Search

9/11 en Joe, de taxichauffeur uit Queens. Ik kan mij de eerste keer dat ik New York bezocht nog goed herinneren. Ik had een rechtstreekse vlucht geboekt vanaf Schiphol naar New York met de inmiddels legendarische Boeing 747 waar de KLM toendertijd nog mee vloog. Bij dit soort lange vluchten maakte ik er altijd een gewoonte van om een vlucht in de avond te boeken, bij voorkeur business-class, zodat ik kort na het opstijgen kon proberen om de slaap te vatten, uiteraard met de insteek dat ik dan uitgerust in New York zou arriveren. Helaas had ik maar drie dagen om de stad te verkennen omdat ik later die week in San Francisco moest zijn voor een conferentie over de laatste ontwikkelingen in de computerindustrie. Pakweg acht uur na wheels-up in Amsterdam landden wij op JFK Airport en nog geen half uur later zat ik, samen met m’n bagage, in een taxi onderweg naar downtown New York. De taxichauffeur, hij had zich voorgesteld als Joe, kwam uit Queens, zijn onmiskenbare accent liet daar geen enkele twijfel over bestaan. Joe was een sympathieke dertiger die duidelijk positief en vol in het leven stond, dat bleek overduidelijk uit zijn houding en manier van praten. Nadat hij begreep dat ik uit Nederland kwam vroeg hij mij vervolgens de oren van het hoofd over het Nederlandse drugsbeleid, de coffeeshops in Amsterdam en uiteraard, hoe kon het ook anders, de wereldberoemde Rosse Buurt. Terwijl we het hadden over de schaars, en uitdagend, geklede dames achter glas op de Oudezijds gaf hij mij zijn visitekaartje en deed hij z’n zonnebril half naar beneden terwijl hij, over de rand van z’n bril, mij een vette knipoog gaf en op het hart drukte dat ik hem kon bellen als ik behoefte had aan wat ‘gezelschap’. Hij voegde eraan toe dat ik hem daarnaast ook dag en nacht kon bellen op datzelfde nummer als ik ergens naartoe wilde in New York. Ik bedankte hem vriendelijk en glimlachte terwijl ik hem op het hart drukte dat ik geen behoefte had aan het gezelschap waar hij op doelde. Terwijl we Manhattan binnen reden, en de wolkenkrabbers aan weerszijden voorbij schoten, was Joe inmiddels al halverwege z’n levensverhaal. Van zijn aanmelding bij het Amerikaanse leger op zijn 19e, zijn eerste huwelijk, tot aan de dagelijkse beslommeringen van een taxichauffeur in New York. Terwijl Joe honderduit vertelde en ik af en toe vragen stelde werd mijn blik gevangen door de Twin Towers in de verte, een niet te missen aanblik van twee gigantische kolossen die overal bovenuit staken. Ik kan me nog goed herinneren dat de ingeving die ik toen kreeg mij altijd is bijgebleven. De Twin Towers gaven mij het gevoel van twee imposante bewakers, bewakers die dag en nacht de wacht hielden over de inwoners van New York, onverzettelijk en altijd waakzaam. De taxi stopte bij het Marriot-hotel op Times Square waar ik een kamer had geboekt. Terwijl ik uitstapte en Joe mijn bagage uit de achterbak haalde, liet ik alles even op mij inwerken, dit was tenslotte het kloppende hart van New York. Nadat ik mijn bagage van Joe had aangepakt en hem $20 fooi had gegeven liep hij terug naar zijn taxi waarbij hij met z’n hand het ‘bel-mij’ gebaar maakte terwijl hij breeduit lachte. Ik stak eveneens breeduit lachend en enthousiast m’n duim op terwijl ik de lobby van het hotel in liep, er vanuit gaande dat ik Joe nooit meer zou spreken. De reden dat ik gekozen had voor het Marriot-hotel was uiteraard vanwege de ligging en het magnifieke uitzicht over New York. Dit uitzicht viel absoluut niet tegen nadat ik op de