Ik vond het een geestig grapje. Trouw en humor: niet echt een goed huwelijk. https://t.co/6ni1d709AH #humor #grapje #relaties
Column: Hoe geloofwaardig zijn ze? Max von Kreyfelt Ik herinner mij de tijd dat politici elkaar bevochten alsof de toekomst van het land ervan afhing. Nu lijkt het steeds vaker op een netwerkborrel met camera’s. Overdag spelen ze op televisie de grote ideologische gladiatoren. “Democratie in gevaar.” “Onacceptabel.” “Schandalig.” “Een bedreiging voor de rechtsstaat.” En ’s avonds staan dezelfde mensen lachend naast elkaar met een glas witte wijn in Nieuwspoort alsof ze samen een succesvol bedrijfsuitje hebben afgerond. Hoe serieus nemen ze elkaar eigenlijk nog? Kijk naar de debatten. De ene helft noemt de andere helft fascist. De andere helft noemt de eerste helft landverrader. Er wordt gesproken over “ondermijning van de democratie”, “gevaarlijke radicalisering” en “existentiële dreigingen”. Maar zodra de camera uitgaat: hand op schouder, grapje bij de koffieautomaat, gezamenlijk op de foto, en daarna met dezelfde taxi naar een talkshow waar ze elkaar opnieuw zogenaamd gaan “slopen”. Het politieke conflict is steeds vaker professioneel worstelen geworden. Veel geschreeuw. Veel theater. Veel ingestudeerde verontwaardiging. Maar ondertussen draaien dezelfde draaideuren gewoon door. Oud-politici verdwijnen naar lobbyclubs. Lobbyisten schuiven aan bij ministeries. Journalisten trouwen met voorlichters. Voorlichters worden Kamerleden. Kamerleden worden adviseurs. Adviseurs worden toezichthouders. En iedereen noemt elkaar ondertussen dapper, constructief en verbindend op LinkedIn. Alleen de burger denkt nog dat het echt oorlog is. Dat is misschien nog het meest fascinerende van deze tijd: de achterban raakt totaal verhit terwijl de hoofdrolspelers zelf opvallend ontspannen blijven. Op sociale media vliegen mensen elkaar naar de keel alsof Nederland morgen ophoudt te bestaan. Maar in Den Haag lunchen ze gewoon samen. Daar zit namelijk het echte verschil. De burger leeft de politiek. De politiek beheert de politiek. En hoe extremer het debat wordt, hoe beter het systeem eigenlijk functioneert. Want een bevolking die elkaar bezighoudt met permanente stammenoorlog kijkt minder naar de mensen die werkelijk aan de knoppen zitten. Dus blijven ze elkaar dagelijks “slopen” voor de camera. Niet om elkaar te vernietigen. Maar om het publiek emotioneel betrokken te houden. Het moderne politieke debat lijkt daardoor steeds minder op democratie en steeds meer op een abonnementendienst voor collectieve verontwaardiging. Iedere dag een nieuwe rel. Iedere week een nieuwe crisis. Iedere maand een nieuw moreel paniekmoment. En ondertussen verandert er opvallend weinig. Behalve belastingen. Die stijgen altijd opvallend serieus. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #politiek #democratie #media
De rechter moest eraan te pas komen om het OM te bewegen de kosten voor mijn advocaat te betalen, nadat ik van mijn bed werd gelicht (eigen initiatief van OM) voor een grapje en na een jaar werd vrijgesproken. #Justitie #Rechtszaak #Vrijspraak
