Search

In the lab of the Biotechnology Fermentation Factory in Ede, work is being done on precision fermentation, an innovative technique that makes it possible to create sustainable alternatives to dairy and egg products without animals, with personalized proteins and significant environmental benefits, while start-ups like Those Vegan Cowboys and Vivici are committed to developing this technology on a larger scale. (translated)

Charles Ratelband, an entrepreneur from Arnhem, is accused by the Fiscal Information and Investigation Service (FIOD) of embezzling 23 million euros from investors by misleading them about investments in sustainable energy projects, which led to raids at several locations where evidence was gathered. (translated)

In mei 1940 hield Nederland slechts vijf dagen stand tegen nazi-Duitsland. Na het bombardement op Rotterdam en de dreiging dat ook Utrecht zou worden gebombardeerd, capituleerde Nederland. De capitulatie beëindigde de gevechten, maar niet de gevolgen van de Duitse overwinning: Nederland werd bezet door een fascistisch regime. Precies daarom vind ik het merkwaardig wanneer Nederlandse experts al 4 jaar lang dag in dag uit Oekraïne adviseren om maar in te stemmen met Russische eisen als neutraliteit, demilitarisering en territoriale concessies, en recent ook rekening te houden met de gevoelens van Russen... Rusland vraagt Oekraïne niet alleen om vrede, maar om een fundamentele beperking van zijn soevereiniteit. Nederland heeft weinig geleerd van WO2. De les van 1940 is niet dat je oorlog altijd moet voortzetten. De les is dat capitulatie geen synoniem is voor vrede. Een opgelegde vrede kan simpelweg de overgang zijn van oorlog naar onderwerping. Het moet dan ook een keer voorgoed afgelopen zijn met de hardnekkigheid waarmee de illusie dat het belonen van agressie en het opofferen van soevereiniteit duurzame vrede oplevert in stand wordt gehouden door onze goedbetaalde experts. #WO2 #Oekraïne #soevereiniteit

