Search

Διάβασα τέσσερις φορές το τουίτ σου και θα σου απαντήσω όπως πραγματικά σου αξίζει, πάντα μιλώντας για μένα. Εγώ, γέννημα θρέμμα ΝΔ μέχρι το 2021. Παππούς βουλευτής της ΝΔ επί Εθνάρχη, γονείς ΝΔ μέχρι και τις τελευταίες εκλογές, όπως και ολόκληρη η οικογένειά μου. Την τετραετία του Τσίπρα την πολέμησα λυσσαλέα, όπως και πριν από αυτήν, γιατί έβλεπα πολύ καλά πού οδηγούμασταν. Και πίστεψέ με, ούτε μία φορά δεν έπεσα από τα σύννεφα με τον Τσίπρα. Θυμάμαι ακόμα τον εαυτό μου να τρέχει στο δημοψήφισμα και να παρίσταμαι στα εκλογικά κέντρα ως μέλος της ΝΔ, ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν θα υπάρξει αλλοίωση στην καταμέτρηση των ψήφων. Και ήρθε το 2019. Μετά από 4,5 χρόνια φανταστικής αντιπολίτευσης του Κυριάκου, είπα, εδώ είμαστε. Επιτέλους, θα γίνουμε κράτος. Και πράγματι, ξεκίνησε φανταστικά. Έβρος, πρώτη περίοδος Covid και άλλα πολλά. Στην πορεία, όμως, ήρθε η έκπληξη. Και μάλιστα δυσάρεστη. Όχι μόνο για μένα, αλλά και για πάρα πολλούς ανθρώπους που τον πίστεψαν και τον στήριξαν. Εξεταστική για τα αίσχη του ’15; Δεν έκανε. Απελάσεις παράνομων μεταναστών; Δεν έκανε. Στην καραντίνα, ΚΚΕ και Ρομά αλώνιζαν ελεύθεροι, ενώ για τους κυρ-Παντελήδες όπως αποκαλείς τον εαυτό σου υπήρχαν πρόστιμα για παράνομες μετακινήσεις. Εφαρμογή των νόμων; Ανύπαρκτη. Αξιολόγηση στο Δημόσιο και απολύσεις, όπως υποσχόταν; Ούτε λόγος. Φώναζε για τα επιδόματα και τα υψηλά πλεονάσματα και σήμερα έχει ξεσκιστεί να μοιράζει επιδόματα δεξιά κι αριστερά, πετυχαίνοντας ολοένα και μεγαλύτερους στόχους, ξεζουμίζοντας παράλληλα την αγορά. Και τώρα, σαν σωστός Σταλινοπατερούλης, έρχεται να μαλώσει τα κακά καρτέλ και να τους ζητήσει να μειώσουν τις τιμές στα προϊόντα, όταν στα σοβαρά κράτη οι τιμές διαμορφώνονται από την αγορά και τον ανταγωνισμό. Και μέσα σε όλα αυτά, μας έφερε και την ψήφιση του νόμου για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, μαζί με το δικαίωμα υιοθεσίας. Θα μπορούσα να γράψω άλλα τόσα, αλλά θα κλείσω με μια ερώτηση προς εσένα. Μήπως τελικά δεν αλλάξαμε εμείς πολιτικές πεποιθήσεις, αλλά αλλάξατε εσείς; Μήπως τελικά οι στόχοι που έχουμε στη ζωή μας είναι λίγο υψηλότεροι και δεν αρκούμαστε στη μετριότητα; Και, πολύ περισσότερο, δεν είμαστε διατεθειμένοι πλέον να συμβιβαστούμε με κάτι που βρίσκεται ακόμα και κάτω από αυτήν; Όσο για τις βρισιές και τις προσβολές που αναφέρεις, επειδή τυγχάνει σε καθημερινό επίπεδο να λογομαχώ με πολλούς ΝΔκράτες, ουδέποτε είχα ανάγκη να τους προσβάλω επειδή διαφωνούμε. Μου γράφουν τη γνώμη τους, γράφω τη δική μου και συνεχίζουμε μέχρι το επόμενο ‘’ξεκατίνιασμα’’. Και αν κάπου έχω μιλήσει άσχημα, είναι επειδή έχει προηγηθεί εκτεταμένη προσβολή και βρισίδι προς το πρόσωπό μου. Δεν ξεκινάω εγώ την επίθεση επειδή κάποιος έχει διαφορετική άποψη. Αυτά είχα να σου γράψω. Κάτσε, διάβασέ τα με προσοχή και μετά κοίτα λίγο μέσα σου. Και απάντησε ειλικρινά στον εαυτό σου: Ποιος έκανε τελικά την κωλοτούμπα; Εμείς, οι δυσαρεστημένοι που κάποτε ψηφίζαμε ΝΔ ή ο Μητσοτάκης, ο ηγέταρος; #ΝέαΔημοκρατία #Πολιτική #Ελλάδα

