Search

Tadek Solarz wrote that the Volkskrant had reported the day before that Greta Thunberg had joined the French student protests and that the NOS had emphasized that the majority of the protests were peaceful. On X, he had seen footage of a woman trying to defend her store against looters and of a shopkeeper who was assaulted and kicked in the back. According to Solarz, those images could symbolize a distressed France and broader unrest. He stated that the tone and image choices of the Volkskrant and the NOS gave violence a different place in the story than the images he saw on X, which focused on victims. The criticism that X algorithms amplify certain messages and thus distort the perception of reality, he believed, also applied to the selection made by newsrooms. Solarz wrote that the woman and her looted store could have been front-page news and that her fear could have become the face of the protests. #journalistiek #mediatheorie #protesten (translated)

Max von Kreyfelt wrote in a column that Dutch bureaucracy, according to him, was slowing down the work of people who create things and maintained a large system of assessors, advisors, and task forces. He suggested that housing construction and entrepreneurship were facing more and more procedures, while shortages of skilled workers were being addressed with new task forces. He also wrote that citizens had to first demonstrate that they could survive financially before they were allowed to start a business, and that construction plans had to go through participation and policy procedures. He argued that people with the right contacts could navigate the system more easily and that mistakes made by officials were treated differently than those made by citizens. Those who asked questions were told, according to him, that trust in institutions needed to be restored, with a campaign funded by taxpayers. Von Kreyfelt referred to a warning from Ayn Rand and wrote that, in his view, the Netherlands was enabling fewer people to create things while more and more people were explaining why decisions were made carefully. He also mentioned that his collection was for sale and asked readers to support him. https://t.co/V2P6pFuNy1 #Nederland #overheid #ondernemen (translated)

Storming into a television station in the early morning and appointing a director is something only dictators would do. Unfortunately, that is exactly what they have done to our country," Özel reacted on X. Turkey "must rebuild the democratic dikes," Özel argued in an opinion piece published by Volkskrant on Tuesday. #HalkTV #Persvrijheid #Turkije (translated)

Stefan Willems shared a message from Grégory de Walque, commercial director of car-sharing platform Poppy, about the damage to shared cars in Brussels and Antwerp. De Walque wrote that Poppy had reached its record number of rides on Friday because the metro was not running and thousands of people used the app to get to work. By the end of the day, according to him, eight vehicles had been destroyed, two of which were completely burned out. He wrote that the damage was caused by rioters, not by protesters, and that this was the second time this year for Poppy. In his message, De Walque countered three reactions that he claimed to have often read under videos of the destruction: that shared cars belong to no one, that Poppy is insured, and that a large company would hardly notice a few destroyed cars. He stated that every Poppy is used hundreds of times a year and referred to research from Brussels Mobility, according to which each Poppy replaces 11.5 private cars among regular users. According to De Walque, Poppy was not insured for this kind of damage, and each destroyed car represented a direct loss. The costs of the destruction, he said, were higher than the revenue from Poppy's best day ever. He also wrote that the company had only had one profitable year since its inception and that the fleet consisted of 2,500 cars. De Walque wrote that the team would get the damaged cars back on the road, even during a strike. He asked Brussels, according to him, to help keep the shared cars available. #autodelen #Brussel #mobiliteit (translated)

"There is only one solution: that all parties sit at the negotiating table, not only on VAT but also on many other topics." The president of the CD&V, Sammy Mahdi, stated on Monday in the show "De Ochtend" that no one is benefiting from the "standoff" in which the federal budget negotiations have bogged down. #CDV #NégociationsBudgétaires #SammyMahdi (translated)

In a Russian airstrike on the Ukrainian city of Zaporizhia, at least fifteen people were killed in the early hours of Saturday, including three children, and several homes were damaged as rescuers searched for missing persons under the rubble. #Oekraïne #RussischeOorlog #Zaporizja (translated)

There was no direct or formal communication from the US, I did not receive a letter. One morning I was called by the board of the Criminal Court, they told me that I had been placed on the sanctions list. They were, I suspect, informed through the embassy. Criminal Court judge Kimberly Prost, who has been on the sanctions list since August 2025, explained in NRC that the procedure is unclear even for those directly involved. #InternationaalStrafhof #sancties #VerenigdeStaten (translated)

Ir. Wouter de Heij wrote that he had a busy week behind him, with good mornings, bad afternoons, and missed phone calls that he wanted to return later. He expressed annoyance at what he saw as the compliant attitude of LTO Nederland. According to De Heij, the civil service leadership abandoned dairy farmers, and the standard of 0.164 and other requirements remained intact. He also criticized VVD and CDA, as they, in his opinion, were either not paying attention or were willfully neglecting their responsibilities. Regarding area processes, he wrote that the civil service leadership had no interest in them. De Heij stated that the standard of 0.164 amounted to a reduction of about 30 to 40 percent of all dairy cattle in the Netherlands by 2035, possibly more. According to him, De Groot got his way, and the centrist parties allowed it to happen. He said he did not think this helped nature and urged readers to save his message. #melkveehouderij #politiek #natuur (translated)

