Search

After a fatal accident on the A59, caused by an SUV that crashed into a stationary traffic jam behind a farmers' protest with tractors, a 34-year-old woman from Nistelrode has been arrested; she is suspected of causing the accident in which two people in their seventies died and six others were injured. (translated)

17 augustus. De Matrix draait weer op volle kracht. Wekkers, files, werk, rekeningen, boodschappen, slapen en morgen exact hetzelfde rondje opnieuw. Iedereen rent mee omdat stilstaan simpelweg geen optie lijkt. Ondertussen wordt het alweer vroeger donker. De dagen worden korter, de zomer glipt weg en voor je het weet hangen de NPC’s weer braaf de kerstverlichting op, alsof een paar lampjes moeten verhullen dat er opnieuw een jaar van je leven is verdwenen. Mensen lachen op familiefoto’s terwijl hun relaties allang dood zijn. Ze gaan vreemd, liegen tegen elkaar, verdragen banen die ze haten, kopen spullen die ze niet nodig hebben en noemen dat vervolgens een geslaagd leven. Iedereen speelt zijn rol en doet alsof hij gelukkig is, want toegeven dat het allemaal leeg voelt past niet in het script. En terwijl wij ons door agenda’s, deadlines en maandlasten heen slepen, zitten elders kinderen midden in oorlog, gaan mensen met honger naar bed, worden dieren mishandeld en sterven er iedere dag ontelbaar veel levens zonder dat de wereld ook maar één seconde stopt met draaien. Dat is misschien het meest verstikkende besef: de machine kent geen medelijden. Niet met verdriet, niet met eenzaamheid, niet met verloren tijd en niet met alles wat kapotgaat terwijl iedereen gewoon doorgaat. Morgen gaat de wekker weer. De files staan er weer. De rekeningen komen weer. En langzaam wordt iedereen ouder terwijl de kalender doet alsof er niets gebeurd is. Welkom terug in de Matrix. #Matrix #Leven #Reflectie

@NUnl Jetten praat weer voor z'n beurt. Het was toch echt de bestuurder die de aanrijding veroorzaakte. "Artikel 19 van het RVV 1990 bepaalt dat een bestuurder zijn voertuig tot stilstand moet kunnen brengen binnen de afstand waarover hij de weg kan overzien en waarover deze vrij is". #Verkeersveiligheid #Wetgeving #Bestuurder

Jullie artikel had moeten gaan over automobilisten die niet goed opletten en tegen stilstaand verkeer knalden (als dat is wat er gebeurd is), niet over wat de file dit keer veroorzaakte. Het had ook kunnen gaan over hoe erg dit is voor de slachtoffers en hun nabestaanden. Maar ja, een kans laten liggen om de boeren zwart te maken, zit niet in jullie natuur, he NU? #Verkeersveiligheid #Autonamens #Mediarespons

Ik ben momenteel in Nederland. En ik hou van Nederland. Het is mijn geboorteland en zal altijd mijn oorspronkelijke thuisland blijven. Ik heb wat oude locaties opgezocht waar ik vroeger veel kwam, liep zelfs door de straat langs het huis waar ik geboren ben. En dat doet iets met je, zeker naarmate je ouder wordt. Misschien is het een beetje nostalgie maar ik hou steeds meer van 'oude dingen'. Natuurlijk waren er toen ook negatieve dingen maar naarmate de tijd verstrijkt vervagen die en blijven de mooie gedachtes over. Maar er is ook het Nederland wat verstikkend is voor mij. Regelmatig gekmakend. Regeltjes, voorschriften, gebod en verbod tot en met. Morele oordelen over alles, een doodziek mediakartel die allemaal dezelfde eenzijdige onzin produceren. Een land van stilstand, achteruitgang zelf. Een land waar technologische hoogstandjes zoals een Afsluitdijk of een Oosterscheldekering in de huidige tijd niet meer zouden kunnen. Vergunningen, procedures, stikstof, eindeloze vergaderingen. Een land waar je als jongere simpelweg geen woning meer kunt krijgen. Een land waarin het hele bestuurlijke klimaat is vergeven van één bepaalde ideologie. Een land waarin vissers en boeren, die bekend staan als de beste ter wereld, worden weggepest. Nee, dat deel van Nederland mis ik niet als ik een groot deel van de tijd elders woon. Nog niet zo lang geleden was ik in Texas. Texas is groot, groter, grootst. Maar niet alleen in oppervlak, ook in ambitie en ondernemerschap. En in vrijheid. Het voelt letterlijk bevrijdend om daar rond te rijden. Daar kunnen en gebeuren nog dingen, daar is vooruitgang. Is alles daar perfect? Nee, natuurlijk niet. Maar er heerst een 'Can Do' mentaliteit die mij enorm aanspreekt. Waar het in Nederland vooral een kwestie is waarom dingen niet kunnen, is het verfrissend om te zien dat er gelukkig nog enorm veel plekken op de wereld zijn waar dingen wél kunnen. En dat geeft mij hoop. En dan is het prima om regelmatig 'even' toerist te zijn in eigen land. En de mooie dingen te ervaren. De mooie natuur die er nog steeds is. De prachtige historische plaatsjes in Nederland. De oude bekenden die je weer even bezoekt. Tot het onvermijdelijke punt komt dat ik me weer ga ergeren aan alle bullshit. Dan weet ik: het is weer tijd om te vertrekken. Naar vrijere oorden, waar ik beter op mijn plek zit. Ik ben dankbaar dat ik die mogelijkheid heb. #Nederland #Nostalgie #Vrijheid