- Το 2021 η κυβέρνηση του Μητσοτάκη ήταν σε πλήρη αντιπυρική ετοιμότητα. Και έγιναν στάχτη η Εύβοια, η Βαρυμπόμπη, η Πάρνηθα... - Το 2022 η κυβέρνηση του Μητσοτάκη ήταν σε πλήρη αντιπυρική ετοιμότητα. Και έγιναν στάχτη ο Εβρος και η Πεντέλη... - Το 2023 η κυβέρνηση του Μητσοτάκη ήταν σε πλήρη αντιπυρική ετοιμότητα. Και ξανάγινε στάχτη ο Εβρος σε εκείνη την ασύλληπτη τραγωδία, ξανάγινε στάχτη η Πάρνηθα... - Το 2024 η κυβέρνηση του Μητσοτάκη ήταν σε πλήρη αντιπυρική ετοιμότητα. Και έφτασε να γίνει στάχτη η Αττική, από το Βαρνάβα μέχρι το Χαλάνδρι... - Το 2025 η κυβέρνηση του Μητσοτάκη ήταν σε πλήρη αντιπυρική ετοιμότητα. Και έγινε στάχτη η Αχαΐα και η Χίος... - Φέτος, το 2026, η κυβέρνηση του Μητσοτάκη ήταν σε πλήρη αντιπυρική ετοιμότητα. Η στάχτη, πιά, ξεκινάει από το Πόρτο Γερμενό και φτάνει μέχρι την Χαλκιδική, από το Ρέθυμνο μέχρι τη Φωκίδα, από την Σκύρο μέχρι την Σαλαμίνα, με 11 νεκρούς ανθρώπους, με εκατοντάδες χρόνια ανθρώπινου κόπου κατεστραμμένα, με χιλιάδες στρέμματα δάσους καμένα. Αλλά πως το είχε πει ο Μητσοτάκης σε μια τελευταία - από εκείνες της γνωστής ευφυίας - ανάρτησή του; Α, ναι: "Η φύση - είπε - ξεπερνά κάθε ανθρώπινο σχεδιασμό". Ετσι, για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία πως για κάποιους η πολιτική αθλιότητα αποτελεί δεύτερη... φύση τους. #Μητσοτάκης #Πυρκαγιές #Ελλάδα

Ξεμείνατε και εσείς το καλοκαίρι στην πόλη ανοιγοκλείνοντας το Air Condition, μη τυχόν πληρώσετε ένα νεφράκι στους λογαριασμούς; 💣Είναι 15 Αυγούστου και όσοι κυκλοφορήσαμε αυτές τις μέρες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχει ξεμείνει τόσος κόσμος. ✍Και επίσης μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχουν ξεπηδήσει στους δρόμους τόσες κατσαρίδες, αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα, που συνδιάζει την αφραγκία των πολιτών, των Δήμων και την κλιματική κρίση, οπότε θα το συζητήσουμε μια άλλη στιγμή. 🧨Στο θέμα μας: «Οι μισοί Έλληνες φέτος το καλοκαίρι δεν θα κάνουν διακοπές, με βάση έρευνα ΙΕΛΚΑ. Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί μετά από 7 χρόνια της Νέας Δημοκρατίας στην εξουσία;» ρωτήσαμε την κυβέρνηση Πώς προσπάθησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα; 👉Μα φυσικά εφάρμοσε τις κλασικές συνταγές: Διότι πίσω από κάθε εξουσία υπάρχουν καλοπληρωμένοι επικοινωνιολόγοι που κάνουν τα δικά τους. Πάμε να δούμε τις τακτικές μία-μία 1. Προκαταβολική αναγνώριση για να μη φανεί αναλγησία. Ξεκινά με το: «Προφανώς και δεν μπορεί κανείς να πανηγυρίζει ή να δηλώνει ικανοποιημένος…» Αυτό είναι το κλασικό concession: αναγνωρίζει το πρόβλημα στην αρχή, ώστε να μην κατηγορηθεί ότι το αγνοεί. Όμως η αναγνώριση δεν οδηγεί σε ανάληψη ευθύνης. Λειτουργεί ως ασπίδα πριν αρχίσει η μετατόπιση. 2. Αλλαγή κλίμακας του προβλήματος Η ερώτηση είναι πολύ συγκεκριμένη: οι μισοί Έλληνες δεν θα κάνουν διακοπές. Η απάντηση το μεταφέρει σε ευρύτερο πεδίο: «παρατεταμένη περίοδος ακρίβειας», «κόστος ζωής», «στεγαστική κρίση». Έτσι, το συγκεκριμένο κοινωνικό σύμπτωμα — ότι άνθρωποι σε χώρα με τεράστια ακτογραμμή δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — χάνεται μέσα σε ένα γενικότερο πλαίσιο ακρίβειας. 3. Ιεράρχηση που υποβαθμίζει το θέμα Λέει: «δεν υποτιμώ τις διακοπές σε καμία περίπτωση, αλλά… το κόστος διαβίωσης, η στεγαστική κρίση είναι ακόμα πιο σημαντικές παράμετροι». Το «δεν υποτιμώ, αλλά» κάνει ακριβώς αυτό: σχετική υποτίμηση. Δεν λέει ότι οι διακοπές είναι αδιάφορες, αλλά τις μεταφέρει χαμηλότερα στην κλίμακα των προβλημάτων. Άρα η πίεση της ερώτησης μειώνεται. 4. Μετατόπιση ευθύνης στο παρελθόν / στον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να τον κατονομάζει Το κεντρικό σημείο είναι: «μια κυβέρνηση επίσης συγκρίνεται με το τι παρέλαβε». Αυτό απαντά στην ερώτηση για τα 7 χρόνια ΝΔ όχι ως απολογισμό της ΝΔ, αλλά ως σύγκριση με την προηγούμενη κατάσταση. Επικοινωνιακά λέει: ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά κοιτάξτε από πού ξεκινήσαμε. 5. Από το αποτέλεσμα στην προσπάθεια Η ερώτηση ζητά κρίση για το αποτέλεσμα: μετά από 7 χρόνια, οι μισοί δεν κάνουν διακοπές. Η απάντηση μετακινείται στην πρόθεση και στην προσπάθεια: «τι προσπαθεί να κάνει», «προσπαθώντας συνεχώς», «χρειάζεται σκληρή δουλειά», «χρειάζεται πολλή προσπάθεια». Έτσι η κυβέρνηση δεν κρίνεται από το κοινωνικό αποτέλεσμα, αλλά από την εικόνα ότι εργάζεται για τη βελτίωση. 6. Χρήση σχετικών δεικτών αντί για το συγκεκριμένο πρόβλημα Αντί να απαντήσει στο «50% δεν θα κάνει διακοπές», μιλά για: «απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο», «ρυθμούς αύξησης του κατά κεφαλήν διαθέσιμου εισοδήματος». Αυτά μπορεί να είναι πολιτικά χρήσιμα ως δείκτες, αλλά δεν απαντούν άμεσα στο ερώτημα: τι κάνετε για όσους δεν μπορούν να πάνε ούτε λίγες ημέρες διακοπές; 7. Επιλογή ευνοϊκού μέτρου σύγκρισης Δεν απαντά με βάση το βιωματικό μέτρο: αν ο μισθός φτάνει για διακοπές, ενοίκιο, τρόφιμα, μετακινήσεις. Απαντά με βάση συγκριτικά μεγέθη: «ευρωπαϊκός μέσος όρος», «ρυθμοί αύξησης». Αυτό επιτρέπει να παρουσιαστεί πρόοδος ακόμη και όταν η καθημερινότητα παραμένει ασφυκτική. 