Search

Dikke onvoldoende van PBL voor de stikstofaanpak van dit kabinet ‼️ Mokerslag voor boeren en dan nog is het niet voldoende…en de onzekerheid blijft. Dit kan zo niet! Dit desastreuze beleid vernietigt het platteland. https://t.co/XgnEcGXJcS #stikstof #landbouw #platteland

Iedereen die dacht dat het allemaal wel zou meevallen, wordt nu hopelijk wakker. Dit gaat enorme gevolgen hebben voor ons platteland. Met beleid @ministerLVVN en verdwijnen duizenden boeren zal het platteland (landschap, werkgelegenheid, economie, et ) een hoge prijs betalen. #platteland #landbouw #boeren

De kale benzineprijs verschilt nauwelijks binnen de EU. We kopen op dezelfde markt. Wat wel verschilt: Nederland legt er €1,25 belasting bovenop, tegen €0,43 in Zweden en €0,53 in Polen. Als je pompprijs de hoogste van de EU is, is dat @D66 @vvd @cdavandaag beleid! https://t.co/ptvYfa9UL8 #benzineprijs #belasting #EU

Opvallend. Hugo de Jonge krabbelt terug en beweert dat hij bepaalde uitspraken nooit zo bedoeld had, zoals dat hij wist waar de ongevaccineerden woonden. Ongeloofwaardig. Hij en het kabinet hadden een tunnelvisie en hadden niet door dat er geen draagvlak meer was voor het beleid. #HugoDeJonge #Vaccinatie #Beleid

Knettergestoord: ons tiktokkabinet verbiedt vanaf 22 september de handel in goederen uit Israëlische gemeenschappen in Judea en Samaria, Oost-Jeruzalem en de Golanhoogvlakte. Dat die maatregel inhoudelijk volstrekt absurd is, laat ik hier even buiten beschouwing. Interessanter is wat het kabinet Jetten er zélf mee zegt te willen bereiken. Het gaat hier namelijk niet alleen om die fles wijn, een zak dadels of souvenirs die straks niet meer mogen worden verkocht. De regering wil met deze koekwauserij nadrukkelijk óók een politiek signaal afgeven. De juridische werking mag dus nauwkeurig geografisch zijn afgebakend, de politieke betekenis reikt véél verder dan de verboden goederen zelf. Over deze kwestie gaat het essay van politicoloog Eliyahu Sapir. Politieke statements hebben namelijk de neiging zich uit te (laten) smeren. Eerst richt kritiek zich bijvoorbeeld op een regering of een politicus, vervolgens gaat het over de vertegenwoordigers van een staat, daarna over mensen en instellingen die ermee verbonden zijn. Uiteindelijk kan de oorspronkelijke verantwoordelijkheid geheel uit het zicht verdwijnen, terwijl het negatieve oordeel zélf intact blijft. Wat dus begon met wat iemand deed, eindigt dan bij wie of wat iemand anders is. In Nederland is dit gevaarlijke verschijnsel allang geen theoretisch risico meer, zo weten we inmiddels. Bij de herdenking van Loods 24 begon de controverse bij de Israëlische ambassadeur, maar deze verschoof al snel naar de Joodse organisatoren, en uiteindelijk naar de herdenking zélf. Een hoveniersbedrijf weigerde voor een Joodse gemeente te werken vanwege Gaza. Lenny Kuhr werd aangesproken op haar kinderen en kleinkinderen in Israël. Stolpersteine van in de Holocaust afgeslachte Joden werden met Gaza en Palestina verbonden. Op het standbeeld van Anne Frank werd “Gaza” geklad. Anne Frank heeft nooit een Israëlische regering gekozen en geen Israëlisch beleid verdedigd, want Israël bestond tijdens haar leven niet, althans niet in de vorm van de huidige staat. Op dit punt is letterlijk iedere politieke verantwoordelijkheid verdwenen. Alleen het Joods-zijn resteert nog als verbinding waarlangs het oordeel aan de wandel gaat. Ook Frans Timmermans liet onlangs zien hoe gemakkelijk zo’n perverse verschuiving plaatsvindt. Hij begon bij ‘rechts’ in Israël, maar kwam via ‘wij Joden’ terecht bij de grootouders en overgrootouders die in de Holocaust werden vermoord. Een oordeel over contemporaine politieke actoren werd daarmee verbonden aan Joods-zijn. Het is werkelijk gênant: dit kabinet weet dit natuurlijk allemaal. Minister Van Oosten erkende dat Joodse Nederlanders en Joodse instellingen op de oorlog in Gaza worden aangesproken, óók wanneer zij duidelijk andere opvattingen hebben. De antisemitisme-taskforce van het kabinet stelde expliciet dat Joden nóóit individueel of collectief verantwoordelijk mogen worden gehouden voor het handelen van de staat Israël. Yeşilgöz constateerde dat vrijwel ieder aspect van Joods-zijn inmiddels aanleiding kan worden voor bedreiging, agressie of geweld. De overheid heeft de grens tussen kritiek op Israël en het collectief verantwoordelijk maken van Joden dus zelf geïdentificeerd. Desondanks kiest dit kabinet er bewust voor om niet alleen een juridische maatregel te nemen, maar om daar zo veel mogelijk signaalwerking aan te verbinden. Dáár zit de ultieme hypocrisie. Je kunt niet aan de ene kant een taskforce optuigen omdat woede over Israël steeds opnieuw bij Nederlandse Joden terechtkomt, en aan de andere kant een maatregel nemen die beoogt een statement te zijn dat verder gaat dan de reikwijdte van de maatregel zelf. Om dan vervolgens, zodra dat statement opnieuw via Israël, Zionisme, Joodse instellingen en Joodse verbondenheid richting individuele Joden afreist, te doen alsof de overheid daar niets mee te maken heeft. Het masker is gevallen en gebroken. De scherven zijn vlijmscherp en meedogenloos. Lees en leer. Link in onderstaande tweet. #Israël #antisemitisme #politiek