Aan de slag? Een kabinet vol plannen, een land vol problemen Als ik onze minister-president bij zijn aantreden moest geloven, zou Nederland eindelijk weer worden bestuurd door mensen die de problemen niet langer voor zich uit zouden schuiven, maar ze daadwerkelijk zouden oplossen. Het was een inspirerend verhaal, dat vervolgens opgetekend werd in het coalitieakkoord van D66, VVD en CDA. Een coalitieakkoord dat heel toepasselijk ‘Aan de slag’ heette. En de kersverse premier had gelijk: Nederland snakt inderdaad naar een kabinet dat aan de slag gaat. Het kabinet-Jetten is inmiddels ruim vijf maanden onderweg. Dat is te kort om een kabinet op al zijn langetermijndoelstellingen af te rekenen. Maar het is lang genoeg om te constateren dat een aantal van de meest nadrukkelijke beloften nog steeds vooral uit woorden bestaat. Inmiddels begint pijnlijk het verschil zichtbaar te worden tussen zeggen dat je aan de slag gaat en doen wat je hebt beloofd. Vijf punten uit het coalitieakkoord springen er wat mij betreft uit. 1. Asiel, serieus grip op asiel- en arbeidsmigratie Het coalitieakkoord wond er geen doekjes om: ‘We willen serieus grip krijgen op asiel- en arbeidsmigratie.’ Sterker nog, het kabinet wil uiteindelijk dat asielaanvragen buiten Europa kunnen worden ingediend en afgehandeld, zodat mensen niet eerst de gevaarlijke reis naar Europa hoeven te maken en Nederland niet langer het toneel is waar iedere aanvraag moet worden behandeld. Dat klinkt ambitieus. Maar wat is er inmiddels gerealiseerd? Het kabinet zegt dat het ‘stappen zet’ richting behandeling van asielaanvragen buiten Europa. Er wordt gesproken met andere landen, er zijn modellen onderzocht en er moeten voor het einde van dit jaar concrete stappen worden gezet. En ondertussen is de instroom bepaald niet opgedroogd. Integendeel, in het eerste kwartaal van 2026 vroegen bijna 6000 mensen voor het eerst asiel aan, 33-procent meer dan in hetzelfde kwartaal van 2025. Onze minister van Asiel en Migratie zou zeggen dat er wel degelijk vooruitgang is geboekt, het Europese Migratiepact is inmiddels ingevoerd en het tweestatusstelsel is aangenomen. Dat zijn stappen. Maar wie de kiezer beloofde ‘serieus grip’ te krijgen op migratie, waarbij de nadruk lag op het significant inperken van de instroom kan hier niet mee aankomen, dit is onvoldoende ‘grip’ op asiel- en arbeidsmigratie. Met andere woorden: de belofte is gemaakt, maar met de uitvoering moet men nog beginnen, dat blijkt ook uit het feit dat er nog steeds elke week 1000 asielzoekers in Ter Apel arriveren. Kortom, we mogen daarom zonder meer stellen dat het kabinet wat asiel betreft heeft gefaald om te leveren, er is geen grip op asielmigratie. 2. Woningbouw: 100.000 woningen per jaar Ook wat woningbouw was de boodschap hoopgevend. De woningnood moest topprioriteit worden. Nederland moest structureel werken aan 100.000 nieuw te bouwen woningen per jaar. Het kabinet beloofde minder regels, kortere procedures en ‘ruim baan voor nieuwe huizen’. En wat kregen we? Een Nationale Woningbouwkaart. Een Taskforce Versnelling Woningbouw. Een beleidsbrief. En steeds de mededeling dat er voldoende plannen zijn. Sterker nog: volgens het kabinet liggen er inmiddels concrete plannen voor 100.000 woningen per jaar en verwacht ABF dat het doel in 2027 binnen bereik komt. U ziet ongetwijfeld waar het misgaat toch? Inderdaad. Nederland heeft geen tekort aan plannen. Nederland heeft een tekort aan gebouwde woningen. Zo constateerde De Algemene Rekenkamer in mei dat de resultaten van de nieuwbouw achterblijven, die 100.000 nieuw te bouwen woningen zijn vooralsnog