Search

Bestuursvoorzitter Vluchtelingenwerk Frank Candel (goed voor een salaris van €160.000 per jaar) heeft de definitieve oplossing voor de chaos in Ter Apel. "Vijftig tot tachtig opvangplekken elders organiseren en het probleem is voorbij." Joe. #TerApel @VluchtelingWerk #TerApel https://t.co/Zk4BEpcylZ #Vluchtelingen #Opvang #Nederland

Ik heb een mediabedrijf. Daar leef ik van. Dat is geen misdaad volgens mij. Het AD beweert dat mijn live uitzending van gisteravond (“kaartjes kosten 35 euro”) mijn manier is om een verdienmodel van corona te maken. Dat is het niet. Die avond is niet eens break-even. Ik leg daar geld op toe. Maar vond het belangrijk om het te organiseren. Kranten moeten feiten brengen in plaats van verdachtmakingen #media #journalistiek #feiten

Alle klassieke politici geloven echt dat miljoenen belastinggeld voor een paardenwedstrijd hun stad of regio “internationaal op de kaart zet”. We komen ze de komende jaren ongetwijfeld massaal tegen: de Spanjaarden, Japanners en Costa-Ricanen die vol lof en ontzag spreken over die geweldige paardenwedstrijd. Wat kregen ze daar toch voor mekaar in n Vlaanderen . De miljarden aan internationale investeringen volgen vanzelf. Dit soort nonsens wordt politici voorgeschoteld in rapporten van ambtenaren, gevoed door partijgenoten in Paardensport Vlaanderen en bij het organiserende bedrijf. Van Ben Weyts, Annick De Ridder tot deze burgemeester van Waregem: onwaarschijnlijk wat voor een zwak bestuurlijk niveau we in ons land hebben. De gevolgen zijn te verwachten. #Politiek #Belastinggeld #Beheer

Tienduizenden huishoudens in Nederland worden gevraagd om bij te dragen aan het verlichten van de druk op het elektriciteitsnet door hun thuisbatterijen, laadpalen en warmtepompen op afstand te laten aansturen, zodat zij tijdens piekuren minder stroom verbruiken en mogelijk elektriciteit teruggeven aan het net, met het doel om een flexibele capaciteit van 255 megawatt te organiseren. #warmtepomp #elektriciteitsnet #energiebedrijven

Geen politieke aardverschuiving. Geen nationale rouw. Geen wekenlange talkshowspecials. Geen onafgebroken mediacampagnes met de vraag hoe dit ooit mogelijk was. Integendeel. Dezelfde politieke partijen zitten grotendeels nog steeds aan tafel. Dezelfde bestuurscultuur draait gewoon door. Dezelfde commentatoren die normaal gesproken bij ieder verkeerd uitgesproken woordje een nationale crisis organiseren, spreken nu opvallend zacht. Bijna eerbiedig stil. Blijkbaar is collectieve verontwaardiging in Nederland selectief verkrijgbaar. Voor een verkeerde tweet vliegen complete redacties dagenlang in de gordijnen. Voor ouders die financieel werden vernietigd en kinderen die opgroeiden in stress, armoede, angst en uitzichtloosheid, bleef het vooral bij parlementaire managementtaal en zorgvuldig geformuleerde excuses. Uit de gegevens van Toeslagen blijkt dat van de kinderen van ouders die zich hebben gemeld als gedupeerde van de problemen rondom de kinderopvangtoeslag, 482 kinderen zijn overleden.” In de brief staat ook expliciet dat: er geen doodsoorzaken zijn onderzocht; geen causaal verband wordt gelegd met de toeslagenaffaire; het gaat om geregistreerde overlijdens van kinderen van gedupeerde ouders. Daarnaast staat de leeftijdsverdeling erin vermeld. Nederland is terminaal ziek, politiek misdadig en de media medeplichtig. #politiek #media #Nederland

Vakbonden in Nederland organiseren een landelijke staking in het openbaar vervoer als protest tegen kabinetsplannen om te bezuinigen op sociale zekerheid, waarbij zij waarschuwen dat dit slechts het begin is van hun acties totdat het kabinet toezegt deze bezuinigingen te stoppen. #staking #vakbonden #socialezekerheid

Maar we moeten ons echt beter gaan organiseren. Het moet afgelopen zijn met het criminaliseren van recreanten, boeren, vissers, jagers, en ondernemers. Het einddoel van de Disneygelovigen is het verbieden van elke normale menselijke activiteit in het buitengebied. Dat is waanzin. #organiseren #waarderen #natuurbescherming