één na bovenste etage was aangekomen en de gordijnen van m’n hotelkamer open had gedaan. Integendeel, het was alles waar ik op gehoopt had, wat een prachtige stad en wat een uitzicht. Het was een jaar later dat die imposante Twin Towers, die decennialang zo bepalend zijn geweest voor de skyline van New York, letterlijk geveld werden door een niet aflatende haat tegen het Westen, op islamitische leest geschoeid terrorisme, een Jihad tegen Amerika en het Amerikaanse volk. Vaak heb ik mij toen afgevraagd hoe het Joe de taxichauffeur is vergaan op 11-september 2001, en of hij getuige is geweest van deze tragedie terwijl deze zich letterlijk voor zijn ogen afspeelde? Ik had zijn visitekaartje bewaard en al eens een poging gewaagd om een email te sturen naar het adres wat erop stond, maar dat adres bestond helaas niet meer. Pas een jaar later, wederom rond 11-september, heb ik toch de moed bij elkaar geraapt en z’n nummer gedraaid. Ik ging ervan uit dat dit nummer waarschijnlijk ook niet meer in gebruik zou zijn en mocht dat wel het geval zijn dan was mijn inschatting dat de kans dat hij zich onze ontmoeting zou herinneren wel heel erg klein zou zijn. Toen de telefoon overging en een stem met een overduidelijk accent uit Queens opnam, een stem die ik overigens meteen herkende, vroeg ik direct op de man af of hij zich die Nederlander nog herinnerde van een taxi rit naar het Marriot-hotel van een aantal jaar geleden? Het duurde een paar seconden voordat hij enthousiast reageerde met ‘Of course I remember you, the Red-Light District guy from the Netherlands’, wat mij gelijk breeduit deed glimlachen. Zo begon een geanimeerd gesprek dat veel langer duurde dan de taxirit van JFK Airport naar het hotel van een aantal jaar geleden. Een geanimeerd gesprek waarin Joe al vrij snel met een regelmatig van emotie brekende stem vertelde over wat hij allemaal had meegemaakt op die dinsdag in september, toen ruim twee jaar geleden. Joe was letterlijk en figuurlijk getuige geweest van zowel het allerbeste als het allerslechtste waar de mensheid toe in staat is. Hij vertelde over hoe hij met zijn taxi gewonden naar ziekenhuizen had gebracht, hun letsel vaak veroorzaakt door vallend puin. Over hoe hij de chaos, paniek en angst heeft gezien in de ogen van de mensen die net hun vege lijf hadden weten te redden. Over hoe zijn neef, die onderdeel was van één van de brandweerkorpsen die in de eerste uren veel mensen uit de gebouwen heeft kunnen halen, uiteindelijk nooit is teruggevonden onder het puin. Joe’s stem sloeg over toen hij vertelde hoe trots hij was op zijn neef, en zijn collega brandweerlieden, die het ultieme offer hebben gebracht in hun pogingen om mensen uit de gebouwen te redden. Tijdens dit gesprek kreeg ik meerdere keren een brok in mijn keel en moest ik m’n tranen bedwingen toen ik Joe hoorde worstelen met z’n emoties terwijl hij zo goed mogelijk verslag deed van hetgeen hij had meegemaakt. Ik moet ieder jaar aan dit telefoongesprek denken als 11-september dichterbij komt. Dit gesprek van inmiddels ruim twintig jaar geleden, een indringend, persoonlijk en geëmotioneerd gesprek met een ooggetuige van 9/11 die op ground zero er alles aan gedaan heeft om het verschil te maken. Ik hoop dat het goed met je gaat Joe, dat je gelukkig bent en een positieve draai aan je leven hebt kunnen geven na deze immense tragedie. Dank voor alles wat je hebt kunnen doen en de talloze mensen die je op die 11e september in veiligheid hebt kunnen brengen. #911 #NewYork #Herinneringen