Aan de slag? Een kabinet vol plannen, een land vol problemen Als ik onze minister-president bij zijn aantreden moest geloven, zou Nederland eindelijk weer worden bestuurd door mensen die de problemen niet langer voor zich uit zouden schuiven, maar ze daadwerkelijk zouden oplossen. Het was een inspirerend verhaal, dat vervolgens opgetekend werd in het coalitieakkoord van D66, VVD en CDA. Een coalitieakkoord dat heel toepasselijk ‘Aan de slag’ heette. En de kersverse premier had gelijk: Nederland snakt inderdaad naar een kabinet dat aan de slag gaat. Het kabinet-Jetten is inmiddels ruim vijf maanden onderweg. Dat is te kort om een kabinet op al zijn langetermijndoelstellingen af te rekenen. Maar het is lang genoeg om te constateren dat een aantal van de meest nadrukkelijke beloften nog steeds vooral uit woorden bestaat. Inmiddels begint pijnlijk het verschil zichtbaar te worden tussen zeggen dat je aan de slag gaat en doen wat je hebt beloofd. Vijf punten uit het coalitieakkoord springen er wat mij betreft uit. 1. Asiel, serieus grip op asiel- en arbeidsmigratie Het coalitieakkoord wond er geen doekjes om: ‘We willen serieus grip krijgen op asiel- en arbeidsmigratie.’ Sterker nog, het kabinet wil uiteindelijk dat asielaanvragen buiten Europa kunnen worden ingediend en afgehandeld, zodat mensen niet eerst de gevaarlijke reis naar Europa hoeven te maken en Nederland niet langer het toneel is waar iedere aanvraag moet worden behandeld. Dat klinkt ambitieus. Maar wat is er inmiddels gerealiseerd? Het kabinet zegt dat het ‘stappen zet’ richting behandeling van asielaanvragen buiten Europa. Er wordt gesproken met andere landen, er zijn modellen onderzocht en er moeten voor het einde van dit jaar concrete stappen worden gezet. En ondertussen is de instroom bepaald niet opgedroogd. Integendeel, in het eerste kwartaal van 2026 vroegen bijna 6000 mensen voor het eerst asiel aan, 33-procent meer dan in hetzelfde kwartaal van 2025. Onze minister van Asiel en Migratie zou zeggen dat er wel degelijk vooruitgang is geboekt, het Europese Migratiepact is inmiddels ingevoerd en het tweestatusstelsel is aangenomen. Dat zijn stappen. Maar wie de kiezer beloofde ‘serieus grip’ te krijgen op migratie, waarbij de nadruk lag op het significant inperken van de instroom kan hier niet mee aankomen, dit is onvoldoende ‘grip’ op asiel- en arbeidsmigratie. Met andere woorden: de belofte is gemaakt, maar met de uitvoering moet men nog beginnen, dat blijkt ook uit het feit dat er nog steeds elke week 1000 asielzoekers in Ter Apel arriveren. Kortom, we mogen daarom zonder meer stellen dat het kabinet wat asiel betreft heeft gefaald om te leveren, er is geen grip op asielmigratie. 2. Woningbouw: 100.000 woningen per jaar Ook wat woningbouw was de boodschap hoopgevend. De woningnood moest topprioriteit worden. Nederland moest structureel werken aan 100.000 nieuw te bouwen woningen per jaar. Het kabinet beloofde minder regels, kortere procedures en ‘ruim baan voor nieuwe huizen’. En wat kregen we? Een Nationale Woningbouwkaart. Een Taskforce Versnelling Woningbouw. Een beleidsbrief. En steeds de mededeling dat er voldoende plannen zijn. Sterker nog: volgens het kabinet liggen er inmiddels concrete plannen voor 100.000 woningen per jaar en verwacht ABF dat het doel in 2027 binnen bereik komt. U ziet ongetwijfeld waar het misgaat toch? Inderdaad. Nederland heeft geen tekort aan plannen. Nederland heeft een tekort aan gebouwde woningen. Zo constateerde De Algemene Rekenkamer in mei dat de resultaten van de nieuwbouw achterblijven, die 100.000 nieuw te bouwen woningen zijn vooralsnog een nobel streven, maar verre van de realiteit. Maar eerlijk gezegd is dat de modus operandi van deze regering in een notendop: plannen worden gepresenteerd alsof het resultaten zijn. Niet alleen bij woningbouw, maar ook bij asiel, men vergadert tot men een ons weegt, laat allerlei onderzoekscommissies de problemen in kaart brengen en vervolgens gebeurt er niks. Iemand die al vijf tot tien jaar op een woning wacht, kan weinig met een rapport dat krapte op de woningmarkt in kaart brengt, die voelt die krapte aan den lijve. Kortom, ook wat woningbouw betreft kunnen we stellen dat het kabinet heeft gefaald om te leveren, plannen worden gepresenteerd als resultaten en in plannen kan niemand wonen, da’s de wrange conclusie die we mogen trekken. 3. Stikstof: Nederland van het stikstofslot af Na jaren van stilstand en juridisch getouwtrek beloofde het nieuwe kabinet ook wat stikstof betreft doorbraken. Nederland zou eindelijk van het stikstofslot worden gehaald. Boeren zouden duidelijkheid krijgen, PAS-melders weer perspectief en de vergunningsverlening voor de woningbouw en het bedrijfsleven zou weer op gang komen. Premier Jetten kondigde bovendien nadrukkelijk aan dat er voor de zomer duidelijkheid zou zijn welke keuzes er zouden worden gemaakt. Het kabinet presenteerde vervolgens op 26-juni het pakket maatregelen waarmee Nederland van het stikstofslot zou komen. Alleen bleek bij nadere beschouwing dat de daadwerkelijke vergunningverlening nog moet worden afgewacht. De nieuwe wetgeving moet in oktober naar de Kamer, het PBL moet het pakket nog beoordelen en pas daarna kan worden vastgesteld of het juridisch voldoende geborgd is. En uiteraard hebben belangenorganisaties ook een vinger in de pap, dus als er juridische procedures worden opgestart kan dit nog jaren gaan duren. Dus ook hier geldt dat ‘de doorbraak’ vooral een aankondiging is van een doorbraak. Dat is misschien flauw geformuleerd, maar vraag het aan een boer wiens vergunning wellicht wordt ingetrokken, of aan z’n collega die nu geen vergunning krijgt. Momenteel verkeert de hele sector in limbo, daardoor wordt er niet geïnvesteerd omdat niemand een financieel risico wil lopen, en neemt men, terecht, een afwachtende houding aan. De trend die we zien bij asiel en woningbouw zien we bij stikstof dus ook weer terug. Er wordt vooral vergaderd in Den Haag, er worden plannen gemaakt, maar op basis van plannen gaat niemand zijn bedrijfsvoering aanpassen of investeringen doen, dus ook hier verzuimt ons kabinet om te leveren. 