Search

De Nieuw-Zeelandse acteur Sam Neill is op 78-jarige leeftijd onverwachts overleden, waarbij hij vooral bekend was van zijn rollen in films zoals Jurassic Park en de serie Peaky Blinders, en omringd door zijn familie stierf met waardigheid, terwijl zijn naasten om privacy vragen in dit moeilijke tijd. #SamNeill #JurassicPark #PeakyBlinders

Column: Hugo de Jonge en de rest Max von Kreyfelt Meestal maken politici zich enorme zorgen wanneer een groot deel van de bevolking hen niet meer vertrouwt. Hugo de Jonge jubelt het toe. Voor hem is wantrouwen een communicatiefeest: als 95 procent van Nederland hem niet meer moet, heeft die 95 procent de boodschap simpelweg niet begrepen. Ze hebben onvoldoende opgelet. Ik vermoed dat Hugo ’s morgens in de spiegel een man ziet die onder moeilijke omstandigheden steeds verantwoordelijkheid heeft genomen. De rest van Nederland ziet iets anders, maar spiegels tonen nu eenmaal alleen degene die ervoor staat. Tijdens corona werd Hugo het gezicht van een bestuursstijl die zichzelf moreel superieur verklaarde voordat überhaupt het debat begon. Kritische artsen waren ondermijnend, afwijkende wetenschappers verdacht en burgers met vragen hadden moeite met solidariteit. Wie niet meedeed, moest extra worden voorgelicht, aangesproken of desnoods richting de uitgang geduwd. En Hugo? Die deed het allemaal voor ons. Hij kan je de toegang ontzeggen en je tegelijk aankijken alsof hij je jas heeft aangenomen. Alles uit christelijke naastenliefde. Later kwamen de vragen: over proportionaliteit, grondrechten, de avondklok, het coronatoegangsbewijs en de druk op ongevaccineerden. Kritiek werd nooit weerlegd, maar bestuurlijk weggezet. De criticus, genegeerd, gedemoniseerd, of gemarginaliseerd. Jaren later blijkt Hugo geen spijt te hebben. Dat verbaast niet: spijt vereist dat je toelaat dat je zelf verkeerd zat. Precies daar ligt zijn rotonde. Gedachten richting zelfkritiek worden omgeleid naar omstandigheden, voortschrijdend inzicht en moeilijke keuzes, tot je weer uitkomt bij het punt waar Hugo gelijk had. Die 95 procent bestaat natuurlijk niet letterlijk. Misschien is het 80 of 60. Misschien zijn er nog plekken waar mensen bij zijn naam ontroerd raken. Maar het getal is niet het werkelijke punt. Interessanter is dat zo’n absurd percentage bij Hugo geloofwaardig klinkt. Zeg het over een ander en men vraagt naar de bron; zeg het over Hugo en mensen knikken alsof je de buitentemperatuur noemt. Dat is een prestatie. Je moet er jaren voor werken om van minister en vicepremier tot nationaal reflexpunt te worden: een man bij wie de ene helft denkt aan schoenen en de andere aan een QR-code. En toch zit daar iets bewonderenswaardigs in. Waar anderen wakker liggen van kritiek, beweegt Hugo zich erdoorheen met de rust van iemand die vermoedt dat vooral de bevolking zichzelf nog eens moet evalueren. Misschien is dat zijn werkelijke talent: niet besturen, luisteren of twijfelen, maar elke botsing verlaten met een gedeukt land en een onbeschadigd zelfbeeld. Of 95 procent van Nederland tegen hem is, weet ik niet. Maar ik vermoed dat Hugo zich daar uitstekend bij voelt. Er blijft tenslotte altijd nog vijf procent over dat beter geïnformeerd is. De loyalisten. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Politiek #Vertrouwen #Nederland