een nobel streven, maar verre van de realiteit. Maar eerlijk gezegd is dat de modus operandi van deze regering in een notendop: plannen worden gepresenteerd alsof het resultaten zijn. Niet alleen bij woningbouw, maar ook bij asiel, men vergadert tot men een ons weegt, laat allerlei onderzoekscommissies de problemen in kaart brengen en vervolgens gebeurt er niks. Iemand die al vijf tot tien jaar op een woning wacht, kan weinig met een rapport dat krapte op de woningmarkt in kaart brengt, die voelt die krapte aan den lijve. Kortom, ook wat woningbouw betreft kunnen we stellen dat het kabinet heeft gefaald om te leveren, plannen worden gepresenteerd als resultaten en in plannen kan niemand wonen, da’s de wrange conclusie die we mogen trekken. 3. Stikstof: Nederland van het stikstofslot af Na jaren van stilstand en juridisch getouwtrek beloofde het nieuwe kabinet ook wat stikstof betreft doorbraken. Nederland zou eindelijk van het stikstofslot worden gehaald. Boeren zouden duidelijkheid krijgen, PAS-melders weer perspectief en de vergunningsverlening voor de woningbouw en het bedrijfsleven zou weer op gang komen. Premier Jetten kondigde bovendien nadrukkelijk aan dat er voor de zomer duidelijkheid zou zijn welke keuzes er zouden worden gemaakt. Het kabinet presenteerde vervolgens op 26-juni het pakket maatregelen waarmee Nederland van het stikstofslot zou komen. Alleen bleek bij nadere beschouwing dat de daadwerkelijke vergunningverlening nog moet worden afgewacht. De nieuwe wetgeving moet in oktober naar de Kamer, het PBL moet het pakket nog beoordelen en pas daarna kan worden vastgesteld of het juridisch voldoende geborgd is. En uiteraard hebben belangenorganisaties ook een vinger in de pap, dus als er juridische procedures worden opgestart kan dit nog jaren gaan duren. Dus ook hier geldt dat ‘de doorbraak’ vooral een aankondiging is van een doorbraak. Dat is misschien flauw geformuleerd, maar vraag het aan een boer wiens vergunning wellicht wordt ingetrokken, of aan z’n collega die nu geen vergunning krijgt. Momenteel verkeert de hele sector in limbo, daardoor wordt er niet geïnvesteerd omdat niemand een financieel risico wil lopen, en neemt men, terecht, een afwachtende houding aan. De trend die we zien bij asiel en woningbouw zien we bij stikstof dus ook weer terug. Er wordt vooral vergaderd in Den Haag, er worden plannen gemaakt, maar op basis van plannen gaat niemand zijn bedrijfsvoering aanpassen of investeringen doen, dus ook hier verzuimt ons kabinet om te leveren. 4. Minder regels: 500 onnodige regels geschrapt of vereenvoudigd Dit is misschien wel de meest pijnlijke, want het kabinet beloofde niet alleen grote hervormingen op asiel, woningbouw en stikstof. Het beloofde ook iets wat bijna kinderlijk eenvoudig lijkt: minder onnodige regels. Voor de zomer zouden zo’n 500 onnodige regels worden geschrapt of vereenvoudigd. Het resultaat? De teller staat op 403. Het kabinet presenteerde dat zelf als een succes, hoewel het doel dus simpelweg niet werd gehaald. Nu kun je natuurlijk zeggen dat 403 minder onnodige of vereenvoudigde regels beter is dan niets. Maar dat is niet het punt. Als een kabinet zichzelf een doel stelt van 500 en eindigt op 403, dan is het beoogde resultaat niet gehaald. Het probleem is bovendien groter dan die 97 regels die nog op de lijst staan. De belofte was dat de overheid ‘dingen makkelijker’ zou maken in plaats van moeilijker. Dat is een duidelijke politieke keuze, want in Nederland regeltjesland is het vaak de bureaucratie die een belemmerende factor is. Iedere ondernemer weet inmiddels dat het probleem niet het