4. Minder regels: 500 onnodige regels geschrapt of vereenvoudigd Dit is misschien wel de meest pijnlijke, want het kabinet beloofde niet alleen grote hervormingen op asiel, woningbouw en stikstof. Het beloofde ook iets wat bijna kinderlijk eenvoudig lijkt: minder onnodige regels. Voor de zomer zouden zo’n 500 onnodige regels worden geschrapt of vereenvoudigd. Het resultaat? De teller staat op 403. Het kabinet presenteerde dat zelf als een succes, hoewel het doel dus simpelweg niet werd gehaald. Nu kun je natuurlijk zeggen dat 403 minder onnodige of vereenvoudigde regels beter is dan niets. Maar dat is niet het punt. Als een kabinet zichzelf een doel stelt van 500 en eindigt op 403, dan is het beoogde resultaat niet gehaald. Het probleem is bovendien groter dan die 97 regels die nog op de lijst staan. De belofte was dat de overheid ‘dingen makkelijker’ zou maken in plaats van moeilijker. Dat is een duidelijke politieke keuze, want in Nederland regeltjesland is het vaak de bureaucratie die een belemmerende factor is. Iedere ondernemer weet inmiddels dat het probleem niet het aantal regels is, maar de stapeling van regels, uitzonderingen, formulieren, vergunningen en toezicht erop die ervoor zorgt dat iets simpels in Nederland al snel bijna onmogelijk wordt door de regelzucht. Dus ook wat dit punt betreft faalt het kabinet om te leveren, het begin is er, maar het schrappen van onnodige regels zou toch niet zo’n struikelblok behoren te zijn? 5. Energie: een noodfonds voor hoge energiekosten Jarenlang verkochten de partijen in het kabinet de energietransitie met de belofte dat energie straks bijna gratis zou zijn, en dat de geplande overcapaciteit netto geld zou gaan opleveren. Anno 2026 kan het contrast haast niet groter zijn, energie is bijna onbetaalbaar omdat de duurzame energiebronnen waar massaal in geïnvesteerd werd vooral op subsidie bleken te draaien en daarnaast onbetrouwbaar bleken te zijn. Het kabinet beloofde een noodfonds energie op te zetten om mensen met een kleine portemonnee de helpende hand te bieden bij hun energiekosten. Tegelijkertijd moest door subsidies energie structureel betaalbaar blijven. Premier Jetten beloofde in maart zelfs expliciet dat er dit jaar een noodfonds zou komen voor huishoudens met de grootste financiële problemen. In juli kwam de aankondiging dat er 193-miljoen beschikbaar komt, naar verwachting voor ongeveer 500.000 huishoudens. Alleen komt dit fonds volgens het kabinet pas later dit jaar beschikbaar. Dat is een beetje alsof je in juli tegen iemand zegt dat je hem voor de komende winter een winterjas geeft en dan in november trots komt vertellen dat je de jas inmiddels hebt besteld. Het zijn wederom plannen, maar het is geen daadkracht. Eén van de argumenten waarmee de energietransitie werd verkocht aan de Nederlander is dat het energie bijna gratis zou maken, waardoor onze concurrentiepositie zou verbeteren en daarmee de koopkracht en het welvaartsniveau van alle Nederlanders. Het tegenovergestelde is inmiddels de realiteit: energie is onbetaalbaar geworden en de koopkracht en het welvaartsniveau zijn gedaald. Dus wederom faalt het kabinet om te leveren. Maar begrijpt u mij niet verkeerd, dit betekent niet dat het kabinet helemaal niets heeft gedaan. Het heeft wetgeving door het parlement gekregen. Het Europese Migratiepact is ingevoerd. Er ligt een stikstofpakket. Er zijn maatregelen voor woningbouw genomen. Er is geld vrijgemaakt voor het noodfonds. Er zijn honderden regels aangepakt. Maar dat is nu juist het punt. Een kabinet moet niet worden afgerekend op hoeveel beleidsstukken het produceert, maar op de problemen die het oplost. Als we kijken naar de inhoud van het coalitieakkoord, de beloftes waarmee dit kabinet zichzelf presenteerde: grip op asiel en arbeidsmigratie, doorbraken op stikstof en woningmarkt, minder onnodige regels, betaalbare energie. Dat waren de redenen waarom mensen op de partijen in het kabinet hebben gestemd. Dit zijn allemaal punten die stuk voor stuk vereisen dat het kabinet hier actie op onderneemt. Het zijn echter ook de punten waarop we het kabinet kunnen afrekenen, op basis van één simpele vraag: wat is er veranderd? Als het antwoord na vijf maanden vooral bestaat uit ‘we zijn ermee bezig’, dan is dat geen resultaat, er is dan niets veranderd. Daarmee levert het kabinet dus aantoonbaar niet, lost men de gemaakte beloftes niet in. Het is vooral veel woorden, veel plannen, veel optimisme, maar vooral ook opvallend weinig resultaat. Is dan de belangrijkste belofte die dit kabinet nog moet nakomen niet dat men aan Nederland laat zien wat ‘Aan de slag’ betekent en dat men eindelijk eens begint met uitvoeren? #Kabinet #Asielbeleid #Woningbouw

