Search

Drugiego dnia szkoły zadzwoniła wychowawczyni mojego syna. Godzina 10:43. Nie lubię telefonów ze szkoły przed południem. O tej porze placówka edukacyjna powinna przekazywać dziecku wiedzę, a nie generować zadania operacyjne dla rodzica. - Czy może pan dzisiaj przyjść na rozmowę? - zapytała. - W jakiej sprawie? - Chodzi o zachowanie pańskiego syna na lekcji. - Co zrobił? Po drugiej stronie zapadła chwila ciszy. - Wolałabym porozmawiać osobiście. Nie lubię takich odpowiedzi. - Czy sprawa jest pilna? - Kilkoro dzieci płakało. Odłożyłem długopis. - Czy syn kogoś uderzył? - Nie. - Obraził? - To zależy, jak rozumiemy obrażanie. Czyli nie. Pojechałem. Wychowawczyni czekała w sali. Syn siedział obok. Spokojny. Ręce na kolanach. Przed nim leżała kartka w kratkę pokryta liczbami. Usiadłem. - Co się wydarzyło? Pani westchnęła. - Dzisiaj dzieci rozmawiały o wakacjach. Jedni byli w Hiszpanii, inni w Grecji, ktoś w Turcji, ktoś na Malediwach... Klasyczny błąd. Pierwszy tydzień szkoły. Zamiast od razu wejść w matematykę, język polski i nauki przyrodnicze, nauczyciele uruchamiają dzieciom publiczny przegląd statusu majątkowego rodziców. - I kilkoro dzieci zaczęło się śmiać z pana syna, że on nigdzie nie był za granicą. Spojrzałem na niego. - Śmiali się? Syn wzruszył ramionami. - Trochę. - Co im odpowiedziałeś? - Najpierw nic. Dobrze. Nie należy reagować na pierwszą rynkową prowokację. - A później? - Potem zapytałem jednego chłopaka, ile kosztował ich wyjazd do Grecji. Wychowawczyni zamknęła oczy. Jakby już znała dalszy ciąg i nadal nie potrafiła go zaakceptować. - Powiedział, że nie wie, więc zapytałem, ile osób, czy na własną rękę i ile mieli posiłków. Podał mi wszystkie dane, a ja oszacowałem koszt. Popatrzyłem na kartkę. Na górze widniał napis: „Niewykorzystany potencjał kapitałowy klasy”. Poniżej tabela. Kraj. Liczba osób. Liczba dzieci. Szacowany koszt jednego wyjazdu. Częstotliwość. Hipotetyczna wartość inwestycji. Musiałem przyznać, że układ dokumentu był przejrzysty. Brakowało tylko źródeł danych i daty sporządzenia. - Przyjąłem, że taki wyjazd kosztował około czternastu tysięcy złotych - wyjaśnił syn. - I powiedziałeś to koledze? - zapytała wychowawczyni. - Najpierw zapytałem, czy jeżdżą tak co roku. - I co odpowiedział? - Że prawie co roku. - Co znaczy „prawie”? - wtrąciłem. - Dlatego dopytałem. Spojrzał na swoją kartkę. - Siedem razy w ciągu ostatnich ośmiu lat. - Następnie założyłem, że zamiast wydawać czternaście tysięcy rocznie, rodzice mogliby inwestować te pieniądze w szeroki ETF - kontynuował. - Przy założonej średniej stopie zwrotu wartość portfela wynosiłaby dzisiaj około stu trzydziestu tysięcy złotych. - Jakiej stopy użyłeś? - Osiem procent. Zmarszczyłem brwi. - Po podatku? - Nie. - Następnym razem zaznacz założenia. - Dobrze. Wychowawczyni spytała się: - Czy pan uczy syna takich rzeczy? - Uczę go, że każda decyzja ma koszt alternatywny. Pani zacisnęła usta. - Pan uważa, że to jest w porządku? Zastanowiłem się. - Zależy, co powiedział później. - Powiedziałem, że jeżeli ktoś co roku wydaje kilkanaście tysięcy na wakacje, a potem mówi dziecku, że nie ma pieniędzy na mieszkanie na start albo edukację, to nie jest problem dochodów, tylko alokacji kapitału – odpowiedział syn. Pani uniosła głowę. - Właśnie o tym mówię. - Ale to jest prawda - powiedział młody. - Nie chodzi o to, czy to jest prawda! Syn spojrzał na mnie. Ja spojrzałem na niego. To było jedno z tych zdań, po których człowiek zaczyna rozumieć, dlaczego edukacja finansowa w Polsce wygląda tak, jak wygląda. Pani próbowała tłumaczyć: - Dzieci mają prawo opowiadać o wakacjach. Nie powinieneś ich zawstydzać. - Ja ich nie zawstydzałem. - Powiedziałeś Mai, że jej rodzice „sprzedali 30 lat procentu składanego za zdjęcie z palmą”. Ona zaczęła płakać. - Bo zrozumiała procent składany. - Nie. Zaczęła płakać, bo powiedziałeś jej, że rodzice zabrali jej sto czterdzieści tysięcy złotych. Musiałem interweniować. - Proszę pani, oczywiście rozumiem, że forma mogła być zbyt bezpośrednia. Syn spojrzał na mnie zaskoczony. Podniosłem lekko rękę. Jeszcze nie skończyłem. - Ale nie możemy też udawać, że decyzje konsumpcyjne nie mają kosztu alternatywnego tylko dlatego, że robimy je w lipcu. Pani patrzyła na mnie nieruchomo. - Ja naprawdę nie chcę teraz prowadzić rozmowy o inwestowaniu. - Ja też nie. Wychowawczyni westchnęła. - Chcę, żeby pański syn przeprosił klasę. Spojrzałem na niego. On spojrzał na mnie. - Za co konkretnie ma przeprosić? - zapytałem. - Za ocenianie rodziców innych dzieci. Syn się wtrącił: - Ale nie oceniałem wszystkich negatywnie. Przesunął palcem po tabeli. - Rodzice jednej dziewczynki pojechali pod namiot w Polsce. Koszt był niski, byli razem przez dwa tygodnie, a ona nauczyła się pływać kajakiem. Zaznaczyłem ich jako efektywnych kosztowo. Nauczycielka była już zrezygnowana i powiedziała tylko: - Proszę z nim porozmawiać. Kiedy wyszliśmy na korytarz, syn zapytał: - Mam ich przeprosić? Spojrzałem na niego. - Za to, że nie przedstawiłeś dokładnych założeń. - A za resztę? - Nie. Skinął głową. - A jutro mogę im pokazać, ile kosztują coroczne wakacje przez dziesięć lat przy założeniu średniorocznej stopy zwrotu w kilku wariantach? Zastanowiłem się. - Możesz. Przerwa. - Ale uwzględnij inflację. #FIRE #edukacja #finanse #rodzicielstwo