8. Χρονική εξομάλυνση Η ερώτηση αφορά το φετινό καλοκαίρι. Η απάντηση το ανοίγει σε βάθος χρόνου: «αυτά τα 7 χρόνια έχουμε μειώσει την απόσταση…» Άρα το οξύ παρόν μετατρέπεται σε αφήγημα σταδιακής βελτίωσης. Το σημερινό πρόβλημα δεν εξαφανίζεται, αλλά παρουσιάζεται ως στάδιο μιας θετικής πορείας. 9. Μετατροπή κοινωνικού δικαιώματος σε δημοσιονομικό πρόβλημα Εκεί που η ερώτηση θέτει το θέμα ως κοινωνική αδυναμία — οι άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — η απάντηση το μεταφέρει στη λογική των διαθέσιμων πόρων: «να αυξήσουμε τα φορολογικά έσοδα, μειώνοντας φόρους», «να επιστρέψουμε στην κοινωνία αυτό το οποίο έχει στερηθεί», «όσο παραπάνω καταφέρουμε να συγκεντρώσουμε…» Άρα το θέμα δεν είναι τι χρειάζονται οι πολίτες, αλλά τι επιτρέπει ο δημοσιονομικός χώρος. 10. Προληπτική επίθεση σε υποτιθέμενες «μαγικές λύσεις» Λέει: «δεν πρόκειται εμείς να υιοθετήσουμε τη λογική των μαγικών συνταγών» και «να τάξουμε χρήματα από εκεί που δεν υπάρχουν». Αυτό είναι πολύ συνηθισμένο μοτίβο. Δεν απαντά σε συγκεκριμένη πρόταση που του έγινε — γιατί στην ερώτηση δεν προτάθηκε κάτι τέτοιο. Δημιουργεί όμως έναν φανταστικό αντίπαλο: όποιος ζητά μέτρα για τους ανθρώπους που δεν κάνουν διακοπές, περίπου ζητά «μαγικές συνταγές». 11. Ψευδές δίπολο: ρεαλισμός ή λαϊκισμός Η απάντηση στήνει το δίπολο: εμείς = σοβαρότητα, σκληρή δουλειά, όχι δανεικά οι άλλοι = μαγικές συνταγές, λεφτά που δεν υπάρχουν. Έτσι η συζήτηση μετακινείται από το «ποιο είναι το πρόβλημα και τι κάνετε;» στο «εμείς είμαστε υπεύθυνοι, οι άλλοι ανεύθυνοι». 12. Εξωτερικοποίηση της κρίσης Λέει: «αυξημένο κόστος ζωής και στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη». Αυτό λειτουργεί αποενοχοποιητικά: το πρόβλημα δεν εμφανίζεται ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων εθνικών πολιτικών, αλλά ως ευρωπαϊκό ή διεθνές φαινόμενο. Άρα μειώνεται η κυβερνητική ευθύνη. 13. Αποπολιτικοποίηση της φτώχειας Η φτώχεια και η αδυναμία διακοπών εμφανίζονται ως τεχνικό/οικονομικό πρόβλημα: διαθέσιμο εισόδημα, φορολογικά έσοδα, προγράμματα, δημοσιονομικός χώρος. Δεν εμφανίζονται ως ζήτημα ανισότητας, μισθών, αισχροκέρδειας, τουριστικής εμπορευματοποίησης, κόστους στέγασης, ακτοπλοϊκών, εργασιακής επισφάλειας. 