Ik worstel nergens mee en heb het abonnement op Trouw al jaren geleden opgezegd. Deugen voor de bühne, dat is wat jullie en die krant doen, en steeds minder mensen hebben behoefte aan dit hypocriete gekwezel. Exact hetzelfde als de kerkelijke elite in de Middeleeuwen, die de mensen aflaten verkocht, zogenaamd om hun zielenheil veilig te stellen, en er zelf rijker van werd. Met je duurzame keuzes. Weet je wat duurzaam is? Vrede met Rusland en stoppen bommen te financieren waarmee Oekraïne platgebombardeerd wordt. #hypocrisie #duurzaamheid #vrede

Dit schrijnende verhaal laat zien hoe het in Nederland is gesteld. Statushouders met voorrang een huis. Mantelzorger moet huis verlaten waar hij al die jaren zijn broer heeft verzorgd. Gedeeld door Jolanda de Vos op facebook met het verzoek het verder te delen. 👇👇👇 Ik ga toch mijn verhaal delen. Misschien kan iemand helpen maar vooral om te laten zien hoe krom Nederland is voor hun eigen inwoners. Op 6 juni 2025 is mijn vader plotseling overleden, Hij was 65 jaar oud. Ik had niet verwacht dat hij 100 zou worden, maar dat hij al op 65-jarige leeftijd zou overlijden, had ik nooit gedacht.Het verlies is enorm en kwam voor ons als familie als een grote schok. Papa woonde ruim 32 jaar in een huurwoning van Wooncompas. Hij miste beide onderbenen en was daar door gedeeltelijk afhankelijk van hulp. Gerco( mijn oudste broer)was degene die er voor hem was. Hij hielp met het huishouden, deed samen boodschappen, ondersteunde hem bij praktische zaken en zorgde ervoor dat onze vader niet alleen was. Maar hun leven was meer dan alleen mantelzorg. Ze genoten van de gewone dingen: samen barbecueën, het verzorgen van de tuin, voetbal kijken en samen Formule 1 kijken. Ze hadden gezelschap aan elkaar, zorgden voor elkaar en vormden samen een huishouden. Voor het overlijden van papa is een aanvraag ingediend om Gerco als medehuurder te laten erkennen. Daarbij zijn alle gevraagde documenten aangeleverd. Wij gingen er daarom vanuit dat de aanvraag was goedgekeurd en dat hij officieel medehuurder was geworden. Pas na het overlijden van papa bleek dat de aanvraag was afgewezen. Er is nooit een brief of e-mail gevonden waarin deze afwijzing aan onze vader of aan Gerco is meegedeeld anders hadden ze de aanvraag opnieuw gedaan. Na het overlijden liet Wooncompas weten dat Gerco de woning moest verlaten. Wij hebben niet alleen gevraagd als Gerco in de woning kan blijven. We hebben gevraagd voor een andere woning of als woningruil mogelijk was, zolang hij maar een dak boven zijn hoofd zou houden en niet ineens op straat zou komen te staan. Zijn verzoeken zijn afgewezen en hij zou na 3 maanden het huis uit moeten. Gerco is een rechtzaak gestart tegen wooncompas. We zijn nu ruim een jaar verder en heeft de strijd rondom de woning ervoor gezorgd dat er nauwelijks ruimte is geweest om rustig te rouwen om onze vader. In plaats van bezig te zijn met het verwerken van zijn overlijden, zijn we vooral bezig geweest met zorgen, procedures en onzekerheid over de toekomst van Gerco Op 23 juni vond de rechtszaak plaats. Op 1 augustus volgde de uitspraak. Waar er duidelijk uit kwam dat papa en Gerco een duurzame gezamenlijk samenleving hadden(wat je nodig hebt om medehuurder te worden en is afgewezen door wooncompas) Omdat er geen woonvergunning is moet Gerco de woning binnen drie maanden verlaten. Dus samengevat over 3 maanden is Gerco dakloos. Welkom in Nederland. Delen zou lief zijn #Nederland #mantelzorg #dakloosheid