Romina: “Sol es así, es soberbia y TIENE MALDAD, ES MALA, ES MUY MALA TU HERMANA, NUNCA ME SENTI TAN INCOMODA CON UNA PERSONA, YO DECÍA ‘ME ESTARÁ DICIENDO LA VERDAD?’ Furia era otra cosa, a Solange se le nota la maldad” Noe Abraham: “Romina no podes decir que es mala si no la conoces, me tienen acá y tengo que escuchar a Romina diciendo que mi hermana es mala porque ella duda de que si le dice la verdad o si le esta mintiendo adentro de un reality, a vos eso te parece que es mala? que tu INSEGURIDAD de si te estará diciendo la verdad o no, eso la hace mala persona? TE ESTAS EQUIVOCANDO, ella es súper generosa, fue la única que le dio comida a todos, Yipio si mesquinaba la comida, es muy frustrante y genera mucha impotencia escuchar como no la conocen” es de no creer las cosas que dice Romina, más que nunca SOL AL 9009 #GranHermano #GranHermano #RealityShow #Drama

Elas querem fazer uma série de comédia eu vou choraaaaar 😭😭😭 FREENBECKY WITH GRABFOOD #GrabFoodถูกกว่าชัวร์xฟรีนเบคกี้ #FreenBecky #ฟรีนเบค 🗣️: Se vocês tiverem a oportunidade de fazer uma série juntas, vocês duas têm algum plano de fazer uma? 🌷: Sim, temos. 🗣️: De que gênero? 🌷: Acho que não precisa ser algo que exija muita atuação. Não precisamos de uma história com muitos contextos ou personagens muito complexos. Só algo leve, descontraído e divertido. 🪽: Comédia? 🌷: Algo assim. https://t.co/RR67TuslTF #comédia #série #diversão

Aleksander Zieliński emphasizes that mandatory labeling of content generated by artificial intelligence has become a binding regulatory standard, aimed at ensuring transparency and protection against misinformation in the context of implementing the EU AI Act regulation. (translated)

The traffic generated by artificial intelligence on the internet has reached 60 percent of total online activity, leading to a significant increase in the number of bots, with as many as 40 percent of agent projects potentially being abandoned by the end of 2027 due to rising costs and issues related to hallucinations. (translated)