“Als dat allemaal lukt, dan ziet mijn dag er ongeveer zo uit” Afgelopen jaar maakte ik van Nijmans Nieuwsbriefje een top tien Substack-nieuwsbrief in Nederland, schreef ik meer dan 100 columns voor Revu en De T., probeerde ik zo veel mogelijk tegenzin te overwinnen om op de crosstrainer te klimmen, was ik geloof ik 1 keer op Radio 1 en mocht ik zélfs op een herfstschool van een democratische stichting spreken. Dat zeg ik niet om tof te doen, maar om te laten zien: ook ik moet gewoon iedere dag opstaan en aan het werk. Wat daarbij chronisch misgaat, is een verstandige tijdsindeling. Nog nooit vroeg iemand hoe mijn werkdagen er uit zien, dus in tegendeel tot Simon van Tuttebel in de foto hieronder ga ik ook niet verzinnen dat iemand ernaar vroeg, maar ik ga het toch vertellen. 6u13: Wakker gelikt worden door een hond die moet schijten; 6u43: Hopen dat die hond na het schijten niet te lang in de bak zout water op vissen en vogels blijft jagen die ze toch nooit vangt. Afhankelijk van hoe lang dat duurt, ongeveer; 7u51: Eerste ijsbad van de dag; 7u59: Koffie met zes pasteis de nata (voor de eiwitten en proteine); 8u11: Veertig kilometer fietsen, twaalf kilometer hiken en afronden met vijf kilometer zwemmen; 10u00 (stipt): Kijken wat @Denkjewel vandaag herdenkt en wat @bertbrussen even hier neerlegt zodat ik op de hoogte ben van het belangrijkste nieuws; 10u03: Proberen daarna niet op X te blijven hangen; 13u06: Uit een X-hole geroepen worden door vrouw die een lunch klaargemaakt heeft (half everzwijn, mud uien, ovengepofte zoete aardappel en een literfles Super Bock); 13u30: Doomscrollen in de hangmat tot de lunch verwerkt is; 15u00: Tweede ijsbad van de dag; 15u15: Naar een blanco scherm in Pages staren tot er inspiratie komt, of tot ik moet poepen; 15u32: Poepen (en doomscrollen); 15u58: Naar een blanco scherm in Pages staren tot er inspiratie komt, of tot de hond weer moet poepen; 16u44: Hond laten poepen tijdens middagrondje door de buurt; 17u02: Mezelf dwingen om voor 18u nog 4000 woorden te schrijven voor Substack, Revu en de T., afgewisseld met het beantwoorden van mail, het redigeren van ingezonden stukken van NN-columnisten, het klaarzetten van social posts en daarbij op Insta, Substack en X blijven hangen in de tijdlijn en alles in een mix doen die zich het beste laat omschrijven als een soort outer body experience; 18u01: Tevreden constateren dat het allemaal toch weer gelukt is zonder ook maar één Nederlandser krant geopend of gelezen te hebben; 18u02: Vragen of ik nog iets kan doen terwijl ik donders goed weet dat m’n vrouw alle voorbereidingen voor het eten al gedaan heeft. Haar ondertussen lastig vallen met een verslag van minuut tot minuut van mijn dag; 19u00: Samen eten terwijl door blijf praten; 19u30: Derde en laatste ijsbad van de dag; 19u55: Met een boek op schoot proberen snel genoeg af te kicken van chronische algoritmische concentratievernieling om nog wat pagina’s te lezen; 21u08: Stranden in onbegrip over hoe andere mensen dat toch doen, en een diepe rancuneuze jaloezie voelen jegens Simon van Teutem en al die andere wonderkinderen van De Correspondent, die overal een lifehack voor lijken te hebben dankzij een leven lang tussen managementboeken en luid klappende zalen vol toegewijd lezingenpubliek; 21u56: Hond nog één keer laten pissen en tien minuten DuoLingo doen; 22u22: Licht uit en hopen dat het morgen beter gaat met alle voornemens, waaronder daadwerkelijk veertig kilometer fietsen, twaalf kilometer hiken en afronden met de vijf kilometer zwemmen die ik me eerder vandaag allemaal ingebeeld heb toen ik lag te tukken in een leunstoel op de veranda. 23u57: Eerste keer wakker omdat ik moet pissen. #DagelijksLeven #Productiviteit #Zelfzorg

Terwijl er tientallen miljoenen worden uitgegeven om cellencapaciteit op orde te houden, worden bajesklanten doodleuk eerder naar huis gestuurd of niet op geroepen, sluit Rotterdam cellencomplexen. Die zouden toch maar leeg staan. Knettergek! Vragen ingediend @PVVDordrecht078 https://t.co/7JhCRSJKO4 #Justitie #Rotterdam #Bureaucratie

Sam Altman, CEO van OpenAI, heeft voorgesteld om een deel van de aandelen van AI-bedrijven publiek beschikbaar te stellen om de concentratie van rijkdom en macht tegen te gaan, maar zijn plan roept terecht vragen op over de toename van de samenwerking tussen de regering en deze bedrijven, wat de regulering van AI zou kunnen bemoeilijken. #AI #Kapitalisme #Democratie

