Search

En het is precies, precies dat waar ik veel van mijn collega's destijds op gewezen heb, @hansvantelling: dat als dit enorme experiment niet goed zou uitpakken, dat het enorme schade teweeg zou brengen aan het vertrouwen in vaccins en vaccinaties. En dat daarmee ook het vertrouwen in artsen en de medische wetenschap een enorme knauw zou krijgen. En dat is gebeurd. Tragisch, maar waar. Ja, ik ben zelf ook veel kritischer geworden op vaccins en vaccinaties, zeker omdat ik er veel meer van weet: het is naïef te denken dat vaccins alleen maar positieve effecten hebben en geen negatieve effecten kunnen hebben. Dat had ik kunnen weten. We moeten dus veel meer kijken naar vaccins zoals we naar medicijnen kijken: eerlijk en kritisch, met een weging van alle voor- en nadelen. Ik weet nu dat vaccins niet alleen effect hebben op de ziekteverwekkers waartegen je vaccineert, maar ook meer algemene effecten heeft op je immuunsysteem. We geven vaccins aan perfect gezonde kinderen, dus de eisen die aan de effectiviteit en veiligheid gesteld moeten worden, moeten zeer hoog zijn. En we weten nu dat dat in ieder geval niet gold en niet geldt voor de #mRNAvaccins. Maar ook voor de andere vaccins valt daar wel wat op af te dingen. We weten gewoon niet wat de hele cocktail aan vaccins op de langere termijn doet met je immuunsysteem. We (ik) hopen er het beste van, maar zeker weten doen we het niet, want dergelijke studies zijn er gewoon niet. Maar ik zie ook de voordelen van vaccins: ik heb de enorme ellende gezien van mensen met polio uit Staphorst die hun leven lang getekend zijn omdat hun ouders ze niet lieten vaccineren tegen de ziekte. Ik zie ook dat hersenvliesontstekingen en sepsis door de bacterie Hemophilus Influenza tot het verleden behoren. Die waren ronduit vreselijk en worden vrijwel niet meer gezien. En ja, het uitroeien van de pokken was wel degelijk een hele grote zegen voor de mensheid. Wat mensen ook zeggen over hygiène en voeding, pokken was gewoon een enorm besmettelijke ziekte die een enorme mortaliteit en morbiditeit had die je je bijna niet meer kunt voorstellen. De kunst is dan ook om zoveel mogelijk badwater voorzichtig weg te laten stromen, en ondertussen de baby goed in de gaten te houden. Maar ik vrees dat er hiervoor al te veel gebeurd is. Het wantrouwen tegen artsen, bestuurders en instituten zoals het @rivm is groot en dat wantrouwen zal bij veel mensen niet meer verdwijnen. Zeker niet zolang er niet een mea culpa komt. Ik heb niet voor niets al mijn gegevens bij het RIVM laten verwijderen. Ik moest zelfs antistoftiters tegen bof, rode hond en mazelen laten bepalen om aan het werk te kunnen. So be it. En het is niet voor niets dat ik mijn kinderen vertelt dat ze zich nooit, maar dan ook nooit met een mRNA-vaccin moeten laten inspuiten. En het grappigste is nog wel dit: zeer recent werd mijn premium plus plaats zo maar geupgrade naar Business Class. Ik wist niet wat me overkwam. Ik kwam naast een multimiljonair te zitten: hij had jarenlang voor Big Pharma gewerkt en was daar behoorlijk rijk van geworden. Ja hoor, ook bij Merckx en Pfizer. Nu zat ie in de raketten: booming business volgens hem. Goh. En dus kregen we het ook over de mRNA-vaccins van Pfizer. Ik had hem verteld dat ik neuroloog was, maar van boerenafkomst. Dat vond ie heel grappig. Maar goed, hij had twee kinderen, van 13 en 16. Ik heb hem niets gevraagd, dat zijn mijn zaken niet. Maar hij begon er zelf over: "I would never have let my children be injected with that stuff. We know far too little about it. And I know very well how the pharmaceutical companies work." "Besides, they weren't at any risk at all; it was nothing more than a bad flu. And in the end, I didn't do it, because my friends advised against it." "It was absolutely big business, but not for the people who took it..." De superrijken wisten het dus wel. #vaccins #gezondheid #vertrouwen

