Search

Where the Clinic Meets the Movement: Does Gender Ideology Arm Left-Wing Authoritarian Psychology? “CGAS (Clinical Gender Affirmation Scale) and related gender ideological-belief measures were strongly associated with left-wing authoritarianism” - Where the Clinic Meets the Movement: Does Gender Ideology Arm Left-Wing Authoritarian Psychology? “CGAS (Clinical Gender Affirmation Scale) was not simply standing in for being politically left-wing” - Where the Clinic Meets the Movement: Does Gender Ideology Arm Left-Wing Authoritarian Psychology? “Support for coercion, punishment, and violence appears to be tied less to liberalism generally than to an authoritarian disposition organized around left-wing ideological content” - Where the Clinic Meets the Movement: Does Gender Ideology Arm Left-Wing Authoritarian Psychology? “Gender ideology may function as an ideological accelerant” - Where the Clinic Meets the Movement: Does Gender Ideology Arm Left-Wing Authoritarian Psychology? “Gender ideology may supply authoritarian psychology with a structured map of perceived outgroups, threat sources, and oppressor classes” - Where the Clinic Meets the Movement: Does Gender Ideology Arm Left-Wing Authoritarian Psychology? “Dissent becomes not a legitimate position but a failure of professional duty or an act of harm” - Where the Clinic Meets the Movement: Does Gender Ideology Arm Left-Wing Authoritarian Psychology? “The same psychological machinery operates on the extreme left”- Where the Clinic Meets the Movement: Does Gender Ideology Arm Left-Wing Authoritarian Psychology? “Violence can come to seem permissible or necessary” - Where the Clinic Meets the Movement: Does Gender Ideology Arm Left-Wing Authoritarian Psychology? “Three findings pull in the same direction. People who strongly endorse gender ideology positions score dramatically higher on left-wing authoritarianism than their political identity alone would predict. Furthermore, both LWA (Left-Wing Authoritarianism) and CGAS (Clinical Gender Affirmation Scale) predicted support for political violence” - Where the Clinic Meets the Movement: Does Gender Ideology Arm Left-Wing Authoritarian Psychology? “Together, these findings support the paper's core claim: gender ideology may function as an ideological accelerant, telling left-wing authoritarian psychology who the enemy is, why the situation is urgent, and—in those already disposed toward force—that violence is legitimate” - Where the Clinic Meets the Movement: Does Gender Ideology Arm Left-Wing Authoritarian Psychology? “One mechanism by which clinical content may translate into violence permission deserves note. Trans-Genocide Belief—the perceived likelihood that a genocide of individuals that identify as transgender is currently underway in the United States—is predicted to more strongly relate to CGAS (Clinical Gender Affirmation Scale) and LWA (Left-Wing Authoritarianism) than to political identity and to be associated with elevated justification for political violence” - Where the Clinic Meets the Movement: Does Gender Ideology Arm Left-Wing Authoritarian Psychology? “This prediction is consistent with broader research showing that perceived threat, existential threat, and collective victimhood can increase support for hardline, punitive, or exclusionary action against outgroups, particularly when paired with authoritarian dispositions or strong moral conviction (Armaly & Enders, 2022; Carriere et al., 2022; Hirschberger et al., 2016; Kljajić et al., 2025; Schori-Eyal et al., 2014; Skitka, 2010)” - Where the Clinic Meets the Movement: Does Gender Ideology Arm Left-Wing Authoritarian Psychology? “Related work on moralization and violent intergroup conflict further suggests that when a political conflict is framed as a moral emergency involving dangerous or demonized outgroups, violence can come to seem permissible or necessary (Mooijman et al., 2018; Saguy & Reifen-Tagar, 2022)” - Where the Clinic Meets the Movement: Does Gender Ideology Arm Left-Wing Authoritarian Psychology? “The practical stakes are straightforward. Research frameworks for understanding authoritarianism have historically focused overwhelmingly on the political right, while analogous left-wing pathways have received far less attention. Yet federal agencies and public safety officials are concerned not only with ideology in the abstract, but with radicalization pathways: the content that tells people who to fear, why the situation is urgent, and when force becomes acceptable” - Where the Clinic Meets the Movement: Does Gender Ideology Arm Left-Wing Authoritarian Psychology “This study suggests that the same psychological machinery operates on the extreme left, and that it may be running through institutional channels—clinical guidelines, professional standards, credentialed expertise—that current threat-detection frameworks are not well designed to recognize” - Where the Clinic Meets the Movement: Does Gender Ideology Arm Left-Wing Authoritarian Psychology? “Violence connected to gender ideology remains largely undocumented in the academic literature. This study provides a first systematic empirical look at the psychological infrastructure that makes such violence conceivable” - Where the Clinic Meets the Movement: Does Gender Ideology Arm Left-Wing Authoritarian Psychology? “Both LWA (Left-Wing Authoritarianism) and CGAS (Clinical Gender Affirmation Scale) were significantly positively correlated with justification for political violence across all six targets” - Where the Clinic Meets the Movement: Does Gender Ideology Arm Left-Wing Authoritarian Psychology? “Our main findings for youth starting treatment with blockers include: At baseline, about one-quarter of these youth had clinically concerning scores for depression and anxiety. About one-quarter reported having thought about suicide, and 8% reported having attempted suicide in the past. These numbers are on par with the population of middle school youth at large” - The Trans Youth Care - United States “Our main findings for youth starting treatment with GAH include: At baseline, about half of these youth had clinically concerning scores for depression and anxiety. About two-thirds reported having thought about suicide, and one-quarter reported having attempted. By two years after starting GAH, these youth showed increased scores for life satisfaction, appearance congruence (having the physical appearance of one's body match one's gender identity), positive emotions, and psychological well-being and decreased scores for depression and anxiety” - The Trans Youth Care - United States

