Sander Sassen

U zocht context bij de opmerking van @hannekevdwerf over het maar zelf gaan schieten op Russische doelen? Met deze symbolische kledingkeuze zet Hanneke deze opmerking richting het Kremlin extra kracht bij. Of is dit ook een verspreking @jpaternotte? https://t.co/mXOhqfFs3i #Rusland #politiek #symboliek

Zeg @Het_OM, misschien dat jullie kunnen uitleggen hoe de nabestaanden met deze eis vrede moeten hebben? Ali. A. rijdt met meer dan twee keer de toegestane snelheid de zwangere Elisabeth dood en het OM vindt acht maanden cel voldoende? Acht maanden! Bron: https://t.co/dcKv4AlEh3 https://t.co/ZlR4bV0G33 #Justitie #Veiligheid #Rechtvaardigheid

Bij deze een klinkende Oscar-nominatie voor @TreesSaveAll, want bij deze acteerprestatie verbleken alle voorgaande, zelfs PVV-Statenlid Van Tiggelen moet dat ruiterlijk toegeven. Geeft u Trees even een welgemeend compliment in de reacties? Dank u! https://t.co/xBAf1nx6yL #OscarNominatie #Acteerprestatie #Complimenten

U moet kiezen! Of de door links op handen gedragen Sophie Straat of de door links verketterde Sydney Sweeney. Kiest u vol overtuiging voor Sophie's zorgvuldig gecultiveerde crack-hoer look of toch de natuurlijke schoonheid van Sydney? Ik lees uw reactie graag in de comments. https://t.co/HxEhIbzkhV #SophieStraat #SydneySweeney #Keuze

Foto ter illustratie staat er bij dit artikel, om vervolgens een agent met een wapenstok af te beelden. Een beeld van de daders heeft u er zelf ongetwijfeld bij. Iedereen weet wat voor groepen jongeren dit zijn, toch? Daar is niets racistisch aan. Bron: https://t.co/7Ybx51fqmU https://t.co/NarUIJ6vjm #nieuws #samenleving #discussie

Tja, @jesseklaver pleit ervoor dat wij de klimaatverandering moeten stoppen, vanuit ons kleine kikkerlandje. Nu had ik Jesse al niet hoog zitten, maar dit is een opmerking van het niveau 'stikstofdeken' van @RobJetten. Hebben jullie elkaars huiswerk soms overgeschreven Jesse? https://t.co/0sHa4KiEIZ #klimaatverandering #Nederland #politiek

De klimaatmars in A'dam, het beeld wat deze video laat zien sluit echt naadloos aan op mijn verwachtingspatroon. Het zijn vooral half demente bejaarden die braaf het narratief van de publieke omroep napraten. Verlos ons aub. van deze plaaggeesten! https://t.co/Ryadwby6VA #klimaat #milieu #demonstratie

Grappen maken, lachen, tijdens de officiële ceremonie op Ground Zero in New York. Je laat daarmee als @NYCMayor zien dat je totaal geen respect hebt voor de slachtoffers van 9/11. Het is beschamend, schofferend en het ambt onwaardig. https://t.co/KBv261Kqjk #9/11 #GroundZero #Respect

Los van het feit dat @pvvfaber hier een valide punt heeft, is haar parlementaire onschendbaarheid hetgeen een aangifte zinloos maakt. Het feit dat de @politie achter deze Marokkaanse agente gaat staan maar de Bollendak agent liet vallen is opmerkelijk. https://t.co/hiUzCScomr #politiek #rechtvaardigheid #Nederland

Tja, gelijk in de slachtofferrol kruipen en aangifte doen, daarmee sluit het gedrag van deze Marokkaanse agente naadloos aan bij het verwachtingspatroon, enige mate van zelfreflectie ontbreekt. Bron: https://t.co/sClaZBSrI9? https://t.co/8xid4tfxqz #slachtofferrol #zelfreflectie #gedrag