aantal regels is, maar de stapeling van regels, uitzonderingen, formulieren, vergunningen en toezicht erop die ervoor zorgt dat iets simpels in Nederland al snel bijna onmogelijk wordt door de regelzucht. Dus ook wat dit punt betreft faalt het kabinet om te leveren, het begin is er, maar het schrappen van onnodige regels zou toch niet zo’n struikelblok behoren te zijn? 5. Energie: een noodfonds voor hoge energiekosten Jarenlang verkochten de partijen in het kabinet de energietransitie met de belofte dat energie straks bijna gratis zou zijn, en dat de geplande overcapaciteit netto geld zou gaan opleveren. Anno 2026 kan het contrast haast niet groter zijn, energie is bijna onbetaalbaar omdat de duurzame energiebronnen waar massaal in geïnvesteerd werd vooral op subsidie bleken te draaien en daarnaast onbetrouwbaar bleken te zijn. Het kabinet beloofde een noodfonds energie op te zetten om mensen met een kleine portemonnee de helpende hand te bieden bij hun energiekosten. Tegelijkertijd moest door subsidies energie structureel betaalbaar blijven. Premier Jetten beloofde in maart zelfs expliciet dat er dit jaar een noodfonds zou komen voor huishoudens met de grootste financiële problemen. In juli kwam de aankondiging dat er 193-miljoen beschikbaar komt, naar verwachting voor ongeveer 500.000 huishoudens. Alleen komt dit fonds volgens het kabinet pas later dit jaar beschikbaar. Dat is een beetje alsof je in juli tegen iemand zegt dat je hem voor de komende winter een winterjas geeft en dan in november trots komt vertellen dat je de jas inmiddels hebt besteld. Het zijn wederom plannen, maar het is geen daadkracht. Eén van de argumenten waarmee de energietransitie werd verkocht aan de Nederlander is dat het energie bijna gratis zou maken, waardoor onze concurrentiepositie zou verbeteren en daarmee de koopkracht en het welvaartsniveau van alle Nederlanders. Het tegenovergestelde is inmiddels de realiteit: energie is onbetaalbaar geworden en de koopkracht en het welvaartsniveau zijn gedaald. Dus wederom faalt het kabinet om te leveren. Maar begrijpt u mij niet verkeerd, dit betekent niet dat het kabinet helemaal niets heeft gedaan. Het heeft wetgeving door het parlement gekregen. Het Europese Migratiepact is ingevoerd. Er ligt een stikstofpakket. Er zijn maatregelen voor woningbouw genomen. Er is geld vrijgemaakt voor het noodfonds. Er zijn honderden regels aangepakt. Maar dat is nu juist het punt. Een kabinet moet niet worden afgerekend op hoeveel beleidsstukken het produceert, maar op de problemen die het oplost. Als we kijken naar de inhoud van het coalitieakkoord, de beloftes waarmee dit kabinet zichzelf presenteerde: grip op asiel en arbeidsmigratie, doorbraken op stikstof en woningmarkt, minder onnodige regels, betaalbare energie. Dat waren de redenen waarom mensen op de partijen in het kabinet hebben gestemd. Dit zijn allemaal punten die stuk voor stuk vereisen dat het kabinet hier actie op onderneemt. Het zijn echter ook de punten waarop we het kabinet kunnen afrekenen, op basis van één simpele vraag: wat is er veranderd? Als het antwoord na vijf maanden vooral bestaat uit ‘we zijn ermee bezig’, dan is dat geen resultaat, er is dan niets veranderd. Daarmee levert het kabinet dus aantoonbaar niet, lost men de gemaakte beloftes niet in. Het is vooral veel woorden, veel plannen, veel optimisme, maar vooral ook opvallend weinig resultaat. Is dan de belangrijkste belofte die dit kabinet nog moet nakomen niet dat men aan Nederland laat zien wat ‘Aan de slag’ betekent en dat men eindelijk eens begint met uitvoeren? #Kabinet #Asielbeleid #Woningbouw