Persistent heat & drought are hitting Europe hard this summer. We are actively monitoring the situation & working w/ Member States to support farmers & protect agricultural potential. 👉 I will discuss this directly with stakeholders to get first-hand information from the ground https://t.co/fY5Jqqt4Xk #ClimateCrisis #Drought #FarmersSupport #EU

Mijn deelneming aan Jetten met het kennelijke verlies van zijn institutionele geheugen. Een premier hoeft niet iedere bladzijde van de geschiedenis uit het hoofd te kennen. Maar wie een ander land de maat neemt over Jeruzalem, grenzen en Joodse bewoning, doet er verstandig aan ten minste de eerste hoofdstukken te hebben gelezen. Jetten noemt Israëls plannen voor woningbouw in E1, tussen Jeruzalem en Ma’ale Adumim, „onaanvaardbaar en destructief”. Het zijn grote woorden. Zij zouden overtuigender klinken wanneer zij niet rustten op zo'n selectief geheugen. Want de geschiedenis van dit conflict is niet begonnen met E1. Zij begon evenmin in 1967, en al helemaal niet gisteren. Groot-Brittannië gebruikte artikel 25 van het Mandaat voor Palestina om Transjordanië uit te zonderen van de bepalingen betreffende het Joodse nationale tehuis. In 1939 volgde het Witboek. Op het uur dat de poorten van Europa zich voor de Joden sloten en de grootste catastrofe uit hun geschiedenis naderde, beperkte Groot-Brittannië ook de toegang tot Palestina drastisch. Toen kwam 1947. De Verenigde Naties stelden verdeling voor. De Joodse leiders aanvaardden haar. De Arabische leiders verwierpen haar. Er kwam geen Palestijnse staat. Er kwam oorlog. Jordanië veroverde Oost-Jeruzalem en de Westelijke Jordaanoever — Judea en Samaria. Joden werden uit de Oude Stad verdreven. Synagogen werden verwoest of ontwijd. De Joodse begraafplaats op de Olijfberg werd geschonden. Negentien jaar lang konden Joden niet bij de Westelijke Muur komen. Het is merkwaardig hoe weinig van die geschiedenis overblijft wanneer tegenwoordig over E1 wordt gesproken. Jetten presenteert Joodse woningbouw tussen Jeruzalem en Ma’ale Adumim alsof daar de erfzonde ligt die de tweestatenoplossing heeft vernietigd. Maar de chronologie weigert daaraan mee te werken. Een verdeling werd al in 1937 verworpen. Zij werd in 1947 opnieuw verworpen. Ook in latere decennia zijn onderhandelingen, voorstellen en mogelijkheden voor een definitieve regeling stukgelopen. Men kan tegen de bouw in E1 zijn. Men kan haar onverstandig vinden. Men kan menen dat zij toekomstige onderhandelingen bemoeilijkt. Dat is een politieke opvatting die verdedigd kan worden. Maar men kan niet doen alsof zonder E1 het paradijs van twee staten reeds voor de deur stond. Daar ligt een groter probleem in het Nederlandse buitenlandse beleid. Nederland spreekt steeds vaker alsof vrede slechts één obstakel kent en slechts één partij tot concessies moet worden gedwongen. Israël moet zich terugtrekken. Israël moet bouwen staken. Israël moet grenzen aanvaarden. Israël moet risico's nemen. Maar vrede wordt niet gebouwd door de geschiedenis aan één kant uit te gummen. Waar blijft de eis dat Palestijnse leiders ondubbelzinnig afstand nemen van jihadistisch terrorisme? Waar blijft de consequentie voor het verheerlijken van moordenaars? Waar blijft de politieke prijs voor het telkens weer afwijzen van een regeling wanneer die binnen bereik komt? Een vredespolitiek die uitsluitend druk uitoefent op degene van wie men concessies verlangt en nauwelijks op degene van wie men aanvaarding verlangt, is geen vredespolitiek. Het is wensdenken met een ministerie eromheen. Nederland zou daarom zijn dreigementen moeten matigen en zijn historische beschuldigingen moeten heroverwegen. Israël zal niet accepteren dat zijn geschiedenis wordt herschreven, dat de veiligheid van Jeruzalem wordt behandeld als een hinderlijk detail en dat