🚨 Os ministros da “ala Moraes” tentarão salvar o colega reduzindo tudo a uma briga entre Mendonça e Moraes. Assim, pretendem esconder que Mendonça está fazendo seu trabalho e que Moraes pode ter cometido crimes Ao colocar Mendonça e Moraes como adversários em um ringue, a estratégia é igualar os dois, politizar o caso e lançar uma cortina de fumaça sobre a questão jurídica. Boa parte da imprensa ecoará essa narrativa. Desconfiem de quem falar em “briga interna”, “crise no STF”, “interesse eleitoral” e coisas do gênero. #STF #Política #Justiça

Instagram announced that it will reduce the reach of accounts that contain AI-generated characters if they do not use the new label "AI-generated profile." So to understand this correctly, the reach on IG will be even lower, and if someone complains, it will be "you have an AI account, tough luck." (translated)

Recuerdo sus golpes en el césped de Lugo. Recuerdo su gol desde fuera del área en el Miniestadi. Recuerdo su sociedad con Rubén Castro. Recuerdo su dorsal 46. Recuerdo aquel Europeo sub-21 en el que despertó el interés de media Europa. Y, sobre todo, recuerdo la esperanza que me generó la irrupción meteórica de Dani Ceballos en el primer equipo del Betis. Fue, para mí, la ilusión a la que agarrarse en una época bastante complicada del Betis. Pero Dani, que se había ganado poco a poco los corazones de los béticos gracias a su calidad, y también a sus gestos hacia el escudo y a su sacrificio sobre el césped, decidió marcharse. Y por supuesto que también recuerdo lo tocado que me dejó aquella salida. Creo que fue un sentir bastante generalizado entre el beticismo. Nos sentimos dolidos porque veíamos en él la figura que necesitábamos para salir de aquella época tan mala. No fue así. Pero eso ya forma parte del pasado y creo que no merece la pena dedicarle más tiempo. La realidad es que, nueve años después, Dani Ceballos ha hecho todo lo que estaba en su mano, y más, para volver a vestir la camiseta del equipo de sus amores. Ha rechazado más dinero y ha esperado todo un verano hasta el último día para poder regresar al Betis. Y eso, para mí, también merece ser valorado. Hoy, en cierta manera, se cierra esa herida. Yo, personalmente, siempre he querido que volviera. Es cierto que, como casi todos, he llegado a cansarme en algún momento del culebrón, pero, en el fondo, siempre, siempre quise su regreso. Pero, más allá de lo sentimental, yo lo que quiero por encima de todo es que el Betis gane. Y, futbolísticamente, Dani Ceballos me parece un jugador descomunal. Siempre he dicho que, en cuanto a calidad, me parece uno de los mayores talentos, si no el mayor, que ha dado la cantera del Betis en los últimos años. Además, tiene garra, entrega y se deja todo en el campo. Estoy seguro de que, si le respetan las lesiones, va a poner La Cartuja boca abajo en más de una ocasión. Estoy convencido de que hay béticos que tienen sentimientos encontrados (los tengo yo en mi entorno más cercano), pero creo que Dani se merece esta oportunidad. Y creo que los béticos también nos merecemos esta oportunidad. Bienvenido a casa, @DaniCeballos46. Seamos felices juntos. #Betis #DaniCeballos #Fútbol

ORGULHO! O ator Andrew Garfield revelou em entrevista que ainda acredita que um dia veremos um Homem-Aranha gay tendo protagonismo: “Eu ainda acredito que qualquer pessoa pode estar dentro desse traje… Você não vê cor de pele, não vê gênero, não vê sexualidade. Qualquer um pode se projetar nesse traje.” Vale lembrar que desde 2022 temos uma variante gay do Homem-Aranha ganhando destaque no Aranhaverso dos quadrinhos. Trata-se de Cooper Coen, o Tecelão. Ele é natural da Terra 71490 e é um jovem gay afeminado. E ele tem uma galeria de vilões bem bafônicos e performáticos 💅 #HomemAranha #Diversidade #OrgulhoLGBTQ+

Nancy Grace Roman, born in 1925, stood out from her childhood as a pioneer in astronomy by founding an astronomy club and later becoming an executive at NASA, being recognized as the mother of the Hubble telescope, despite facing severe gender barriers in the academic field. (translated)

Ufff, la EXQUISITA ASISTENCIA de Anthony Gordon para Raphinha. Controló, recortó hacia el centro, generó el espacio para su compañero y, en cuanto vio que su capitán le hizo la pasada, lo habilitó con un fantástico pase de taco. Espectacular lo del futbolista inglés. Qué manera de iniciar su aventura con el FC Barcelona. FICHAJAZO DE IMPACTO INMEDIATO. #fútbol #FCBarcelona #AnthonyGordon