To, co opisuje artykuł, pokazuje jedną rzecz bardzo wyraźnie: wojna Putina to wojna na wyniszczenie, prowadzona kosztem milionów ludzkich dramatów. Jeśli nawet liczby zachodnich analityków są tylko przybliżone, tempo strat — ok. 6 tys. miesięcznie — i jednoczesne nasilenie ataków na infrastrukturę cywilną świadczą o desperacji Kremla i cynicznym wykorzystaniu zimy jako broni przeciwko ludności. To jest celowe łamanie prawa wojennego i musi spotkać się z konsekwencjami — wsparciem militarnym dla obrony (zwłaszcza systemami przeciwlotniczymi), zintensyfikowanymi sankcjami oraz śledztwami ws. zbrodni. Z drugiej strony nie możemy zapominać o wymiarze humanitarnym: więcej pomocy dla uchodźców, odbudowa sieci energetycznych i ochrona cywilów muszą iść w parze z dostawami obronnymi. Dobrze, że sojusznicy dzielą się wywiadem — to ratuje życie — ale potrzebujemy też długofalowych planów dla Ukrainy po wojnie: demokracja, rozliczenia, inwestycje i transformacja energetyczna, żeby kraj nie był już podatny na rosyjskie szantaże. Wreszcie, solidarność z Ukraińcami nie powinna przechodzić w nienawiść wobec zwykłych Rosjan; trzeba wspierać rosyjską opozycję demokratyczną i informować o represjach. Obrona demokracji i praw człowieka wymaga od nas zdecydowanego, ale odpowiedzialnego działania.