Search

Joan Laporta o wysokości oferty za Juliana Alvareza: "Nie będę już więcej rozmawiał na ten temat, bo powiedziałem już wszystko, co miałem do powiedzenia. Rozmawiałem z Miguelem Angelem Gilem, jak zawsze, rozmawialiśmy bardzo jasno i polubownie, i rozumiem, że mamy z nimi bardzo dobre relacje. Początkowo pojawiło się pewne zamieszanie dotyczące naszej oferty, które wyjaśniłem. Rozumiem; nie wywieraliśmy na nich dalszej presji. Powiedziałem im po prostu, że gdy tylko znajdą alternatywę, ta oferta pozostaje aktualna. Oferta została złożona z zamiarem pozyskania zawodnika, który podoba się kierownictwu sportowemu i trenerowi. Uważam, że to naprawdę świetny zawodnik; podtrzymujemy ofertę opiewającą na znaczną kwotę, ale nie będzie to oferta nieograniczona." [@mundodeportivo] #Futbol #Transfery #LaLiga

Chciałam już odpocząć...ale niestety ⬇️ Dzień Walki i Męczeństwa Wsi Polskiej. Gdybym kiedyś zamilkła...to znaczy, że przestałam oddychać z przepracowania. APOKALIPSA wsi Sochy 1 VI 1943 r. ❗️❗️❗️ "Mamo, pomyśl, nie miałaś najgorzej. Tylko zabijanie i podpalanie. Żadnego znęcania, pastwienia się, maltretowania, nikt nawet kobiet nie gwałcił. Szli i tylko zabijali, po kolei. I to byle jak zabijali : raz trafił, raz nie, czasem poprawiać trzeba było. Strzelali, czyli dobrze, bo jak mówią, śmierć od kuli jest tą lepszą śmiercią. Niejeden człowiek by marzył od strzału umrzeć... Pomyśl, mamo, twój tata tylko chwilę się męczył, a twoja mama w ogóle, moment – i jej nie było. Nawet nie widzieli, jak spłonął wasz nowy dom. Nawet się nie dowiedzieli, że cała wieś została spalona i zginęli prawie wszyscy. Mieli szczęście." "Pod piecem stałam i słuchałam, kiedy krewni z Ruszowa, ci, co przed Ukraińcami pouciekali do nas, do Soch, opowiadali. Pokotem na podłodze spali, bo nasz dom nie był duży, ale zanim posnęli, mówili historie tak straszne, że ja tam pod piecem lodowaciałam. Wszyscy jak w transie byli, jak porażeni, nikt już nie widział, że się dzieci pałętają, że wszystko słyszą. Że się im niechcący wnętrzności piekła pokazuje. Przy piecu stałam i myślałam tylko jedno: żeby mnie ten piec schował, żeby mnie ten piec schował, bo ja już tego nie wytrzymam. Znikały mi sprzed oczu postacie przy stole wokół lampy naftowej pochylone, a te w mroczniejszych kątach izby, których płomyk nie objaśniał, te jeszcze szybciej znikały. I zamiast cieni na ścianach pokazywały się studnie pełne utopionych dzieci, głowy siekierą odrąbane, ręce odpiłowane, oczy wyłupane, piersi odcięte, i te głosy słyszałam straszne : „wychodyty, lackije mordy” i „rizaty, rizaty”. Kiedy potem wojna do Soch przyszła, to była tragedia, ale tych Ukraińców bałam się tak, że i dziś, stara kobieta, uciekłabym przed nimi choćby do pieca.". "Niemcy w Sochach chcieli tylko pozabijać i spalić, ale jacyś mało dokładni byli ci Niemcy, że się nie przykładali, tak jak w innych razach. Niejednokrotnie kogoś ranili, a gdy chcieli dobić, to też nie wychodziło, i zostawiali człowieka na powolne konanie w mękach albo spalenie żywcem. Zdruzgotana szczęka albo wypłynięte oko, a życie wciąż żywe. Tymczasem oni szli sobie dalej i strzelali dalej, szczególnie zawzięci nie byli, robili swoją robotę, zabijali zwyczajnie, tak jak krowa je trawę. Im więcej o tym myślę, tym mocniej się utwierdzam w przekonaniu, że jest lepsze i gorsze zło, a nasza rodzina miała szczęście dostać się pod koło lepszego złego losu. Ci żołnierze szli i robili, co do nich należało. To co mieli w rozkazach wujka Globocnika i oberwujka Himmlera. Byli nawet jakby znudzeni, co chwilę jakaś wioska do spalenia i wymordowania. Wywłoczka, niedaleka, mniejsza wieś, tam jednak było więcej roboty, bo trzeba było mieszkańców posegregować i zdecydować, kto się do czego nadaje, kogo odstrzelić, a kogo pognać do Zwierzyńca, do obozu. Zabijanie i palenie to podstawy, reszta wymagała już działań decyzyjnych. Tak więc łamanie tylko jednego przykazania, akurat piątego, to była prosta sprawa, sprowadzała się do żołnierskiej solidarności w zabijaniu i żmudnego chodzenia od domu do domu, strzelania i dobijania oraz podpalania. Sochy to była więc praca u podstaw – czyli łatwizna wojenna. A skoro jeszcze w planie były samoloty, to połowa roboty robiła się sama ! Zastanawiam się, jakiż to fantasta Zagłady wymyślił dziewięć nurkujących sztukasów na te kilkadziesiąt chałup ? Na tę dolinkę wąziutką ? Jakiż rozrzutny projektant „ekspedycji karnej” ?" #NiemieckieZbrodnie #UkraińskieZbrodnie Źródło : Anna Janko - "Mała Zagłada". https://t.co/uYX0ELDkuR #historiastruggles #warcrimes #PolandHistory