3.100.000 € om 1 paardenwedstrijd te organiseren??? KAN HET NOG GEKKER WORDEN ?!? Kijk mee en ontdek een opmerkelijk verband tussen de NVA en de organisator van dit evenement..... Paardensport meer steunen, 100% akkoord, maar geen bedrijf met een omzet van 50 miljoen euro... https://t.co/W1IiTXAGyM #paardensport #evenement #NVA

Wie Baudet uitmaakt voor controlled opposition is knettergek. Bekijk Forum inside en je ziet hoe gevaarlijk FVD bezig is met het organiseren van een maatschappelijk middenveld. Ik kies geen partij. Echter, Mona, Gidi, Eerdmans, Vermeer doen NIETS maatschappelijk. https://t.co/6sqfMFcWeg #Politiek #Oppositie #Maatschappij

De Vlaamse regering opende gisteren voor de zoveelste keer gul de subsidiezak en gaf 1,8 miljoen euro aan een privaat paarden jumping-event. De voorzitter van Paardensport Vlaanderen is, niet toevallig, een N-VA-kandidaat. De connecties met organiserend bedrijf Golazo en de Vlaamse regering zijn bekend. Dit is waarom het Vlaamse overheidsniveau in sneltempo elke geloofwaardigheid en vertrouwen verliest. Politici, bedrijven die subsidies ontvangen, sector-en werkgeverorganisaties: iedereen moet stilaan beseffen dat het echt niet meer zo verder kan. Iedereen. We hebben de allerslechtse begroting van de Eurozone. Het probleem zit helaas niet enkel bij links en hun duizenden huppeldepup VZW's. #subsidies #VlaamseRegering #transparantie

FIFA's ambities om een gastvrij WK voetbal in de Verenigde Staten te organiseren zijn onder druk komen te staan door strenge immigratieregels, waardoor veel spelers, fans en officials uit niet-westerse landen, zoals Somalië, worden geweigerd, wat leidde tot scherpe kritiek op de organisatie en haar samenwerking met Donald Trump. #WKVoetbal #Fifa #Immigratiebeleid

In feite is het Westen al lang verwikkeld in een oorlog met Rusland: we leveren gevechtsvliegtuigen, organiseren drones en enteren Russische schepen. Wíllen Nederlanders dat wel? FVD wil geen olie op het vuur gooien, maar een staakt-het-vuren en vredesonderhandelingen. https://t.co/9VJaDZbooK #Oorlog #Vrede #Rusland

Column: De man die zijn eigen ondervraging organiseerde Er zijn landen waar veiligheidsdiensten achter gesloten deuren bepalen wie er mag onderzoeken, welke vragen gesteld worden en hoe ver de waarheid mag komen. Nederland noemt dat een parlementaire enquête. Want hoe langer je naar het verhoor van Pieter-Jaap Aalbersberg keek, hoe meer het begon te lijken op een toneelstuk waarvan de hoofdverdachte zélf de casting had gedaan en ook nu nog steeds de regie voert. Je zag het voor je. Een discreet zaaltje ergens in Den Haag. Koffie. Mineraalwater. Een flip-over met “Waarheidsvinding”. En Aalbersberg die rustig uitlegt: “Belangrijk is wel dat het constructief blijft. Geen hysterische vragen over macht, regie of democratische controle. We moeten het bestuurlijk houden.” Waarna de toekomstige commissievoorzitter braaf knikt alsof hij solliciteert naar de functie van nationale procesbegeleider. Want eerlijk is eerlijk: zoveel bestuurlijke warmte tussen ondervrager en ondervraagde zie je normaal alleen bij reünies van de Rotary. Daar zat de voormalige veiligheidschef van de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid zichzelf te omschrijven als “oliemannetje”, terwijl niemand vroeg waarom dat oliemannetje toevallig in de cockpit van de macht zat tijdens de grootste vrijheidsbeperkingen sinds de oorlog. Geen: “Wie had de operationele regie?” Geen: “Waarom stuurde de NCTV de crisisstructuren aan?” Geen: “Wie controleerde ú?” Nee. Het bleef steken in bestuurlijk peuterschuim. “Hoe heeft u dat ervaren?” “Wat betekende dat voor de samenwerking?” “Wat was uw gevoel daarbij?” Nog even en de commissie had gevraagd welke muziek Aalbersberg draaide tijdens de avondklok. Het werkelijk briljante aan Nederland is dat wij de illusie van controle hebben geprofessionaliseerd. We organiseren complete parlementaire spektakels om uiteindelijk tot de conclusie te komen dat niemand ergens verantwoordelijk voor was. Ministers volgden experts. Experts volgden modellen. Ambtenaren faciliteerden processen. En veiligheidsdiensten waren blijkbaar slechts administratieve loodgieters. Een land bestuurd door oliemannetjes. Misschien moeten we eerlijk zijn en de functie gewoon officieel maken. Minister-president? Verouderd begrip. Voortaan krijgen we: “Nationaal Coördinerend Olieman van Democratische Overgangen.” Met persconferenties vanuit een smeerkuil. Want dát zag Nederland tijdens deze enquête: geen zoektocht naar waarheid, maar een perfect geoliede machine waarin macht zichzelf onderzoekt en vervolgens concludeert dat alles keurig volgens procedure verlopen is. En ergens diep in het Haagse bestuursmoeras zit dan een commissievoorzitter ernstig te knikken terwijl de voormalige veiligheidschef uitlegt dat hij eigenlijk nauwelijks iets deed. Behalve dan toevallig overal tussen zitten. Zoals elke goede olieman. 📌 Reist u met me mee? https://t.co/7iI6rVhzcP 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Politiek #Democratie #Waarheid