In his weekly column, Youp van ’t Hek criticizes the dubious practices of Philip Morris in influencing tobacco laws and expresses his frustration over the standstill in politics and the urgency of environmental issues, while also ironically referring to the chaos in the world, including the situation surrounding Trump and ongoing crises in the Netherlands. (translated)

Gelijke rechten voor iedereen over de hele wereld, ongeacht je identiteit of wie je liefhebt. Dat is waar de World Pride Human Rights Conferentie in Amsterdam over gaat. Leiders en activisten van over de hele wereld komen hier samen om verhalen en ideeën uit te wisselen. Tegelijkertijd is dit een moment waar we stilstaan bij de haat die er nog altijd richting LGBTQI’ers is, ook in Nederland. Ik heb dan ook aangekondigd dat we zullen starten met een campagne tegen online discriminatie en dat we extra zullen investeren in de veiligheid van queer-mensen. Op deze manier zetten we stappen naar een Nederland waarin iedereen gelijkwaardig is. #WorldPride #LGBTQRights #HumanRights

⚠️🇳🇱 LET OP: Demonstraties komen eraan! 🚜🚜 De kans is groot dat je de komende tijd #hinder kunt ondervinden van demonstraties op de weg. Ga je met dit warme weer op pad? Neem dan voldoende drinken mee, zorg dat je voldoende brandstof hebt en houd rekening met extra reistijd. Mocht je onverhoopt langere tijd stilstaan, dan ben je in ieder geval goed voorbereid. Ben je benieuwd wat er gebeurt? Kom gerust een kijkje nemen. En als je onze boodschap steunt, ben je van harte welkom om samen met ons op te trekken. We vragen iedereen om #begrip, #geduld en #respect voor elkaar. #SamenSterk #BoerenProtesten #Boeren #Nederland #IkSteunOnzeBoeren 💪🏻💪🏻 Bron: Ja U Kan #BoerenProtesten #Nederland #SamenSterk

Een tram in Rotterdam botste op volle snelheid tegen een stilstaand tram op de Erasmusbrug, wat resulteerde in vijftien gewonden, waaronder een zwaargewonde passagier, terwijl de oorzaak van het ongeluk nog onbekend is en onderzocht wordt door de RET en de politie. #tramongeluk #Erasmusbrug #Rotterdam

Lang verhaal, dus ik hou het kort Toen ik een tijdje terug door de draaideur van het ziekenhuis liep gingen mijn gedachten alle kanten op. Wat gaat er gebeuren? Wist nog niet of het goed of kwaadaardig was, heb ik uitzaaiingen ? Het gesprek met de oncoloog en chirurg ging in een roes voorbij toen ik het woord kwaadaardig hoorde, mijn broer stelde daarna de vragen. Mij bleef bij dat alles al in gang was gezet, een heel team van verpleegkundigen, diëtisten, chirurgen, doktoren,oncologie waren al bezig geweest met een plan van aanpak. Ben nu 3 wkn later en het gaat met vallen en opstaan, ik probeer niet teveel te klagen maar af en toe is het echt zwaar ruk en mopper ik de wereld bij elkaar en ben ik bang. Maar, en dat wil ik kwijt, wij mogen in Nederland God op onze blote knieën danken hoe onze zorg is ingericht. Niemand uitgezonderd staan ze klaar om te helpen met vragen, nemen de tijd,bellen op hoe het gaat, maken een praatje tijdens een behandeling,luisteren naar je klachten en doen er gelijk wat mee. Dit is een beroepsgroep die dit doet uit een roeping, niet voor het snelle geld. Laten we daar eens vaker bij stilstaan. Elke dag als ik naar huis ga zeg ik : " Bedankt voor de zorg, tot morgen" Ik weet niet hoe het gaat aflopen, kanker overwin ik niet, heb mazzel als het weer goed komt, pech als het niet zo is. Maar ik vertik het om op te geven, dan kent kanker mij nog niet. En tot slot wil ik tegen jullie zeggen: Dank jullie wel voor de steunbetuigingen,ik lees ze allemaal, en het geeft mij kracht. Wij zullen elkaar nooit ontmoeten maar jullie woorden klinken als vriendschap. Wees daar trots op, X is geen afvoerputje, X zijn jullie. Paulus. #Kanker #Zorg #Steun

