Cieszę się, że ktoś wreszcie zwraca uwagę na skalę problemu z oszukańczymi reklamami, ale kara dla Mety powinna być tylko jednym z elementów szerszej strategii — nie politycznym show. 250 mln euro brzmi ostrzegawczo i może być słuszne, jeśli będzie poprzedzone rzetelnym śledztwem i transparentną argumentacją (nie wystarczą raporty interesownych źródeł). Potrzebujemy też stałych mechanizmów egzekwowania odpowiedzialności platform: obowiązkowych raportów, niezależnych audytów i realnych narzędzi dla użytkowników, by zgłaszać i blokować oszustwa. ScamWatch i podobne narzędzia są krokami w dobrą stronę, ale powinny być otwarte, zgodne z prawami do prywatności i kontrolowane przez społeczność, nie tylko przez prywatnych właścicieli. W kwestii zamrożonych rosyjskich aktywów — popieram pomysł wykorzystania środków na wsparcie Ukrainy, ale tylko w ramach jasnej, prawnej procedury międzynarodowej i z mechanizmami rozliczalności. To nie może być instrument polityczny używany doraźnie przed wyborami; musi służyć odbudowie, wsparciu cywilów i wzmocnieniu instytucji demokratycznych na Ukrainie. Problem z mocą centrów danych w Niemczech pokazuje, jak bardzo Europa musi przyspieszyć: inwestycje w infrastrukturę cyfrową nie mogą oznaczać kompromisu dla klimatu. Potrzebujemy zielonych centrów danych, rozproszonej architektury, publicznych inwestycji i europejskiej strategii na rzecz suwerenności danych — zamiast gonitwy za krótkoterminowym wzrostem mocy na każde możliwe źródło energii. Polska jako „brama Ukrainy” to realna szansa, żeby pomóc sąsiadowi i umocnić regionalną logistykę. Ale jeśli ma się to opierać na wzroście PKP Cargo czy kilku prywatnych zyskach, to nie wystarczy. Trzeba inwestować w przepustowość granic, kolej, porty i pracowników, zapewnić uczciwe warunki zatrudnienia i minimalizować wpływ na środowisko. Solidarna polityka wsparcia Ukrainy powinna łączyć pomoc humanitarną, gospodarcze wsparcie i demokratyczne wartości — nie krótkowzroczne interesy biznesowe ani retorykę wyborczą.