Column: Daan de Kort, voorzitter van de coronaknutselclub Soms zie je iemand en begrijp je onmiddellijk waarom Nederland inmiddels bestuurd wordt alsof het een eindeloze vergaderlocatie is met biologisch afbreekbare koffiebekers. Neem Daan de Kort. Voorzitter van de corona-onderzoekscommissie. De man die moet uitzoeken hoe een compleet land jarenlang veranderde in een combinatie van QR-codes, avondklokken en persconferenties waarin volwassenen werden toegesproken alsof ze kleuters waren die lijm hadden gegeten. Dat vraagt natuurlijk om iemand met gewicht. Gezag. Autoriteit. En toen verscheen Daan de Kort. Een man met de uitstraling van een projectleider die normaal gesproken drie kwartier praat over draagvlak bij een herinrichting van een fietspad in Oss. Je verwacht niet dat hij een historische, parlementaire commissie leidt. Je verwacht dat hij vraagt of iedereen de post-its wel op kleur heeft gesorteerd. En dat is dus de voorzitter die moet onderzoeken waarom grondrechten werden beperkt, ondernemers kapotgingen en ministers elkaar drie jaar lang tegenspraken alsof het een dronken pubquiz was. Het ongemakkelijke is: zelfs de mensen die hij ondervraagt lijken hem niet serieus te nemen. Je ziet bewindslieden kijken alsof ze denken: “Word ik nu echt gecontroleerd door iemand die eruitziet alsof hij net uit een cursus Scrum-management komt?” Daan de Kort is het politieke equivalent van een lauwe kaassoufflé Niet gevaarlijk. Niet indrukwekkend. Vooral wonderlijk dat iemand dacht: dát kwetsbare, naïeve, moet het gezicht van waarheidsvinding worden. Maar misschien was dat precies de bedoeling. Echte onderzoekscommissies zijn gevaarlijk. Die trekken ministers uit elkaar, als een IKEA kast. In Nederland organiseren we liever een procesbegeleider met het charisma van een boekhouder bij een regionaal verzekeringsbedrijf. Alles aan deze commissie ademt dezelfde sfeer als het coronabeleid zelf: geen regie, veel overleg, veel formulieren, veel “zorgvuldigheid” en ondertussen vooral voorkomen dat iemand echt verantwoordelijk kan worden gehouden. En Daan zit daar zichtbaar ongemakkelijk middenin. Met de uitstraling van iemand die nog steeds toestemming vraagt, voordat hij een toiletgang maakt. Het knappe is dat niemand echt boos op hem wordt. Hij oogt niet als een machtige bestuurder. Hij oogt als iemand die bij een bedrijfsuitje, als enige de escape room niet wist te verlaten. Maar misschien symboliseert hij de moderne Nederlandse politiek juist perfect: Oneindig veel overleg. Oneindig veel commissies en neutrale managers die nergens écht verantwoordelijk voor zijn. Nederland onderzoekt de grootste maatschappelijke ontsporing van wellicht alle eeuwen. En zet vervolgens een zeer kwetsbaar ogende Daan de Kort op de voorzittersstoel, de man die zelfs zijn achternaam niet weet te overtreffen. In de hoop dat we lief voor hem blijven? Je verzint het niet. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1  #Nederland #politiek #onderzoek

In Turkije, onder het regime van Erdogan, worden transpersonen steeds meer als een bedreiging voor traditionele gezinnen gezien, wat leidt tot strengere regels voor hormoonbehandelingen en een groeiende politieke strijd rondom hun rechten, terwijl activisten zich organiseren om voor hun autonomie en gezondheidszorg te pleiten. #TransgenderTurkije #LGBTRechten #Erdogan