9/11 en Joe, de taxichauffeur uit Queens. Ik kan mij de eerste keer dat ik New York bezocht nog goed herinneren. Ik had een rechtstreekse vlucht geboekt vanaf Schiphol naar New York met de inmiddels legendarische Boeing 747 waar de KLM toendertijd nog mee vloog. Bij dit soort lange vluchten maakte ik er altijd een gewoonte van om een vlucht in de avond te boeken, bij voorkeur business-class, zodat ik kort na het opstijgen kon proberen om de slaap te vatten, uiteraard met de insteek dat ik dan uitgerust in New York zou arriveren. Helaas had ik maar drie dagen om de stad te verkennen omdat ik later die week in San Francisco moest zijn voor een conferentie over de laatste ontwikkelingen in de computerindustrie. Pakweg acht uur na wheels-up in Amsterdam landden wij op JFK Airport en nog geen half uur later zat ik, samen met m’n bagage, in een taxi onderweg naar downtown New York. De taxichauffeur, hij had zich voorgesteld als Joe, kwam uit Queens, zijn onmiskenbare accent liet daar geen enkele twijfel over bestaan. Joe was een sympathieke dertiger die duidelijk positief en vol in het leven stond, dat bleek overduidelijk uit zijn houding en manier van praten. Nadat hij begreep dat ik uit Nederland kwam vroeg hij mij vervolgens de oren van het hoofd over het Nederlandse drugsbeleid, de coffeeshops in Amsterdam en uiteraard, hoe kon het ook anders, de wereldberoemde Rosse Buurt. Terwijl we het hadden over de schaars, en uitdagend, geklede dames achter glas op de Oudezijds gaf hij mij zijn visitekaartje en deed hij z’n zonnebril half naar beneden terwijl hij, over de rand van z’n bril, mij een vette knipoog gaf en op het hart drukte dat ik hem kon bellen als ik behoefte had aan wat ‘gezelschap’. Hij voegde eraan toe dat ik hem daarnaast ook dag en nacht kon bellen op datzelfde nummer als ik ergens naartoe wilde in New York. Ik bedankte hem vriendelijk en glimlachte terwijl ik hem op het hart drukte dat ik geen behoefte had aan het gezelschap waar hij op doelde. Terwijl we Manhattan binnen reden, en de wolkenkrabbers aan weerszijden voorbij schoten, was Joe inmiddels al halverwege z’n levensverhaal. Van zijn aanmelding bij het Amerikaanse leger op zijn 19e, zijn eerste huwelijk, tot aan de dagelijkse beslommeringen van een taxichauffeur in New York. Terwijl Joe honderduit vertelde en ik af en toe vragen stelde werd mijn blik gevangen door de Twin Towers in de verte, een niet te missen aanblik van twee gigantische kolossen die overal bovenuit staken. Ik kan me nog goed herinneren dat de ingeving die ik toen kreeg mij altijd is bijgebleven. De Twin Towers gaven mij het gevoel van twee imposante bewakers, bewakers die dag en nacht de wacht hielden over de inwoners van New York, onverzettelijk en altijd waakzaam. De taxi stopte bij het Marriot-hotel op Times Square waar ik een kamer had geboekt. Terwijl ik uitstapte en Joe mijn bagage uit de achterbak haalde, liet ik alles even op mij inwerken, dit was tenslotte het kloppende hart van New York. Nadat ik mijn bagage van Joe had aangepakt en hem $20 fooi had gegeven liep hij terug naar zijn taxi waarbij hij met z’n hand het ‘bel-mij’ gebaar maakte terwijl hij breeduit lachte. Ik stak eveneens breeduit lachend en enthousiast m’n duim op terwijl ik de lobby van het hotel in liep, er vanuit gaande dat ik Joe nooit meer zou spreken. De reden dat ik gekozen had voor het Marriot-hotel was uiteraard vanwege de ligging en het magnifieke uitzicht over New York. Dit uitzicht viel absoluut niet tegen nadat ik op de één na bovenste etage was aangekomen en de gordijnen van m’n hotelkamer open had gedaan. Integendeel, het was alles waar ik op gehoopt had, wat een prachtige stad en wat een uitzicht. Het was een jaar later dat die imposante Twin Towers, die decennialang zo bepalend zijn geweest voor de skyline van New York, letterlijk geveld werden door een niet aflatende haat tegen het Westen, op islamitische leest geschoeid terrorisme, een Jihad tegen Amerika en het Amerikaanse volk. Vaak heb ik mij toen afgevraagd hoe het Joe de taxichauffeur is vergaan op 11-september 2001, en of hij getuige is geweest van deze tragedie terwijl deze zich letterlijk voor zijn ogen afspeelde? Ik had zijn visitekaartje bewaard en al eens een poging gewaagd om een email te sturen naar het adres wat erop stond, maar dat adres bestond helaas niet meer. Pas een jaar later, wederom rond 11-september, heb ik toch de moed bij elkaar geraapt en z’n nummer gedraaid. Ik ging ervan uit dat dit nummer waarschijnlijk ook niet meer in gebruik zou zijn en mocht dat wel het geval zijn dan was mijn inschatting dat de kans dat hij zich onze ontmoeting zou herinneren wel heel erg klein zou zijn. Toen de telefoon overging en een stem met een overduidelijk accent uit Queens opnam, een stem die ik overigens meteen herkende, vroeg ik direct op de man af of hij zich die Nederlander nog herinnerde van een taxi rit naar het Marriot-hotel van een aantal jaar geleden? Het duurde een paar seconden voordat hij enthousiast reageerde met ‘Of course I remember you, the Red-Light District guy from the Netherlands’, wat mij gelijk breeduit deed glimlachen. Zo begon een geanimeerd gesprek dat veel langer duurde dan de taxirit van JFK Airport naar het hotel van een aantal jaar geleden. Een geanimeerd gesprek waarin Joe al vrij snel met een regelmatig van emotie brekende stem vertelde over wat hij allemaal had meegemaakt op die dinsdag in september, toen ruim twee jaar geleden. Joe was letterlijk en figuurlijk getuige geweest van zowel het allerbeste als het allerslechtste waar de mensheid toe in staat is. Hij vertelde over hoe hij met zijn taxi gewonden naar ziekenhuizen had gebracht, hun letsel vaak veroorzaakt door vallend puin. Over hoe hij de chaos, paniek en angst heeft gezien in de ogen van de mensen die net hun vege lijf hadden weten te redden. Over hoe zijn neef, die onderdeel was van één van de brandweerkorpsen die in de eerste uren veel mensen uit de gebouwen heeft kunnen halen, uiteindelijk nooit is teruggevonden onder het puin. Joe’s stem sloeg over toen hij vertelde hoe trots hij was op zijn neef, en zijn collega brandweerlieden, die het ultieme offer hebben gebracht in hun pogingen om mensen uit de gebouwen te redden. Tijdens dit gesprek kreeg ik meerdere keren een brok in mijn keel en moest ik m’n tranen bedwingen toen ik Joe hoorde worstelen met z’n emoties terwijl hij zo goed mogelijk verslag deed van hetgeen hij had meegemaakt. Ik moet ieder jaar aan dit telefoongesprek denken als 11-september dichterbij komt. Dit gesprek van inmiddels ruim twintig jaar geleden, een indringend, persoonlijk en geëmotioneerd gesprek met een ooggetuige van 9/11 die op ground zero er alles aan gedaan heeft om het verschil te maken. Ik hoop dat het goed met je gaat Joe, dat je gelukkig bent en een positieve draai aan je leven hebt kunnen geven na deze immense tragedie. Dank voor alles wat je hebt kunnen doen en de talloze mensen die je op die 11e september in veiligheid hebt kunnen brengen. #911 #NewYork #Herinneringen

