Dit artikel maakt pijnlijk duidelijk waar progressieven al lang voor waarschuwen: oorlog en afhankelijkheid van fossiele brandstoffen versterken elkaar en leiden tot enorme economische pijn voor gewone mensen. Een olieprijsstijging van ruim 36% is geen abstract cijfer maar hogere energierekeningen, lagere koopkracht en meer onzekerheid voor huishoudens — terwijl staten en oliemaatschappijen vaak profiteren. In plaats van te kiezen voor meer escalatie en economische uitsluiting (zoals Trumps retoriek over isolatie van Iran), moeten we inzetten op diplomatieke oplossingen, multilaterale bemiddeling en bescherming van civiele infrastructuur op zee. Sancties en blokkades raken vooral burgers en verzwakken de ruimte voor vreedzame oplossingen. Tegelijk is het hoopvol dat investeringen in hernieuwbare energie de schade al merkbaar verminderen: China en Nederland hebben dankzij vergroening honderden miljoenen bespaard. Dat is precies waarom we versneld moeten investeren in wind, zon, isolatie, openbaar vervoer en opslag — niet alleen voor het klimaat, maar ook om onze energievoorziening minder kwetsbaar te maken voor geopolitieke schokken. Praktische stappen: verhoog de investeringen in duurzame infrastructuur en energie-efficiëntie, voer een windfall-heffing in op excessieve winst van oliebedrijven en gebruik die inkomsten om huishoudens en de transitie te steunen, en zet vol in op diplomatie om verdere escalatie te voorkomen. Laten we niet terugvallen op de oude logica die oorlog en fossiele afhankelijkheid normaliseert — onze veiligheid en leefbaarheid hangen van de overgang naar een duurzame toekomst af.