14. Απαντά σε άλλο ερώτημα Η πρώτη ερώτηση είναι: «Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση μετά από 7 χρόνια ΝΔ;» Η απάντηση ουσιαστικά γίνεται: «Η κατάσταση είναι δύσκολη, αλλά βελτιώνεται σε σχέση με το παρελθόν και εμείς δουλεύουμε χωρίς λαϊκισμό». Άρα δεν απαντά καθαρά: «ναι, είμαστε ικανοποιημένοι» ή «όχι, αποτύχαμε σε αυτό». Αποφεύγει την πολιτική αυτοαξιολόγηση Μετά από όλα αυτά προσπάθησα να θέσω εκ νέου το πρόβλημα στις πραγματικές διαστάσεις του: Επί του συγκεκριμένου, επειδή η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ευρώπη και οι άνθρωποί της δεν μπορούν να κάνουν διακοπές, παρόλα αυτά. Το βλέπετε αυτό ως πρόβλημα; Επειδή έρχονται τώρα και οι ζέστες, η κατάσταση θα είναι αποπνικτική στις πόλεις. Σχεδιάζετε να κάνετε κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το 50% των Ελλήνων; Και δείτε εδώ πηκτή επικοινωνιακή διαχείριση: Στη δεύτερη απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου φαίνονται καθαρά εξόφθαλμα μοτίβα επικοινωνιακού damage control. Δείτε τα. 1. Από το καθολικό πρόβλημα σε μερικά προγράμματα Το ερώτημα αφορά το γεγονός ότι περίπου το 50% των Ελλήνων δεν θα κάνει διακοπές. Η απάντηση, όμως, μετατοπίζεται σε επιμέρους προγράμματα: «πάρα πολλά επιδοτούμενα προγράμματα τουρισμού» «Χίος pass» «Έβρος pass» Εδώ υπάρχει αναντιστοιχία κλίμακας. Το πρόβλημα αφορά τη μισή κοινωνία. Η απάντηση φέρνει επιμέρους προγράμματα, συχνά τοπικά, στοχευμένα ή περιορισμένης εμβέλειας. 2. Ονομαστική απαρίθμηση ως απόδειξη πολιτικής Το «Χίος pass», το «Έβρος pass» κ.λπ. λειτουργούν επικοινωνιακά ως απόδειξη δράσης μέσω απαρίθμησης. Δηλαδή, η απάντηση δίνει ονόματα προγραμμάτων για να δημιουργηθεί αίσθηση κυβερνητικής παρέμβασης, χωρίς να απαντά στο κρίσιμο ερώτημα: πόσους καλύπτουν, με τι ποσά, με ποια επάρκεια, και αν μπορούν πράγματι να απαντήσουν σε ένα πρόβλημα που αφορά περίπου το 50% των πολιτών. 3. Μετατόπιση από τους πολίτες στις πληγείσες περιοχές Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος λέει ότι τα προγράμματα έχουν «διττή αξία»: αφενός να βοηθηθούν πολίτες που έχουν ανάγκη, αφετέρου να στηριχθούν περιοχές μετά από φυσικές καταστροφές ή κρίσεις. Έτσι, η συζήτηση μετακινείται. Από το δικαίωμα των ανθρώπων στην ανάπαυση και στις διακοπές, περνά στην περιφερειακή στήριξη και στην αποκατάσταση περιοχών. Πρόκειται για υπαρκτό θέμα, αλλά όχι για απάντηση στο συγκεκριμένο πρόβλημα που τέθηκε. 4. Το πρόβλημα παρουσιάζεται ως ζήτημα «ανάγκης», όχι ως κανονικότητα για τη μισή κοινωνία Η αναφορά σε «συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη» μετατρέπει το ζήτημα σε προνοιακό πρόβλημα: κάποιοι ευάλωτοι χρειάζονται βοήθεια. Όμως το ερώτημα δείχνει κάτι πολύ βαρύτερο: δεν μιλάμε για μια μικρή ομάδα ευάλωτων, αλλά για περίπου τη μισή κοινωνία. 5. Απουσία συγκεκριμένης νέας δέσμευσης Στο ερώτημα αν σχεδιάζεται κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα, η απάντηση είναι ότι «κάνουμε ήδη πράγματα» και στη συνέχεια γίνεται μια γενική αναφορά στην αύξηση του εισοδήματος. Δεν υπάρχει νέο μέτρο, χρονοδιάγραμμα, ποσό, αριθμός δικαιούχων ή σαφής αναγνώριση ότι τα υπάρχοντα μέτρα δεν επαρκούν. 