From 2029, the network tariffs for electricity will vary based on consumption and time, which means that especially in the evening and during peak morning hours, electricity will become more expensive, resulting in some households benefiting while others, including sustainable residents and people with medical equipment, may expect higher costs. #Energieprijzen #Netwerktarieven #Duurzaamheid (translated)

🌔 Afgelopen weekend hadden we een schitterende volle maan! Op deze foto de iconische kerk van Nijmegen, met de maan 's ochtends rond half 6 perfect in compositie. Ik sta hier met mijn telelens op ongeveer twee kilometer afstand in de Ooijpolder: https://t.co/KKc97hlmhS #vollemmaan #Nijmegen #natuur

Een ochtendcolumn Vermogen in een eigen huis heeft een merkwaardige reputatie gekregen. Wie lang geleden een woning kocht, betaalde een fractie van de huidige prijs. Het verschil heet vermogen en daarbij klinkt steeds vaker het beeld van slapend rijk worden. In de politiek groeit de aandacht voor vermogen dat via erfenissen naar een volgende generatie gaat. Pro en D66 willen erfenissen zwaarder belasten. Neem iemand die in 1976 een huis kocht en daar vijftig jaar bleef wonen. Aan het einde staat er een grotendeels afgelost huis dat als vermogen naar de volgende generatie kan gaan. De koper uit 1976 kende de afloop niet. De huizenprijzen schoten omhoog naar de top van 1978 en begonnen daarna aan een jarenlange daling. Pas rond 1999 lagen de reële huizenprijzen weer boven die oude top. Vanaf 2008 volgde een tweede grote daling. Over de hele periode waren er vijftien jaren waarin de reële woningwaarde lager lag dan een jaar eerder. Bijna een derde van de tijd werd de huizenbezitter armer. Wie moest verkopen kreeg geen langjarig gemiddelde, maar de prijs van dat moment. Vandaag leggen we een liniaal tussen 1976 en 2026 en zien we vermogen. Een groot deel van de spectaculaire stijging in euro’s is niets anders dan inflatie. Vanaf de huizenpiek van 1978 steeg de reële waarde van Nederlandse woningen tot begin 2026 met ongeveer 82 procent. Omgerekend is dat een schamele 1,3 procent per jaar. Daar zit ook nog een merkwaardige fiscale draai in. Inflatie maakt een huis in euro’s duurder zonder dat de eigenaar in koopkracht evenredig rijker wordt. Bij een erfenis telt de fiscus de actuele waarde van het huis wel volledig mee. Een deel van de waardestijging waarover uiteindelijk belasting wordt geheven, is dus het gevolg van geldontwaarding. En zelfs die 1,3 procent reële prijsstijging is geen netto rendement. Op een woning van €500.000 is dat iets van  €6.500 per jaar. Het Nibud rekent voor onderhoud met ongeveer één procent van de woningwaarde. Dat is al €5.000. Opstalverzekering, OZB en andere lasten komen daar nog bij. Van het rendement blijft weinig over. Al die tijd zat het vermogen vast in één huis, meestal mede gefinancierd met geleend geld. De hypotheek vergrootte het risico. Na 1978 en opnieuw na 2008 kon het eigen vermogen snel verdwijnen terwijl de schuld gewoon bleef staan. Wie huurde, hoefde vermogensvorming niet mis te lopen. Geld dat anders in de aankoop van een huis was gestoken, kon worden belegd. €100.000 groeit bij vier procent reëel rendement in vijftig jaar tot ruim €700.000, zonder verdere inleg. Maar daarvoor moet dan wel wat risico worden genomen. Een deel van het vermogen in het huis kwam gewoon uit inkomen. De eigenaar loste af, betaalde onderhoud en investeerde later eigen geld in verduurzaming. De overheid riep daartoe op en presenteerde verduurzaming als een investering die ook de waarde van het huis kon verhogen. Dat geld werd dus niet geconsumeerd. Het werd in het huis gestoken. Na vijftig jaar overlijdt de eigenaar. Economen wijzen op de ongelijkheid die bij zulke erfenissen kan ontstaan en politiek wordt de waarde van grote erfenissen reden om die zwaarder te belasten. Geld dat jarenlang niet werd geconsumeerd maar in het huis werd gestoken, verschijnt nu als vermogen dat ongelijk is verdeeld. Je geeft het geld niet uit, maar stopt het in je huis. De overheid moedigt dat jarenlang aan. Vijftig jaar later heet het dan vermogen en wordt het aangewezen als een bron van ongelijkheid. #woningmarkt #vermogen #erfenis