UCLouvain has inaugurated an ultra-secure laboratory to study dangerous pathogens such as plague and anthrax, with the aim of developing treatments rather than weapons, while allowing researchers to work directly with viruses and bacteria under optimal safety conditions. (translated)

Column: De paardenbloem versus KWF kankeronderzoek (Ref Robin de Boer) Max von Kreyfelt Er groeit een plantje waar niemand aandacht aan besteedt. De paardenbloem. Gemeenten bestrijden hem. Tuinliefhebbers trekken hem met wortel en al uit de grond. Kinderen blazen de pluizen weg en volwassenen lopen er gedachteloos langs. Een lastig onkruid. Totdat ergens een onderzoeker ontdekt dat een extract uit diezelfde wortel in het laboratorium opmerkelijke effecten laat zien op bepaalde kankercellen. En ineens wordt het stil. Ongemakkelijk stil. Want een paardenbloem heeft één groot nadeel. Hij groeit gratis. Er zit geen octrooi op, marketingcampagne en glimmende productlancering. En vooral geen aandeelhoudersvergadering waarin de kwartaalcijfers met applaus worden ontvangen. Een paardenbloem is economisch buitengewoon onbeleefd. Ondertussen kennen we een andere plant die al ruim vijfenzeventig jaar wél prachtig bloeit. De geldboom. Sinds 1950 trekken collectanten elk jaar langs de deuren. Televisieacties, nalatenschappen, loterijen, sponsorlopen, benefietdiners, subsidies. Jaar na jaar. Decennium na decennium. Mijn reële schatting is 4,5 miljard euro sinds 1950, En steeds opnieuw dezelfde boodschap. “We zijn dichterbij dan ooit.” Dat is een fascinerende slogan. Want “dichterbij” is een elastisch begrip. Na vijfenzeventig jaar kun je er kennelijk nog altijd nét niet zijn. Dat roept vragen op. Geen beschuldigingen. Gewoon vragen. Hoeveel miljard euro hebben Nederlanders sinds 1950 aan kankeronderzoek geschonken? Welke doorbraken zijn rechtstreeks te danken aan dat geld? Hoeveel verdwijnt onderweg in organisaties, campagnes, fondsenwerving en management? En misschien wel de lastigste vraag van allemaal: Hoe wordt eigenlijk besloten welke onderzoekslijnen wél miljoenen krijgen en welke nauwelijks een kans krijgen? Want wetenschap hoort nieuwsgierig te zijn. Niet alleen naar wat winstgevend is. De geschiedenis van de geneeskunde staat vol met ontdekkingen die ooit belachelijk werden gemaakt. Bacteriën veroorzaakten geen maagzweren. Handen wassen was onzin. Maagzweren kwamen door stress. Totdat iemand koppig genoeg was om verder te kijken. Dat is wetenschap. Niet het beschermen van bestaande overtuigingen, maar het testen ervan. Dus nee, niemand hoeft vandaag te beweren dat paardenbloemextract kanker geneest. Dat zou onwetenschappelijk zijn. Maar even onwetenschappelijk is het om nieuwsgierigheid te vervangen door desinteresse. Misschien blijkt de paardenbloem uiteindelijk niets bijzonders. Prima. Maar onderzoek dat nooit wordt gedaan, kan ook nooit iets bewijzen. En misschien is dát wel de mooiste uitvinding van onze tijd. Niet het medicijn. Maar het vermogen om sommige vragen zo lang uit te stellen dat niemand zich nog herinnert waarom ze nooit werden gesteld. De paardenbloem groeit intussen onverstoorbaar verder. Tussen de stoeptegels. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Kankeronderzoek #Paardenbloem #Wetenschap

With the increase in temperatures during heatwaves, tap water in France has exceeded 25 degrees, which poses health risks by promoting the proliferation of bacteria such as legionella, thus making this water unfit for consumption without precautions such as letting it run before drinking. (translated)