Bedenking over de koers van rector De Sutter aan mijn alma mater UGent en waarom het brokkenparcours voorspelbaar was.👇🏻 De politieke partij Groen staat vandaag aan het uiterst-linkse spectrum van het Vlaamse politieke landschap, samen met de PVDA. Ze vertegenwoordigt maar zo'n 6% van de kiezers. Daar is een goede reden voor: cultureel en sociaal-economisch radicalisme, gekoppeld aan een gebrek aan compromisbereidheid. Groen is een partij die vindt dat alles moet wijken voor de 'goede' zaak. Als je dan een vicepremier van die partij tot rector van de UGent kiest, weet je wat er zal gebeuren: het rectoraat zal geprononceerde links-progressieve ideologische keuzes maken. Dat zal op zijn beurt leiden tot sterke politieke polarisatie op en rond de universiteit. Radicaal-progressieve Gentse academici die voor De Sutter kozen, die er een betekenisvolle minderheid uitmaken, hebben daarmee gekregen wat ze wilden. Velen onder hen vonden al langer dat de universiteit 'van hen' was. En hoe radicaler de progressief, hoe intoleranter. Dat vloeit voort uit de gedachte dat progressieven de 'moral high ground' bezitten. Daardoor zijn andersluidende opinies voor hen al snel minderwaardig en dus fout. Het is deze groep die Cofnas wil zien hangen om ideologische redenen en die nu een stok zoekt om hem buiten te slaan. Dat geldt evenwel niet voor elke academicus die voor deze rector koos. Velen stemden voor De Sutter om andere redenen dan progressieve zelos, bijvoorbeeld omwille van klimaatbezorgdheid. Zij schrikken nu van de ideologische profileringsdrang van de nieuwe rector. De lijst aan polemische beslissingen die De Sutter erdoor drukte is nu al lang, van het gecontesteerde eredoctoraat voor Albanese (waarover de Raad van Bestuur fel verdeeld was!), tot de schorsing van klokkenluider Cofnas vandaag. Ik ben geen UGent-academicus maar slechts een trotse en bezorgde alumnus die er twee masters behaalde. Maar mocht ik dat wel zijn zou ik bij mezelf denken: zou mijn universiteit niet beter gebaat zijn met een strikt a-politieke rector? Met een wetenschapper die louter gerespecteerd wordt omwille van zijn of haar publicaties? Met iemand die opnieuw rust brengt in de tent en de universiteit terugvoert naar zijn essentie: kennis vergaren en overdragen? Dat laatste kan maar op één manier: door een politieke en ideologische neutraliteit te hanteren, als expliciete koers. Want enkel zo kan academische vrijheid werkelijk gedijen. #UGent #academischevrijheid #politiek