Een ochtendcolumn We praten veel over de verdeling van vermogen. Daarbij slaan we een stap over. Voor dat vermogen ontstond, heeft iemand risico genomen. Maak je verlies, dan is het risico voor jou. Maak je winst, dan is de opbrengst van ons allemaal. Daaronder ligt het idee dat vermogen vanzelf groeit. Rijken worden rijker omdat ze rijk zijn. Slapend rijk. Maar rijkdom veroorzaakt geen groei. Risico doet dat. Geld dat stil blijft staan verliest door inflatie koopkracht. Wie vermogen wil laten groeien, moet het inzetten en accepteren dat het ook minder waard kan worden. Zonder risico geen rendement. Het eigen huis laat zien hoe snel we dat vergeten. De overwaarde van vandaag wordt behandeld alsof die de eigenaar vanzelf is toegevallen. Tussen 2008 en 2013 daalden de Nederlandse huizenprijzen ruim twintig procent en stond ongeveer een derde van de huishoudens met een hypotheek onder water. Mensen moesten hun huis met verlies verkopen, bleven met een restschuld achter en soms dwong de bank verkoop af. Dat was hetzelfde eigen huis waarvan we de waardestijging vandaag als bijna risicoloos vermogen beschouwen. Commercieel vastgoed kreeg eveneens zware klappen. Waarde kan twintig jaar nodig hebben om te ontstaan en in veel kortere tijd verdwijnen. Wie vijftig procent verliest, moet daarna honderd procent stijgen om weer terug te zijn. Nog geen tien jaar later sloten tijdens corona winkels en bedrijven, vielen huurinkomsten weg en nam leegstand toe. Vastgoedeigenaren moesten bijstorten en met banken om tafel. Twee grote crises binnen vijftien jaar. Vandaag zijn huizen, ondernemingen en beleggingen weer meer waard en vertellen we elkaar dat vermogen vanzelf groeit. Wie dat beweert heeft de afgelopen vijftien jaar onder een steen geleefd. Bij aandelen doen we hetzelfde. Wie duizend dollar in Apple had gestoken en was blijven zitten, zou nu rijk zijn. Dat Apple in 1997 zo diep in de problemen zat dat Microsoft 150 miljoen dollar investeerde, verdwijnt uit het verhaal. Achteraf lijkt blijven zitten eenvoudig. Op dat moment betekende het accepteren dat het geld ook verloren kon gaan. Ook langjarige beursgrafieken kennen de afloop. Ze laten zien wat iemand verdiende die zijn geld tientallen jaren kon laten staan. Het werkelijke leven kent ontslag, ziekte, echtscheiding, een onderneming die geld nodig heeft en een beurs die instort. Wie dan moet verkopen krijgt geen gemiddeld rendement, maar de koers van die dag. En toch hebben we dat risico hard nodig. Een ondernemer neemt personeel aan voordat de omzet er is, een ontwikkelaar bouwt voordat alle opbrengsten vaststaan en een investeerder financiert technologie voordat duidelijk is of die werkt. Woningbouw, innovatie en energietransitie beginnen met geld dat wordt ingezet zonder zekerheid dat het terugkomt. Nederland heeft geen gebrek aan geld dat veilig wordt gehouden. Eind 2025 stond ruim €540 miljard van huishoudens op spaarrekeningen en deposito’s en de spaarquote bedroeg 17,3 procent, het hoogste niveau sinds 1995 buiten de coronajaren. We hebben het risico mijden aardig onder de knie. Daarmee ontstaat een merkwaardige politieke boodschap. Dezelfde politici die zeggen dat we moeten investeren in de energietransitie, innoveren en meer risico moeten durven nemen, ontwikkelen beleid waarin de opbrengst van dat risico moreel ter discussie wordt gesteld. Het verlies blijft bij degene die het risico nam, terwijl een succesvolle uitkomst verandert in vermogen dat opnieuw verdeeld moet worden. Vermogen is in Nederland niet langer een teken van succes. Het is verdacht. Waar komt het vandaan, hoe is het verkregen en hoe kunnen we het verdelen. Wie wil dat honderden miljarden aan privaat geld naar woningen, bedrijven, innovatie en energie gaan, zal uiteindelijk een vraag moeten beantwoorden. Waarom zou iemand risico nemen als het verlies voor hem is en de opbrengst bij succes een moreel probleem wordt dat vervolgens moet worden gedeeld. #Vermogen #Risico #Economie

Amerikaanse aanklagers hebben rechtbankverslagen en afgeluisterde telefoongesprekken vrijgegeven van de ochtend van 7 oktober 2023, met Mahmoud al-Muhtadi, openbaar gemaakt De opnames geven een huiveringwekkend realtime verslag van hoe al-Muhtadi zich voorbereidde om zich 1/2 https://t.co/bwRpq7F6WM #MahmoudAlMuhtadi #AmerikaanseRechtspraak #Nieuws