Column: Dé aandoening Max von Kreyfelt Er is een aandoening waarvoor geen medicijn of behandeling bestaat. Ze openbaart zich meestal pas wanneer iemand een zekere hoogte heeft bereikt. Zonder daarvoor de intelligentie te hebben. Een burgemeestersketting helpt. Een ministerspost versnelt het proces. En wie lang genoeg tussen voorlichters, beleidsnota’s en applaus leeft, loopt een verhoogd risico. De eerste symptomen zijn onschuldig. Twijfel verdwijnt. Daarna volgt zelfkritiek. Niet veel later sterft ook het vermogen om simpelweg te zeggen: ik had het mis. Vanaf dat moment gebeurt er iets wonderlijks. Iedere mislukking verandert in een succes dat verkeerd is begrepen. Iedere fout wordt een ingewikkelde afweging. Iedere vorm van kritiek bewijst slechts dat de criticus het grotere plaatje niet ziet. De patiënt voelt zich kerngezond. Alleen de omgeving merkt dat er iets niet klopt. Er ontstaat een mens die dwars door onderzoeken, parlementaire enquêtes en vernietigende rapporten kan wandelen zonder ook maar één krasje op zijn eigen gelijk op te lopen. De werkelijkheid botst voortdurend met hem. Maar de werkelijkheid verliest altijd. Want feiten zijn tijdelijk. Het eigen gelijk is permanent. Het merkwaardige is dat deze aandoening besmettelijk lijkt. In bestuurskamers steken collega’s elkaar ermee aan. Ambtenaren leren de symptomen razendsnel over te nemen. Woordvoerders ontwikkelen zelfs een natuurlijke immuniteit tegen lastige vragen. Zo ontstaat een wereld waarin niemand ooit verantwoordelijk is, terwijl iedereen verantwoordelijk was. Misschien is dat wel de gevaarlijkste ziekte van onze tijd. Niet de hoogmoed en arrogantie. Maar een chronisch gebrek aan zelfinzicht. En zoals bij iedere ernstige aandoening geldt ook hier: de patiënt merkt er zelf het allerminste van. Helaas is ook de GGZ hier nog niet op ingericht. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook op mijn reis? https://t.co/V2P6pFuNy1 #zelfinzicht #politiek #verantwoordelijkheid

Zeg eens, @KlaasvanDijk5, ik ga de vraag wat specifieker stellen: 1. Je hebt een of meerdere klachten ingediend tegen @JonaWalk bij het @radboudumc. 2. Je hebt een of meerdere klachten tegen Ronald Meester ingediend bij de @VUamsterdam. 3. Je hebt een of meerdere klachten ingediend tegen @bramkoers_tweet bij de @VUamsterdam. Wat is er eigenlijk terechtgekomen van die #klachten? Heb je al antwoord van de verschillende commissie's wetenschappelijke integriteit? En als dat zo is - jij deelt immers alles graag met het verzoek om alles 'wijd te verspreiden' - zou je het oordeel van deze klachten hier dan willen delen? Dan zorg ik er wel voor dat het 'wijd verspreid' wordt. Ik denk namelijk dat ik dat beter kan dan jij. Misschien wil @De_Stentor of de @ds_zwolle die dan zelfs wel publiceren. Daar ga ik dan persoonlijk om vragen. #stalker #halvegare #graagwijdverspreiden #klachten #wetenschappelijkeintegriteit #openbaarheid

Wanneer mensen je met zaken confronteren en daar gericht vragen over stellen kun je wanneer je onder ede de waarheid niet wilt delen grofweg twee dingen doen. Zwijgen of een ongebreidelde en daarmee onnavolgbare stortvloed aan woorden braken. #coronaenquête #Hugo #coronaenquête https://t.co/w7K9SFhHYQ #waarheid #communicatie #reflectie

Hugo de Jonge verscheen voor zijn eerste coronaverhoor, waarin ongemakkelijke vragen werden gesteld over zijn hoge ambities, gebrek aan tegenspraak, en de aanpak van de pandemie, terwijl politici reflecteerden op lessen uit vroegere besluiten en het belang van bredere advisering door experts. #coronaverhoor #HugodeJonge #coronabeleid