Mladá rodinka s pětiletým děvčátkem se nastěhovala do domu vedle parcely, kde se stavěl nový dům. Děvčátko se přirozeně začalo zajímat o vše, co se dělo v sousedství a začalo si povídat se zedníky. Motala se mezi nimi a protože měli zlaté srdce, prakticky si ji adoptovali jako talisman. Povídali si s ní, když měli svačinu, nebo oběd a občas jí dali drobné práce, aby jí poskytli pocit důležitosti. Dokonce dali dítěti i pracovní rukavice a přilbu, což ji strašně těšilo. Na konci prvního týdne jí dali obálku s nějakými drobnými jako plat. Dítě vzalo výplatu pyšně domů a maminka navrhla, aby otevřeli na její jméno účet v bance. Paní v bance byla velmi nadšená, když jí děvčátko vykládalo o svojí práci na stavbě a že za to má dokonce i výplatu. "Určitě jsi pracovala velmi těžce, když jsi tohle všechno vydělala", poznamenala s úsměvem. "Ano, dělala jsem s Jožinem, Mirkem a Dušanem, budujme velikánský dům!" "Bože můj", pokračovala paní, "a budeš na stavbě dělat i příští týden?" Dítě se zamyslelo a potom vážně prohlásilo: "Myslím, že jo... Ale jen jestli ti čuráci ze stavebnin dovezou ty zkurvený cihly..." #Rodina #Děti #Stavba

Jalkapallon MM-kisoissa rikottiin jälleen ennätyksiä, kun Jude Bellingham teki kaksi maalia Norjaa vastaan ja nosti Real Madridin pelaajien yhteissaldon 19 maaliin, mikä on uusi ennätys aiempien 18 maalin ykkösseurojen Honvedin, Bayern Münchenin ja PSG:n nimissä. #JalkapallonMM2026 #RealMadrid #JudeBellingham

Prezident @prezidentpavel několikrát ukázal ochotu se v klidu domluvit a napravit pošramocené vztahy s premiérem a některými ministry. Neustále opakuje, že věří, že se komunikace mezi nimi zlepší. Mezitím @AndrejBabis vypustí další hnusnej koment. Jednat s blbci je těžké. 🙃 #politika #vztahy #komunikace

Nedělní estráda Babiše, opět kňoural, jak nás prezident v Ankaře znemožnil. Zajímalo by mě, kteří partneři za nimi chodili. Dle mého je ostuda, že my se musíme prezentovat ulhaným bezcharakterním Slovákem, infantilním šklebíkem a nekompetentním ministrem obrany. Ale nenávist je třeba krmit,že. #politika #Babiš #Česko

