες διακοπές; 7. Επιλογή ευνοϊκού μέτρου σύγκρισης Δεν απαντά με βάση το βιωματικό μέτρο: αν ο μισθός φτάνει για διακοπές, ενοίκιο, τρόφιμα, μετακινήσεις. Απαντά με βάση συγκριτικά μεγέθη: «ευρωπαϊκός μέσος όρος», «ρυθμοί αύξησης». Αυτό επιτρέπει να παρουσιαστεί πρόοδος ακόμη και όταν η καθημερινότητα παραμένει ασφυκτική. 8. Χρονική εξομάλυνση Η ερώτηση αφορά το φετινό καλοκαίρι. Η απάντηση το ανοίγει σε βάθος χρόνου: «αυτά τα 7 χρόνια έχουμε μειώσει την απόσταση…» Άρα το οξύ παρόν μετατρέπεται σε αφήγημα σταδιακής βελτίωσης. Το σημερινό πρόβλημα δεν εξαφανίζεται, αλλά παρουσιάζεται ως στάδιο μιας θετικής πορείας. 9. Μετατροπή κοινωνικού δικαιώματος σε δημοσιονομικό πρόβλημα Εκεί που η ερώτηση θέτει το θέμα ως κοινωνική αδυναμία — οι άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — η απάντηση το μεταφέρει στη λογική των διαθέσιμων πόρων: «να αυξήσουμε τα φορολογικά έσοδα, μειώνοντας φόρους», «να επιστρέψουμε στην κοινωνία αυτό το οποίο έχει στερηθεί», «όσο παραπάνω καταφέρουμε να συγκεντρώσουμε…» Άρα το θέμα δεν είναι τι χρειάζονται οι πολίτες, αλλά τι επιτρέπει ο δημοσιονομικός χώρος. 10. Προληπτική επίθεση σε υποτιθέμενες «μαγικές λύσεις» Λέει: «δεν πρόκειται εμείς να υιοθετήσουμε τη λογική των μαγικών συνταγών» και «να τάξουμε χρήματα από εκεί που δεν υπάρχουν». Αυτό είναι πολύ συνηθισμένο μοτίβο. Δεν απαντά σε συγκεκριμένη πρόταση που του έγινε — γιατί στην ερώτηση δεν προτάθηκε κάτι τέτοιο. Δημιουργεί όμως έναν φανταστικό αντίπαλο: όποιος ζητά μέτρα για τους ανθρώπους που δεν κάνουν διακοπές, περίπου ζητά «μαγικές συνταγές». 11. Ψευδές δίπολο: ρεαλισμός ή λαϊκισμός Η απάντηση στήνει το δίπολο: εμείς = σοβαρότητα, σκληρή δουλειά, όχι δανεικά οι άλλοι = μαγικές συνταγές, λεφτά που δεν υπάρχουν. Έτσι η συζήτηση μετακινείται από το «ποιο είναι το πρόβλημα και τι κάνετε;» στο «εμείς είμαστε υπεύθυνοι, οι άλλοι ανεύθυνοι». 12. Εξωτερικοποίηση της κρίσης Λέει: «αυξημένο κόστος ζωής και στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη». Αυτό λειτουργεί αποενοχοποιητικά: το πρόβλημα δεν εμφανίζεται ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων εθνικών πολιτικών, αλλά ως ευρωπαϊκό ή διεθνές φαινόμενο. Άρα μειώνεται η κυβερνητική ευθύνη. 13. Αποπολιτικοποίηση της φτώχειας Η φτώχεια και η αδυναμία διακοπών εμφανίζονται ως τεχνικό/οικονομικό πρόβλημα: διαθέσιμο εισόδημα, φορολογικά έσοδα, προγράμματα, δημοσιονομικός χώρος. Δεν εμφανίζονται ως ζήτημα ανισότητας, μισθών, αισχροκέρδειας, τουριστικής εμπορευματοποίησης, κόστους στέγασης, ακτοπλοϊκών, εργασιακής επισφάλειας. 