Premier Jetten. Homohaat? Of gewoon kritiek? Het @ADnl heeft zitten turven onder de tweets van premier @RobJetten. Resultaat: van de 45.860 reacties onder 323 berichten is er één op de twintig ‘homovijandig’, tenminste volgens het AD. Wie schrijven die hatelijke reacties dan vraagt u zich waarschijnlijk af? En wat blijkt? Het zijn geen Russische trollenlegers of anonieme bots. Het zijn gewone Nederlanders. Een ambtenaar uit Noord-Holland, een politiefunctionaris, een gepensioneerd koppel uit Zeeland, een hondenbezitter uit Brabant. Mensen zoals u en ik, die in de regel één keer hun gal spuwen en daarna weer overgaan tot de orde van de dag. Bijna 1.500 accounts deden dit namelijk precies één keer. Da’s geen georganiseerde haatcampagne, maar een duidelijke uiting van irritatie. Toch presenteert het AD dit als bewijs dat Nederland een homohaatprobleem heeft. Dat de functie van minister-president haar aanzien is kwijtgeraakt omdat mensen Jetten aanspreken op zijn seksuele geaardheid. Dezelfde geaardheid die hij vaak te pas en te onpas etaleert op sociale media. Wat blijkt? De reacties pieken als Jetten bijvoorbeeld belt met de premier van Irak, poseert met de Saoedische kroonprins of een iftar bijwoont. Dan zie je steeds dezelfde vraag terugkomen, honderden keren, in bijna dezelfde bewoordingen: ‘Heb je ze verteld dat je homo bent Rob?’ Dat is geen homohaat. Dat is de vinger op de zere plek leggen. Een openlijk homoseksuele @D66-premier die de hand schudt van leiders uit landen waar homoseksualiteit met de dood wordt bestraft, en vervolgens doet alsof dat de normaalste zaak van de wereld is. Mensen zien de hypocrisie. Ze zien een politicus die in Nederland meedoet aan de Pride, maar in het buitenland handen schudt van regimes waar op openlijke homoseksualiteit de doodstraf staat. Het AD doet vervolgens wat een links progressieve krant hoort te doen: men schrijft geen onvertogen woord over deze onverenigbaarheid. Over het feit dat decennialang progressief beleid, open grenzen, geveinsde morele superioriteit, het heulen met culturen die fundamenteel anders denken over seksualiteit, vrouwenrechten en persoonlijke vrijheid, nu een homoseksuele premier oplevert die precies die tegenstelling belichaamt. En natuurlijk reageren mensen daarop. Niet omdat ze Jetten haten om zijn geaardheid, maar omdat hij het gigantische uithangbord is van die links progressieve ideologie, van de leugen die beweert dat dit prima samengaat Wat het AD niet onderzoekt, is echter minstens zo veelzeggend. Waar blijft het halfjaar durende onderzoek naar homofobe geweld in bepaalde wijken? Naar de straatintimidatie, de ‘vieze k*nkerhomo’-kreten die met echt geweld gepaard gaan, en die niet van een ambtenaar of een gepensioneerd koppel komen? U weet het, ik weet het, het AD weet het, het AD weet dat u het weet: dat past niet in het narratief. Dat zou namelijk vragen oproepen over migratie, integratie en de culturen die we decennialang hebben binnengehaald. Vragen die D66 en het AD liever niet stellen. We mogen dan ook de conclusie trekken dat dit geen onderzoek is naar homohaat. Dit onderzoek laat zien hoe groot de minachting is voor het volk en hoe de media die minachting vervolgens herdefiniëren als moreel falen. Gewone mensen, ambtenaren, politieagenten, gepensioneerden, die vanachter hun toetsenbord het gore lef hebben om de waarheid te zeggen die in Den Haag en op de redactie van het AD taboe is geworden. Zes maanden heeft dit onderzoek van het AD geduurd. En in die zes maanden heeft niemand op de redactie zich afgevraagd waarom Nederlanders zich zo uiten richting hun premier? Spoiler: het ligt niet alleen aan zijn geaardheid, ondanks het feit dat hij deze te pas en te onpas in je gezicht wrijft. Het ligt aan het beleid dat hij belichaamt, de hypocrisie die hij etaleert. Dat is de échte reden achter deze reacties. Punt. Bron: https://t.co/vE2OQ01lv9 #Homohaat #Politiek #Nederland

