Search

‘Houdt zich niet aan de wettelijke regels’, zegt de minister. Handhaaf regels dan consequent. Maar ondertussen kan binnen de publieke omroep Lidewij de Vos doodleuk in beeldtaal met Hitler worden geassocieerd en heet dat kennelijk satire of zo of journalistieke vrijheid. Bij de ene omroep is provoceren onderdeel van het vrije debat, bij de andere ligt de erkenning op het hakblok. Dáár wringt het. Vrijheid van meningsuiting is weinig waard als de tolerantie ervan afhankelijk wordt van welke omroep of politieke kleur de boodschap heeft. Eén meetlat voor iedereen óók binnen de NPO. BNRVARA: https://t.co/MIefGaLucl #VrijheidVanMeningsuiting #Journalistiek #PubliekeOmroep

Het artikel benadrukt de verantwoordelijkheid van redacties en journalisten om bewust om te gaan met beeldtaal en stereotypen die antisemitische connotaties kunnen hebben, vooral in de context van een recente controversiële cartoon die kritiek kreeg vanwege de negatieve voorstelling van Joden, en roept op tot het voeren van een gesprek over de grens tussen kritiek en stereotypering. #antisemitisme #beeldtaal #journalistiek

Naar aanleiding van de cartoon van Peter de Wit / Sigmund in de Volkskrant dit weekend, schreef Jessica Roitman het volgende aan de krant. Het werd niet geplaatst, dus ik deel het hier met permissie: Voor de tweede keer in drie weken tekent Peter de Wit in deze krant een strip die niet gaat over wat Israël doet, maar over wat voor mensen Israëliërs zijn. Op 27 juli waren zij "smeerlappen" die hun eigen verdedigers in de rug schieten. Nu zijn zij "blije mensen", vijf figuren die opgewekt vertellen hoeveel plezier zij beleven aan het verjagen, bombarderen en zien creperen van Palestijnen. Wat u ook van die eerste vier figuren vindt, het onderschrift maakt er een uitspraak over een volk van. De serie heet "blije mensen" en de aflevering van deze week heet Israël. De vijfde figuur gaat nog verder. Die man draagt geen uniform en geen helm. Hij heeft een zwarte hoed, een baard, peies en een ronde bril, hij zegt dat God aan zijn kant staat, en vervolgens moedigt hij God aan. Dat is geen soldaat en geen minister. Dat is een jood, getekend in een beeldtaal met een zeer lange Europese geschiedenis, en de pointe is dat zijn geloof het moorden toestaat en er vrolijk van wordt. Die beschuldiging is eeuwen ouder dan de staat Israël. Zou deze krant een strip plaatsen die eindigt met een imam die "Goed zo, Allah!" roept, onder de kop "blije mensen: de moslims"? Graag hoor ik wat de redactie hiervan vindt. Jessica V. Roitman Hoogleraar Joodse Studies, Vrije Universiteit Amsterdam #Israël #politiek #media