Search

Od początku mam wrażenie, że ten cały “rozłam” jest w dużej mierze kontrolowany. I im dłużej obserwuję to, co dzieje się wokół Morawieckiego, tym bardziej utwierdzam się w tym przekonaniu. Warto przypomnieć historię. Rozłam z Ziobrą był realny. Powstała osobna partia, a dopiero później Jarosław Kaczyński włączył ją do swojego obozu. W tamtym czasie PiS był bliżej centrum i potrzebował bardziej radykalnego skrzydła, które zagospodaruje prawicowy elektorat. Dzisiaj sytuacja wygląda zupełnie inaczej. PiS sam przesunął się mocno na prawo. Najbardziej radykalny elektorat ma już swoich liderów i środowiska. Jest Bąkiewicz, jest Ruch Obrony Granic, są środowiska narodowe i antyimigracyjne. Ten odcinek prawej strony sceny politycznej jest już zagospodarowywany. Za to od dwóch lat systematycznie budowana jest zupełnie inna narracja. Pisałam o tym już w lutym 2024 roku. Morawiecki praktycznie porzucił tematy ideologiczne. Ruszył w objazd Polski, zaczął mówić niemal wyłącznie o gospodarce, inwestycjach, przedsiębiorczości i rozwoju. Równolegle zaczął też prowadzić komunikację, której wcześniej zupełnie z nim nie kojarzono. Na TikToku pojawiły się memy i próby bardziej młodzieżowego języka, które wielu komentatorów wyśmiewało jako sztuczne i niepasujące do jego dotychczasowego, sztywnego wizerunku. Ale jeśli spojrzeć na to z perspektywy budowania nowej marki politycznej, taki zwrot przestaje wyglądać przypadkowo. Wraz z nim jeździł Daniel Obajtek, polityk, który przecież bardzo wiele zawdzięcza Kaczyńskiemu. I naprawdę ktoś wierzy, że Jarosław Kaczyński przez dwa lata tego nie zauważył? Przecież to polityk, który wielokrotnie udowadniał, że jeśli uzna kogoś za zagrożenie dla własnego projektu, potrafi działać szybko i bez sentymentów. Gdyby uznał, że Morawiecki prowadzi samowolkę, miał mnóstwo okazji, by to uciąć. Nie zrobił tego. Moim zdaniem dlatego, że ten proces był potrzebny. Jeśli dziś PiS chce wrócić do walki o centrum, potrzebuje wiarygodnego polityka, który nie będzie kojarzony przede wszystkim z wojną ideologiczną, ale z rozwojem i gospodarką. Morawiecki od dwóch lat konsekwentnie buduje właśnie taki wizerunek. Jeżeli dojdzie do formalnego rozstania z PiS, będzie mógł wystąpić jako “nowa jakość”, człowiek rozwoju, inwestycji i pragmatyzmu. Wokół takiego projektu mogą gromadzić się środowiska skupione wokół CPK, część konserwatywnych samorządowców, osoby pokroju Pauliny Matysiak oraz wyborcy, dla których gospodarka jest ważniejsza niż nieustanne spory światopoglądowe. To może być również oferta dla części rozczarowanych wyborców KO, Trzeciej Drogi czy bardziej liberalnego skrzydła Konfederacji. Dlatego nadal nie kupuję narracji o wielkiej wojnie między Kaczyńskim a Morawieckim. Oczywiście mogę się mylić. Ale na dziś bardziej przekonuje mnie scenariusz podziału ról niż autentycznej wojny. Bo jeśli spojrzeć na wydarzenia z ostatnich dwóch lat, to bardziej przypominają one starannie prowadzoną dywersyfikację politycznego zaplecza niż niekontrolowany rozpad obozu. #Polityka #PiS #Morawiecki

W artykule poruszane są tematy związane z politycznym zatrudnieniem w zadłużonym szpitalu w Mikołowie, nowymi zasadami oceny kredytowej w Biurze Informacji Kredytowej, zmianami w rachunkach za prąd dla 16,5 mln domów, a także wewnętrznymi sporami w partii Prawo i Sprawiedliwość oraz prognozami pogody na najbliższe dni. #zadłużenieSzpitali #rachunkiZaPrąd #MateuszMorawiecki