14. Απαντά σε άλλο ερώτημα Η πρώτη ερώτηση είναι: «Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση μετά από 7 χρόνια ΝΔ;» Η απάντηση ουσιαστικά γίνεται: «Η κατάσταση είναι δύσκολη, αλλά βελτιώνεται σε σχέση με το παρελθόν και εμείς δουλεύουμε χωρίς λαϊκισμό». Άρα δεν απαντά καθαρά: «ναι, είμαστε ικανοποιημένοι» ή «όχι, αποτύχαμε σε αυτό». Αποφεύγει την πολιτική αυτοαξιολόγηση Μετά από όλα αυτά προσπάθησα να θέσω εκ νέου το πρόβλημα στις πραγματικές διαστάσεις του: Επί του συγκεκριμένου, επειδή η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ευρώπη και οι άνθρωποί της δεν μπορούν να κάνουν διακοπές, παρόλα αυτά. Το βλέπετε αυτό ως πρόβλημα; Επειδή έρχονται τώρα και οι ζέστες, η κατάσταση θα είναι αποπνικτική στις πόλεις. Σχεδιάζετε να κάνετε κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το 50% των Ελλήνων; Και δείτε εδώ πηκτή επικοινωνιακή διαχείριση: Στη δεύτερη απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου φαίνονται καθαρά εξόφθαλμα μοτίβα επικοινωνιακού damage control. Δείτε τα. 1. Από το καθολικό πρόβλημα σε μερικά προγράμματα Το ερώτημα αφορά το γεγονός ότι περίπου το 50% των Ελλήνων δεν θα κάνει διακοπές. Η απάντηση, όμως, μετατοπίζεται σε επιμέρους προγράμματα: «πάρα πολλά επιδοτούμενα προγράμματα τουρισμού» «Χίος pass» «Έβρος pass» Εδώ υπάρχει αναντιστοιχία κλίμακας. Το πρόβλημα αφορά τη μισή κοινωνία. Η απάντηση φέρνει επιμέρους προγράμματα, συχνά τοπικά, στοχευμένα ή περιορισμένης εμβέλειας. 2. Ονομαστική απαρίθμηση ως απόδειξη πολιτικής Το «Χίος pass», το «Έβρος pass» κ.λπ. λειτουργούν επικοινωνιακά ως απόδειξη δράσης μέσω απαρίθμησης. Δηλαδή, η απάντηση δίνει ονόματα προγραμμάτων για να δημιουργηθεί αίσθηση κυβερνητικής παρέμβασης, χωρίς να απαντά στο κρίσιμο ερώτημα: πόσους καλύπτουν, με τι ποσά, με ποια επάρκεια, και αν μπορούν πράγματι να απαντήσουν σε ένα πρόβλημα που αφορά περίπου το 50% των πολιτών. 3. Μετατόπιση από τους πολίτες στις πληγείσες περιοχές Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος λέει ότι τα προγράμματα έχουν «διττή αξία»: αφενός να βοηθηθούν πολίτες που έχουν ανάγκη, αφετέρου να στηριχθούν περιοχές μετά από φυσικές καταστροφές ή κρίσεις. Έτσι, η συζήτηση μετακινείται. Από το δικαίωμα των ανθρώπων στην ανάπαυση και στις διακοπές, περνά στην περιφερειακή στήριξη και στην αποκατάσταση περιοχών. Πρόκειται για υπαρκτό θέμα, αλλά όχι για απάντηση στο συγκεκριμένο πρόβλημα που τέθηκε. 4. Το πρόβλημα παρουσιάζεται ως ζήτημα «ανάγκης», όχι ως κανονικότητα για τη μισή κοινωνία Η αναφορά σε «συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη» μετατρέπει το ζήτημα σε προνοιακό πρόβλημα: κάποιοι ευάλωτοι χρειάζονται βοήθεια. Όμως το ερώτημα δείχνει κάτι πολύ βαρύτερο: δεν μιλάμε για μια μικρή ομάδα ευάλωτων, αλλά για περίπου τη μισή κοινωνία. 