Robot Jetten, de chatbot van D66 Er is iets diep gênants aan een politieke partij die decennialang de mond vol heeft over 'verbinding', 'de burger serieus nemen' en 'het gesprek aangaan', en die vervolgens haar sociale-mediaberichten laat typen door een chatbot. Honderden posts van Rob Jetten en D66 blijken volgens de @volkskrant namelijk gegenereerd door ChatGPT of Claude. En ja, dat is inclusief de emotioneel beladen stukken over Kamp Westerbork, Oekraïne en MH17. Nu werd al vaker geroepen, terecht overigens, dat @D66 al heel lang niet meer met de Nederlandse burger praat. Wat de sociale media betreft blijkt dit nu de realiteit te zijn geworden: met een chatbot kun je immers geen gesprek aangaan. En vergis u niet: dit is dezelfde partij die waarschuwt voor verslavende algoritmes, voor de gevaren van AI en dat we behoedzaam moeten zijn voor de grote techbedrijven. Diezelfde politieke partij laat haar eigen politieke gezicht op sociale media fabriceren door de technologie waar ze nota bene zelf voor waarschuwt. Het is het zoveelste voorbeeld van hoe D66 zichzelf compleet buiten de samenleving plaatst. De dubbele moraal is onmiskenbaar. Maar laten we deze lijn eens doortrekken. Een partij die haar sociale media uitbesteedt aan een algoritme hoeft zich er niet langer over te verbazen dat niemand haar nog gelooft. Authentieke politiek begint immers bij het aanvaarden van het risico dat een mens iets verkeerds zegt of schrijft. Dat een opinie kan schuren, of dat een opvatting te streng of juist te gemakzuchtig overkomt. Dat is allemaal menselijk, en dat accepteren we van elkaar omdat we het ook bij onszelf herkennen. D66 heeft dat risico afgekocht door AI te gebruiken. Wat overblijft is een volstrekt holle stroom berichten die nergens kant of wal raakt. Het is ironie met hoofdletters: een uitwas van een partij die zo heilig in haar eigen gelijk is gaan geloven, dat ze de buitenwereld kennelijk alleen nog via een AI-prompt durft te benaderen. 'Schrijf een betrokken post over MH17'. 'Maak het warm, maar niet polariserend.' 'Eindig met een boodschap over hoop.' Nee, D66, de Nederlandse burger wil weten of de mensen die het land besturen zelf nog enig gevoel in hun donder hebben. Of een betrokken post ook daadwerkelijk uit het hart komt en met zorg is geschreven. En natuurlijk zegt D66 dat haar medewerkers alles controleren. Maar controle is geen authenticiteit. Een tekst geschreven door een chatbot die een vinkje krijgt voor akkoord, blijft een tekst geschreven door een chatbot. Maar wellicht moeten we er juist heel anders naar kijken en is dit gewoon een verkapte bekentenis. Niet dat D66 AI gebruikt, maar dat de stem van D66 allang niet meer uit eigen koker komt. Een partij die haar sociale-mediaberichten door een chatbot laat schrijven, staat immers niet midden in de samenleving. Een chatbot voelt de effecten van inflatie niet, maakt zich geen zorgen over de woningnood, de onveiligheid op straat of de asielcrisis. Vanuit dat perspectief sluit het gebruik van AI naadloos aan bij het dedain en de morele superioriteit die deze partij zich heeft aangemeten en waarmee ze zich heeft afgezonderd van de maatschappij. Dan is het volstrekt logisch dat D66 AI gebruikt. Interactie met het gepeupel is immers iets waar een D66-politicus zijn of haar kostbare tijd niet aan gaat verdoen. En zo is de cirkel weer rond. Terwijl de burger gewaarschuwd wordt over de risico's van AI en de grote techbedrijven, tikt een chatbot ondertussen ijverig de berichten van onze @MinPres. D66 wil best verbinden, maar dan wel vanachter hun comfortabele bureau, waar met een druk op de knop door AI gegenereerde berichten de wereld in worden geslingerd. Want waarom zou je nog echt luisteren naar de zorgen van de burger, als je de geveinsde empathie ook gewoon kunt uitbesteden aan een machine? Toch, Rob? Bron: https://t.co/pG4QEJG87y #D66 #AI #politiek