Brief 230 prominente en minder prominente Nederlanders: harder anti-Israel maatregelen nodig, inclusief volledig wapenembargo. Dus verfoeilijke motie-Kati Piri: bij Iraanse of proxy-rakettenregen op Israel, jammer dan! Hadden ze maar niet daar moeten wonen. From the river to the sea! Voor alle duidelijkheid: nog steeds geldt dat wie met Pro/Kati Piri buitenlands beleid voert, te midden van anti-Israel opzweperij moreel kompas volledig kwijt is. #Israël #Wapenembargo #BuitenlandsBeleid

.@lientje1967 maakt hier terecht een punt van het feit dat het PBL (Planbureau voor de Leefomgeving) alleen de pers informeert en niet de Kamer, en dat beleidsmedewerkers werden weggestuurd bij de presentatie in Nieuwspoort. @ministerLVVN begrijpt dat het 'geen porem' is. @InesKostic vraagt ook nog of er overleg is geweest tussen PBL en ministerie over de timing van de presentatie en over het delen met de Kamer. #TweedeKamer #PBL #TweedeKamer #beleid

Wat opvallend: de NOS had gisterenavond wel een heel lang item over het Amerikaanse vliegdekschip de Abraham Lincoln, vol negativiteit. Nieuws waar wij totaal niets aan hebben en dat ons ook geen zak interesseert. Maar over de massaprotesten in Spanje tegen het beleid van Sánchez moet ik op X lezen. https://t.co/wXpgquLHGU #nieuws #vlog #protesten