Jak chcecie u lekarzy "wolnego rynku" to powinien on wyglądać tak. W pierwszym kroku całkowicie znosimy limity przyjęć na studia. Niech decydują same uczelnie ile mogą udźwignąć, również te prywatne. W drugim kroku zmieniamy do spodu przyjęcia na specjalizacje. Tak, aby też w praktyce było no limit. Dalej - uwaga trudne - obniżamy mocno wynagrodzenia. I patrzymy co się dzieje. Jeżeli dalej mamy po 22 chętnych na miejsce i pierdyliard na specjalizacje - to możemy wynagrodzenia... obniżać dalej. Chcecie czy nie, tak by wyglądało wolnorynkowe kształtowanie kadr i stawek. Serio XD A obecnie jest to właśnie postawione na głowie, bo państwo/samorząd lekarski ustalają "limity", a potem każą z nimi negocjować wynagrodzenia, bo inaczej nie będą robić albo "wyjadą". #WolnyRynek #Edukacja #Zdrowie

Thousands of Polish villages have disappeared from the map, tens of thousands of victims still lie in nameless graves of death. The Volhynian massacre is not a "difficult history," but a planned genocide committed by the OUN-UPA. The memory of the murdered cannot be buried along with them. (translated)

🟥 Krwawa Niedziela na Wołyniu 🗓 11 lipca 1943 roku ukraińscy nacjonaliści zaatakowali Polaków w 99 miejscowościach przedwojennego województwa wołyńskiego na Kresach Wschodnich – wtedy zajętych już przez niemiecką III Rzeszę. ❗️ Tego dnia miało miejsce apogeum Zbrodni Wołyńskiej. O świcie oddziały UPA – często przy aktywnym wsparciu miejscowej ludności ukraińskiej – otoczyły i zaatakowały jednocześnie 99 polskich wsi w pow. kowelskim, włodzimierskim, horochowskim i częściowo łuckim. Doszło tam do eksterminacji ludności cywilnej i zniszczeń. Wsie były palone, a dobytek grabiony. Badacze obliczają, iż tylko tego jednego dnia mogło zginąć ok. 8 tys. Polaków – głównie kobiet, dzieci i starców. Ludność polska ginęła od kul, siekier, wideł, noży i innych narzędzi, nierzadko w kościołach podczas mszy św. i nabożeństw. 🟥 Za datę symboliczną dla ludobójstwa na Wołyniu uznaje się 10 lipca 1943 r., kiedy członkowie UPA rozerwali końmi wysłanego na pertraktacje z nimi przedstawiciela Polskiego Państwa Podziemnego Zygmunta Rumla. Po tej zbrodni rozpoczęły się masowe mordy na ludności polskiej na Wołyniu, a później w Małopolsce Wschodniej. Szacuje się, że ukraińscy nacjonaliści, wspierani przez chłopstwo, zaatakowali Polaków zamieszkałych w 4300 miejscowościach. ❗️ W pobliżu zniszczonych wsi i chutorów pozostały bezimienne masowe doły grobowe kryjące – najczęściej okaleczone – ciała polskich mieszkańców Kresów. 🟥 Celem ukraińskich nacjonalistów była jednak nie tylko fizyczna eliminacja polskiej społeczności, ale także wykarczowanie śladów świadczących o wielowiekowej obecności polskiej na Kresach. Dlatego równolegle z aktem ludobójstwa niszczyli polskie dobra kulturalne, zabytki, uderzali w kresową gospodarkę, wypalając polskie siedliska do fundamentów, ze szczególną zajadłością niszcząc katolickie kościoły❗️ ℹ️ W latach 1943–1945 na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej ukraińscy nacjonaliści wymordowali od 80 do 120 tys. Polaków. Precyzyjna liczba ofiar nie jest możliwa do ustalenia. ❗ 11 lipca obchodzimy święto państwowe: Narodowy Dzień Pamięci o Polakach – Ofiarach Ludobójstwa dokonanego przez OUN i UPA na ziemiach wschodnich II Rzeczypospolitej Polskiej. #KrwawaNiedziela #Wołyń #Ludobójstwo