Belgium, my country, must stop behaving so unworthily and stupidly. This hatred against Israel is the perfect example of manipulation, ignorance, and extremism. Sport should celebrate the connections between peoples. The United States has allowed Iran to participate in the competitions. (translated)

@DefensieMin Ga er naar toe. Ga helpen. Zijn wij van jou af. En hou je meteen op met geld smijten in deze bodemloze put. #Zwendelenski heeft vast nog wel een plekje vrij in de loopgraven. Het lijkt me dat jij daar prima past. Mijn God, wat haat ik jullie oorlogszuchtige imbecielen. #oorlog #politiek #protest

Lieve mensen op rechts, er moet mij iets van het hart. Ik zie de laatste dagen onderling veel strijd en haat en dat raakt mij. Rechts Nederland moet stoppen met elkaar af te breken. Niet: je bent echt dom als je daarop stemt Niet: die partij is controlled Niet: met jou praat ik niet meer. PVV, FVD, BBB of welke partij dan ook.. Geen partij haalt ons hier in z’n eentje uit. Dat moet uit onszelf komen. En toch houden we elkaar klein. Over ego. Over gelijk. Over wie het zuiverst is. Maar we hebben een fundering gemeen. Een basis. Dit land beschermen. Houd de samenleving overeind. Beteugel massa-immigratie, asielbeleid en islamisering. Dat is geen detail. Dat is de bodem onder alles. Zorg eerst dat die dijk staat. Eerst de fundering. Eerst de basis. Daarna kunnen we elkaar de tent uitvechten over de rest. Dat mag. Dat is zelfs gezond. Maar niet nu. Niet nu ons huis nog in puin ligt. Waarom kunnen we niet gewoon normaal in gesprek blijven? Dat is de kern. Mensen die een bepaalde partij stemmen, zijn ineens nergens meer voor rede vatbaar. Alsof een hokje je oren dichtdoet. Zo hoort het niet. Zo is het vroeger ook niet gegaan. Kijk naar de Watersnoodramp. In 1953 kwam het water. En toen telde niet je partij. Toen telde of je een zandzak vasthield. Heel Nederland bouwde daarna de Deltawerken. Generaties lang. Omdat we begrepen: eerst de dijk. Anders is er geen land meer om over te twisten. Kijk naar de wederopbouw. Puinhopen. Rantsoen. En toch bouwden mensen met diep verschillende overtuigingen dit land opnieuw op. Niet door elkaar dood te zwijgen. Door de basis eerst te leggen. Onze verdeeldheid is geen principe. Het is een cadeau aan wie daarvan profiteert. Links hoeft ons niet serieus te nemen. Dat doet er niet toe. Wat wél telt: zij gebruiken precies dit. Zij blijven bij elkaar omdat wij dat niet doen. Zij zien de kans en pakken die. Die kans was van ons. Dus blijf in gesprek. Ook als het schuurt. We zijn het verplicht aan onze kinderen en kleinkinderen. Zij erven niet ons gelijk. Zij erven het land dat wij overlaten. Kom op. Laten we onze ego opzij zetten en ons vasthouden aan de fundering. Zet daarna de dijk. En praat. Als mensen. Niet als kampen. #Eenheid #Gesprek #Samenleving

Palestijnen in Gaza stichtten op grote schaal grote natuurbranden in Israël door middel van vliegers en ballonnen met brandbaar materiaal en explosieven. Het is ‘vliegerterreur’. Van het verbod daarop maakt de NOS in het Jeugdjournaal er pure Hamaspropaganda van. En dat gaat er bij die kinders in als koek. Een hele generatie groeit zo op met Israël-haat. Het is verbijsterend om aan te zien en onbegrijpelijk dat de publieke omroep dit zonder enige gene meent te kunnen doen. Het journaal is een drama maar het jeugdjournaal spant de kroon. #Israël #Palestijnen #Jeugdjournaal