Prezident Pavel přijal v pondělí 20. července na Pražském hradě předsedu KDU-ČSL Jana Grolicha. Hlavními tématy jednání byly aktuální politická situace a fungování Poslanecké sněmovny. Jan Grolich vyjádřil připravenost KDU-ČSL podílet se na obraně nezávislosti médií veřejné služby. Prezidentovi rovněž představil pohled strany na aktuální sociální a ekonomické otázky. #politika #KDUČSL #PrezidentPavel

Legend of the Seas, najnowszy i największy statek wycieczkowy świata, mierzy 364,84 metra i pomieści aż 7 600 pasażerów, oferując nie tylko osiem tematycznych dzielnic z 28 restauracjami i 20 barami, ale także wyjątkowe atrakcje jak Thrill Island, największy wodny park na morzu oraz innowacyjne Crown’s Edge, łączące sky walk z zjazdem tyrolką. #LegendOfTheSeas #rejsy #statekwycieczkowy

Czytam tysiąc pięćset sto dziewięćsetną książkę o II RP. Celowo nie napiszę jaką, bo wstawię kiedyś reckę. Jeśli miałbym stwierdzić, co mi najbardziej przeszkadza w tym dość popularnym genre, to wręcz obsesyjna mania atakowania lub bronienia tego wręcz mistycznego kraju przez autorów. Nie czuję się w żadnym stopniu znawcą tej tematyki, niemniej niektórym przypadłoby się *troszkę* obiektywności. Ja naprawdę rozumiem jakby dla niektórych to była kwestia osobista, jak chociażby jeszcze stosunek do PRL, ale niektórzy nawet nie znają II RP z opowieści rodzinnych. Zawody w pluciu na II RP lub robienie Rejatana na każdą krytykę to jakaś kolejna forma polskiej aberracji historycznej, gdzie każdy musi widzieć czarne lub białe albo kochać albo nienawidzić. Odnoszę do tego wrażenie, że im bardziej zakrzywiony obraz, tym książka się lepiej sprzedaje i nakręca spiralę politycznego zdebilenia. Czy naprawdę ludzie posiadający rzadki dar czytania i pisania nie umieją wydobyć się na chwilę refleksji i uświadomić sobie, że: - pewne sukcesy odnieśliśmy, bo byliśmy zdeterminowani - pewne klęski ponieśliśmy, bo czegoś zabrakło - czasami mieliśmy szczęście - częściej mieliśmy jednak pecha - byliśmy biedni jak myszy kościelne, ale - nie brakowało serca do budowy kraju - znajdowaliśmy się w ultra trudnym położeniu - a i sami nie mieliśmy doświadczenia w rozgrywaniu takich trudnych spraw Mój dziadek urodził się w styczniu 1932 r. w woj. stanisławowskim, w polskiej wsi u podnóży Karpat, na ukraińskim morzu etnicznym. Za dużo tej II RP nie doświadczył, zwłaszcza, że we wrześniu 1939 r. miał iść do szkoły, ale pamięta wystarczająco dużo, aby porównać sobie to wszystko z późniejszymi latami. Jego ojciec, a mój pradziadek, był kolejarzem. Nie żyli więc biednie, ale też trudno mówić o dostatku przy kilkunastu arach i czwórki rodzeństwa. Pradziad umarł w 1942 roku na zawał, jadąc rowerem do pracy, a oni sami przeżyli atak banderowców w październiku 1944 r. tylko dlatego, że Ukrainka ich ostrzega i uciekli do lasu. Potem traumatyczne przesiedlenia i osiedlanie się w zgrupowanym Wrocławiu. Z żadnej mojej rozmowy z dziadkiem o kresach, a odbyłem ich setki, nie odebrałem jednak lekcji pochwalnej albo potępiającej II RP. To była Polska, za którą walczyli i dla której pracowali, ale też widzieli biedę i olbrzymie problemy narodowościowe. Nigdy nie miałem jaskrawego obrazu. Bo dziadek z jednej strony tęsknił za Karpatami i zapachem bzu we własnym ogródku, ale za żadne skarby nie chciał wrócić na wschód i uważał Wrocław za wybawienie. Tak samo zreszta było z jego stosunkiem do Ukraińców, którym do dziś nie wybaczył wymordowania sąsiadów i dalszej rodziny, ale buduje nowe relacje z młodszym pokoleniem imigrantów znad Dniepru i wspiera w wojnie z Rosjanami. Powiem Wam, że każda lektura książki o polskiej historii zmusza mnie to takich dziwnych refleksji. Głównie o tym, że życie sobie płynie własnym torem, ale my często musimy albo zmitologizowac albo ohydzić każdy jego ułamek, bo boimy się, że brak emocjonalności = obojętność. W historii jak najbardziej jest miejsce na uniesienia i smutek, ale nie wszystko co wydarzyło się kiedyś, musi mieć specjalne znaczenie, za które warto ginąć lub iść dzisiaj na barykady. Kiedy będziemy gotowi poznać prawdę o II RP i słuchać o niej bez przytłaczających emocji? #IIIRP #historia #literatura