5. Απουσία συγκεκριμένης νέας δέσμευσης Στο ερώτημα αν σχεδιάζεται κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα, η απάντηση είναι ότι «κάνουμε ήδη πράγματα» και στη συνέχεια γίνεται μια γενική αναφορά στην αύξηση του εισοδήματος. Δεν υπάρχει νέο μέτρο, χρονοδιάγραμμα, ποσό, αριθμός δικαιούχων ή σαφής αναγνώριση ότι τα υπάρχοντα μέτρα δεν επαρκούν. 6. Επιστροφή στο μεγάλο αφήγημα της κυβέρνησης Στο τέλος η απάντηση επιστρέφει στο βασικό κυβερνητικό αφήγημα: «να ανεβάζουμε συνολικά το εισόδημα των πολιτών». Δηλαδή, ακόμα και όταν η ερώτηση αφορά ένα πολύ συγκεκριμένο πρόβλημα, η απάντηση επανέρχεται στο γενικό αφήγημα: ανάπτυξη, εισόδημα, φορολογικά έσοδα, υπευθυνότητα. 7. Δημοσιονομική ηθικολογία Η φράση «χωρίς να δανειζόμαστε από τις επόμενες γενιές» βάζει ηθικό βάρος σε κάθε απαίτηση για μεγαλύτερη στήριξη. Υπονοεί ότι πιο γενναία μέτρα θα ήταν ανεύθυνα απέναντι στο μέλλον. Έτσι, η σημερινή κοινωνική ανάγκη αντιπαρατίθεται με την ευθύνη προς τις «επόμενες γενιές». 8. Ουδέτερη περιγραφή μιας κρίσης Δεν λέγεται ότι οι κυβερνητικές πολιτικές δεν επαρκούν ή ότι η αγορά λειτουργεί με τρόπο που αποκλείει μεγάλο μέρος της κοινωνίας από τις διακοπές. Αντίθετα, η κρίση περιγράφεται ως κάτι που απλώς «βιώνουμε»: «βιώνουμε μία παρατεταμένη περίοδο ακρίβειας». Η ακρίβεια εμφανίζεται σαν φυσικό φαινόμενο, όχι σαν πεδίο πολιτικών επιλογών, ρυθμίσεων και ευθυνών. 9. Επικοινωνιακή εξουδετέρωση της αγανάκτησης Το ερώτημα έχει ισχυρό κοινωνικό φορτίο: μια χώρα με τεράστια ακτογραμμή, καύσωνες στις πόλεις και περίπου μισό πληθυσμό χωρίς δυνατότητα διακοπών. Η απάντηση το μετατρέπει σε ήρεμη, τεχνοκρατική, διαχειριστική συζήτηση: προγράμματα, εισόδημα, έσοδα, φόροι, Ευρώπη, προσπάθεια. Έτσι χαμηλώνει η ένταση του προβλήματος. 10. Ελεγχόμενη αυτοκριτική χωρίς πολιτικό κόστος Οι φράσεις «υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος» και «χρειάζεται πολύ δουλειά ακόμη» μοιάζουν με αυτοκριτική. Όμως είναι μια ακίνδυνη αυτοκριτική. Δεν κατονομάζει αποτυχία, δεν αναλαμβάνει συγκεκριμένη ευθύνη, δεν λέει τι δεν λειτούργησε. Απλώς παρουσιάζει την κατάσταση ως μια προσπάθεια που συνεχίζεται. 11. Το τελικό μήνυμα που επιχειρείται να περάσει Το υπονοούμενο της απάντησης είναι σαφές: Ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά δεν αποτελεί ένδειξη κυβερνητικής αποτυχίας. Είναι αποτέλεσμα δύσκολης κληρονομιάς, ευρωπαϊκής ακρίβειας και περιορισμένων δημοσιονομικών δυνατοτήτων. Η κυβέρνηση ήδη κάνει πράγματα, τα εισοδήματα βελτιώνονται, και όποιος ζητά περισσότερα κινδυνεύει να εμφανιστεί ως υπέρμαχος «μαγικών λύσεων». Με άλλα λόγια, το βασικό επικοινωνιακό μήνυμα είναι: «Μην κοιτάτε ότι οι μισοί δεν μπορούν να κάνουν διακοπές. Κοιτάξτε ότι είμαστε καλύτερα από πριν, ότι υπάρχουν κάποια προγράμματα, ότι δεν μπορούμε να κάνουμε μαγικά, και ότι γενικά η πορεία είναι θετική» #Καλοκαίρι #Αθήνα #Διακοπές