Een ochtendcolumn Femke Halsema trekt aan de bel. De leefbaarheid van Amsterdam staat onder druk. Dakloosheid, drugsgebruik en mensen met psychiatrische problemen zijn steeds zichtbaarder op straat. Gemeenten kunnen dat volgens de burgemeester niet meer oplossen. Den Haag moet helpen. Daarmee staat de oplossing eigenlijk al vast. Meer geld. Gemeenten hebben hun werkterrein de afgelopen decennia enorm uitgebreid. Klimaat, energietransitie, diversiteit, inclusie, integratie, ongelijkheid en internationale solidariteit kregen allemaal een plaats in het stadhuis. Voor steeds meer maatschappelijke problemen kwam gemeentelijk beleid. Dat is ook terug te zien in de omvang van de organisatie. Amsterdam telde in 2018 14.411 interne fte. Inmiddels werken bij de gemeente ruim 20.000 fte. Terwijl de bevolking in die periode met ongeveer 10 procent groeide, groeide het ambtelijke apparaat onder het het bewind van Halsema met bijna 40 procent. Terwijl een gemeentebestuur in de kern een paar eenvoudige taken heeft. De stad moet schoon en veilig zijn. De openbare ruimte moet worden onderhouden. Overlast moet worden aangepakt. Er moeten woningen zijn. Op die kerntaken worden de Amsterdamse cijfers pijnlijk. In 2025 vond nog maar 31 procent van de Amsterdammers de eigen buurt schoon. Het rapportcijfer voor het schoonhouden van straten en stoepen zakte naar 5,8. Er kwamen 265.000 meldingen over afval en reiniging binnen, 16 procent meer dan een jaar eerder. Bij meldingen over het schoonmaken van de openbare ruimte werd 59 procent binnen de afgesproken termijn afgehandeld. De gemeentelijke norm is 90 procent. In de binnenstad daalde het cijfer voor schone straten en stoepen van 6,9 in 2015 naar 5,4 in 2025. Bewoners geven de binnenstad inmiddels een 4,0. Vervuiling is geen esthetisch probleem. Onderzoek naar wanorde in de openbare ruimte laat zien dat zichtbare verwaarlozing de sociale norm verzwakt. Afval, graffiti en achterstallig onderhoud vergroten de kans dat ook anderen regels overtreden. De omgeving vertelt voortdurend welk gedrag blijkbaar wordt geaccepteerd. Daar bestaat inmiddels voldoende empirisch onderzoek naar. Als een organisatie de kerntaken steeds slechter uitvoert, ligt de eerste vraag voor de hand, waar gaat de beschikbare capaciteit eigenlijk naartoe? Amsterdam heeft steeds meer taken naar zich toegetrokken en krijgt de meest zichtbare taken steeds moeilijker voor elkaar. Toch gaat de discussie direct over geld. Dat geld moet uit Den Haag komen. Den Haag heeft geen eigen geld, dus uiteindelijk komt de rekening bij de belastingbetaler terecht. Daarna volgt de bekende politieke discussie over wie die rekening moet betalen. De breedste schouders zullen ook deze lasten moeten dragen vermoed ik. Zo wordt een vuile en onrustige stad uiteindelijk een financieringsvraagstuk. Of Amsterdam te veel doet, geld verkeerd besteedt of onvoldoende presteert, verdwijnt naar de achtergrond. Extra geld is de oplossing voordat duidelijk is geworden waarom het bestaande geld niet voldoende resultaat oplevert. Landelijk werkt het inmiddels hetzelfde. Nieuwe politieke ambities worden nieuwe overheidstaken. Er komen ambtenaren, subsidies, programma’s en organisaties bij. Zodra de kosten oplopen, begint de zoektocht naar extra inkomsten. Schrappen komt nauwelijks ter sprake. Amsterdam kan ook bij het begin beginnen. Zorg dat de stad schoon en veilig is. Zorg voor woningen, bereikbaarheid, onderhoud en handhaving. Kijk daarna wat er nog meer op het stadhuis moet gebeuren en wat kan verdwijnen. Halsema vraagt Den Haag om meer middelen omdat Amsterdam de problemen op straat niet meer aankan. Maar voordat de rest van Nederland wordt gevraagd daarvoor te betalen, ligt een eenvoudiger vraag voor, waarom doet Amsterdam zoveel andere dingen terwijl de gemeente iets simpels als de eigen straten niet op orde krijgt. Misschien heeft Amsterdam geen groter budget nodig. Misschien heeft Amsterdam een kleinere agenda nodig. #Amsterdam #Gemeente #Leefbaarheid