anderen zonder acht te slaan op een eeuw van oorlog en afwijzing bepalen welke risico's de Joodse staat maar heeft te nemen. En als Jetten werkelijk de mogelijkheid van vrede wil bewaren, laat hij dan beginnen met een beginsel dat ouder is dan welk vredesplan ook: Vrede vereist twee partijen. Verzoening vereist twee partijen. En verantwoordelijkheid eveneens. Wie vrede verlangt, moet terrorisme bestrijden, ophitsing veroordelen en afwijzingspolitiek niet belonen. En bovenal moet een Nederlandse regering zich hoeden voor de oude Europese verleiding die de geschiedenis al te vaak heeft ontsierd: te menen dat zij kan bepalen waar Joden wel — en vooral waar zij niet — mogen wonen. #Vrede #Israël #Geschiedenis

Een ochtendcolumn Gisteren ging het hier over ambtenaren die zich bij Extinction Rebellion hebben aangesloten en zich op hun ambtseed beroepen. Een ambtenaar dient het algemeen belang. De vraag bleef liggen wie bepaalt wat dat algemeen belang eigenlijk is. Extinction Rebellion heeft daarop een helder antwoord. In de Verklaring van de Rebellie stelt de beweging dat de overheid niet langer in het algemeen belang handelt en daarmee het sociaal contract heeft geschonden. Daaruit volgt volgens XR het recht en de plicht tot verzet. Wetten overtreden en het dagelijks leven ontregelen horen daarbij. Daar gebeurt iets merkwaardigs. XR bepaalt zelf wat het algemeen belang is, stelt vervolgens vast dat de overheid daarin tekortschiet en ontleent aan die eigen vaststelling een rechtvaardiging voor burgerlijke ongehoorzaamheid. Het probleem zit in die constructie. Een actiegroep verklaart de eigen opvatting tot algemeen belang en gebruikt datzelfde algemeen belang vervolgens als legitimatie voor het eigen handelen. Degene die de claim doet, beoordeelt daarmee ook de claim. Het algemeen belang werkt in een democratie anders. Geen enkele maatschappelijke groepering beschikt daarover. Het ontstaat uit de afweging van uiteenlopende belangen en opvattingen binnen de democratische rechtsorde. Een actiegroep mag proberen die afweging te beïnvloeden, zoals iedere burger, ondernemer, vakbond of belangenorganisatie dat mag. De eigen opvatting tot algemeen belang verklaren geeft die opvatting geen bijzondere status. Toch duikt precies die claim op in de vergelijking met boerenprotesten. XR zou voor het algemeen belang strijden, boeren voor het eigen bedrijf en inkomen. Daarmee wordt een onderscheid gemaakt dat alleen bestaat wanneer de claim van XR op het algemeen belang vooraf wordt aanvaard. Een boer mag voor de eigen boterham demonstreren. Een werknemer mag staken voor meer loon. Een ondernemer mag voor het eigen bedrijf opkomen. Geen van hen hoeft aan te tonen dat het eigen belang samenvalt met het algemeen belang. Het recht om voor een belang op te komen hoort bij een democratie. Het algemeen belang geeft geen extra demonstratierecht en geen extra ruimte om regels te overtreden. Een snelwegblokkade krijgt geen andere juridische betekenis doordat een activist het doel van de actie tot algemeen belang verklaart. Dezelfde regels gelden voor iedereen. Iedere actiegroep kan immers dezelfde redenering gebruiken. Een boerenorganisatie kan voedselzekerheid tot algemeen belang verklaren. Een beweging tegen immigratie kan woningnood en sociale samenhang aanwijzen. Een actiegroep tegen abortus kan de bescherming van ongeboren leven algemeen belang noemen. Vervolgens kan iedere beweging vaststellen dat de overheid daarin tekortschiet en daaruit een recht op burgerlijke ongehoorzaamheid afleiden. De overtuiging verandert, de redenering blijft intact. Iedereen mag beweren voor het algemeen belang op te komen. Niemand kan aan die eigen bewering bijzondere rechten ontlenen. De rechtsstaat bestaat om precies dat te voorkomen. #ExtinctionRebellion #AlgemeenBelang #Democratie