6. Επιστροφή στο μεγάλο αφήγημα της κυβέρνησης Στο τέλος η απάντηση επιστρέφει στο βασικό κυβερνητικό αφήγημα: «να ανεβάζουμε συνολικά το εισόδημα των πολιτών». Δηλαδή, ακόμα και όταν η ερώτηση αφορά ένα πολύ συγκεκριμένο πρόβλημα, η απάντηση επανέρχεται στο γενικό αφήγημα: ανάπτυξη, εισόδημα, φορολογικά έσοδα, υπευθυνότητα. 7. Δημοσιονομική ηθικολογία Η φράση «χωρίς να δανειζόμαστε από τις επόμενες γενιές» βάζει ηθικό βάρος σε κάθε απαίτηση για μεγαλύτερη στήριξη. Υπονοεί ότι πιο γενναία μέτρα θα ήταν ανεύθυνα απέναντι στο μέλλον. Έτσι, η σημερινή κοινωνική ανάγκη αντιπαρατίθεται με την ευθύνη προς τις «επόμενες γενιές». 8. Ουδέτερη περιγραφή μιας κρίσης Δεν λέγεται ότι οι κυβερνητικές πολιτικές δεν επαρκούν ή ότι η αγορά λειτουργεί με τρόπο που αποκλείει μεγάλο μέρος της κοινωνίας από τις διακοπές. Αντίθετα, η κρίση περιγράφεται ως κάτι που απλώς «βιώνουμε»: «βιώνουμε μία παρατεταμένη περίοδο ακρίβειας». Η ακρίβεια εμφανίζεται σαν φυσικό φαινόμενο, όχι σαν πεδίο πολιτικών επιλογών, ρυθμίσεων και ευθυνών. 9. Επικοινωνιακή εξουδετέρωση της αγανάκτησης Το ερώτημα έχει ισχυρό κοινωνικό φορτίο: μια χώρα με τεράστια ακτογραμμή, καύσωνες στις πόλεις και περίπου μισό πληθυσμό χωρίς δυνατότητα διακοπών. Η απάντηση το μετατρέπει σε ήρεμη, τεχνοκρατική, διαχειριστική συζήτηση: προγράμματα, εισόδημα, έσοδα, φόροι, Ευρώπη, προσπάθεια. Έτσι χαμηλώνει η ένταση του προβλήματος. 10. Ελεγχόμενη αυτοκριτική χωρίς πολιτικό κόστος Οι φράσεις «υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος» και «χρειάζεται πολύ δουλειά ακόμη» μοιάζουν με αυτοκριτική. Όμως είναι μια ακίνδυνη αυτοκριτική. Δεν κατονομάζει αποτυχία, δεν αναλαμβάνει συγκεκριμένη ευθύνη, δεν λέει τι δεν λειτούργησε. Απλώς παρουσιάζει την κατάσταση ως μια προσπάθεια που συνεχίζεται. 11. Το τελικό μήνυμα που επιχειρείται να περάσει Το υπονοούμενο της απάντησης είναι σαφές: Ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά δεν αποτελεί ένδειξη κυβερνητικής αποτυχίας. Είναι αποτέλεσμα δύσκολης κληρονομιάς, ευρωπαϊκής ακρίβειας και περιορισμένων δημοσιονομικών δυνατοτήτων. Η κυβέρνηση ήδη κάνει πράγματα, τα εισοδήματα βελτιώνονται, και όποιος ζητά περισσότερα κινδυνεύει να εμφανιστεί ως υπέρμαχος «μαγικών λύσεων». Με άλλα λόγια, το βασικό επικοινωνιακό μήνυμα είναι: «Μην κοιτάτε ότι οι μισοί δεν μπορούν να κάνουν διακοπές. Κοιτάξτε ότι είμαστε καλύτερα από πριν, ότι υπάρχουν κάποια προγράμματα, ότι δεν μπορούμε να κάνουμε μαγικά, και ότι γενικά η πορεία είναι θετική» #Καλοκαίρι #Αθήνα #Διακοπές