Mijn hemel, ik zie een stukje Gerrit Hiemstra bij Jinek. Hij doet me denken aan de man op een zeepkist die het einde van de wereld voorspelt. Geloof geen valse profeten. De wereld gaat niet stuk door klimaatverandering, maar door het veel te dure klimaatbeleid dat NIETS oplost. Het klimaat verandert altijd. En de invloed van de mens is niet significant. De mens kan niet voor God spelen. Juist de nieuwe generatie is zich hiervan bewust en focust zich op problemen die we wél kunnen beïnvloeden. Zoals de woningnood. Een overheid die in bijna alles ons leven wil bepalen. En vrij ondernemerschap belemmert. En ook een niveau van immigratie die ons land niet meer aankan. #klimaat #beleid #woningnood

Overasselt. Eén dode. Twee gewonde agenten. Een groep gemaskerde mannen die met machinegeweren in de vroege ochtend door een Gelders dorp lopen alsof ze daar de dienst uitmaken. En wat schrijft @ministerjenv? ‘Wat een afschuwelijk geweld. Dit tolereren we niet.’ Da’s een nietszeggende reactie, David. En om een term te gebruiken die ministers ook graag in de mond nemen: dat is onacceptabel. Als je schrijft dat we dit niet tolereren, is de volgende stap een serie aanhoudingen, toch? Of blijft het bij woorden? Terwijl het geweld zich blijft herhalen alsof Nederland inmiddels een vrijhaven is geworden voor criminelen. Geen woorden maar daden, David, en bewaar die ‘leef ik mee’ maar voor de volgende keer, want die gaat er zeker komen met dit halfzachte beleid. Ga verdorie eens boeven vangen! #geweld #veiligheid #crimineel

Tolereren we niet? Drugsgeweld is ih zuiden bestuurlijk geïnfiltreerd, vermengd met bovenwereld (was nieuws). Amsterdam is de narco-hoofdstad van Europa, alarmerend rapport paar jaar geleden zag geen uitweg meer. Dus aub geen fake spierballen, Den Haag heeft geen werkende aanpak. #drugsgeweld #Amsterdam #beleid

In Heemskerk MOETEN we van het gas af. Geheel vrijwillig natuurlijk (ja ja). Ik heb de kosten even op een rijtje gezet en dan is het meteen duidelijk hoe groot de leugen is. Ik moet geld lenen voor zo’n pomp, kosten 16.000 euro. Ik betaal nu 210 euro pm aan gas en licht, ik wil natuurlijk niet meer gaan betalen dus de verwachte kosten van 80,— trek ik daarvan af. Blijft over voor de aflossing 130,— euro. Zonder de rente mee te rekenen ben ik dan zo’n 13 jaar aan het aflossen… weet je wat de levensduur is van zo’n apparaat? Inderdaad zo’n 15 jaar. Dus…. Helemaal niet goedkoper, ook niet beter voor het klimaat. Zodra de prijs van de elektriciteit weer verder omhoog gaat (en dat gaat gebeuren) ben je nog duurder uit. Je komt nooit meer van de lening af. Bedankt @gem_heemskerk voor deze strop om onze nek. De waanzin ontgaat jullie volledig daarvoor zijn jullie te veel geïndoctrineerd door de SDG’s, of te corrupt. Zeg maar welke het is. Want die warmtepompen of een warmtenet is geen oplossingen. Maar brengen ons financieel wel aan de afgrond. Fantastisch moedwillig beleid. Wees trots op jezelf. #gasaf #duurzaamheid #energietransitie