Sylvana Simons over haar balletdocent: ‘Ik kreeg tikken op m’n zwarte billen, want die staken te veel uit.’ 🤡 Waarom voelt dit wandelende gratenpakhuis continu de behoefte om dingen uit haar uitgemergelde duim te zuigen? https://t.co/c9DXqbt5HZ #SylvanaSimons #Ballet #Opmerkingen

Host at the Esports World Cup 💚 Chess returns to the @EWC_EN and the stakes could not be higher: $1.5 million in prizes, the world's best competing w noise-cancelling headphones in front of cheering audiences, this is speed chess at its very best.💪 Live every day from Paris 💚 https://t.co/K91S7fte97 #Esports #SpeedChess #EWC2023 #FR

Met Wilders, Faber en Schoof stonden de linksen allemaal te schreeuwen als speenvarkens in de Kamer. De ambtenaren hadden allemaal hun hakken in het zand gezet, en de D66-justitie keurde alles af. Maar nu gaat het veel beter! De boeren hebben zich tot de tanden toe gemotiveerd om alles plat te staken, de FNV gaat staken, en 90% vindt die spreidingswet en de dictatoriale verplichtingen vreselijk. Wat is er nog over van het gezellige Nederland? #Nederland #politiek #protest

Ale jaja ty!!! 2:0 vs @TeamLiquid w finale @StakeEsports i zajmujemy pierwsze miejsce!!! Mega duma z zespołu, włożyliśmy mnóstwo pracy w ostatnich 2 tygodniach jak i na turnieju. Dziękuję za to i wierzę, że to początek naszej przygody. Dziękuję również @fr3ndovsky za niesamowite podejście jako stand-In. Big Love ❤️ #Esports #TeamWin #Pride