Na meer dan 75 uur verhoor is het duidelijk dat de coronacommissie belangrijke lessen trekt uit de aanpak van coronaminister Hugo de Jonge, waarbij vragen worden gesteld over zijn besluitvorming, de te hoge verwachtingen, en de noodzaak voor bredere advisering en effectievere maatregelen in toekomstige crises. #corona #coronaverhoren #HugodeJonge

Hugo de Jonge, de voormalige coronaminister, staat voor een verhoor waar ongemakkelijke vragen worden gesteld over zijn leiderschap, gebrek aan tegenspraak en ambitieuze doelstellingen tijdens de pandemie, terwijl de coronacommissie terugkijkt op lessen die getrokken kunnen worden uit zijn aanpak. #HugoDeJonge #corona #politiek

Chat Control is gestemd, op de meest slinkse manier mogelijk. Een schandvlek voor een zgn. Democratisch Europa. En inmiddels blijven politici beweren dat Chat Control zgn. “nodig is om onze kinderen te beschermen”. Maar welke impact zal Chat Control daar effectief op hebben? Dat is natuurlijk wel een erg belangrijke vraag gezien de impact ervan. En uiteraard willen we onze kinderen beschermen tegen seksueel misbruik. De discussie gaat dus niet over het doel, maar wel over het middel. En als je daar nuchter naar kijkt, roept dat toch wel enkele zeer ernstige vragen op: 1)de gevaarlijkste criminelen gebruiken het dark web, versleutelde netwerken, eigen servers, codewoorden of wisselen materiaal offline uit. Ze weten perfect hoe ze uit beeld moeten blijven. Daarom waarschuwen privacy- en cyberexperts dat Chat Control vooral de communicatie van gewone burgers zal scannen, terwijl de criminelen simpelweg ‘slimmer blijken’. 2) zelfs als Chat Control illegaal materiaal detecteert, betekent dat nog niet dat een kind wordt gered. Helaas gaat het vaak om beelden van misbruik dat al heeft plaatsgevonden. Echte kinderbescherming zit in goed politiewerk, internationale samenwerking, voldoende speurders en een kordate aanpak van gekende daders. 3) een systeem dat miljarden berichten gaat scannen, zal onvermijdelijk enorme aantallen foutieve meldingen opleveren. Zelfs een miniem foutenpercentage betekent honderdduizenden zogezegd ‘verdachte meldingen’. En elke foutmelding kost politiecapaciteit die niet meer naar echte criminelen gaat. 4)er bestaat vandaag geen overtuigend bewijs of algemeen aanvaarde schatting van hoeveel extra kinderen Chat Control effectief zal redden of hoeveel extra daders daardoor geïdentificeerd zullen worden. Dat is bijzonder, zeker gezien de impact ervan op de hele samenleving. Normaal toon je eerst aan dat een maatregel werkt, vóór je een grondrecht van honderden miljoenen burgers aantast. En daar staat dan ook een bijzonder zware prijs tegenover. —> Om mogelijks een zeer beperkt aantal extra daders te identificeren, wordt de privécommunicatie van de volledige bevolking aan de meest verregaande geautomatiseerde controle onderworpen. 5)het briefgeheim beschermde ooit onze brieven tegen willekeurige controle door de overheid, nu holt Chat Control datzelfde principe voor digitale communicatie volledig uit. En exact dat is het probleem. 6)in een rechtsstaat mogen grondrechten alleen worden beperkt als dat noodzakelijk én proportioneel is. De overheid moet dus eerst aantonen dat de maatschappelijke winst opweegt tegen de inbreuk op onze vrijheden én dat er geen minder ingrijpend alternatief bestaat. Maar dat bewijs er vandaag totaal niet. Dat zou de essentie van het debat moeten zijn. Niet óf we kinderen moeten beschermen, maar of Chat Control daarvoor wel het juiste middel is. 7) Chat Control schept een zeer gevaarlijk vrijheidsberovend precedent. Wat is de volgende stap? Een camera in elke huiskamer die automatisch pp huishoudelijk geweld gaat controleren? —> Chat Control is een compleet disproportionele maatregel die geen kind gaat redden en ons vol in een surveillance maatschappij stort. En ironisch genoeg zullen het juist onze kinderen zijn die ons dat ooit zullen kwalijk nemen. #ChatControl #Privacy #Kinderbescherming