Alles komt uit. Het coronabeleid leverde NIETS goeds op. Geen leven werd gespaard, maar het beleid kostte wel veel levens. En als je er wat van zei (en dan ook 100% feitelijk, onderbouwd en ook nog op beschaafde wijze, zoals ik dat bijvoorbeeld deed) werd je gecanceld, uitgescholden en (vele malen, soms ook met de dood) bedreigd, ging je bedrijf naar de gallemiezen, pleegde de jeugd zelfmoord en werden ouderen gevangen gezet en moesten zij alleen sterven. https://t.co/5a2H6BZFtF #coronabeleid #vrijheid #gezondheid

Pardon @RobJetten, je verkondigt dat de dreiging ‘ongekend hoog’ is. Ongekend. Alsof de Russische tankdivisies al bij Arnhem over de grens rijden. Alsof Chinese hackers vannacht iedere cv-ketel hebben overgenomen en op vol vermogen gas staan te verstoken. Alsof president Poetin hoogstpersoonlijk in een Typhoon-klasse onderzeeër rondjes in de Noordzee vaart. Er is geen dreiging, Rob. Niet van het kaliber waarvoor je nu extra bevoegdheden nodig hebt. Wat er wel aan de hand is, is dat jij de geopolitieke werkelijkheid gebruikt als deken om onder te kruipen. Een klein bang jongetje dat de wereld te groot en te eng vindt en om zijn eigen gevoel van onveiligheid binnen de perken te houden om extra politiebevoegdheden vraagt, zodat hij zich weer veilig kan voelen. Stop ermee Rob. Stop met dat theatrale ‘Nederland veilig houden’ terwijl je consequent wegkijkt van de echte onveiligheid in de wijken, op de stations en in de straten. Stop met doen alsof Rusland en China het enige probleem zijn, terwijl je eigen beleid de deur wagenwijd openzet voor echte risico’s: de import van mensen die vijandig staan tegen onze manier van leven, onze cultuur, onze vrijheden. Maar stop vooral met jezelf te presenteren als de stoere beschermer van de rechtsstaat, terwijl je diezelfde rechtsstaat langzaam uitholt omdat je die olifant in de kamer niet durft te benoemen, je pertinent weigert in te zien dat daar het echte gevaar zit. Een premier die zich écht om de veiligheid van Nederland bekommert, Rob, kijkt eerst naar de dreigingen die hij zelf heeft binnengehaald. Jij kijkt naar het buitenland, omdat dat makkelijker is. Omdat je dan niemand in Nederland hoeft te confronteren met gevoerd beleid, of iemand die wellicht op @D66 gaat stemmen stemmen tegen de haren instrijkt. Dat is geen staatsmanschap. Dat is angst, angst om geconfronteerd te worden met de consequenties van gevoerd beleid. En die angst is een slechte raadgever, Rob. Heel eerlijk? Het wordt hoog tijd dat je stopt met doen alsof je een man bent en laat zien dat je daadwerkelijk ballen hebt, door hetgeen Nederland echt bedreigt te benoemen en werk te maken van de bestrijding ervan, zodat onze samenleving veiliger wordt, en onze cultuur en vrijheden behouden blijven. Het kan namelijk wél Rob, maar kennelijk durf jij niet? #Nederland #veiligheid #geopolitiek