Shell steekt winst uit verkoop gesubsidieerde wind- en zonneparken in eigen zak Ja, u leest het goed. Shell trekt de stekker uit zijn Europese wind- en zonneparken. Het concern verkoopt zijn volledige onshoreportefeuille aan TotalEnergies, dat vervolgens een belang van 50 procent in een deel van de projecten doorverkoopt aan de Amerikaanse private-equityreus KKR. In Nederland gaat het om ongeveer 254 MW aan vermogen: de parken in Emmen (Pottendijk), Terneuzen (Koegorspolder en Sas van Gent), Moerdijk en Heerenveen. Projecten die jarenlang met forse SDE-subsidies tot stand zijn gekomen. Die subsidies deden precies waarvoor ze bedoeld waren: het investeringsrisico voor Shell grotendeels wegnemen. De overheid vulde het verschil aan tussen de kostprijs van duurzame elektriciteit en de marktprijs. Daardoor kon Shell deze projecten met een zeer beperkt financieel risico ontwikkelen en bouwen. Nu de windturbines en zonnepanelen eenmaal draaien, stapt het bedrijf uit de markt, incasseert de verkoopwinst en belandt de fysieke infrastructuur in buitenlandse handen. De Nederlandse overheid blijft ondertussen de afgesproken subsidies gewoon uitkeren, alleen voortaan aan TotalEnergies en KKR. De contracten bevatten geen clausule die daar iets tegenover stelt. De Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hanteert geen clawback-clausule, geen verplichte winstdeling en geen beperkingen voor een nieuwe buitenlandse eigenaar. Ja, u leest het goed: infrastructuur die met publiek geld is gebouwd, kan met winst worden verkocht zonder dat de belastingbetaler daar ook maar iets van terugziet. Publiek geld fungeert zo als gratis geldboom. De belastingbetaler draagt het risico, het bedrijfsleven incasseert de meerwaarde en de infrastructuur verdwijnt over de grens. Lokale gemeenschappen blijven achter met de windmolens en zonneweides als permanente horizonvervuiling, terwijl de financiële opbrengsten naar buitenlandse investeerders vloeien. De overheid, die de royale subsidies verstrekte, staat met lege handen. Het contrast met Shells fiscale positie in Nederland maakt dit nog wranger. Dankzij fiscale constructies en afschrijvingen betaalt het concern hier al jarenlang relatief weinig vennootschapsbelasting. Tegelijkertijd werden investeringen ondersteund met staatssteun, waardoor de risico's grotendeels door de overheid werden afgedekt. De verhouding is daarmee opvallend eenzijdig: de staat neemt het risico, Shell maximaliseert het rendement en de uiteindelijke verkoopwinst verdwijnt via internationale bedrijfsstructuren uit Nederland. Waarom dit systeem zo is ingericht, en met medeweten van welke ambtenaren en ministeries, is mij volstrekt onduidelijk. Hier ligt een uitgelezen kans voor de minister van Financiën. Het begrotingstekort is structureel, de energietransitie kost miljarden en Den Haag zoekt voortdurend naar extra inkomsten. Is het dan niet logisch om bij toekomstige SDE-beschikkingen, en waar juridisch mogelijk ook bij bestaande regelingen, een terugbetalingsverplichting op te nemen bij verkoop? Wie een met publiek geld gesubsidieerd energieproject met winst verkoopt, betaalt een deel van de ontvangen subsidie terug. Niet als straf, maar als logische voorwaarde: wie het risico niet droeg, kan ook niet de volledige verkoopwinst opeisen tenslotte. Begrijp mij goed: dit is geen anti-ondernemersmaatregel. Dit is simpelweg gezond rentmeesterschap. Publiek geld is bedoeld om de energietransitie te versnellen, niet om een risicoloze springplank te vormen voor internationale investeerders die bij verkoop de volledige winst incasseren. Shell is immers geen nutsbedrijf met een publieke taak, maar een beursgenoteerde onderneming die investeert waar het rendement het hoogst is. Kennelijk leveren olie, gas en de handel daarin momenteel meer op dan het exploiteren van wind- en zonneparken. De Nederlandse politiek heeft Shell jarenlang behandeld als een onmisbare partner in de energietransitie. Die illusie is inmiddels definitief doorgeprikt. Zodra de projecten volwassen zijn en de verkoopwinst lonkt, vertrekt Shell en blijft de overheid met lege handen achter. Als de politiek werkelijk de overheidsfinanciën op orde wil brengen, is het niet meer dan redelijk dat de staat niet alleen de risico's deelt, maar ook meedeelt in de successen die met belastinggeld mogelijk zijn gemaakt. Anders blijft de Nederlandse belastingbetaler keer op keer de rekening betalen, terwijl de winst in het buitenland belandt. De vraag is dan ook niet of dit systeem scheef is, maar of @Minister_FIN bereid is het eindelijk recht te trekken? #Energietransitie #Duurzaam #Shell