“WAAR DE FUCK ZIJN WE MEE BEZIG?” Ik sprak afgelopen week een boer, een viswinkeleigenaar, een taxichauffeur en iemand die bij een groot techbedrijf in Amsterdam werkt. Gewoon mensen die werken, sparen, ondernemen, een gezin draaiende houden en ergens nog proberen iets op te bouwen. Geen gekke economen met een papieren werkelijkheid. Geen mensen die hun avonden vullen met Kamerbrieven. En toch begonnen ze allemaal over box 3. De taxichauffeur bleef me het meest bij. Zijn vrouw heeft een eigen kapsalon. Samen hadden ze eindelijk ongeveer een ton belegd. Geen jachtgeld. Geen Monaco-geld. Gewoon geld waar jaren werk, discipline en gemiste vakanties in zitten. Een buffer. Misschien later voor de kinderen. Misschien voor rust. Ze hadden net een ton bij elkaar belegd en zaten nog onder de vrijstelling van 118.000 Euro. Hij maakte zich zorgen over de nieuwe regels. Niet eens alleen over het tarief, maar over de onzekerheid. Hoe budgetteer je als je belastingdruk afhangt van een beursjaar dat je niet controleert? Hoe leg je thuis uit dat een papieren stijging tot een echte rekening kan leiden? En hoe eerlijk voelt het als kleine verliezen onder een drempel vallen, terwijl de belasting op winst wel komt? Op een gegeven moment zei hij: “John de Mol heeft hier geen last van. Maar ik en mijn gezin wel.” Dat is geen populistische zin. Dat is een samenvatting van het probleem. De viswinkeleigenaar keek al naar manieren om zijn vermogen anders te parkeren. De boer was vooral moe. Klimaatbeleid, stikstof, grond, steeds nieuwe regels; zijn vak voelt al jaren alsof het langzaam onder hem vandaan wordt geregeld. Box 3 was voor hem niet het begin van de frustratie, maar wel weer een bevestiging. “Geen vertrouwen meer in de politiek”, zei hij. De techmedewerker was zakelijker. Die keek al naar vacatures in het buitenland. Niet dramatisch, niet boos, meer alsof hij een rationele afweging maakte. Als Nederland vermogen opbouwen steeds ingewikkelder maakt, dan zijn er blijkbaar ook andere plekken om talent en kapitaal naartoe te brengen. Want het debat over box 3 wordt vaak gevoerd alsof het alleen over rijken gaat. Over mensen met te veel vermogen, te veel huizen, te veel fiscale routes. Maar in werkelijkheid raakt de onzekerheid juist de mensen die net genoeg hebben opgebouwd om zichtbaar te worden voor de fiscus, maar lang niet genoeg om zich er elegant omheen te organiseren. Dat is misschien niet onrechtvaardig bedoeld. Maar beleid wordt niet beoordeeld op bedoeling. Het wordt gevoeld aan de keukentafel. En daar zie je nu iets verschuiven. De boer haakt mentaal af. De ondernemer zoekt routes. De techwerker kijkt over de grens. De taxichauffeur voelt zich gestraft voor precies dat gedrag dat Nederland altijd zei te willen belonen: werken, sparen, opbouwen, vooruitdenken. Dan is de vraag niet alleen of box 3 juridisch beter wordt dan het oude fictieve rendement. De grotere vraag is: wat doet dit met het vertrouwen van mensen die Nederland draaiende houden? Want zodra gewone mensen met een klein belegd vermogen zichzelf niet meer als verstandig zien, maar als fiscale prooi, gaat er iets mis. Of zoals de boer zei: “WAAR DE FUCK ZIJN WE MEE BEZIG?” #Belasting #Box3 #Vertrouwen

Donald Trump heeft besloten om een 'Amerika is terug'-bijeenkomst te organiseren als reactie op het afzeggen van optredens door verschillende artiesten voor het jubileum van de VS, waarbij hijzelf de hoofdact zal zijn in plaats van de afgezegde 'derderangs artiesten'. #Trump #AmerikaIsTerug #Speech

Donald Trump heeft aangekondigd dat hij in plaats van het afgelaste jubileumconcert ter ere van het 250-jarig bestaan van de VS zelf een 'Amerika is terug'-bijeenkomst wil organiseren, nadat verschillende artiesten hun optredens om politieke redenen hadden geannuleerd. #Trump #AmerikaIsTerug #Toespraak