Στην πρόσφατη επίσκεψη στον Έβρο ο Χρυσοχοΐδης δήλωσε πως οι ροές είναι ασήμαντες, κανένα πρόβλημα Βγαίνει ο Γιαλαμάς, της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συνοριακών Φυλάκων & μιλάει για έξαρση, κυρίως στον Βόρειο Έβρο, μεγαλύτερες ροές απο πέρυσι Ανενημέρωτος ή πολιτικός απατεώνας; https://t.co/nbCZJ64zXI #Έβρος #Μετανάστευση #Πολιτική

Επί πρωθυπουργίας Κυριάκου Μητσοτάκη έχουν καεί στις φωτιές (με 112) 38 άνθρωποι, έχουν γίνει στάχτη το 40% των δασών της Αττικής, έχει γίνει στάχτη ο Έβρος, η Β. Εύβοια, η Ρόδος, η Κέρκυρα, Τα Γεράνεια όρη, η Χιος, η Κρήτη κ άλλα μέρη. Ενώ αναδασώθηκαν ΜΗΔΕΝ εκτάσεις! https://t.co/G45yKtg6Nh #Φωτιές #Περιβάλλον #Ελλάδα

Αυτη η κυβερνηση το 21 εκαψε την Βαρυμπομπη και την Ευβοια με απνοια. Το 23 ολες οι φωτιες εσβησαν στη θαλασσα. Καηκε ο μισος Εβρος, η Ροδος, η Βοιωτια, ανατιναχτηκαν στρατοπεδα στο Βολο. Σημερα με τετοιο αερα , καντε μονο προσευχες... #φωτιες #φωτιές #κλιματική_αλλαγή #προσευχές

Όσα γίνονται στην Ισπανία με τους μετανάστες, θα μπορούσε να είναι ο Έβρος σε περίπτωση που κυβερνούσε ένα από τα δήθεν προοδευτικά μέτωπα που προωθούν κάποιοι με νύχια και με δόντια, είτε λέγεται Τσίπρας, είτε ο τιδηποτε άλλο. Η ΕΕ πρέπει να θέσει την Ισπανία εκτός Σενγκεν. #Μετανάστες #Ευρώπη #Σενγκεν

The Northern Evros cannot remain hostage to the government's inaction. The government has failed to secure a committed and stable flow of water from the Arda River, leaving farmers, producers, and the entire border region in a state of uncertainty. The VICTORY characterizes the (translated)

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Αν. Τασούλας δήλωσε ότι τα σύνορα στον Έβρο προστατεύονται με ακεραιότητα και υπευθυνότητα από τις Ένοπλες Δυνάμεις, διαβεβαιώνοντας ότι οποιαδήποτε πρόκληση ή απειλή δεν θα περάσει, κατά την επίσκεψή του στο Επιτηρητικό Φυλάκιο «5». #Έβρος #ΈνοπλεςΔυνάμεις #ΚωνσταντίνοςΤασούλας

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Αν. Τασούλας δήλωσε ότι τα σύνορα στον Έβρο προστατεύονται με ακεραιότητα και υπευθυνότητα από τις Ένοπλες Δυνάμεις, διαβεβαιώνοντας ότι οποιαδήποτε πρόκληση ή απειλή δεν θα περάσει, κατά την επίσκεψή του στο Επιτηρητικό Φυλάκιο «5». #Έβρος #ΈνοπλεςΔυνάμεις #ΚωνσταντίνοςΤασούλας

Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Κ. Τασούλας τίμησε τη μνήμη της Κυράς Βασιλικής, η οποία επί 50 χρόνια ύψωνε καθημερινά την ελληνική σημαία στα Μαράσια του Έβρου, υπογραμμίζοντας τη σημασία της προσφοράς της στην πατρίδα και επισημαίνοντας την ανάγκη για στήριξη των περιοχών που προστατεύουν τα σύνορα της Ελλάδας. #ΚυράΒασιλική #Έβρος #ΕλληνικήΣημαία