Pentagonul a publicat recent un nou lot de documente referitoare la OZN-uri, inclusiv 14 documente, 19 înregistrări video și patru fișiere audio, ce includ mărturii ale aviatorilor militari despre obiecte neidentificate care nu seamănă cu nimic cunoscut până acum, precum și descrieri ale incidentelor mai recente și istorice legate de fenomene anormale neidentificate. #OZNuri #Pentagon #UAP

Jak jsem vyrůstal na cigánském sídlišti v Děčíně Boleticích? 🙂 Rok 1995 a jdu do první třídy touhle spálenou krajinou. Na Severu to bylo vždycky trochu ostré, zvlášť tady na cigánském sídláku. Ulice Čsl. Partyzánů, moje hřiště, městská betonová džungle, ve které o zážitky nebyla nouze. Můj oblíbený je třeba ten, jak nám někdo zazvonil na dveře, a když jsme otevřeli, měli jsme na rohožce obří lidské hovno posypané kokosem. Dodnes to říkám jako skvělou historku u piva, protože je to vlastně skvěle kreativní. 😀 Vždycky se tu prostě něco dělo. Třeba jsem dostal do čuni, když jsem šel s košem, ten mi pak Romale ukradli a bobovali na něm za barákem. Jindy mi zas počůrali psa nebo ukradli noty a flétnu cestou do hudebky. Dole u sklepů pravidelně čuchaly malé děti toluen a vchodové prosklené dveře ve vchodu byly tak často rozbité, že jsme nemuseli otevírat klíčem a procházeli rovnou rámem. No a když se to náhodou zasklilo, tak tím sklem někdo vždycky omylem prošel, protože jak bylo čisté, tak na to člověk nebyl zvyklý a nevšiml si ho. Občas to tady bylo i drsnější, třeba když na ulici podřízli chlápka, jen aby mu z nohou ukradli nové adidasky. Nebo když vám někdo střílel prakem do okna a když jste schytali do hlavy odpadky, co někdo sypal z balkónu. Prostě staré dobré devadesátky v Sudetech. Ale byly tu i zábavné příhody, třeba když dal táta ze srandy kamarádovi na starého Forda cedulku "VĚNOVÁNO DĚTEM" a druhý den už bylo celé auto rozebráno do takové míry, že z něj byla jen karosérie na špalkách. Akorát teda soused se moc nesmál. Každopádně tohle vůbec není žádný stesk, jen jsem chtěl říct, že já ta města mám opravdu bytostně zažitá a prožíval jsem dětství dost intenzivně v tom světě nejspodnějších pater (i když fyzicky ve 12. patře paneláku). Naučilo mě to také vnímat věci víc plastičtěji a zemitěji. Černí kluci mi říkali gádžo a já jim more nebo cigáne, kdybych jim říkal Rome, tak mi možná tak dají do držky. Měl jsem mezi nimi i spoustu kamarádů, třeba kluka, jehož rodiče byli doktoři a byl to premiant třídy. U velké části z nich jsem ale viděl, že prostě jsou problémovější než majorita, ale i tak jsme většinou žili v míru a hráli si spolu. Vzpomínám na to, jak jsme prolézali různé betonové skruže, dávali na koleje hřebíky, abychom z nich měli nožíky, chodili lízt nahoru do kopce po stromech do třešňového sadu, jak jsem jezdil na skejtu za tátou na zahrádku pivnice a cestou mu kupoval Startky za papírovou dvacku ve večerce v kočárkárně, jak jsme lezli po žebřících do starých továren nebo hledali poklady v Labi. Bylo to dobrodružství a jsem rád, že jsem to všechno zažil (přežil). Vnímám ten svět pak pestřeji. Vím, jak žijou lidi v bídě a zmaru, ale také jak se z té bídy dá snahou vypracovat a bojovat s tím. 🙂 #dětství #vzpomínky #život

Pyhimys-niminen taiteilija on esiintynyt myös erittäin syvällä tavalla tiedostavalla Flow Festivaalilla, johon osallistuu maamme syviten tiedostava yleisö. Tämä ei yllätä. Flow Festivaali kun on muutenkin oikea tekopyhyyden ja hyvesignaloinnin kokoontumisajo. Hyvää huomenta. #FlowFestivaali #taide #tiedostavuus