Those who managed to reach the islands with their cars are paying 2.2-2.3 euros per liter of unleaded fuel. 60% of the price is taxes and goes to the surpluses of the party-affiliated, corrupt state. The supposed "offer" of 40 million from the refineries that Mitsotakis advertised, (translated)

Την προσοχή σας, παρακαλώ. Την ώρα που ο υπουργός Υγείας της πατρίδας μας δηλώνει πως «όλα είναι ζάχαρη», πως για τον ίδιο δεν υπάρχουν προσωπικά δεδομένα και μπορεί να καταγράφει ανενόχλητος, πως η οροφή ενός Κέντρου Υγείας που είχε ανακαινιστεί μόλις έναν μήνα νωρίτερα έπεσε επειδή κάποιος τράβηξε δυνατά την κουρτίνα, πως η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν έχει δικαίωμα να ασκεί διώξεις σε Έλληνες υπουργούς, πως δεν υπάρχει σκάνδαλο με τα «σπιτάκια ανακύκλωσης» και άλλα πολλά, προκειμένου να αποσπάσει την προσοχή από όσα τον αφορούν... Ας ενημερώσουμε τον ελληνικό λαό για ορισμένα πράγματα που θα έπρεπε να απασχολούν έναν υπουργό Υγείας σε οποιοδήποτε ευρωπαϊκό κράτος. Βγήκαν τα αποτελέσματα κάποιων ιδιαίτερα ενδιαφερουσών ερευνών. Έρευνα πρώτη: Δείκτης ποιότητας ζωής. Για το πρώτο εξάμηνο του 2026, η πατρίδα μας καταλαμβάνει την 48η θέση ανάμεσα σε 89 χώρες. Πιο κοντά, δηλαδή, στην τελευταία θέση, όπου βρίσκεται η Νιγηρία, παρά στην πρώτη θέση, όπου βρίσκεται... η Ολλανδία. Έρευνα δεύτερη: Κατανάλωση αντικαταθλιπτικών. Με βάση τις καθορισμένες ημερήσιες δόσεις (DDD) ανά 1.000 κατοίκους, η Ελλάδα, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, σκαρφάλωσε το 2024 στις 10 χώρες με την υψηλότερη κατανάλωση παγκοσμίως. Το αντιλαμβάνεστε; Μια χώρα με εξαιρετικά ευνοϊκή γεωγραφική θέση, με ήλιο, θάλασσα και κλίμα που θα ζήλευαν πολλοί, βρίσκεται ταυτόχρονα πολύ ψηλά στην κατανάλωση αντικαταθλιπτικών. Γιατί άραγε; Βλέπετε, το ενοίκιο, το σούπερ μάρκετ και οι λογαριασμοί δεν πληρώνονται με... θάλασσα. Και αυτό, θέλω να πιστεύω, το γνωρίζει πολύ καλά ο υπουργός Υγείας. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη μορφή βίας από το να διαστρεβλώνεις την πραγματικότητα που βιώνει ένας άνθρωπος. Πόσο μάλλον ένας ολόκληρος λαός. Αυτό λέγεται πλύση εγκεφάλου. Όσοι κάνετε τους ανήξερους, όσοι αρπάζεστε και επιμένετε πως όλα είναι «ζάχαρη», είστε είτε παρτάκηδες χωρίς ενσυναίσθηση είτε κομματικοί οπαδοί. Και όσοι ενοχλείστε επειδή προβάλλω όλα όσα κατατάσσουν την Ολλανδία στην κορυφή του δείκτη ποιότητας ζωής, δεν έχετε πρόβλημα ούτε με εμένα ούτε με την Ολλανδία. Έχετε πρόβλημα με το να ενημερωθεί ο Έλληνας φορολογούμενος για το πώς αξιοποιούνται οι φόροι του σε πραγματικά ευρωπαϊκά κράτη. #ποιότηταζωής #Υγεία #Ελλάδα #Ολλανδία #Υγεία #ποιότηταζωής #Ελλάδα