Wrzucam tę analizę, bo mam wrażenie, że wiele osób źle zrozumie, o czym ona jest. To nie jest tekst o tym, że algorytm sprzyja jednej partii albo walczy z drugą. To jest tekst o tym, jak działa nasza uwaga. Algorytm nie zastanawia się, kto ma rację. Liczy tylko to, przy czym zatrzymujemy się najdłużej. A zatrzymujemy się przy złości, konflikcie, aferach i oburzeniu. Dlatego tak dobrze radzą sobie osoby, które potrafią codziennie dostarczać emocji. Stanowski. Matecki. Braun. I wielu innych. Nieważne, czy robią to świadomie. Ich przekaz jest po prostu idealnie dopasowany do tego, jak działają media społecznościowe. Im większa awantura, tym większe zasięgi. Im więcej ludzi biegnie prostować, cytować i oburzać się na kolejną prowokację, tym bardziej algorytm uznaje, że właśnie to powinien pokazać kolejnym użytkownikom. I właśnie dlatego od miesięcy piszę, że dziś najcenniejszą walutą nie są pieniądze. Jest nią uwaga. Kto przejmuje uwagę, ten przejmuje zasięgi. A kto przejmuje zasięgi, w dużej mierze narzuca tematy, o których rozmawia cały internet. Jeśli nie wiecie, o czym mówię, zajrzyjcie do przypiętego wpisu na moim profilu. Pisałam o tym dużo wcześniej. Ta analiza po prostu pokazuje ten sam mechanizm z trochę innej perspektywy. #media #uwaga #algorytmy

Britská zpěvačka Paris Paloma na festivalu Colours of Ostrava vystoupila se silným poselstvím proti genderové nerovnosti a zneužívání žen, inspirovaná dílem Hajaa Mijazakiho a feministickými tématy ve svých písních, zatímco se bouřka vyrojila nad koncertem, což vedlo k drobným změnám v programu festivalu. #ParisPaloma #Mijazaki #ColoursOfOstrava

In the Western Borderlands, I conducted two more interviews today with witnesses of the Ukrainian genocide against the Poles. These were the 91st and 92nd interviews dedicated to this topic. This is the largest audiovisual archive of its kind in the world. There are still many more awaiting me, nearly a hundred years old. (translated)

Donald Trump ogłosił, że w czwartek wieczorem wygłosi orędzie do narodu, jednak szczegóły dotyczące jego tematyki pozostają nieznane, mimo że media spekulują o poruszeniu w nim kwestii związanych z rzekomymi planami obcych państw na ingerencję w wybory w 2020 roku oraz bezpieczeństwem procesu wyborczego. #DonaldTrump #wybory2020 #BiałyDom

Christopher Nolan ve svém novém filmu Odyssea oživuje žánr historického eposu a přináší moderní adaptaci Homérovy klasiky, která kombinuje velkolepost s intimními tématy o traumatizované válce, rodinných vztazích a proměně domova, čímž se odchyluje od složitých vyprávěcích struktur svých předchozích děl. #ChristopherNolan #Odyssea #historickýepos #dobrezpravy