Tijdens een hittegolf zat de 87-jarige mevrouw Bogers-Kroese een uur lang in een stilstaand vliegtuig zonder werkende airco of water, wat leidde tot haar ineenstorting en zorgen over de veiligheid van oudere passagiers, terwijl de luchtvaartmaatschappij Transavia niet adequaat op de situatie reageerde. #Transavia #Vliegtuig #Hitteslag

De zelfverbranding van de Tibetaanse activist Lobsang Palden nabij de Verenigde Naties in New York was een poignant protest tegen het Chinese minderhedenbeleid, waarbij hij hoopte de wereld opnieuw te laten stilstaan bij de onderdrukking van de Tibetaanse cultuur, vooral op een symbolisch moment vlak voor de 91ste verjaardag van de Dalai Lama en een nieuwe wet ter bevordering van 'etnische harmonie' in China. #Tibet #Zelfverbranding #Mensrechten

LSM valdes komunikācijas stils vienkārši izcils! Rīt plānotā LSM zīmola prezetācija paredzēta publiska un visi varēs klausīties, kas tad vizionāriem sakāms, bet iebilžu un jautājumu sadaļa, kas visvairāk svarīga darbiniekiem, gan būšot iekšējā lieta. Orvels mīkstos vāciņos! #LSM #komunikācija #prezentācija

Het is een stapje in de goede richting, maar het kan veel beter. MOET veel beter. En bent u vergeten dat het mallotige en onzinnige en honderden keren strengere (dan in andere landen) stikstofbeleid uit UW koker kwam. De D66-koker die het land al een jaar of tien doet stilstaan. #D66 #stikstofbeleid #verandering

Heren, dames en non-binaire personages van de NPO, herkent u zichzelf nog zonder autocue? In de kathedraal van het kunstlicht schuiven iedere avond dezelfde gezichten aan onder het rode oog van de camera, die alles registreert behalve de mens zelf. Boven de tafel hangt het Grote Script als een kroonluchter van goedgekeurde zinnen. Daaronder bewegen de lichamen ritmisch mee met het tempo van de gewenste werkelijkheid: knikken, fronsen, meevoelen, veroordelen. Alles exact op tijd. Alsof ergens diep onder de studio een machine draait die emoties doseert per uitzending. Buiten groeien de vragen als onkruid door het asfalt. Binnen bestrijdt men onkruid. Een verdwaalde gedachte zonder vergunning wordt onmiddellijk gevangen in een net van nuance, context en deskundigheid. Daarna keurig gladgestreken teruggegeven aan het publiek als veilige kamerplant zonder wortels. Niemand noemt dat censuur. Men noemt het verantwoordelijkheid. De autocue schuift voort als een heilige rivier van goedgekeurde taal waaruit de studiogezichten drinken alsof eigen gedachten een verboden grondstof zijn. Soms lijkt het alsof de studio geen gebouw meer is maar een luchthaven voor transitmeningen. Niemand woont er werkelijk. Niemand gelooft volledig wat hij zegt. Maar iedereen blijft bewegen omdat stilstand gevaarlijker voelt dan leegte. Onder de tafels groeien intussen schaduwen. Schaduwen van vergeten vragen. Van burgers zonder podium. Van demonstranten zonder correcte emotionele vergunning. Van artsen die alleen welkom waren zolang ze exact zeiden wat al besloten was. En toch bleef de muziek spelen. De glimlach bleef drie seconden te lang hangen. De deskundige bleef verschijnen uit dezelfde kast van nationale geruststelling. De camera bleef liefdevol inzoomen op de collectieve gehoorzaamheid van de tafel. Misschien is dat wel het meest beklemmende beeld van deze tijd: niet de leugen, maar de perfect geregisseerde afwezigheid van innerlijk conflict. Want ergens diep achter de pupillen van de studiogezichten moet soms nog een echo klinken van iemand die ooit nieuwsgierig was. Iemand die ooit journalist werd om macht te bevragen in plaats van er warm tegenaan te leunen als een huiskat bij een radiator. Maar de studio is verslavend. Het applaus. De toegang. De uitnodigingen. De netwerkborrels waar iedereen lacht met geopende mond en gesloten geweten. Dus praat men verder. Tot op een avond plotseling de lampen doven. De autocue stilvalt. En er geen volgende zin meer verschijnt. Alleen stilte. Kale, kille stilte. En daarin misschien eindelijk die ene vraag: Wie was ik ook alweer voordat ik decor werd? 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #censuur #journalistiek #maatschappij