Het Openbaar Ministerie heeft aangekondigd Tata Steel strafrechtelijk te vervolgen voor het opzettelijk verspreiden van schadelijke stoffen en het schenden van de zorgplicht, terwijl tegelijkertijd gesprekken plaatsvinden over een subsidie van 2 miljard euro voor duurzame verbeteringen aan de fabriek, wat vragen oproept over de inconsistente aanpak van de overheid. #TataSteel #gezondheidsrisico's #strafrecht

Op 8 juli 2026 stond Maurice de Hond @mauricedehond voor de Parlementaire Enquêtecommissie Corona. Wat een zeldzaam moment had kunnen zijn van erkenning, werd vooral een beleefde exercitie. De Hond, die jarenlang als lastpost werd gezien, bleek grotendeels gelijk te hebben. De Hond had gelijk. Zijn centrale analyse klopte: het virus verspreidde zich vooral via aerosolen in slecht geventileerde ruimtes, niet primair via grote druppels en deurknoppen. Hij zag het al in het voorjaar van 2020, riep op tot ventilatie, wees op superspreading-events en seizoenspatronen, en waarschuwde voor de beperkingen van het officiële model. De overheid en het OMT/RIVM negeerden dit grotendeels. Ventilatie bleef onderbelicht, WOO-documenten tonen aan dat onwelgevallige conclusies werden afgezwakt, en modellen leidden tot onnodige lockdowns (zoals de Omikron-kerstlockdown). De schade – onnodige sterfte, economische ravage, leerachterstanden en mentale problemen – was deels te voorkomen geweest met een gerichtere aanpak. Het falen van het overheidsbeleid Het beleid was gebouwd op een verkeerd fundament en hield daar met verbazingwekkende hardnekkigheid aan vast. In plaats van snel bij te sturen op nieuwe inzichten, koos Den Haag voor uniformiteit, angstcommunicatie en brede maatregelen. Critici zoals De Hond werden geduld maar niet serieus genomen. Het resultaat was een klassiek staaltje bestuurlijk falen: arrogantie, tunnelvisie en gebrek aan zelfreflectie. De commissie luisterde keurig, stelde nette vragen en noteerde alles braaf. Maar de sfeer bleef hangen op het punt van schadebeperking in plaats van scherpe verantwoording. Jaren later nog steeds geen echte confrontatie met het systeem dat de crisis verergerde. Het panel leek meer bezig met het afvinken van een ritueel dan met het blootleggen van structurele fouten bij OMT, RIVM en kabinet. Kortom: Maurice de Hond zat er niet naast – de overheid des te meer. De commissie mag nu bewijzen dat dit onderzoek meer oplevert dan een dik rapport vol goede voornemens. Nederland heeft genoeg van beleefde verhoren. Tijd voor harde conclusies. Bekijk en luister hier het volledige verhoor.👇🏼👇🏼👇🏼 #Corona #Overheid #Ventilatie

Nigel Farage heeft zijn zetel in het Britse parlement opgegeven met het oog op een curieuze tussentijdse verkiezing, waarbij hij zich opnieuw verkiesbaar stelt te midden van controverse over niet-gemelde financiële giften, wat vragen oproept over zijn geschiktheid voor het premierschap. #NigelFarage #ReformUK #politiekeStunt

Maurice de Hond noemt in de corona-enquête veel maatregelen 'onzin' — en op het aerosolenpunt gaf de wetenschap hem achteraf gelijk. Wie kritische vragen stelde werd weggezet als gek. Erkenning en excuses zijn op hun plaats. https://t.co/VBNM0rCebw #corona #wetenschap #maatregelen

Tata Steel in IJmuiden staat voor de rechter vanwege het opzettelijk vervuilen van de omgeving, wat vragen oproept over de toekomst van het bedrijf en de mogelijke gevolgen voor de staalproductie in Nederland, terwijl er meldingen zijn van gezondheidsschade bij omwonenden en lopende rechtszaken over boetes en schadeclaims. #TataSteel #milieu #gezondheid

Opiniepeiler Maurice de Hond en voormalig staatssecretaris Mona Keijzer verschijnen vandaag voor de coronacommissie om vragen te beantwoorden over hun kritiek op het coronabeleid van de overheid, waarbij De Hond de nadruk legt op het onderschatten van virusverspreiding en Keijzer het beleid omtrent de coronapas bekritiseerde. #coronacommissie #MauricedeHond #MonaKeijzer