Russia has placed the German journalist Michael Martens on an international wanted list for incitement to hatred after he asked Ukrainian President Zelensky what Europe could contribute to killing Russians, which led to criticism from Russian authorities and an arrest warrant. (translated)

Heel goed. De arrogantie van onze regering ook: meebuigen bij activistische haateisen, vooral obligate blabla tg Jodenhaat, discriminerende instituten niet aanpakken, maar wel verwachten dat je altijd welkom bent in 🇮🇱Nou, Israël trekt een grens. Triest, maar we had it coming. #Israël #discriminatie #regering

Selailin eilen kuvia vuodelta 2015 ja satuin törmäämään erilaisiin Facebookista otettuihin screenshotteihin pakolaisvyöryn ajalta. Näitä lukiessa astraalikeho lennähtää hyvin elävästi tuohon aikaan. Tällä tasolla kansalaiskeskustelu oli. Pakolaisten tieltä oltiin häätämässä opiskelijat ja kaupungin asunnoissa asuvat. Olo on kuin koskettelisi hyvin tuttua kuumepainajaista. Mattoja muistuttaviin rytkyihin itsensä verhonneet hipit päivystämässä Oulun poliisiaseman ovella ”welcome refugees”-kylttien kanssa, pääministeri Sipilä luovuttamassa talonsa turvapaikanhakijoille, sisäministeri Orpo kertomassa kuinka pakolaisten motiivien epäily on rasismia, turvapaikanhakijoiden mielenosoitukset pahasta puurosta. Eihän tuota voisi todeksi uskoa tai käsikirjoittaa, ellei sitä itse olisi todistanut. Vähänkään kriittisesti asiaan suhtautuvia vainottiin. Puhelimet työpaikalla kilisivät terminaalivaiheen suvaitsevaisuuteen sairastuneiden cancel-terroristien toimesta, josta yksi minunkin silloinen työkaverini sai osansa. Kaikki tällöin tilannetta väheksyneet poliitikot ja kriitikoita vuosia vainonneet aktivistit ovat henkilökohtaisesti vastuussa jokaisesta lieveilmiöstä, jota maahanmuutosta on syntynyt. #Pakolaiskriisi #Maahanmuutto #Kansalaiskeskustelu

Dit is de oogst van ons totaal gefaalde integratiebeleid. Deze vrouw is in Nederland geboren! Ze heeft een NL paspoort gekregen, onderwijs en nog veel meer. Maar zie de haat in haar ogen. Hoor haar gekrijs. Nederland had al 50 jaar integratie en assimilatie moeten EISEN. #integratie #Nederland #diversiteit

Het artikel is feitelijk onjuist. Forum voor Democratie heeft geen enkele betrokkenheid bij de demonstratie die op 19 september op het Malieveld gepland staat. Wij vaardigen geen sprekers af en organiseren of steunen de bijeenkomst niet. Evenmin hadden wij enige betrokkenheid bij “Elsfest” vorig jaar. Voor de zoveelste keer laat NRC – ooit een kwaliteitskrant die geïnteresseerd was in feiten – zich meeslepen door fanatieke FVD-haat. De krant fantaseert over demonstraties waarbij onze partij aanwezig zou zijn, terwijl daarvan geenszins sprake is. #FVD #demonstratie #media

Zeker. Punt is dat élke school kinderen goed moet leren rekenen, schrijven, lezen en kennis van onze staatsinrichting en samenleving bijbrengt. Ongelijkheid tussen mannen en vrouwen, meisjes in hoofddoeken, haat naar onze vrije samenleving, naar Joden en richting lhbt’s is niet aan de orde. Nergens en nooit. Nu opeens alleen beginnen over een forumschool is hypocriet. #onderwijs #gelijkeRechten #samenleving