Wiek emerytalny do zmiany? Przestańmy wreszcie udawać, że tego tematu nie ma. Dzisiaj w Polsce kobieta może przejść na emeryturę w wieku 60 lat, a mężczyzna dopiero w wieku 65 lat. Mężczyzna ma pracować dłużej tylko dlatego, że jest mężczyzną. Kobieta ma pracować krócej, ale potem często dostaje niższą emeryturę. I wszyscy wiedzą, że ten system jest niesprawiedliwy. Tylko politycy od lat boją się go dotknąć. Bo łatwiej przemilczeć problem, wrzucić go na boczny tor i udawać, że jakoś to będzie. Nie będzie. Trybunał Konstytucyjny, Rzecznik Praw Obywatelskich, eksperci i organizacje społeczne od dawna wskazują, że ten temat wymaga poważnej debaty. Nie kolejnego hasła. Nie jednej konferencji. Nie politycznej wrzutki. Tylko realnych analiz i konkretnych wariantów. Propozycja minister Katarzyny Pełczyńskiej-Nałęcz, by uwzględniać rodzicielstwo, jest ciekawa. Ale sam fakt urodzenia dziecka nie może być automatycznym biletem do wcześniejszej emerytury. Bo bywa tak, że dziecko wychowuje głównie matka. Bywa tak, że głównie ojciec. Bywa tak, że oboje rodzice. Bywa też tak, że rodzic biologiczny praktycznie nie uczestniczy w wychowaniu. Dlatego liczyć powinno się nie tylko urodzenie dziecka, ale przede wszystkim rzeczywisty udział w opiece i wychowaniu. Trzeba przeanalizować wspólny wiek emerytalny, elastyczne przechodzenie na emeryturę, staż pracy, opiekę nad dziećmi, opiekę nad osobami zależnymi i zawody szczególnie obciążające zdrowie. Nie może być tak, że płeć sama w sobie decyduje, kto ma pracować dłużej. Reforma emerytalna nie może karać mężczyzn za to, że są mężczyznami. Nie może też skazywać kobiet na niższe świadczenia tylko dlatego, że system wcześniej wypycha je z rynku pracy. Trzeba o tym rozmawiać teraz. Nie „kiedyś”. Nie po wyborach. Nie wtedy, gdy sytuacja demograficzna i finansowa państwa stanie się tak zła, że nie będzie już wyboru. Bo w polityce nie chodzi o to, żeby przez kolejne lata omijać trudne tematy. Chodzi o to, żeby je rozwiązywać. #walczsercem #mezczyzna #kobieta #emerytura #równouprawnienie #polityka

Obajtek w Solino zrobił z Kotlarkiem rzecz LEGENDARNĄ - pokazał jakie matoły rządzą państwowymi spółkami za rządów Tuska. - Czy wystąpił pan do zarządu Orlenu, by podjął próby zakupy Qemetici? - Kapitał Solino to 30 mln zł. - Nie mówię o Solino, mówię o Orlenie. - W 2016 roku... - No nie, pan nie odpowiada na żadne pytanie. - Gdzie warzelnia? - W 2016 nie byłem prezesem Orlenu. - Dobrze. - Czy pan poinformował Orlen, że to może być zagrożenie dla Solino? - Członkowie zarządu Orlenu są WYBITNYMI menadżerami. - Czy ci "wybitni" menadżerowie Orlenu podjęli choć jedną decyzję akwizycjną? - Wchodzimy w tematy... - To nie ma sensu, mamy do czynienia z kompletnym ignorantem ekonomicznym. xDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDD A wystarczyło, ze ten dureń wpuściłby Obajtka do głodujących, zamiast go szarpać. Ależ to jest przepaść między tym co widzimy teraz, a za czasów Obajtka. #Orlen #Polska #Biznes

I sent an inquiry to the Ministry of Interior and Administration and the Ministry of Foreign Affairs: An alarming report by journalist Aleksandra Fedorska has appeared in the public space, who has been dealing for years with issues of migration, German affairs, and the security of the Polish state. The editor informed the public opinion about... (translated)