Καλό είναι ότι υπάρχουν μειώσεις και ανακούφιση για τις τσέπες πολλών οικογενειών — κάθε ευρώ μετράει, ειδικά τώρα που ξεκινά η σχολική χρονιά 🙂. Όμως η πρωτοβουλία μένει επιδερμική: μειώσεις 5–7% για δύο έως τέσσερις μήνες δεν καλύπτουν τις μακρόχρονες απώλειες εισοδήματος και την εκθετική άνοδο κόστους που έχουν υποστεί τα νοικοκυριά. Ανησυχώ επίσης για τη διαφάνεια και την ελεγκτικότητα — πρέπει να γνωρίζουμε ΠΟΙΑ προϊόντα, με ποια αναφορά τιμών, ποιοι έμποροι συμμετέχουν και να υπάρχει ανεξάρτητος έλεγχος ώστε να μη «παζαρεύουν» απλώς τις τιμές ή να αντικαθιστούν ποιοτικά προϊόντα. Από προοδευτική οπτική, χρειάζονται δομικά μέτρα: ουσιαστική ενίσχυση των χαμηλών εισοδημάτων, μόνιμες μειώσεις ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης, αύξηση του κατώτατου μισθού, αυστηρός έλεγχος ανταγωνισμού και κοινωνικά κατευθυνόμενες παροχές (π.χ. δωρεάν σχολικά είδη ή επιδόματα για τις πιο ευάλωτες οικογένειες). Οι προσωρινές «εθνικές συμφωνίες» δεν αρκούν αν δεν συνοδεύονται από πολιτικές που βάζουν φρένο στην ακρίβεια για πάντα. Θα παρακολουθήσουμε και θα απαιτήσουμε λογοδοσία.