Wat een adembenemende arrogantie @debroervanroos om een dossiertijger zoals @PieterOmtzigt de maat te nemen over democratie. Terwijl het land snakt naar oplossingen voor de puinhopen die de afgelopen decennia zijn gecreëerd, verlaag jij je tot het platte, volledig uitgekauwde frame dat iedereen die rechts van het midden stemt 'bezig is met minderhedenhaat'. Die linkse, progressieve zelfgenoegzaamheid heeft zo’n bezit van je genomen dat je niet eens doorhebt hoe zelfdestructief je eigen polariserende toontje is, Tim. Maar goed, zolang Joop-artikeltjes je eigen morele superioriteitscomplex maar onderschrijven, maal jij niet om de realiteit van de gewone Nederlander. En dat hoeft ook niet, want in jouw ogen zijn die toch al fout, toch? Extreem-rechts. Nazi. Klaar. Realiseer je je eigenlijk wel hoe mensen je zien, Tim? Niet als 'journalist' die de macht controleert, maar als iemand die anderen etiketten opplakt, in hokjes stopt. Je neemt Omtzigt de maat over democratie, terwijl jij zelf alleen morele theaterstukjes afdraait, liefst op hakjes en met een kek, verwijfd handtasje. Wat een aanstellerij, Tim, het is lachwekkend. Net zoals je laatste sneer overigens, Pieter heeft daadwerkelijk een bijdrage geleverd aan de democratie. Jouw grootste wapenfeit is een glanzende carrière als hofnar van progressief links. Knap, want je bent niet eens grappig. #democratie #media #polarisation