❗️ Oceniając na chłodno dzisiejsze decyzje FIVB, zastanawiam się, czy jest na świecie druga tak poważna organizacja sportowa, która jedną nieprzemyślaną decyzją wpływa na pięć kolejnych, tworząc chaos... Biorąc pod uwagę dzisiejsze komunikaty, jeszcze bardziej nie rozumiem tego pośpiechu sprzed miesiąca, kiedy to FIVB w niespełna dobę (!) po decyzji MKOL-u, postanowiła przywrócić Rosję do wszystkich turniejów oraz rankingu FIVB, który jest przecież decydujący w kontekście igrzysk olimpijskich... Nie mam z tym problemu w tym sensie, że wcześniej czy później Rosja musiała wrócić, zbyt wiele się o tym mówiło, ale odczuwam to coraz bardziej tak, jakby FIVB zrobiło wszystko, by ten powrót Rosji był jak najbardziej korzystny dla samych... Rosjan, a słowa ze strony rosyjskiego ministerstwa tylko to potwierdzają: "Z zadowoleniem przyjmujemy decyzję FIVB. Pragnę również przypomnieć, że FIVB była jedną z pierwszych międzynarodowych federacji sportowych, które wdrożyły lipcową decyzję MKOl o zezwoleniu rosyjskim sportowcom na udział w zawodach międzynarodowych pod flagą narodową i hymnem. Nasze stosunki z FIVB od zawsze były wzorowe". 🟣: LIGA NARODÓW 2027: Interesująca próba wyjścia z twarzą. Jest Rosja, są i Finlandia [M], i Słowenia [W], czyli zespoły najwyżej sklasyfikowane w rankingu FIVB sprzed decyzji o przywróceniu Rosjan do rankingu. Jednocześnie mamy teraz 19 drużyn, a harmonogram Ligi Narodów... nie jest jeszcze dostosowany do tej decyzji, dodatkowo zapewne nie dojdzie (?) w fazie zasadniczej do meczów, pomiędzy Rosją a Ukrainą czy Rosją a Polską, co jeszcze bardziej wpłynie na tworzenie systemu grupowego, który już teraz jest niezrozumiały dla wszystkich. Podsumowując, jest Rosja, jest Finlandia/Słowenia, jest 19 drużyn. Nie ma jeszcze opracowanego systemu fazy zasadniczej ani decyzji, czy dane nacje będą mogły ze sobą zagrać. Tak właśnie FIVB traktuje swój produkt premium, jakim jest Liga Narodów. Tyle dobrego, że w tym wszystkim Słowenia i Finlandia nic nie tracą. 🟣: MISTRZOSTWA ŚWIATA 2027: Bardzo ładna narracja płynie ze strony rosyjskiej federacji, dotycząca bezpieczeństwa i polityki, musieli długo myśleć, jak to korzystnie ubrać w słowa... Zaryzykuję, uważam, że już miesiąc temu otrzymali informację ze strony FIVB, że na tym mundialu ze względu na stosunki z gospodarzem turnieju nie zagrają, ale za to wrócą do Ligi Narodów, jednocześnie to dumna Rosja rezygnuje z mistrzostw świata, paradne. Ze sporym prawdopodobieństwem będą musieli zrezygnować i z żeńskiego czempionatu, ponieważ kanadyjscy przedstawiciele w Radzie FIVB, jako drudzy obok Roko Sikiricia, głosowali przeciwko powrotowi Rosji do światowej siatkówki. Samo kanadyjskie ministerstwo sportu, będąc jednym z nielicznych, skrytykowało decyzję podjętą przez FIVB. I tu po raz kolejny zaryzykuję, FIVB dzisiejszym komunikatem [The FIVB also continues to explore, in consultation with the Local Organising Committee, Volleyball Canada, USA Volleyball and other relevant stakeholders, the potential participation of the Russia women’s national team in the FIVB Volleyball Women’s World Cup 2027.], bada możliwość rozwiązania problemu w ten sposób, iż Rosja całe mistrzostwa świata rozgrywałaby w USA - to możliwe. Kończąc, wypadałoby tylko jeszcze raz porównać podejście do decyzji MKOL, włodarzy CEV a FIVB. Piękny kontrast i tym większe docenienie Roko Sikiricia, który jako szef Europejskiej Konfederacji Piłki Siatkowej wstrzymał jakiekolwiek stosunki z rosyjską federacją, a decyzję w sprawie ewentualnego powrotu Rosjan na arenę europejską podejmie po konsultacjach ze wszystkimi federacjami, bo według Sikiricia, pośpiech w tego typu historiach nie jest wskazany. Sam Sikirić głosował PRZECIW powrotowi Rosji do rankingu FIVB. Tak niewiele trzeba, by wyjść z twarzą w stosunku do wszystkich... Foto: Volleyball World. Grafika: własna. #VNL2027 • #WWCH2027 #FIVB #sport #volleyball

In many of the US poorest counties, with little private industry, the No. 1 employer is the local school district. Whoever wins the school-board elections decides who gets the well-paying patronage jobs that come with those seats. High-stakes races https://t.co/7g7uwLrWOp #SchoolBoardElections #EducationEmployment #LocalPolitics #US