The drought in the Netherlands is severe, but earlier investments in water management have mitigated the impact; however, water managers advocate for more sustainable measures and a change in the attitude of the population to better cope with the new, more frequent drought periods. (translated)

The Dutch company Alfen from Almere has purchased sodium batteries worth millions of euros from the Chinese manufacturer CATL, with which they are introducing a sustainable alternative energy storage technology that can potentially store as much energy as 100,000 electric cars. (translated)

We pikken het niet. Niemand Vogelvrij. Vandaag de boer. Morgen jij. #RedHetPlatteland * Sluit je aan bij de lokale acties. * Kom 14 augustus naar de Recht op Boer Dag in Den Bosch * Teken de petitie * Hang de vlag op zijn kop https://t.co/L2914XVwze https://t.co/J2FmZM73Ox #Boerenprotest #DuurzameLandbouw #Vogelvrij

Olindo Isabella van de TU Delft benadrukt in een recent interview dat we leven in een gouden eeuw van zonne-energie, waarbij China een leidende rol speelt in de snelle groei van deze technologie door grootschalige productie en innovatie, wat leidt tot lagere kosten en meer onafhankelijkheid van geopolitieke verstoringen. #Zonneenergie #DuurzameEnergie #TechnologischeGroei

Steeds meer huishoudens in energiearmoede in Nederland zien hun energiekosten toenemen, met een gemiddeld tekort van 624 euro per jaar, waarbij 12 procent van hun inkomen aan gas en elektriciteit wordt besteed, en de overheid onderzoekt duurzame oplossingen om dit probleem aan te pakken. #energiearmoede #huishoudens #verduurzaming

Studenti Technické univerzity v Eindhovenu vyvinuli první ambulanci na světě poháněnou solární energií, nazvanou Stella Juva, která je schopna poskytovat zdravotnickou péči ve vzdálených oblastech s nedostatkem paliva a elektřiny. #ZonneAmbulance #SolarTeamEindhoven #DuurzameGezondheidszorg

Sinds zondag is het binnen de EU wettelijk verboden voor bedrijven om onverkochte kleding en schoenen te vernietigen, in een poging om verspilling in de mode-industrie te verminderen en duurzame productie te bevorderen, met uitzonderingen voor veiligheidsrisico's en een langere invoeringstermijn voor middelgrote en kleine bedrijven. #duurzaam #mode #EU