Weet u met welke vraag ik blijf zitten? Waarom de #NPO hier kennelijk aanklager, rechter en beul mag spelen? De NPO klaagt aan, levert bewijs, oordeelt dat samenwerking met ON! niet langer mogelijk is geeft aan dat verwijdering uit het publieke bestel wenselijk is. Vervolgens stelt @MinisterOCW daar geen enkele vraag bij en spreekt dit vonnis uit alsof het de gewoonste zaak van de wereld is? De minister wekt niet de indruk dat hier sprake is van een zorgvuldige, onafhankelijke afweging. Wat de NPO @ongehoordnedtv precies verwijt, welke feiten, welke herhaalde fouten, welke interne chaos concreet de doorslag gaf? Dat blijft allemaal vaag. Men spreekt over 'structureel niet naleven' en 'onvoldoende bereidheid tot samenwerking'. Wat wordt er niet nageleefd en over welke samenwerking hebben we het hier precies? Die onderbouwing ontbreekt volledig? Als de NPO zelf partij is in deze hetze rondom ON!, zelf concurrent is, zelf al jaren laat merken dat dit geluid hun niet aanstaat, dan is het nogal opportunistisch om diezelfde NPO vervolgens de rol van openbaar aanklager te geven, toch? En het is ronduit onthutsend dat de minister daar stilzwijgend in meegaat. Geen kritische vragen. Geen onderbouwing. Niets daarvan. Het lijkt wel een één-tweetje. Een één-tweetje om een onwelgevallig geluid de mond te snoeren en vervolgens veinzen alsof het om bestuurlijke problemen achter de schermen zou gaan. Als die gronden zo helder waren, had die dan gewoon op tafel gelegd, zodat de motivatie duidelijk is. Dat gebeurt niet. En dan zouden bij iedere weldenkende Nederlander de alarmbellen moeten gaan rinkelen, dat bent u met mij eens toch? https://t.co/YE58McSiX9 #NPO #ON #MinisterOCW

Als een rechtse politicus zo op haar vingers werd getikt dan werd er direct een debat in de Tweede Kamer aangevraagd, zaten de talkshowstafels vol met politici die er schande van spraken, maar nu doet men net of het een ongelukkige verspreking was? Hypocriet. #politiek #hypocrisie #Nederland