Een ochtendcolumn Met verbazing keek ik naar het item over de sluiting van Transcom in Groningen. Zo’n 150 mensen verliezen hun baan omdat het werk naar Spanje verhuist. Hans Spekman van de FNV en PRO-Kamerlid Julian Bushoff kregen ruim baan voor hun verhaal. Bij Spekman lag de verklaring bij het bedrijf, kosten besparen, winst boven werknemers stellen. Het merkwaardige is dat de FNV zelf goed weet wat hier gebeurt. FNV-bestuurder Izabela Muchowska zegt over precies deze sluiting dat de loonkosten in Spanje ongeveer een derde bedragen van die in Nederland. Dat is geen verhaal over een bedrijf dat kan kiezen tussen een winstgevende Nederlandse vestiging en een nog winstgevender Spaanse. Opdrachtgevers zijn jarenlang meegegaan in de stijgende Nederlandse tarieven. Maar ook die bereidheid heeft een grens. Het minimumloon is sinds 2020 met ruim 33 procent gestegen, in januari 2023 kwam er in één klap ruim 10 procent bij en de FNV vindt dat nog onvoldoende: het minimumloon moet naar €18 per uur. Dit type dienstverlening kent een vrij harde prijsgrens. Een opdrachtgever kan niet onbeperkt meer betalen omdat Nederland arbeid steeds duurder maakt. Op enig moment is een uur klantenservice eenvoudig niet meer waard dan het beschikbare tarief. Tegen dat tarief is het werk in Nederland nu onuitvoerbaar. En dit is bij uitstek werk dat kan vertrekken. De Nederlandse klant blijft dezelfde, het gesprek blijft Nederlands en de dienstverlening verandert nauwelijks. Alleen de headset staat voortaan in Spanje of Marokko. Niet omdat daar een paar procent extra marge lonkt, maar omdat het werk daar tegen het beschikbare tarief nog wel kan worden uitgevoerd. Nederland heeft zichzelf simpelweg uit deze markt geprijsd. Ik ken Nederlanders die dit soort werk in Spanje doen. Het is een economische houdgreep. Je verdient genoeg om er te leven, maar nauwelijks genoeg om iets op te bouwen. Het wrange is dat zo precies een arbeidsmarkt ontstaat waartegen de FNV in Nederland zegt te strijden. De baan is niet verdwenen. De baan is geëxporteerd. En vervolgens staat de voorzitter van diezelfde FNV voor de camera het verdwijnen van banen te verklaren uit winstbejag en aandeelhoudersbelang. Ik zie daar vooral bestuurlijk opportunisme en intellectuele leegte. Eerst jarenlang politieke druk uitoefenen om de prijs van arbeid op te drijven en vervolgens, wanneer internationaal verplaatsbaar werk daadwerkelijk vertrekt, de onderneming aanwijzen als verantwoordelijke. Bushoff gebruikte dezelfde ontslagen vervolgens om zich te keren tegen de verkorting van de WW. Daarmee wordt het bijna circulair. Eerst wordt arbeid in Nederland zo duur dat een deel ervan niet meer tegen het beschikbare tarief kan worden uitgevoerd. Wanneer de banen dan vertrekken, worden de ontslagen werknemers vervolgens het argument voor ruimere sociale zekerheid. Het meest verbaasde mij het journalistieke podium van de NOS. De tegenvraag lag voor het oprapen. De eigen FNV-bestuurder zegt dat de loonkosten in Spanje nog ongeveer een derde van de Nederlandse bedragen. De FNV wil tegelijkertijd naar een minimumloon van €18. Vraag Spekman dan eens wat hij verwacht dat er met internationaal verplaatsbare arbeid gebeurt wanneer Nederland de prijs ervan steeds verder opdrijft. Spekman en Bushoff stonden de gevolgen te veroordelen van beleid waarvoor ze zelf al jaren pleiten. Dat het werk verdwijnt en dat mensen op straat komen te staan, is mede hun verantwoordelijkheid. De journalistieke verantwoordelijkheid begint bij de vraag waarom niemand hen daarmee confronteerde. Die vraag kwam niet. Zo konden degenen die mede verantwoordelijk zijn voor het verdwijnen van deze banen zich presenteren als verdedigers van de mensen die daardoor op straat kwamen te staan. #arbeidsmarkt #werkgelegenheid #minimumloon