Αφού έβαλε φόρο στα tips και λένε οι σερβιτόροι «σας παρακαλούμε, αν έχετε μετρητά, μη μας βάλετε το tip στην κάρτα, μας το παίρνει η εφορία», τώρα ανακοινώνει αύξηση του αφορολόγητου στον φόρο που έβαλε! Με βίντεο, απευθυνόμενος στα νέα παιδιά που ο ίδιος έβαλε χέρι στην τσέπη και τον ιδρώτα τους. Η έλλειψη ενσυναίσθησης είναι το μεγάλο ατού του Μητσοτάκη. Γιατί άλλος θα ντρεπόταν να γυρίσει τέτοιο βίντεο. Το ίδιο που κάνει με τα παιδιά στο σέρβις, κάνει και με τον ελληνικό λαό: Του τρώει δύο μισθούς με την ασυδοσία σε σουπερμάρκετ, βενζινάδικα, ενοίκια, και μετά έρχεται και του επιστρέφει ψίχουλα με pass, ο ελεήμων ηγέτης! Δεν υπάρχει το μέγεθος της απάτης. #φόροι #ενσυναίσθηση #πολιτική

Αυτή που φώναζε στον καθηγητή των 800€ ότι το τζάμπα πέθανε , σαβουριασε οικογενειακώς σολωμους κ αστακούς στο μπουφέ προεδρικού πληρωμένους από τους φόρους του καθηγητή , των 800€ Κ πολύ καλά σας κάνει , δεν είστε κ για τίποτα καλύτερο. https://t.co/H2nuAHAla5 #Ελλάδα #Φόροι #Καθηγητές

Ο Άντι Μπέρναμ, ο νέος πρωθυπουργός της Βρετανίας, ανακοίνωσε τη μείωση των φόρων στους λογαριασμούς ρεύματος μέσω κατάργησης του ΦΠΑ από την 1η Οκτωβρίου, με την χρηματοδότηση αυτής της ενέργειας να προέρχεται από την ακύρωση ενός αμφιλεγόμενου κυβερνητικού σχεδίου για ψηφιακή ταυτότητα. #ΆντιΜπέρναμ #Φόροι #ΚόστοςΔιαβίωσης

Η ελληνική κυβέρνηση σχεδιάζει την αναστολή του ΦΠΑ 24% στις πωλήσεις νεόδμητων ακινήτων και του φόρου υπεραξίας 15% στις μεταβιβάσεις, στο πλαίσιο των φορολογικών ελαφρύνσεων που θα ανακοινωθούν σύντομα, με στόχο την ενίσχυση της οικοδομικής δραστηριότητας και τη μείωση του κόστους απόκτησης κατοικίας. #Οικονομία #Ακίνητα #Φόροι

Ο πρόεδρος του ΣΕΕΠΕ, Γιάννης Αλιγιζάκης, δήλωσε ότι οι φόροι συνιστούν πάνω από το 56% της τιμής της βενζίνης στην Ελλάδα, ενώ τόνισε ότι τα περιθώρια κέρδους των εταιρειών εμπορίας είναι χαμηλά και ότι η υψηλή φορολογία είναι ο κύριος λόγος για τις ακριβές τιμές των καυσίμων στη χώρας σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη. #Καύσιμα #Φορολογία #Ακρίβεια

Από την 1η Ιανουαρίου 2027, εισάγεται νέος φόρος στα ακίνητα, γνωστός ως Τέλος Τοπικής Ανάπτυξης (ΤΤΑ), ο οποίος θα αντικαταστήσει το Τέλος Ακίνητης Περιουσίας (ΤΑΠ) και τον Φόρο Ηλεκτροδοτούμενων Χώρων (ΦΗΧ), με τα ποσά του φόρου να καθορίζονται από τον κάθε δήμο και να επηρεάζουν κυρίως μεγάλα και νεόδμητα ακίνητα σε περιοχές υψηλών αξιών. #φοροι #ακινητα #ΤΤΑ

Αν και οι διεθνείς αγορές πετρελαίου δείχνουν θετική διάθεση λόγω της προσέγγισης ΗΠΑ-Ιράν που αναμένεται να μειώσει τις τιμές, η πραγματικότητα στην Ελλάδα υποδεικνύει ότι η τελική τιμή στην αντλία επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες όπως οι φόροι και το κόστος μεταφοράς, γεγονός που καθιστά αβέβαιο τον ρυθμό μεταφοράς αυτών των μειώσεων στους καταναλωτές. #οικονομία #πετρέλαιο #γεωπολιτική

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχεδιάζει νέους φόρους σε ψηφιακές υπηρεσίες, ψηφιακά τυχερά παιχνίδια και κρυπτονομίσματα για την περίοδο 2028-2034, οι οποίοι θα μπορούσαν να αποφέρουν στη Ελλάδα τουλάχιστον 1,4 δισ. ευρώ, αν και οι τελικές αποφάσεις αναμένονται το δεύτερο εξάμηνο του 2027. #ΕυρωπαϊκήΈνωση #φόροι #κρυπτονομίσματα

The government is planning a black summer for the many. The price of unleaded gasoline nationwide is at 2.136 euros per liter, with over 60% of the price being taxes. In April and May, the government made a small tax discount on gasoline, which it presented as a subsidy. (translated)