Ik haak even in @TomvanderLee. Wat ik lees is de stelling van een columnist dat als iemand zeventien euro bij de visboer uitgeeft je tot de mensen behoort die ‘het prima kunnen missen’. En dat we daar dus de euro’s kunnen ophalen die onze staatskas zo hard nodig heeft? Alsof Nederland niet al decennia een van de zwaarst belaste landen van Europa is. Alsof de overheid niet allang meer dan de helft van de economie opslokt en vervolgens verbaasd om zich heen kijkt waarom bruggen, viaducten en defensie toch niet op orde zijn. Het probleem is nooit het geld dat ‘de rijken’ nog even zouden moeten afstaan, Tom. Het probleem is wat Den Haag met dat geld doet, over de balk smijten, op een zeer onverantwoordelijke manier, en dan weer een extra belasting verzinnen omdat men een gat in de hand heeft, letterlijk. En dan die box 3-mythe. Alsof de echt vermogende Nederlander braaf zijn spaargeld in box 3 heeft zitten, wachtend op types zoals jij, Tom, om daar nog extra belasting over te heffen. Nee. Die zitten in een BV, in vastgoedstructuren, in uitstelconstructies. Wie je daarmee raakt, is de middenklasse met een spaarrekening, een beleggingsportefeuille voor later, een tweede huis dat feitelijk een oudedagsvoorziening is. Dat is geen ‘belasting van de rijken’, Tom. Dat is een extra boete voor mensen die met veel moeite iets hebben opgebouwd, terwijl de overheid weigert kritisch te kijken naar haar eigen uitgaven. Het is heel simpel: werken moet lonen, sparen moet lonen, ondernemen moet lonen. Punt. Bij jou lijkt altijd het omgekeerde het uitgangspunt: wie werkt, spaart of onderneemt, mag betalen voor de mensen die niet werken, niet sparen en niet ondernemen. Dus nee, Tom. Niet ‘dit dus’. Dit is precies hoe een land langzaam zijn verdienvermogen verliest, want mensen vertrekken naar betere oorden, ondernemers trekken de stekker eruit, er vindt op grote schaal kapitaalvlucht plaats. Als je dat niet begrijpt wat doe je dan in de Tweede Kamer, anders dan een riant salaris ontvangen en tot niets anders in staat zijn dan dit soort totaal van de werkelijkheid losgezongen tweets de wereld in helpen? Ga eens werken voor je geld, Tom. #Nederland #belasting #overheid

'We moeten desnoods zelf maar op lanceerinstallaties gaan schieten.' Ja, echt, dat oppert D66-buitenlandwoordvoerder Hanneke van der Werf (@hannekevdwerf) bijna achteloos voor de camera’s bij Pauw & De Wit. Alsof het hier een discussie op X betreft en geen geopolitieke oorlogsverklaring. Ze zit aan de talkshowtafel, live op nationale televisie, doodleuk te speculeren over een directe militaire confrontatie. Laten we de ijskoude feiten eens op een rijtje zetten, de rauwe werkelijkheid onder ogen zien. Nederland heeft geen eigen luchtafweer van betekenis, geen eigen inlichtingendienst die in Oekraïne actief is en al helemaal geen politiek of militair mandaat om rechtstreeks in een oorlog met een nucleaire mogendheid te stappen. Toch laat Hanneke het klinken alsof Nederland morgen het verschil kan maken. Dat is niet alleen hallucinant, het is ronduit gevaarlijk. Want dit havermelktrutje is wel de buitenlandwoordvoerder van @D66. Met een dergelijke opmerking laat ze op nationale TV zien dat ze überhaupt niet nagedacht heeft over de Nederlandse belangen, toont ze geen enkel besef voor het feit dat elke extra stap het risico vergroot dat wij zelf doelwit worden. Het enige wat overblijft is de inmiddels vertrouwde morele reflex: wij zijn de goeden, dus alles is geoorloofd, dus zegt ze wat ze denkt, hoe hallucinant en wereldvreemd dat ook mag klinken. Maar laten we met beide benen op de grond blijven staan. Beslissingen over oorlog en vrede vragen niet om geveinsde morele superioriteit aan een talkshowtafel, maar om strategisch realisme en een ijskoud besef van de risico's. Wie het verschil niet kent tussen een stoere soundbite en een oorlogsverklaring aan een kernmacht, speelt met de veiligheid van ons allemaal. Want terwijl de camera's wegdraaien en Hanneke haar laatste slok koffie met havermelk opdrinkt, verandert haar morele egotrip niets aan de rauwe werkelijkheid buiten. En die werkelijkheid, beste Hanneke, is een stuk minder vergevingsgezind dan de studio van Pauw & De Wit. https://t.co/YQb57Q9Caz #Oorlog #Geopolitiek #Veiligheid